Old Boys Network never dies ....

Aanstaande woensdag zal de commissie Frijns (zie hier), die voor de Nederlands regering de werking en verbetering van de Code Tabaksblat bewaakt, haar aanbevelingen doen. Ingewijden (vandaag voorpagina FD) voorspellen dat men, mijns inziens voor de bühne, aanbevelingen zal doen om beloning van topbestuurders meer te relateren aan de prestaties. De conclusie lijkt te worden dat:

'de commissie vindt dat commissarissen bij uitstek de poortwachters kunnen en moeten zijn in het beloningsdebat'

Dat lijkt mij niet, want wie zijn de commissarissen van Nederland? Juist ja, (bijna) allemaal oude (gemiddeld (!) allemaal 60-plus) mannen (94%), (ex-)leden van RvB's. Wie zijn deze machtigste mannen van Nederland? Hier een mooi jaarlijks rapport van Elite Research (klik hier). De conclusie van het rapport is:

'Het is over het algemeen echter alsof de commissarissen als tuinders de sprinkhanen wijzen op veldjes die kunnen worden kaalgevreten.'

De top 100 machtigsten van Nederland wordt aangevoerd door:



Dit zijn de poortwachters van Nederland! Nu nog een commissie die de samenstelling en werkwijze van de commissie Frijns gaat onderzoeken; als hij dan kandidaten zoekt, weet ik een mooi lijstje van 94 mannen (en 6 vrouwen!). Wie zijn de poortwachters voor de poortwachters?

De Dikke Roker

Je bent (te) dik en rookt 1 pakje sigaretten per dag; je weet dat het niet goed voor je is, zucht eens diep en steekt er nog een op, en opent een blikje bier. Dat is de essentie van het veranderprobleem; het begint weliswaar bij weten, maar kennelijk is dat niet genoeg. Toevallig verschenen recent op 2 verschillende plekken verhalen (beiden een must voor verander- en verbeteraars) hierover: de afscheidsrede van Willem Mastenbroek (emeritus hoogleraar aan de VU voor Cultuur & Veranderkunde) en een bespreking van een recent boek van David Maister ('The Fat Smoker'). Van die laatste hier een mooie video-review:


Online Videos by Veoh.com

Grrrrraai je Rrrrrrrrot

Ooit riep Martin Brozius: 'Rrrren je ........ Rrrrot'!

Maar vandaag bleek uit onderzoek van de Erasmus Universiteit dat bestuurders van beursgenoteerde bedrijven dat zich nog herinneren, maar hebben onthouden als 'Graai je rot'. Het FD citeerde een onderzoek dat aan de Erasmus Universiteit is gehouden:

De relatie tussen de hoogte van de bonus en de prestaties van het bedrijf is zwak, stelt de onderzoeksleider, de Rotterdamse hoogleraar financiële analyse Gerard Mertens. ‘Dat rechtvaardigt een discussie over de snelgroeiende bonussen’, aldus Mertens. De cijfers laten volgens de onderzoekers niet zien dat prestaties gecorrigeerd worden voor algemene ontwikkelingen, zoals een goed draaiende economie of markt- en sectorinvloeden. Dat betekent dat bestuurders beloond worden voor niet aan managementprestaties te danken ontwikkelingen.


Ook bleek dat er meer bonus wordt uitgekeerd dan dat er naar de regeling rechten zijn of dat criteria worden aangepast naargelang het beter uitkomt:

Om de transparantie te vergroten, doen de onderzoekers verschillende aanbevelingen. Onder meer pleiten zij voor een duidelijker verband tussen bonus en prestatie. Laat de bonus niet van te veel criteria afhangen, maar kies er slechts een paar, zoals kasstroom en winst. In de praktijk zijn deze toch al bepalend. Maak duidelijk om welke winst het gaat en wijk daar de daaropvolgende jaren niet van af. Stel voorts de maximale bonus vast en keer niet meer uit.


Eens te meer blijkt dat beloning en prestatie (of het nu aandelenkoersen, opties of bonussen zijn) lastig te objectiveren zijn; keer-op-keer sterkt dat de overtuiging dat een CEO een (vorstelijk) vast inkomen moet hebben (zie ook hier) en geen opties/aandelen/vage bonussen en zo het belang van de onderneming en de belangen van medewerkers, maatschappij, de aandeelhouders en zichzelf, op een zo objectief mogelijke manier, kunnen afwegen.

Een gevoelige snaar?

Kennelijk een actueel thema aan de haak (zie ook hier), want vandaag vallen de pre-adviezen van de Koninklijke Vereniging voor de Staathuishoudkunde op de mat over ...... 'Private Equity en Aandeelhoudersactivisme' met in hoofdstuk 4 een 'zoektocht naar evenwicht tussen aandeelhouders en werknemers' . Bijna tegelijkertijd staat er een artikel van Robert Pozen in de Harvard Business Review van Nov. 2007 ('If Private Equity Sized Up Your Business') over hetzelfde onderwerp. Pozen geeft aan dat je op 5 terreinen kunt leren van Private Equity Funds (en ze zo in ieder geval kunt voorblijven of van je af kunt houden):
  • zorg voor niet te veel cash op de balans
  • zorg voor een optimale kapitaalstructuur
  • zorg dat het operationeel plan stuurt op maximalisatie van aandeelhouderswaarde
  • koppel variabele beloning aan de stijging van aandeelhouderswaarde
  • zorg dat management genoeg tijd en incentive heeft om aandeelhouderswaarde te maximaliseren
U ziet al dat de woorden 'maximaal' en 'aandeelhouderswaarde' licht oververtegenwoordigd zijn. Dat maximalisatie van aandeelhouderswaarde goed is voor aandeelhouders is evident, maar of dat goed is voor alle stakeholders waag ik te betwijfelen en of deze bedrijven überhaupt beter presteren als onderneming is ook nog maar de vraag. Diverse bronnen lijken te suggereren dat (zie ook ReedBusiness) bedrijven onder de knoet van aandeelhouders 'beter presteren'. De vraag dringt zich op wat beter presteren is; als de maatstaf daarvoor alleen de waarde van het (op de beurs verhandelbare) aandeel is, dan zegt dat niet zo veel. Dat is meer het speelveld van speculanten, winstjagers, verwende en verveelde analisten. Uit een recent onderzoek (22/11/2007 van professor Gottschlag voor het Europees Parlement) blijkt dat private equity fondsen (itt publiek aandeelhouders):

research showed private equity firms were longer-term investors than many listed company shareholders and more focused on growth than restructuring. He also said a survey of 1,000 buy-out case studies found 91 per cent of private equity groups had growth initiatives at the companies they bought, against only 54 per cent with restructuring initiatives.

Anders gezegd, naarmate de aandeelhouder dichter bij de onderneming staat (en er maar een of enkele aandeelhouders zijn), er meer focus komt voor groei en lange termijn! Dat bewijst mijns inziens dat de balans tussen aandeelhouders en de overige stakeholders (mn personeel) beter geborgd is als een onderneming niet beursgenoteerd is. Waarvan akte!

Hoe erg kan het zijn? Zo erg dus!

Naar aanleiding van mijn eerdere weblog een aanvulling met een verbijsterend inkijkje in de financiële markt (met een knipoog). Denk je dat het erg is? Dan is het vast nog erger!



Amerika kiest haar beste leiders 2007

U.S.News & World Report en het Centrum voor 'Public Leadership' van Harvard Universiteit kozen de beste leiders 2007 in de USA. Een panel van wetenschappers, politici en business-mensen kozen de 18 beste leiders, met de volgende 3 criteria voor 'leiders'.

