Een waanzinnig 2009

Beste lezers,



De afgelopen maanden was een turbulente tijd en 2009 zal het jaar van veel verandering worden voor velen van ons. Met de storm die over ons heenraast, zal dat niet altijd even makkelijk zijn, maar elke verandering is ook een kans; een kans om onszelf ‘opnieuw uit te vinden’.

Eén ding zal niet veranderen (behalve de look & feel) en dat is ‘InspiratieBlog’; met duizend bezoekers per maand gaan we vol goede moed 2009 in. Tot de volgende Blog! Het feest gaat beginnen.


AddThis Feed Button


Level 5 Leadership

In zijn boek Good to Great heeft Jim Collins het over Level 5 Leadership: ‘servant leadership’. Dat gevoel bekroop mij bij het zien van dit filmpje over Steve Jobs die de gemeenteraad toespreekt. Je hebt een paar miljard en staat er (overtuigend) in een trui en jeans:




AddThis Feed Button

Bloggers 'hell'

Tegenwoordig heeft iedereen zijn coach of als je Amerikaan bent een ‘shrink’. Als fervent blogger heb ik soms last van mensen die lastige commentaren achterlaten op mijn blog, wat dan weer een aardig onderwerp is voor een gesprek met mijn ‘shrink’:




AddThis Feed Button

Eerste indrukken - Top 30

De Engelsen zeggen niet voor niets: ‘You never get a second chance for a first impression’. Dat geldt in het dagelijkse leven en ook bij een film. Nu ben ik zelf een groot film-kijker en vaak is het zo dat de 1e twee minuten de toon zetten. Gelukkig zette het blad ‘Smashingmagazine’ de mooiste openingen op een rijtje; ze staan hier alle 30!

Deze is mijn favoriet; een beetje man loopt in strak pak en met z’n zonnebril op, zijn ondergang tegemoet:








AddThis Feed Button

De Beste & Slechtste van 2008

Nu het einde van het jaar nadert, is de tijd aangrebroken van de ‘overzichten’. Ook NRC doet daar aan mee en hier volgen hun ‘Beste’ en ‘Slechtste’ van 2008.

Beste & Slechtste Leider 2008 volgens NRC.TV:





Beste & Slechtste moment in de Economie 2008:




AddThis Feed Button

O.T.2

O.T. staat voor Off-Topic. Er staan er al weer een paar en deze vind ik persoonlijk erg mooi!








AddThis Feed Button

2008 in Foto's

De Boston-Globe heeft waarschijnlijk één van de mooiste fotografie-sites; bij deze 2008 in Deel 1, Deel 2 en Deel 3. De volgende foto (van een koninklijke crematie in Ubud, Bali) is om je een beeld van de foto-kwaliteit te geven:



Helaas blijkt uit het beeldverslag dat de wereld er (weer) niet veel beter op is geworden in 2008. Sic!


AddThis Feed Button

Monty Python - Merchant Banker

Deze is door de Kredietcrisis weer actueel. Let op de 2e seconde: ‘Ah, Mr. Victim, I am glad ...’:




AddThis Feed Button

Üeber-Recessie?

Is dit een gewone of een über-recessie? Als we 150 jaar recessies op een rijtje zetten, leren we dat een gemiddelde recessie 18 maanden duurt; daar zijn we ondertussen met de huidige crisis overheen (wereldwijd) en dus gaat dit lijken op een hele grote (zegt ook Onno Ruding). Deze wordt dan eerder 3 jaar of meer! Ook de USA lijkt zich zorgen te maken; Joe Biden (de as vice-president) vreest dat de economie van de USA volledig kan instorten! Lijkt het toch op scenario 3 van de Rabo (zie hier).


AddThis Feed Button

Vaagtaal en Klaartaal

In veel adviesrapporten staat vaagtaal; je begrijpt ongeveer wat er bedoeld wordt, je kunt het er niet mee oneens zijn, maar wat het nou precies is? Een dezer dagen zag ik de presentatie van een gerenommeerd Amerikaans adviesbureau dat ‘inverdienmogelijkheden’ zag en vooral vond dat een ‘rechte lijn-organisatie’ veel soelas zou brengen (waarbij de lijnen in het organogram overigens niet recht waren). Dit deed mij denken aan deze site waar ik graag van quote:

De uitdrukking ‘een plekje geven’ heeft de vaagtaal-verkiezing 2008 gewonnen. Op enige afstand volgen ‘proactief' en ‘het kan toch niet zo zijn dat’.

