Zelfoverschatting werkt!

blogEntryTopper
Je leest het overal en ook in mijn colleges druk ik de studenten op het hart dat ‘zelfoverschatting’ niet goed is en leidt tot overmoedige beslissingen met rampzalige gevolgen.

08bucks-napkin-ready-blogSpan


Maar wat blijkt? Het tegengestelde is waar.

Zelfoverschatting (met mate) is goed en leidt vaak tot betere resultaten! Evolutionair biologen onderzochten met behulp van een computermodel van de spel-theorie, hoe (in evolutionare zin) ‘zelfoverschatting’ ons van pas komt.

In het model zijn er twee denkbeeldige individuen, X en Y, die beiden 1 schaarse resource nodig hebben. Als beiden de resource claimen moet er voor ‘gevochten’ worden, en wint de sterkste, maar beiden hebben schade door te vechten. Als slechts een individu de resource claimt, krijgt hij hem voor niks. Als geen van beiden de resource claimt, krijgt niemand iets. In het model kunnen de virtuele tegenstanders hun eigen kracht overschatten of onderschatten en ze moeten omgaan met de onzekerhed van de kracht van de tegenstander. Gebaseerd op deze factoren moeten X en Y besluiten de resource te claimen (met het risico om te vechten als de ander dat ook doet) of te vluchten (de resource niet claimen). Ze kunne hun beslissing alleen baseren op hun inschatting van hun eigen kracht in vergelijking met die van de tegenstander.

En wat blijkt: degene die stelselmatig zichzelf overschat, wint het vaakst!

Zoals ze zelf uitleggen:

So let's say you and I are fighting over some resource. As long as there is some uncertainty about the outcome and the resource is valuable compared with the costs incurred in fighting for it, then overconfidence is the best strategy.For instance, if people are fighting over an island with oil reserves, the benefit of accessing the oil might be a hundred billion dollars, while the costs of the war might be ten billion. But if "if the cost of conflict or competition is high, and all for a fairly worthless prize—you're much better off being cautious.