Ze geven richting (telt 25%)
• By building a shared sense of purpose
• By setting out to make a positive social impact
• By implementing innovative strategies


Ze behalen resultaten (telt 50%)
• Of significant breadth or depth
• That have a positive social impact
• That are sustainable
• That exceed expectations


Ze cultiveren een cultuur voor groei (telt 25%)
• By communicating and embodying positive core values
• By inspiring others to lead

Wie zijn het geworden? Zie hier:




Shareholders en Stakeholders

Een dagje luisteren naar BNR levert een aardig beeld op van de wereld waarin we leven. Olieprijzen schieten omhoog ('er dreigt een tekort aan diesel aan de pomp' lees je in de krant) en een paar dagen later even vrolijk weer naar beneden als de OPEC besluit de productie te verlagen (!). Weer even later hoor je van een beursgenoteerd bedrijf dat zijn 3e kwartaalcijfers bekend maakt met een winst aan de onderkant van de verwachting (maar het blijft heel veel, ook in relatieve zin), waarop de beurskoers meer dan 11% in elkaar duikelt. Nu heb ik enige jaren geleden al eens beweerd dat beurskoersen meer zeggen over het gedrag van lemmingen dan een weerspiegeling zijn van de prestatie van een bedrijf (zie IT zonder Hoofdpijn), maar recent lijkt overal de macht van opportunisten, speculanten en eigenbelang-jagers de overhand te krijgen; van echte marktwerking lijkt geen enkele sprake. Iedereen wil alleen nog maar meer, meer, meer en dan vooral voor hem-/haarzelf en per definitie liever vandaag dan morgen! Als dat zo is, wordt het belang van andere stakeholders dan de aandeelhouder (dus de klanten, de maatschappij en niet in de laatste plaats de werknemers) steeds verder naar de achtergrond gedreven (ergo we drijven af naar het Angelsaksische model). Hoe is dit te keren?

Volgens mij zou het helpen als de inkomens van top-bestuurders juist
niet beperkt worden (zoals Bos cs wil), maar dat deze fors omhoog worden bijgesteld, maar gekoppeld aan een verbod om opties/aandelen (of wat daar ook maar naar ruikt) te hebben/krijgen. Liever een CEO die € 2 - 5 Mio. verdient en alle belangen gelijk kan wegen omdat hij/zij zelf niet 1 van de stakeholders (lees aandeelhouder) is, dan een CEO die met een paar ton naar huis gaat, maar een zodanig pakket aandelen/opties heeft dat hij/zij vooral denkt in het belang van de stakeholder = aandeelhouder; op veel vloeren van Raden van Bestuur zie ik opvallend vaker de Beursbengel dan een HR-blad en staat bijna altijd Teletekst pagina 520 aan. Als we nu zorgen dat RvB's geen enkel persoonlijk belang hebben bij welke stakeholder dan ook, zou het in de besluitvorming (en met name de afweging van het belang van het personeel) vast beter gaan; daar zou Bos (PvdA toch?) en de FNV eens over moeten nadenken.

Uit de Rode Hoed ...

Gisteren vond in de Rode Hoed te Amsterdam de 6e Ernst Hijmanslezing plaats, met in het voorprogramma een ‘Kort Geding’ over de ondernemende adviseur; wat in deze casus moet worden gelezen als de adviseur die bereid is risicodragend beloond te worden op de uitkomst/werking van zijn advies.

De ‘voor’ positie werd ingenomen door Theo Camps, voorzitter ROA (Raad van Organisatie-Adviesbureaus) en Berenschot, en de ‘tegen’ positie door Leon de Caluwe, Twynstra Gudde-man en hooglaar aan de VU. In het midden van het debat bevond zich Miel Otto, ex-GITP-er en emeritus-hoogleraar aan de VU, met de praktische opstelling dat een adviseur altijd een ‘onafhankelijk denker moet zijn, maar altijd opereert in een afhankelijke relatie’.

De ‘voor’-positie werd met name gevoed uit de praktische realiteit (‘zo werkt het gewoon in de huidige reciprociteits-maatschappij’) en vooral gedreven vanuit de vraag van klanten. De tegen-argumenten van Leon de Caluwe zitten met name in de ethische/moralistische hoek, namelijk dat ondernemen (met deze connotatie) iets van managers is en adviseurs er zijn om onafhankelijk te denken en geen managers zijn; ‘zo is het altijd geweest en zo moet het altijd blijven’.

Het debat roept een aardige vraag op, maar kwam niet verder dan wat uitwisseling van standpunten en moraliteiten (‘zo hoort het’), terwijl de vraag interessant en belangrijk genoeg is (zie ook mijn rede aan de VU in dit licht). Mijn vraag aan het ‘tegen-kamp’ zou zijn: Waarom mag je wel je intellectuele kapitaal inzetten als adviseur, maar niet je financiële kapitaal? Waarom is het een van een andere orde? Waarom zou je als professional niet afgerekend willen worden op het resultaat? Is dat omdat we als beroepsgroep te vaak te weinig ‘bewijs’ kunnen leveren dat iets gaat werken? Implemtatie-validiteit heet dat! Onder dwang van moralisten als Leon de Caluwe wordt er te weinig gezocht naar deze validiteit en worden valideringsmechanismen via de beloning buiten de deur gehouden. Het feit dat in de beroepscode van de ROA veel aandacht is voor de zorgvuldigheid van het adviesproces (zie artikel 5.2 van de Gedragscode ROA: er is sprake van een inspanningsverplichting, tenzij….), en er maar weinig aandacht is voor de ‘validiteit’ van het advies, geeft te denken. Ik hoor graag een reactie!

Geen gebrek aan Leiderschap in USA?

In een indrukwekkende studie, publiceert IBM haar bevindingen over talent/leiderschap in de wereld; de belangrijkste drie thema's zijn:
  • hoe ontwikkel je een 'adaptable workforce'?;
  • hoe is het tekort aan leiders/leiderschap voor de toekomst op te lossen?;
  • hoe trek je talent aan (en behoudt je het) in een wereld waar een schreeuwend tekort aan talenten is?
Op grond van het onderzoek doet zich (aan de hand van de volgende grafiek) een aardige vraag voor:


Zijn Aziaten en Rijnlanders realistischer of kritischer bij hun self-assessment? Is er echt geen tekort aan Leiderschap in de USA? Is het een God-gegeven dat Amerikanen de enige echte leiders zijn? Of hebben wij (en dan reken ik Azië en Europa maar even bij elkaar) gewoon een ander beeld bij Leiderschap en verwarren Amerikanen leiderschap met management, waar ze inderdaad in de USA geen gebrek aan hebben. Zoals bij elk goed onderzoek, roept de uitkomst weer vragen op.

Gratis downladen en lezen dat rapport!

Alles begint bij het Product

Recent presenteerde ik op het IIR Congres (Business Proces Management in Financiële Dienstverlening) een verhaal waarbij ik BPM neerzette als Business Product Management; de essentie van mijn stelling is dat een overmatige focus op het proces in plaats van op het product (of de diensten) leidt tot marginale verbetering en niet revolutionaire verbetering. De lessen van de maakindustrie (modulaire producten en organisaties) zijn in de financiële dienstverlening maar beperkt toegepast; en daarom mislukken (bijna) alle Shared Service Centers. Hier de slidecast:

Verbazingwekkend

De Nobelprijs voor de economie is toegekend aan drie Amerikanen voor hun werk rondom speltheorie/mechanische ontwerp-theorie. De 90-jarige Russische Amerikaan Leonid Hurwicz kreeg de prijs als de grondlegger van de theorie; de Amerikanen Eric Maskin (57) en Roger Myerson (56) delen mee, omdat zij de theorie verder hebben uitgebouwd. Tot zover geen opvallend nieuws. Wat opvalt na deze toekenning is dat het aantal Joodse Nobelprijswinnaars daarmee is gestegen naar 181 (tot en met 2007) en dat is veel; namelijk meer dan 35% van het totale aantal Nobelprijswinnaars. En dat, terwijl het Joodse volk slechts 0,2% van de wereldbevolking is. Of dit te maken heeft met complot-theorie (zou het Nobelprijscomité geinfiltreerd zijn door de Joodse Lobby?) of dat het pure genetische genialiteit is of iets anders, is een onderzoek waarmee u waarschijnlijk zelf een Nobelprijs kunt winnen; of waarover u een goede roman kunt schrijven.

Komiek wint Nobel-prijs

Dat Al Gore de Nobelprijs heeft gewonnen zal niemand ontgaan zijn; ik ga hier geen mening geven of dat verdiend of niet is. Dat Al Gore ook een Oscar heeft gewonnen voor 'An Inconvenient Truth' weet ook bijna iedereen. Dat de man die zichzelf altijd aankondigt met 'I am Al Gore, I used to be the next American President' ook een begenadigd komiek is weet bijna niemand. Kijk naar dit filmpje (van de TED conferentie in 2006; de 1e tien minuten) en leer wat het is om jezelf te relativeren:


Je laatste verhaal ...