Het resultaat van de vaagtaal-verkiezing 2008 maakt pijnlijk duidelijk dat het toch niet zo kan zijn dat het taalgebruik van de gemiddelde Nederlandse schrijver toe is aan een herconceptualisatie op meerdere punten. Dat blijkt uit deze 360 gradenfeedback van uitgebrachte stemmen van proactieve schrijvers die hun mening via hun stem hebben doorgecommuniceerd aan de Account Manager Vaagtaal. Deze uitkomst zullen we met z’n allen een plekje moeten geven.

De resultaten
In totaal brachten 364 mensen hun stem uit. Hiervan stemden 22 op ‘een plekje geven’, waarmee deze zorgzemel-uitdrukking de titel vaagste vaagtaal van 2008 heeft gewonnen. Ook het veelgebruikte ‘proactief’ trok veel stemmers. Er is bijna geen personeelsadvertentie te vinden waarin niet om een proactieve medewerker wordt gevraagd. Een uitdrukking die vooral irritatie veroorzaakt bij lezers en luisteraars is ‘het kan toch niet zo zijn dat’, waarbij de schrijver of spreker vervolgens meldt dat het toch echt wél zo is. ‘Herconceptualiseren’ heeft 14 stemmen gekregen, vermoedelijk omdat niemand de precieze betekenis van dit woord kon achterhalen, terwijl het - zeker in beleidstaal - geregeld opduikt. De ‘account manager’ scoort ook goed, vooral omdat het een overbodige spatie bevat en hijgerig Engels is. Als de vaagtaal-verkiezing iets duidelijk maakt, dan is het wel dat we gewoon weer eens met elkaar moeten praten, en niet van alles en nog wat moeten ‘doorcommuniceren’. Tenslotte, er mag dan grote behoefte aan terugkoppeling en evaluatie bestaan, ‘360 gradenfeedback’ is ongewenst.

Dus voortaan gewoon klare taal!


AddThis Feed Button

9 Voorspellingen voor 2009



Tom Asacker schreef negen voorspeliingen voor 2009; integraal overgenomen omdat ze te mooi zijn om alleen maar samen te vatten:

