De 7 Gewoonten van de Ineffectieve CEO

In de huidige malaise is het aardig eens op een rijtje te zetten wat de overeenkomsten zijn tussen de meest ineffectieve CEO’s; die CEO’s die hun bedrijf in de huidige malaise onnodig verder in de gevarenzone hebben gebracht. Die CEO’s die (ondanks mijn minachting voor beurskoezen) de beurswaarde van hun onderneming hebben zien decimeren, ook in goede tijden (zeg van 2005-2008). Ik denk dat ze (vrij naar Covey) de volgende 7 eigenschappen gemeen hebben:

1.
Ze zijn zo geobsedeerd met winnen dat alles een wedstrijd is die gewonnen moet worden om te bewijzen dat zij ‘beter’ zijn: Als de concurrent een overname deed, moest die van hem/haar ‘groter’ zijn. In zijn/haar speeches gaat het ook altijd over hoe goed we het gedaan hebben in vergelijking met de concurrenten en keer op keer hoor je hoe ze de concurrent ‘de hakken hebben laten zien’.
2.
In hun omgeving werken ze het liefst met ‘ja-knikkers’ die zich ook nog eens afhankelijk opstellen. De mensen in hun omgeving die proberen de zaak kritisch te volgen en soms proberen de strategie en organisatie aan de kaak te stellen, sneuvelen. Niet veel later worden deze ‘dissidenten’ als ‘niet goed genoeg’ weg- en neergezet.
3.
Ze kennen maar twee alternatieven; die van henzelf of de verkeerde. Kritische vragen worden vaak afgedaan als ‘dis-loyaal’. We zijn hier van ‘one-company’ hoor je dan en iedereen is mond-dood.
4.
Ze zitten emotioneel en fysiek in een isolement. Ze brengen hun dagen door op hun eigen verdieping, afgescheiden door grote deuren en nors-kijkende secretariaten. Tijdens de lunch spreken ze uitsluitend hun inner-circle.
5.
Ze leven met ‘wantrouwen’ als uitgangspunt. Niemand kan het beter dan zijzelf, dus kun je ook niemand vertrouwen dat hij het goed zal doen. Deze CEO’s bemoeien zich met details van offerten, willen alles zien en zijn het centrale en enige punt van besluitvorming. ‘Don’t trust and Verify’ is hun motto.
6.
Ze haalden de top vooral op hun politieke gave, niet op bewezen kwaliteit en inhoud. Nu is er overal politiek, maar er is verschil of het er is of dat het, het enige is, dat er is. Besluiten die niet passen of politiek niet haalbaar zijn, worden niet genomen. Alles blijft binnen de bandbreedte van de CEO zijn denkraam.
7.
Ze zijn de ‘bullies’ in de Raad van Bestuur. Ze roepen regelmatig: ‘Als je niet tegen hitte kunt, moet je niet in de keuken werken’. Het gevolg is een RvB en vaak ook een RvC die slaafs volgen, wat het alfa-mannetje roept.

(Her)Ken je iemand die hieraan voldoet, laat het me eens weten.



AddThis Feed Button