Wat zou je de wereld willen meegeven als je weet dat het je allerlaatste keer is dat je wat kunt vertellen? Dat is een leuke gedachte-oefening (die oa door Stephen Covey en Remco Claassen gedaan wordt vanuit het perspectief van je eigen begrafenis), maar wat als het de keiharde realiteit is? Dat is het verhaal van professor Randy Pausch, een Carnegie Mellon University computer-science professor, die weet dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft en een laatste college geeft aan zijn studenten en collega's. Dan moet je alleen maar kijken, luisteren en heel stil zijn (even door de 10 sec. commercial heenbijten):




Hier zijn hele college (duurt 1,5 uur):

Span of Care

Zeer recent zat ik even bij te praten met een RvB-lid van een grote beursgenoteerde onderneming; een deel van het gesprek ging over de span-of-control van de betreffende Bestuurder. En of 7 'direct reports' te veel of te weinig was. Zo'n gesprek doet wat Tayloriaans aan met beelden van een ploegbaas die direct op de werkzaamheden van de aan hem ondergestelden toeziet; ik vroeg hem of hij vertrouwen had in de mensen die onder hem de verantwoordelijkheid hadden genomen voor een deel van zijn organisatie. Dat was wel degelijk het geval. Waarom moet je ze dan controleren, vroeg ik. Dat hoeft ook niet, was zijn antwoord, ik moet ze helpen, beschermen, stimuleren.

Dus eigenlijk gaat het om 'span of care'; en daar kun je veel meer van aan dan 'control'. Dus vanaf nu:

Aan ego heb je niet gauw te veel

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat wel een prettige gedachte vind; veel mensen hebben niet genoeg ego. Dat blijkt uit het boek van David Marcum en Steven Smith 'egonomics: What Makes Ego Our Greatest Asset (or Most Expensive Liability)'; hun conclusie is:

surprising as it may sound, many people don’t have enough ego, and that leads to insecurity and apathy that paralyze cultures and leaders.


Voor een generatie die is opgegroeid met de idee dat 'ego' slecht is, een verademing. Marcum & Smith maakten het volgende diagram om ons beter te laten begrijpen waar de balans moet liggen:



Het deed mij meteen denken aan de Level 5 leaders van
Collins (Good to Great), waar de echte leider een balans heeft gevonden tussen gepassioneerde gedrevenheid enerzijds en een oprechte bescheidenheid anderzijds. Van de leiders van de echt best presterende bedrijven (oa de Walgreens van deze wereld) kent niemand de naam of de foto, en toch outperformed zo'n bedrijf jaar in/jaar uit de echt grote namen!

De wereld draait door

Nee, we bedoelen niet het TV-programma van Matthijs van Nieuwkerk, maar het mooie boek van Alan Weisman, 'The world without us'. Het boek beantwoordt de vraag: wat gebeurt er als wij ('de mensen") er niet meer zijn? Een geruststellende gedachte dat alles gewoon verder gaat en vanuit het oogpunt van de natuur zelfs beter gaat; de wereld heeft ons niet echt nodig. Het boek geeft een mooi beeld wat er na 5, 10,100, 1.000, 10.000 (etc) jaar gebeurt als wij op een dag er niet meer zijn. Hier een interview met Alan Weisman en hier een link naar een mooie geanimeerde pagina van zijn site.


De wereld naar z'n verdommenis ...

.... omdat we niet kunnen rekenen. Uit het werk van Paul Slovic, een vooraanstaand wetenschapper op het gebied van Decision Research, blijkt dat we als mensen een ingebouwd rekengebrek hebben. Hij onderzoekt waarom we als mensen bereid zijn veel geld te geven om 1 mens te redden (we vliegen zonder probleem een kind uit de Sahara naar een ziekenhuis om een hartklep te repareren), maar beperkt of niets doen bij genociden in Rwanda of Darfur.

Wat blijkt, we kunnen niet rekenen. In een recent experiment toonde hij een een groep mensen een foto van 'Rokia'. een Malinees, uitgehongerd kind, en vroeg hen hoeveel ze bereid waren te doneren om het te redden; vervolgens toonde hij een foto van ' Rokia & Moussa' en dezelfde groep gaf op dezelfde vraag 15% minder. Bij 8 kinderen was dat zelfs 50% minder. Volgens Slovic werkt ons rekenbrein als ons gehoor of gevoel voor gewicht; als geluid al hard is horen we met moeite als het nog harder wordt en zo voelen we ook goed het verschil tussen 1 en 10 kilo, maar al niets meer tussen 30 of 60 kilo. Het vermoeden van Slovic is dat dit 'hardwired' is in onze hersenen om ons te beschermen tegen een overload aan informatie. Misschien is het daarom ook dat een business-case van €100.000 meer moeite heeft om 'erdoor te komen' dan een van €10.000.000. Dus de volgende keer als u een business case wordt voorgelegd ter beslissing, ben u er dan van bewust dat uw 'gevoel' voor grote getallen is afgenomen en wees dus extra voorzichtig.

Back on the Block

Na de welverdiende rust in Thailand en Cambodja gaan we er weer vol tegenaan. Voor mijn trouwe lezers die in den beginne geen zin hadden om het inspirerende verhaal van Steve Jobs te lezen (zie deze blog) hierbij zijn speech on video:

Off-Line

Beste Lezers,

In verband met vakantie, verschijnen in de maand Augustus geen posts. En vanuit het Verre Oosten zeg ik u:

“Life is really simple, but we insist on making it complicated.” (Confucius)


Paul

Evolutie en de EO

O mijn God zou je bijna zeggen, maar dan heb je waarschijnlijk binnenkort een dagvaarding door de EO op je mat liggen. Wat een eng volkje loopt er rond in Nederland! Nou was ik al eens eerder tekeer gegaan tegen de EO en het Christen-fundamentalisme in Nederland (zie deze blog), maar deze keer maken ze het wel erg bont.

De EO verknipt een BBC documentaire omdat er in die BBC-doc (van de beroemde David Attenborough) te duidelijk wordt verwezen naar de evolutieleer. Daar kan een EO-brein niet tegen (het schijnt dat 99% van de EO-ers oprecht gelooft dat God de wereld geschapen heeft) en dus kwam de EO-directie hen te hulp. Hun fraude is gelukkig door Gerdien de Jong, universitair hoofddocent evolutiebiologie aan de Universiteit Utrecht, ontdekt. Nu is mij altijd geleerd dat je beter het dossier van de Duivel kunt kennen als je met hem de strijd wil aangaan, maar EO-ers moeten dom gehouden worden. Hier volgt het bewijs:



Dit is de originele tekst van David Attenborough:

'A 100 million years ago forests like these were just developing and were dominated by Dinosaurs.But as the giant reptiles slept, tiny creatures were stirring.They were the early mammals.Despite this humble beginning, their descendants would ultimately take over the whole world.Yet the rise of this great dynasty was founded on the most surprising diet.'


In de EO-versie blijft daar dit van over; een vrouwenstem (herken ik daar mevrouw Rouvoet?) zegt in het Nederlands:

'Veel zoogdieren zijn echte overlevers, zoals spitsmuizen, die 's nachts op jacht gaan.'


Ik hoop dat die spitsmuis binnenkort de verkiezingen in Nederland wint!

ABN-AMRO blijft Nationale Trots ...

.. alleen niet de onze. Sprak ik recent al bewonderend over Singapore, blijkt nu dat ze via de achterdeur (een deel van) onze ABN-AMRO komen opkopen. Temasek Holdings (100% dochter van het Ministerie van Financiën van Singapore) belegt even € 3,5 miljard in Barclays voor de overname van ABN-AMRO. Temasek is de investeringsmaatschappij van de Singaporese overheid waar ze de begrotings-overschotten investeren in Azië en het Westen. Nu maar hopen dat de heer Lijkman Gloenink een beetje beleefd Ni Hao kan zeggen.

Visie is voor de lange termijn!