#1 The Earth will complete its 584 million mile, 67,000 mph trip around the Sun without incident
I know, that’s a pretty lame kick-off prediction. But think about those numbers for a minute. We’re all
outgrowths of a living mass that is rocketing through space around an enormous ball of fire. Does that make
any sense to you? Me either. So stop trying to figure it all out. Stop trying to protect yourself from an
unknowable future and instead be a connected and passionate part of the here and now. “What is important in
life is life, and not the result of life.”
Johann Wolfgang von Goethe
#2 Many things will change, but many people will not
Most of us will be doing, thinking and feeling more or less the same things this time next year as we are now. If
you don’t want that sameness, grab yourself by the collar and yank yourself off of that comfortable, well-worn
path and onto the one less traveled
by you. Let go of your past and grab onto your future. Because while you’re
waiting for that grand insight to point you in the right direction, the beauty of life is flying right on by. “Without
change, something sleeps inside us, and seldom awakens. The sleeper must awaken.”
Frank Herbert
#3 Most people will sit quietly in their seats and watch life unfold around them
A recent New Yorker magazine cartoon made it comically clear: There’s a lot that we all want to experience, but
not much that we actually want to
do. Most of us simply want to go along to get along and enjoy the ride. Well,
the ride is slowing to a crawl. And when it starts back up, it’ll be a much different ride. What kind of ride? The
best way to know
that is to put yourself in charge of creating it. Grab the wheel and get moving. Let the pull of
what excites you and what you care most deeply about be your guide. “The reason why worry kills more people
than work is that more people worry than work.”
Robert Frost
#4 A lot of people and businesses will fail
That’s the unfortunate nature of life. You try something, it doesn’t work. You try something different, it works.
If it works
big, people copy you (or steal it). You try something new, failure again. If you’re trying, if you’re
living, you will fail. So what? I remember college friends years ago telling me that they could never “do what I
do.” I didn’t know what that meant, so I asked. “You know,” one replied. “No security. Going out on your
own.” “Security is an illusion,” I countered. “Everyone is ‘on his own.’ And for the record,” I added. “I could
never do what you all are doing.” Live a life of no regrets. Seize this opportunity to learn and grow and
experience, while everyone else snuggles deeper into their comfy routines. “He who has never failed
somewhere, that man can not be great.”
Herman Melville
#5 Many “friends” will be lost and many new ones made
Social networks are all the rage today: MySpace, Facebook, Friendster, LinkedIn, Twitter and Plaxo, as well as
the many recurring
real world gatherings. And indeed, they can be great ways to stay connected and to gain
attention. But many of the people who have “friended” you through these groups did so for a reason; their
reason. And once that reason goes away, so will they. Don’t sweat it. Keep connecting. Keep reaching out and
sharing with people with similar interests and beliefs. But also, spend more slow and deep time with your family
and your
true friends; those who accept and care about the real you, not the social status you. “In prosperity,
our friends know us; in adversity, we know our friends.”
John Churton Collins
#6 The passionate will not only survive, they will thrive
What’s bugging you? Whatever it is, for your sakeand for those unwilling or unable to changedo
something about it! That’s the key to growth and success. The inventor David Levy referred to it as the curse
effect: “Whenever I hear someone curse, it’s a sign to invent something.” Well, perhaps that someone is you
and that “cursing” is resonating between your ears. If so, don’t let it irritate you and drain your life and passion.
Use it to fuel you and drive you forward. The future belongs to those unwilling to accept the stifling status quo;
to those who stay puzzled, excited, frustrated and surprised. “Whenever anything is being accomplished, it is
being done, I have learned, by a monomaniac with a mission.”
Peter Drucker
#7 Success will go to those with the best questions, not those with the cleverest answers
Do you know the definition of an expert? An expert is someone who knows more and more about less and less
until he knows absolutely everything about nothing? And a generalist? A generalist, like so many afflicted
with digital A.D.D., is someone who knows less and less about more and more until he knows absolutely
nothing about everything. Successful people know that they’ll
never know enough, especially about what really
matters. So, they pay attention. They catch on and refocus rapidly. They never stop trying and learning.
They’re driven by the questions, by their desire to understand and to change things. “All you need in this life is
ignorance and confidence, and then success is sure.”
Mark Twain
#8 Execution is the new strategy
E.L. Doctorow wrote, “Planning to write is not writing.” Here’s the funny thing: Writing is not writing. It’s
editing. You’re really not sure where you’re going until well after you’ve begun; until you’ve put pen to paper
(or type to page). And then, the work unfolds in unpredictable and mysterious ways. Sure, vision and planning
are important. But with the accelerating pace of change in today’s world, the important insights are more likely
to come through doing and editing, than through speculating and strategizing. “Change will lead to insight far
more often than insight will lead to change.”
Milton H. Erickson
#9 Making a difference will trump making a buck
Walt Disney’s mantra was, “I don’t make movies to make money. I make money to make movies.” What about
you? Why do you make money? Think really hard and long about that simple question. If you’ve been putting
off being passionate about your work in order to make a lot of money, now may be the time for you to make a
change. Why? Because the business of making money simply to make more money is quickly coming to an
end. The future is
not in making a buck; it’s in making a difference. “We make a living by what we get, but we
make a life by what we give.”
Winston Churchill

The great Danish physicist Niels Henrik David Bohr wrote, “Prediction is very difficult, especially if it’s about
the future.” But, the first woman to receive the Pulitzer Prize for Poetry, Edna St. Vincent Millay, reminds us,
“It’s not true that life is one damn thing after another; it’s one damned thing over and over.” Physics and poetry.
Such is the nature of our paradoxical world. Just remember, it’s
your future that you have control over, and only
you have the power to change that one damn thing. Stay passionate!


AddThis Feed Button

€50mrd verdampt en we wisten het al even!

Het to nu toe onbekende bedrijf Aksia in New York heeft haar klanten al een paar jaar geleden laten weten dat het verhaal van Madoff (de man van het €50Mrd pyramidespel dat er uitzag als een beleggingsfonds) niet kon kloppen; zie hier hun analyse (klik op projectiescherm-knopje rechtsonder de brief voor schermvullende weergave):



En weer zijn het de inhalige jongens en meisjes van Fortis die de grootste klappers in dit debacle pakken; lezen zij geen analyses van hun concurrenten?




