Grrrrraai je Rrrrrrrrot

Ooit riep Martin Brozius: 'Rrrren je ........ Rrrrot'!

Maar vandaag bleek uit onderzoek van de Erasmus Universiteit dat bestuurders van beursgenoteerde bedrijven dat zich nog herinneren, maar hebben onthouden als 'Graai je rot'. Het FD citeerde een onderzoek dat aan de Erasmus Universiteit is gehouden:

De relatie tussen de hoogte van de bonus en de prestaties van het bedrijf is zwak, stelt de onderzoeksleider, de Rotterdamse hoogleraar financiële analyse Gerard Mertens. ‘Dat rechtvaardigt een discussie over de snelgroeiende bonussen’, aldus Mertens. De cijfers laten volgens de onderzoekers niet zien dat prestaties gecorrigeerd worden voor algemene ontwikkelingen, zoals een goed draaiende economie of markt- en sectorinvloeden. Dat betekent dat bestuurders beloond worden voor niet aan managementprestaties te danken ontwikkelingen.


Ook bleek dat er meer bonus wordt uitgekeerd dan dat er naar de regeling rechten zijn of dat criteria worden aangepast naargelang het beter uitkomt:

Om de transparantie te vergroten, doen de onderzoekers verschillende aanbevelingen. Onder meer pleiten zij voor een duidelijker verband tussen bonus en prestatie. Laat de bonus niet van te veel criteria afhangen, maar kies er slechts een paar, zoals kasstroom en winst. In de praktijk zijn deze toch al bepalend. Maak duidelijk om welke winst het gaat en wijk daar de daaropvolgende jaren niet van af. Stel voorts de maximale bonus vast en keer niet meer uit.


Eens te meer blijkt dat beloning en prestatie (of het nu aandelenkoersen, opties of bonussen zijn) lastig te objectiveren zijn; keer-op-keer sterkt dat de overtuiging dat een CEO een (vorstelijk) vast inkomen moet hebben (zie ook hier) en geen opties/aandelen/vage bonussen en zo het belang van de onderneming en de belangen van medewerkers, maatschappij, de aandeelhouders en zichzelf, op een zo objectief mogelijke manier, kunnen afwegen.