Logisch toch? Hoe kun je nu visie voor de korte termijn hebben? Zo logisch is het kennelijk niet; de HBR (nummer juli/aug. 2007) wijdt er een mooi zomer-nummer aan, waarin een lans wordt gebroken voor het lange termijn denken. Dit, in plaats van de huidige focus op alleen maar het volgende kwartaal, wat leidt tot kaalvreten van bedrijven. Twee dingen vielen mij bij lezing op:

1. Henry Mintzberg pakt in deze HBR (zie
hier de volledige versie) helemaal uit naar CEO's die hun oren laten hangen naar beurs-analisten; hij schrijft dit pareltje vanuit een nabije toekomst waarin we terugkijken op deze gekke tijd:


2. Er is een nieuw woord toe te voegen aan mijn in/uit lijstje (zie eerder): Human Being Management. Laten we ophouden mensen als resources te behandelen, maar gewoon als mensen (human beings). Een mooie gedachte en niet alleen met Kerst. De score staat nu op:


Heb jij ook een woord dat naar de 'Uit'-lijst moet, mail me.

Singapore groeit harder dan Nederland

Is er een verband tussen innovatie/arbeidsproductiviteit en de hoogte van inkomens? Het lijkt erop. Kijk eerst even mee hoe de economie (de rode lijn die meestal rond de 10% zit) van Singapore groeide in de periode 1975 - 2004:



Nu werken ze in Singapore hard, maar dat deden ze al die jaren al, en groeide de bevolking niet zodanig dat daarmee de economische groei verklaard kan worden (het is er altijd al druk geweest). De belangrijkste factor lijkt de arbeidsproductiviteitsgroei (volgens mij een belangrijke maatstaf voor innovatie) te zijn. En dat lossen we in Nederland op met een platform, maar in Singapore door iedereen, inclusief ambtenaren, vette salarissen te geven en hoge variabele beloning. Ambtenaren kunnen in Singapore 6 maanden variabel verdienen, als zij en de economie goed performen. Niet zeuren met Balkenende-normen, maar betalen voor de beste man/vrouw op de beste plek, zelfs in de publieke zaak. Lees even mee:

SINGAPORE TIMES, 09 April 2007 The annual salaries of the Prime Minister, ministers and top civil servants will be increased by between 14 percent and 33 percent, with the average pay rise of 25 percent. Revealing the details in Parliament, Minister-in-Charge of the Civil Service Teo Chee Hean said the adjustments will take effect from this month, with a second revision at year's end. Prime Minister Lee Hsien Loong earned $2.5 million last year; after the revision, he will draw $3.1 million this year.

Dat is € 1,5 mio. voor de Minister-President! Als je de besten wil hebben moet je betalen; dat snappen ze daar. Als je een middelmatige hoogleraar wil hebben, moet je een Balkenende-norm instellen. Hier verandering in brengen zal met onze jaloerse en egalitaire instelling wel nooit lukken, maar dan moeten we ook niet zeuren dat we niet-innovatief zijn en middelmatigheid de norm is en dus (uiteindelijk) alle Nederlandse bedrijven in buitenlandse handen komen (de Hema, KLM, ABN etc.). Lees hier meer over het beloningsbeleid van Singapore.

Nederlandse bedrijven te weinig vernieuwend ....

... is de conclusie van het CBS, in een rapport dat vandaag werd gepresenteerd aan Minister Maria van der Hoeven (Economische Zaken). Nederland scoort vooral goed in de randvoorwaarden voor economische groei; er is sprake van een stabiel economisch klimaat, de inflatie en de langetermijnrente zijn laag, net als het overheidstekort en de staatsschuld. Maar als het gaat om innovatie doet Nederland het minder goed dan de meeste andere landen. Kansen die markten en nieuw ontwikkelde kennis bieden, worden onvoldoende benut; Nederlandse ondernemers geven relatief weinig uit aan onderzoek en ontwikkeling.

De minister vind dit alles '
zorgelijk', zo liet zij ons weten. Ja maar luister eens even, hoor ik u denken; hoe kun je dit nu zorgelijk vinden als je tegelijkertijd 200.000 langdurig werklozen met subsidie aan een (Melkert-revisited)-baan gaat helpen? U weet toch ook Minister, zeker als je eerst Onderwijs hebt gedaan, dat economische groei (en winstgroei van een bedrijf) een resultaat is van Arbeidsparticipatie * Arbeidsproductiviteit? Als u dan arbeid goedkoop maakt, is toch elke prikkel om te innoveren verdwenen? Waarom zou ik als ondernemer investeren in innovatie als mijn groei eenvoudig te realiseren is met goedkope arbeid. Wanneer leren we in Nederland nu eens dat dit een heilloze weg is; alsof we de concurrentie met India en China op deze manier volhouden? Maar ja dat zal onze Maria op de Mulo en Kweekschool wel niet meegekregen hebben.

De niet-lerende organisatie

Een collega-adviseur klaagde vandaag dat hij bij een klant-organisatie terecht was tegengekomen die eigenlijk het tegengestelde van de lerende-organisatie is (Peter Senge; zie ook Arie de Geus met zijn 'Levende Organisatie' ); in de organisatie waar hij was, wordt keer-op-keer dezelfde fout gemaakt en wordt er ook geen enkele consequentie aan verbonden. Het is dus waarschijnlijk zo dat men zich niet eens bewust is dat men weer dezelfde fout maakt. Wij kwamen dan ook tot de conclusie dat zo'n organisatie een Alzheimer-organisatie is. En aangezien dit een niet te genezen kwaal is, lijken er slechts twee opties open te staan: een complete transplantatie van het management of de zaak voorgoed sluiten, voordat erger geschiedt. Alles wat Peter Senge schreef over leer-handicaps was waar in deze organisatie:

Zeg tegen jezelf: "Ik ben belangrijk"
Cultiveer een vijand-beeld
Creëer de illusie dat je de leiding neemt
Blijf zitten waar je zit
Denk vooral dat leren door ervaring belangrijk is

Door tot je 67e?

Als het aan JP cs ligt mogen we binnenkort allemaal tot ons 67e doorwerken; als u dat niet doet moet u extra belasting betalen! En ik verdenk ze er ook van dat ze binnenkort gaan voorkomen dat uw pensioenuitvoerder voor uw 67e überhaupt mag gaan uitkeren. En dat allemaal vanwege de vergrijzing en de toegenomen gemiddelde leeftijd (zeggen ze). Maar indachtig mijn vorige blog en met gebruik van zijn data, laten we nog eens naar de feiten kijken. Van 1960 naar 2004 steeg de gemiddelde leeftijd in Nederland van 73 naar 79 (in de laatste 15 jaar overigens 'maar' van 77 naar 79). Tegelijkertijd daalde de zuigelingensterfte van 25/1000 naar slechts 5,6/1000:



De stijging van de gemiddelde leeftijd in Nederland is dus nauwelijks omdat we zo veel ouder worden, maar vooral omdat we zo veel beter kinderen in het 1e jaar in leven houden! Daar helpt dus een senioren-tax niets aan. Als we dan ook weten dat de arbeidsparticipatie van 55+-ers (mannen en vrouwen) zo rond de 50% (bron: CBS) ligt (en menigeen hiervan graag nog werkt) is het dus onzin van dit kabinet om de betaalbaarheid van ons Sociale Stelsel ('omdat er te weinig/te kort gewerkt wordt') op te hangen aan een senioren-tax. Als we dan ook weten dat een groot deel van de werkeloosheid onder 55+-ers komt vanuit de publieke- en semi-publieke sector, probeert de overheid dus eigenlijk haar falen als werkgever op u en mij af te wentelen. Dat u het maar weet als u de volgende keer gaat stemmen! Maar ja, dat zal wel weer niet over feiten gaan.

Feiten, geen mythe

Al jaren is Hans Rosling (van die Zweedse Universiteit waar de Nobelprijs wordt bepaald en uitgereikt) de wereld over aan het trekken om met feiten over de 'derde wereld' te praten en niet op basis van feitelijk onjuiste mythen. Naast een geniaal spreker is hij ook nog eens een goed zakenman; zijn bedrijf is recent door Google gekocht. Kijk eerst deze video en ga dan hier online/realtime met zijn software en de OESO-database van de hele wereld zelf spelen; je kunt alles tegen alles uitzetten en dan met de tijdas schuiven/spelen. Ik zeg het niet gauw: Geniaal.


Voor 1 keer

Had mezelf ooit beloofd nooit 'zo maar' een link of video door te sturen en daar dan mee te scoren, maar deze is gewoon te goed. De New York Times maakt de hype rond de iPhone van Apple op briljante wijze belachelijk, maar toch wordt je ook weer een beetje verliefd op de iPhone. Even zo'n 6 minuten meegenieten; klik hier.




Eindelijk gerechtigheid

Jarenlang werd JM Keynes door economen beschouwd als de belangrijkste denker uit hun midden. In een recent boek van Robert Solow over Joseph Schumpeter: Prophet of Innovation: Joseph Schumpeter and Creative Destruction, toont Solow aan dat de belangrijkste man toch echt Schumpeter is. Schumpeter is vooral bekend als de bedenker van ' waves of innovation' (zie figuur, ontleend aan The Economist's survey "Innovation in Industry" 20/2/1999):



Zijn ideeën over innovatie en entrepreneurs waren toen (in 1911) en nu nog steeds even valide:

Without innovation, no entrepreneurs; without entrepreneurial achievement, no capitalist returns and no capitalist propulsion. The atmosphere of industrial revolutions—of 'progress'—is the only one in which capitalism can survive.


Zoals Solow aangeeft over Schumpeter:

"He was explicit that, while technological innovation was in the long run the most important function of the entrepreneur, organizational innovation in governance, finance and management was comparable in significance."


Nogmaals: innovatie is niet (alleen maar ) R&D/technolgie, maar ook organisatie-, proces-, financiële en management-innovatie. Zie ook mijn eerdere blog.

De wereld waarin we leven

Deze is te mooi om niet te laten zien; de wereldkaart met stabiele en instabiele landen. Als stabiliteit iets zegt over leiderschap, is Nederland weer in de top 10 (zie blog). Met dank aan foreignpolicy.com; Nederland is stabieler dan de USA (verbaast mij niets).

Is Microsoft de weg kwijt?

Leiderschap is soms tegen de stroom ingaan (zie vorige blog), maar dat dat ook niet altijd goed is blijkt volgens mij uit de volgende reclame. Dit is een echte reclame van Microsoft voor hun Zune (een MP3-speler). Soms weet je zeker dat de jongens en meisjes van het reclamebureau, als ze weer buiten staan na de presentatie van hun meest recente idee, het in hun broek doen van het lachen. Iemand hoog in de boom bij Microsoft heeft hier grof geld voor betaald! Wat is het? Kijk zelf:



Onder de meest gevatte reacties wordt een fles drank verloot (diezelfde die het reclamebureau gebruikte bij hun brainstorm voor dit filmpje).

Tegen de stroom in ...

... durven gaan, maakt soms het verschil tussen een echte leider en een meeloper. Onze minister-president lijkt in de categorie meelopers te vallen; was hij twee jaar geleden (met de PvdA/Wouter Bos en de VVD) nog voor Europa en een Europese Grondwet, nu is hij een harde tegenstander (in de Top 4 geloof ik, met het wat dubieuze Polen), omdat 'het volk dat wil'. Hij is dus geen leider, maar gewoon 'woorvoerder'! Een leider is tegendraads, durft te leiden in het debat, en durft het om niet klakkeloos de mening van het volk te volgen.

Wat wel weer knap is van JP is het volgende; onze JP heeft de afwezigheid van symbolen (GEEn vlag van Europa, GEEN volkslied van Europa, GEEN Minister van Buitenland Europa) verheven tot het symbool van 'onze' strijd tegen Europa. Dus eigenlijk is daarmee de strijd tegen symbolen het symbool van de strijd geworden. (Bent u er nog?).

Nog even wat teksten van de meester zelf:

'We hebben nu een gewoon verdrag, zonder pretenties, maar met ambities. ...Nederland kan verder, omdat er echt iets heel anders ligt dan twee jaar geleden. Er is recht gedaan aan de opvattingen die bij een groot deel van de bevolking leven over Europa.'


De vlag en het lied zijn eruit (de pretentie, denk ik dan) en de ambitie zit er weer in? Nou laten we hopen dat we binnenkort over het met Powerpoint-opgeleukte beleidsplan van zijn regering hetzelfde kunnen zeggen.

When Tony B. speaks, we listen!

Ik geef graag gehoor aan de oproep van collega-blogger Tony Bosma (de Tony B. uit de titel; u dacht toch niet die Tony B. uit de UK?) om deze video zo breed mogelijk uit te dragen! Er leven namelijk 2 miljard mensen in pure armoede; dat houdt in dat men minder dan 1 dollar per dag te besteden heeft. In 2015 moet dat minder dan 1 miljard mensen zijn (volgens de G8)!




En ondertussen besteden we elk jaar:
  • binnen Europa USD 50 miljard aan sigaretten;
  • wereldwijd 11 miljard dollar aan ijsjes;
  • USD 105 miljard aan alcohol (wereldwijd);
  • binnen de USA 8 miljard dollar aan cosmetica;
  • meer dan USD 1000 miljard aan oorlog.
En dat terwijl er maar 50 miljard dollar per jaar nodig is om de G8-doelstelling te halen. Lijkt veel, maar dat moet, mede in het licht van bovenstaande uitgaven, toch heel eenvoudig op te hoesten zijn. De belangrijkste barrière is de politieke wil en het bewustzijn onder de wereldbevolking. Kijk mee:



In Europa

Vanaf november dit jaar gaat de VPRO een 35-delige tv-serie uitzenden die is gebaseerd op het grandiose boek 'In Europa' van Geert Mak. Vanaf vandaag verschijnt een podcast waarin Geert Mak zijn boek in afleveringen samenvat.

Hoe kon het gebeuren dat in Europa bijna
9,5 miljoen doden vielen, er meer dan 17,5 miljoen gewond raakten en bijna 8 miljoen krijgsgevangenen werden gemaakt? Mak is naast een groots historisch schrijver een begenadigd verteller; zet aan die luidsprekers! 'Hoofdstuk I: 1900-1914' - is nu te beluisteren of te downloaden.

Management Development = Oxymoron

Op grond van recent onderzoek moeten we concluderen dat Management Development (hierna 'MD') een oxymoron is; een oxymoron is een stijlfiguur waarbij twee woorden die feitelijk elkaars tegengestelde zijn, toch worden gecombineerd tot een begrip (bijvoorbeeld: praktijktheorie - een theorie die ontleend is aan de praktijk). Waarom is MD dat dan? Bill George, een Harvard professor, interviewde 125 leiders uit diverse organisaties en schreef op basis daarvan het zeer aan te bevelen boek, Authentic Leadership: Rediscovering the Secrets to Creating Lasting Value. Hieruit blijkt dat echte leiders een vijftal eigenschappen in zich hebben, die ze door hun ervaringen in hun leven, hun opleiding, opvoeding en in hun jeugd (-trauma's) hebben opgedaan.

Deze vijf zijn:

1. ze gaan met passie hun doel achterna;
2. ze zijn zeer 'normatief';
3. ze leiden vanuit 'hun hart';
4. ze ontwikkelen echte relaties met hun omgeving;
5. ze hebben een ijzeren zelfdiscipline.


Al met al niet veel dat je '
even kunt leren' in een MD-programma; anders gezegd je bent een leider (geworden door wie je bent en wat je in je lange leven is overkomen), maar als je het niet bent kun je het ook niet even leren. Dus een oxymoron; management/leider ben je en is niet te ontwikkelen! Een ieder de je wat anders wil laten geloven zit alleen maar achter uw trainings-Euro's aan.

Crowd Clout

Steeds meer mensen organiseren zich (in lijn met alles wat we Web 2.0 noemen) als virtuele groep om hun individuele of groepsbelang te behartigen. Wat te denken van een initiatief om met 50.000 man een Premier League voetbalclub te kopen en als groep het aan-/verkoopbeleid te bepalen? Dat is de essentie van Crowd Clout. Letterlijk vertaald betekent het: 'invloed van/door de groep'. Tegenwoordig kom je dit fenomeen tegen in de politieke arena en als pressie-middel (zie bijvoorbeeld: EUClaim), als wapen voor lagere prijzen (sites als: pingelpartner, united consumer, letsbuyit), of gewoon om je ongenoegen te uiten (een fraaie is: 'Fuck you and your Hummer', waar duizenden foto's staan van mensen die een hekel hebben aan Hummers en hun eigenaren). Niet alle Crowd Clout initiatieven zijn even succesvol, maar gelukkig zijn er steeds meer bedrijven die ook de kracht ervan inzien, want waarom zou je de Crowd niet gebruiken om je eigen bedrijf/internet-site beter te maken of van meer content te voorzien (zie bijvoorbeeld: wintersporters.nl)? Het risico is mijns inziens dat als je het, als bedrijf, zelf niet doet, iemand het wel voor je doet en dan is het al niet meer te controleren/coordineren. Ik was recent dagvoorzitter op een congres en bespeurde daar toch een grote angst bij diverse bedrijven om zich ' open te stellen' voor de Crowd; veel verder dan een forum gaat het veelal niet. Kom op gooi open die poort!

ABN ziet af van actie

ABN-AMRO ziet, mede dankzij de actie die vanuit deze site was gestart, af van een rechtszaak tegen Buro Renkema. De macht van de massa, otewel 'Crowd Clout', waarover binnenkort meer.

U spaart, wij graaien

Niet alleen een slecht bestuur, ook nog een slecht verliezer.

Nu ABN-AMRO wordt overgenomen, kunnen ze ook niet meer tegen een beetje humor; op de site van Buro Renkema staat een prachtige satirische persiflage over hoe je de komende maanden bij ABN-AMRO kunt Internet-bankieren. Ik kan daar smakelijk om lachen. Bij ABN-AMRO is men kennelijk nu zo verzuurd dat een beetje humor al snel in het verkeerde keelgat schiet; Buro Renkema wordt voor de rechter gesleept door Rijkman cs. Om te voorkomen dat ik de volgende ben, heb ik het logo van AA maar even weg-gephotoshopt. Je moet snel naar Buro Renkema (probeer eens te sparen!), want ik ben bang dat het AA menens is.

Nu is mijn, ietwat ongenuanceerde stelling, dat een goed bedrijf niet over te nemen is; dat neemt namelijk anderen over. Daar valt vast veel op af-te-plussen en bij-te-minnen, maar in essentie klopt het wel. Dat de Raad van Bestuur van ABN geen van haar strategische doelstellingen in de afgelopen 10 jaar heeft gehaald (zo ongeveer) moeten ze zich vooral zelf aanrekenen. Dat ze dan ook nog eens niet tegen een geintje kunnen zet ze wel te kijk.

Disclaimer: deze mening is prive en heeft niets te maken met mijn werk/werkgever of anderen in mijn directe omgeving!

PowerPoint & Pecha Kucha

Naar aanleiding van mijn eerdere log over Pecha Kucha, kon ik het niet laten jullie even mee te laten genieten over Powerpoint: How not to!


Bent u niet hopeloos nostalgisch en romantisch?

was de vraag van de Radio 1 interviewer vanmorgen in de Ochtenden. Het antwoord van Marita Mathijsen was: 'wel nostalgisch en romantisch, maar niet hopeloos'. Marita Mathijssen, hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde, maakt zich kwaad over het gebrek aan historisch besef en historische interesse in Nederland.

Wie het verleden niet kent,
begrijpt niet waar hij heengaat.


Nederland is fantasieloos en daarom slopen we oude keukens uit historische panden en vervangen ze door Ikea-massawerk. Ze maakt zich, wat mij betreft nooit genoeg, kwaad over de grote etalages in de mooie oude gebouwen in onze steden. Mensen koesteren hun verleden, hun oude spulletjes en dus ook hun afkomst niet meer. Aanstaande zaterdag verschijnt haar pamflet: 'De afwezigheid van het verleden'. Terechte woede over een Nederland, waar eenvormigheid en lelijkheid de norm is. Gaat u maar eens naar een willekeurig centrum van de 10 grote steden in Nederland en overal is het hetzelfde; waarom zou je überhaupt de deur nog uitgaan? Kopen en lezen dat pamflet!

Innovatie na Balkenende 2 (of 3?)

Het Innovatieplatform is met het nieuwste kabinet Balkenende (IV?) gestopt. Missie volbracht denk ik dan; de kennis-economie draait op overtoeren dus innovatie is voorlopig niet meer nodig? Maar wat is nu eigenlijk een kennis-economie? En zijn wij (de BV Nederland) dat wel? Of zijn de 100.000-en ingenieurs (die daar elke maand afstuderen) uit India en China ons straks als kenniswerkers te slim af? Een prachtig stuk goed onderbouwde kritiek vind je op de site van hoogleraar Bart Nooteboom (hoogleraar innovatiebeleid UvT). De belangrijkste conclusie van Prof. Nooteboom is dat er op het gebied van innovatie in Nederland een schrijnend gebrek is aan samenhang en continuïteit. Net zoals de ANWB-topman Nouwen ooit zei: 'Als de zon schijnt moet je het dak verbouwen'. Helaas is Balkenende cs dat alweer vergeten; de zon schijnt en, met JP voorop, gaan we buiten spelen. Sic!

Bent u toekomstlos?

Vaak hoor ik collega's (meestal architecten van divers pluimage) praten over toekomstvaste architecturen. Nu kent Van Dale het woord niet, maar ze bedoelen dan vaak dat een architectuur wordt gecreëerd (van een systeem/construct) die de toekomst 'aankan'. Of zouden ze bedoelen die de toekomst 'vast' en zeker aankan?

Maar zou nou niet de bedoeling van een nieuwe architectuur moeten zijn dat die toekomstlos is; oftewel dat het slagen en in stand houden van de architectuur 'los staat' van wat de toekomst brengen moge. Immers, is niet het kenmerkende van de toekomst dat we niet weten hoe hij er uit gaat zien? En is het dan niet te verkiezen dat we zeker weten dat 'los van welke toekomst ook' onze architectuur staande blijft? Daarom vanaf vandaag hier een lijst met 'in/uit' woorden (zie ook eerdere blog over globalisering):

In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister ...

schreef Goethe (1749-1832).

Wer Grosses will, muss sich zusammenraffen;
In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister,
Und das Gesetz nur kann uns Freiheit geben.

En nu leven we kennelijk weer in een tijd waarin we op zoek zijn naar beperking. Terwijl in de materiële wereld niets te gek of onmogelijk is, zoekt de wereld van de Kunsten juist weer naar vormen met harde grenzen. Zo kennen we sinds kort poëzie die niet langer mag zijn dan de tekst in een SMS en sinds enige tijd bestaat de Pecha Kucha, een presentatievorm, overgewaaid uit Japan, waarbij het verhaal in precies 20 plaatjes van 20 seconden moet worden gedaan. Geen vragen, geen onderbreking, geen pauze! Elke sheet verdwijnt na 20 seconden; de spreker moet zich focussen, beperken en 'in the flow' komen; alle managers aan de Pecha Kucha en einde aan de Powerpoint-terreur.


Open Innovatie al in 1714 ontdekt

Tegenwoordig roept iedereen dat 'open innovatie' de nieuwe sleutel tot succes is. Maar al in 1714 riep het engelse parlement, in een prijsvraag, het publiek op om mee te denken over een apparaat dat altijd de exacte locatie van een schip op zee kon aangeven. De (voor mij) enigszins onbekende John Harrison won deze prijsvraag en het voor die tijd al astronomische bedrag van 20.000 pond! Bijna 300 jaar later blijkt uit onderzoek (HBR 85, 5 blz. 30) dat deze manier van werken (toen en nu) zeer succesvol kan zijn. Op grond van analyse van data van Innocentive blijkt dat in veel gevallen hulp van buiten een doorbraak in onderzoek kan betekenen. In 30% van de gevallen waarbij de eigen onderzoekers vastzaten, kon met hulp van onderzoekers/individuen 'van buiten' het probleem alsnog worden opgelost.

Wat blijkt uit de Innocentive data:
1. de vraag/het probleem moet in een brede en diverse (qua expertise) groep worden uitgezet;
2. het helpt om er een prijsvraag van te maken, maar dat, alleen, is niet genoeg;
3. samenwerking tussen onderzoekers van binnen en buiten is nodig om uiteindelijk de precieze oplossing te bepalen.

Oftewel open innovatie werkt (zoals ook Philips recent toegaf: 'niet alle slimme mensen werken bij ons' ), maar is niet nieuw.

Bent u een Denker, Doener of Voeler?

Bent u een inspirerend leider? Op deze pagina vind je een mooie online zelftest met direct een heldere rapportage. Ideaal voor wat zelfreflectie, online feedback en input voor een goed gesprek met je collega's of medewerkers die je mag leiden.




Definitieve Definitie Innovatie

Eindelijk is er een zinvolle definitie van innovatie. Het Amerikaanse Ministerie van Handel heeft een commissie aan het werk gezet met daarin toppers van innovatieve bedrijven en wetenschappers om 2 vragen te beantwoorden: Wat is Innovatie en Hoe meet je het? Gelukkig is de 1e vraag in een breder verband beantwoord dan ons nationale Innovatieplatform dat een sterke focus op R&D-gedreven innovatie had. De definitie aan de andere kant van de Grote Plas is nu:

The design, invention, development, and/or implementation of new or altered products, services, processes, systems, organisational structures, or business models for the purpose of creating new value for customers and financial returns for the firm.

De tweede vraag blijkt lastiger te beantwoorden; eerder een lijst met vragen dan dat er antwoorden zijn gevonden. Maar, naar de ware geest van 'open innovatie' wordt iedereen uitgenodigd mee te denken om 'innovation-metrics' aan te dragen. Heb je een idee? Mail naar het US Commerce Dept.

De 8 Geboden

Soms komt de inspiratie uit onverwachte hoek; een sollicitant (wij vragen ze altijd wat hun passie is) nam de 8 Geboden van het Leven volgens Arth Bernhard mee. Nu kon ik deze Arth niet vinden (op Google of WIKI) maar zijn 8 Geboden zijn mij uit het hart gegrepen:

1. Never get used to anything
2. Hold on to the child in you
3. Keep your curiosity alive
4. Trust your intuition
5. Delight in simple things
6. Say 'yes' to life with passion
7. Fall madly in love with the world
8. Remember: today is the day

Gewoon uitknippen en boven je bed plakken!

Postbank ombouwen kost 35,6 miljoen liter verf

Vandaag werd bekend dat de Postbank en haar blauwe leeuw verdwijnt en dat hij ING-oranje wordt. Voor deze operatie heeft de ING kennelijk 35,7 miljoen blikken oranje verf (van 1 liter a €24,95) nodig om alle blauwe leeuwen en gevels oranje te verven. Dat is echt een hele grote plas oranje verf; dat u het maar even weet als binnenkort bij uw doe-het-zelf-zaak de oranje verf op is!

NB: 35,7 miljoen keer €24,95 = €890 miljoen; het bedrag voor de reorganisatie/ombouw van Postbank naar ING-bank. Sic!

Wat leren we van spaghetti-saus?

Op de TED (Technology, Entertainment, Design) conferenties spreken alleen de groten der aarde die elk in zo'n 20 minuten hun ideeën mogen delen met de wereld. Doel van TED is het delen van het meest waardevolle dat de mensheid bezit: ideeën. Van Bill Clinton, Jeff Bezos, Al Gore, de oprichters van Google tot en met musici, journalisten, wetenschappers en uitvinders. Een kaartje kost enige 1.000-en dollars per stuk en het is maar 1 keer per jaar. Voor ons stervelingen staan ze nu gewoon online en daar moeten we erg blij mee zijn. Een pareltje is de bijdrage van Malcolm Gladwell, een journalist van de New Yorker die geobsedeerd is door tegendraads denken. Smul mee over spaghetti-saus!

Onze Nationale trots

Soms vraag je je af van welke planeet mensen komen; in BNR sprak gisteren Jacques Teuwen, de voorzitter van FNV-bond de Unie. Hij riep Minister Bos op om in te grijpen om onze Nationale trots (u weet wel, de ABN-AMRO), die al 200 jaar in de Nederlandse maatschappij een belangrijke rol speelt, voor Nederland te behouden. Een soort Fokker-revisited? Het argument was (zie ook de link naar NU.nl hiervoor) dat de aandeelhouders die op de loer liggen van een ander soort zijn:

De werknemers zijn nu speelbal geworden van de aandeelhouders. Dit heeft meer weg van moderne slavernij, dan van verantwoord ondernemen

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de huidige aandeelhouders (oa TCI die een katalysator in dit alles was) toch van dezelfde soort zijn.

En-passant vertelde onze heer Teuwen nog dat dit dus de uitwassen (?) van de ' globalisering' zijn waartegen we ons moeten verzetten. Wat mij nou zo irriteert is dat hij (en miljoenen Nederlanders) het engelse 'globalization' blijven vertalen met 'globalisering', wat 'vervlakking' (van globaal) betekent, in plaats van de goede vertaling 'mondialisering'. Maar misschien bedoelde hij echt vervlakking (van het debat)!

When the 'maister' speaks

David Maister is the UberGuru als het gaat om het managen van professionals en bedrijven. Zijn boek 'Managing The Professional Services Firm' is een aanrader voor elke professional.

Listen and Learn (schrik niet van de 1e minuut met DM recht in beeld):

In order to maintain any successful, motivated, and forward-thinking organization, the people must be excited and turned on with regards to the tasks they face.

'Domweg gelukkig ....

in de Dapperstraat' zijn de beroemde regels uit het werk van JC Bloem (1887 - 1966), Neerlands grootste dichter. Morgen promoveert Bart Slijper op de ultieme biografie over deze grootse dichter bij wie drank en dichterlijke genialiteit elkaars vrienden leken te zijn. Eeuwig mooi zijn de zinnen van Bloem:

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.
Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.

He he eindelijk .... echte innovatie

Innovatie en patenten hebben weinig of niets met elkaar te maken blijkt uit het jaarlijkse Businessweek onderzoek naar de Top 100 meest innovatieve bedrijven in de wereld. Dat wisten we eigenlijk al langer, maar het Innovatieplatform onder onze roerganger JPB heeft jarenlang geld verspild over innovatie met een overmatige focus op R&D, patenten en beta-studies. Maar ja gek is dat niet als in het Innovatieplatform de Philips-en en DSM-en van deze wereld een belangrijke rol spelen. Het is kennelijk niet interessant genoeg (of te lastig?) om je met andere vormen van innovatie bezig te houden, zoals innovatie rondom de verwerking van producten (het Shared Service Center als innovatief concept; mits goed uitgevoerd) of met innovatie van het businessmodel. Kijkt u even mee?

How would you rate your company in the following areas of innovation?



Product and service innovation is relatively easy, said respondents to our survey. Much harder, say senior executives, is innovating the business model. Just 50% felt they were either excellent or above average when it comes to changing their business models.

Education permanente

Slechts zelden dat ik het met de PvdA eens ben en ook deze keer is het maar ten dele; maar het plan van de PvdA dat 1 week per jaar bijscholing verplicht moet zijn (leren is geen recht, maar een plicht), spreekt mij wel aan. Zoals het in een goed Jiddische traditie past dat ' lernen' een proces is dat nooit ophoudt; het leven is 'lernen'. Ook in de Boedhistische traditie past het begrip van permanent leren ook goed om het wiel van Samsara (het permanent lijden en herboren worden) te doorbreken of beter nog te beeindigen. Dat heeft de PvdA waarschijnlijk niet vooraf bedacht, maar het is wel een unicum dat Socialisme, Judaisme en Boedhisme de handen ineen slaan. Ach soms kan het geen kwaad ouderwets leentjebuur te spelen.

De wereld van gratis

Nog even en dan is alles gratis? Uit onderzoek blijkt dat Sony bij elke PS3 zo'n 300 dollar (!) verliest op de hardware, maar dat meer dan goed maakt met de verkoop van software en diensten. Echte innovatie van het business-model (zie Peter Drucker) zoals Drucker dat bedoelde. En terwijl de echte innovatie dus niet in technische innovatie zit, maakte ons InnovatiePlatform zich hier jarenlang het meeste druk om; wat een verspilling van tijd en geld. Het gaat dus veel meer om innovatie van het businessmodel, dan ouderwetse harde R&D, maar dat is natuurlijk niet zo spannnend en sexy. Als de Sony-soort innovatie echt doorzet, rijden we straks in gratis auto' s die worden gefinancierd uit de advertenties en diensten die via satteliet/RDS/telefonie in de auto tot ons komen. De auto als informatie-vehikel en transport-middel om te komen op de plek van de informatie-aanbieder. Geen al te gek idee denk ik.

Soms weet je niet hoe het werkt

Soms weet je niet hoe het werkt en weet je niet waar het goed voor is. Maar of dat erg is, is maar de vraag. Als Leonardo da Vinci zich dat had afgevraagd was hij waarschijnlijk nooit bekend geworden. Waar deze kunst goed voor is doet er dus niet toe. Het is wel innovatief!



Hoe het werkt weet je ook niet, maar wellicht helpt dit (een beetje):

EO-leden kijken ook naar Gouden Bikini

Een artikel in het Nederlands Dagblad levert een mooi nieuw gezichtspunt op de discussie rondom de Gouden Bikini Poster; een in mijn ogen onschuldig, maar aantrekkelijk plaatje. Het artikel in het ND gaat over een onderzoek onder EO leden in het kader van het dertigjarig bestaan van de EO.

Zo gelooft 42 procent dat de Bijbel van kaft tot kaft Gods onfeilbaar Woord is; ook het percentage EO-leden dat gelooft dat God de aarde in zes dagen van 24 uur heeft geschapen, is volgens het onderzoek toegenomen, van 53 procent naar 61 procent.

Ongeveer een derde gelooft dat God de aarde wel heeft geschapen, maar niet in zes dagen van 24 uur.

Ok, denk je dan, wat geloven ze dan? Dat hij nog een extra weekje nam? Of dat het toch een project was dat een paar jaar duurde? Maar als je God bent heb je toch geen last van uitloop van je project? Of van vermoeidheid? Dat doe je of in 6 dagen of je doet het niet, denk ik dan.

Maar het mooiste komt nog! Van alle EO-ers gaven de mannen toe dat ze van de tien geboden het meeste moeite hebben met 'wellust' en de EO-vrouwen hebben de meeste moeite met 'afgunst'. Ik kan dan alleen maar bedenken dat ze dan toch gewoon de hele dag staan te likkebaarden bij de poster met de Gouden Bikini!

Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt

Hij is vandaag 60 geworden, en is voor mij nog steeds de grootste voetballer. Hij zal mij vooral bijblijven door zijn oneindige rijkdom aan waarheden, zoals 'Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt'. Dat kun je niet bedenken, dat kan alleen Cruijff. Op deze pagina een prachtige verzameling van wijsheden waar je in advisering en businessmanagement nog een heel eind mee kunt komen.

De beste:
• "Je kunt beter ten onder gaan met je eigen visie dan met de visie van een ander."
• "Toeval is logisch."
• "De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zou zijn."
• "Het is noodzakelijk dat iedereen er is om het meeste uit zichzelf te halen wat dat dan ook mag zijn."

5.127 Keer mislukt

Als je iets bijzonders wil maken moet je niet bang zijn fouten te maken. Dat leert Sir James Dyson (van die stofzuigers) ons in een recent interview met Fast Company:

FC: You once described the inventor's life as "one of failure." How so?

JD: I made 5,127 prototypes of my vacuum before I got it right. There were 5,126 failures. But I learned from each one. That's how I came up with a solution. So I don't mind failure. I've always thought that schoolchildren should be marked by the number of failures they've had. The child who tries strange things and experiences lots of failures to get there is probably more creative.

FC: Not all failures lead to solutions, though. How do you fail constructively?

JD: We're taught to do things the right way. But if you want to discover something that other people haven't, you need to do things the wrong way. Initiate a failure by doing something that's very silly, unthinkable, naughty, dangerous. Watching why that fails can take you on a completely different path. It's exciting, actually.

Niets aan toe te voegen.

Einstein van school getrapt!

In zijn nieuwe boek verhaalt Walter Isaacson over Albert Einstein, Einstein: His Life and Universe:

"His slow development was combined with a cheeky rebelliousness toward authority, which led one schoolmaster to send him packing and another to declare that he would never amount to much."


Drie keer hoera voor de rebellen onder ons; weg met conformisme! Is het niet zo dat iedereen die in de geschiedenisboeken staat een rebel was? Heeft u ooit gelezen over een historisch belangwekkend figuur die kwam bovendrijven door als een kameleon op te gaan in de meute?

Energetic and Passionate; Tom Peters gaat los

De wereldberoemde ‘loudmouth’ Tom Peters (In search of Excellence) gaat even los over managers, die zonder energie en passie met hun onderneming aan de slag gaan. Of zoals hij Leonardo da Vinci aanhaalt: ‘het grootste risico is niet om hoog te mikken en het niet te halen, maar om laag te mikken en het wel te halen’. Even smullen!

Als koper als hout klinkt

Zelden kon muziek zo mooi zijn als het werk van Eric Vloeimans, een top-attractie binnen de Europese jazz-scene. Niemand haalt zoveel verschillende klankkleuren uit de trompet, niemand heeft zo’n ferme maar gelijk warme toon, niemand speelt zo intens en weet de zaal dat ook tot de tenen mee te laten voelen. Zijn nieuwste CD Gatecrashin’ is een meesterwerkje en bron van inspiratie, want hoe laat je een trompet als hout klinken?

Zonder Passie is Talent waardeloos

In Radio Kunststof vandaag een gesprek met Don Duyns over (oa) zijn vader Cherry Duyns die hem leerde dat ‘alles wat je niet kunt, kun je toch’. Of zoals pa Duyns het ook zei: een glazon plafond is er om doorheen te breken. Deed mij erg denken aan een groot inspirator, Nietzsche, die de mensheid meegaf:



En daar wringt vaak de schoen; wat doe je met je talent en wat doe je eraan om het uiterste eruit te halen. Zijn we dat eigenlijk niet verplicht aan de mensheid? Om alles te geven om je talent te laten bloeien?

Meer passie, bloed zweet en tranen!

Women on Top?

Gisteren op BNR een item over de klacht-brief aan de NMA van een nieuwe feministische groep over het ‘mannen-kartel’ (zo’n 3% van de bestuurders van de Top 100 bedrijven zijn namelijk maar vrouw). Een terechte klacht en zorgwekkende constatering; al was het maar omdat bijna de helft van Nederlandse managers het idee van gelijkwaardige (50/50) verdeling van functies tussen mannen en vrouwen (en het nut daarvan) niet ziet zitten.

Daarmee is Nederland femofoob nummer 1, althans in de Westerse Wereld (bron PWC onderzoek). Dus een strijd van ‘Women on Top’ (zo heet de feministengroep) voor een goede en terechte zaak, maar wat mateloos irritant is dat zij zichzelf ‘Women on Top’ noemen (letterlijk: vrouwen bovenop). Waarschijnlijk nooit een engels woordenboek geraadpleegd, maar dit heeft een nogal sexuele connotatie. Ze bedoelen waarschijnlijk ‘at the Top’ en met dit misverstand doen ze hun zaak geen goed, ondanks het feit dat in Nederland de gemiddelde vrouw hoger/beter opgeleid is dan een man. Of zouden het gefrustreerde mannen zijn die achter Women on Top schuilgaan?

Haalbare doelen, ambitieuze visie

Veel businessmanagers slagen er (relatief) eenvoudig in om een ambitieus plan met veel gedrevenheid te presenteren; waar ze vaak niet in slagen is te accepteren dat voor veel van hun mensen de weg hier naartoe in kleine stapjes is (‘piecemeal change’). Of zoals Ronald Naar (Mt. Everest, K2 bedwinger) mij recent voorhield bij een lezing: kies een bereikbaar doel en zorg dat je er een visie bij hebt. Net even andersom. Ook voor mijzelf in de dagelijkse praktijk belangrijk hieraan te blijven denken en werken. Klik hier voor meer inspiratie door Ronald Naar.

Stay Hungry. Stay Foolish.

De volgende tekst van Steve Jobs (CEO Apple en Pixar Studios) was voor mij een reden om deze blog te beginnen. Soms heb je even weer een duwtje nodig om een volgende stap te zetten; of het nou zakelijk of privé is. En waarom zou je deze bron(nen) van inspiratie dan niet delen met anderen? Lees hier de hele tekst. Je moet gewoon weten te vinden waar je van houdt; of zoals Steve zei: ‘You’ve got to find what you love’. Hier begint de zoektocht.