AddThis Feed Button

Zo kan het ook - The Sequel

In een een blog van een paar dagen geleden, haalde ik aan hoe Yahoo haar mensen ontslaat. Uit een aantal reacties is mij gebleken dat het kennelijk niet duidelijk was dat dit een verkapte cynische aanklacht is aan de AngelSaksen van deze wereld, die kennelijk menen op deze manier afscheid te kunnen nemen van hun ‘kapitaal’. Voor alle duidelijkheid: dit is geen verkapte poging/aanmoediging om op een enigszins vergelijkbare wijze in Nederland te werk te gaan. Dat er de komende maanden in Nederland veel staat te gebeuren (U leest toch ook het FD?) staat buiten kijf!


AddThis Feed Button

Off Topic

Zo nu en dan kom je wat tegen dat je denkt dat is leuk/aardig/interessant, maar heeft het niets (zelfs niet met de beste wil van de wereld) met Inspiratie, Innovatie of Irritatie te maken. Daarvoor nu een apart blog ‘Off-Topic’ (zie aparte Tab bovenaan dit scherm).


AddThis Feed Button

Zo kan het ook

De komende maanden gaat het gedwongen ontslagen regenen in diverse sectoren (bouw, auto’s, IT en ga zo maar verder). Dan moet je een lastig gesprek voeren met heel wat mensen; neem daarvoor maximaal 15 minuten pp en gebruik de volgende aanwijzingen (met dank aan Yahoo):






Eitje toch?


AddThis Feed Button

Economische scenario's voor de komende 3 jaar

De rabobank publiceert in een rapport over de Kredietcrisis drie scenario’s. Ik denk dat 1 en 3 niet realistisch zijn (dat hoop je bij 3), maar 2 zitten we bijna zeker in (sprak deze amateur-econoom):

Het eerste scenario schetst een ‘normaal’ verloop van de neergang waar we net aan zijn begonnen. Uitgangspunt is dat vanaf nu de financiële markten tot rust komen. Het economisch herstel komt mondiaal in de loop van 2009 weer op gang, waarbij het herstel in de VS sneller gaat dan in Europa. We gaan er vanuit dat de nu genomen maatregelen effect sorteren en leiden tot herstel van het vertrouwen in de financiële markten. De wereldwijde groei veert vrij snel weer op en de gemiddelde groei van het BBP is in de periode 2010-2014 met 4% voor de wereldeconomie en met 1,9% in Nederland solide.

In het tweede scenario deprecieert de dollar aanzienlijk door alle problemen. Het grote tekort op de lopende rekening en ook de grote overheidsschuld maken de VS minder aantrekkelijk als veilige haven. In dit scenario devalueert de dollar ten opzichte van alle andere valuta met 35%, zodat de eurodollar koers op 0,5 uitkomt (1 euro is dus 2 dollar waard). Een zeker op korte termijn pijnlijk aanpassingsproces volgt, met alle gevolgen van dien voor de wereldeconomie.

In het derde scenario, ‘depressie’, is het uitgangspunt een langdurig uitblijven van het vertrouwensherstel. Hierdoor slaagt de financiële sector er niet in om de geleden verliezen als gevolg van de subprime kredietcrisis (gedeeltelijk) terug te winnen. Bovenop deze verliezen ontstaan verliezen op gewone leningen die huishoudens en bedrijven als gevolg van de recessie niet meer terug kunnen betalen. Een aanhoudend slecht beurssentiment maakt nieuw kapitaal bovendien voor een langere periode schaars. Hierdoor blijft krediet de komende jaren duurder en schaarser dan in het milde scenario. De economische groei in de VS en het eurogebied haalt in dit scenario pas in de loop van 2012 weer haar trendmatige niveau en de werkloosheid loopt behoorlijk op.

Alle drie de scenario’s zijn mn afhankelijk van de prijs van krediet (TED-spread):



Ten tweede het sentiment op de beurs:



En ten derde de wisselkoersen (mn de dollar):




AddThis Feed Button


Charter for Compassion

Een bijzonder initiatief, dat ons aller aandacht vraagt:





AddThis Feed Button

Slaven, coke en innovatie, toch?

Toch?
Inmiddels is het al weer twee jaar geleden dat Balkenende zijn praatje hield over het ondernemend vermogen van Nederland. Je weet wel die over de VOC-mentaliteit, eindigend met het woordje ‘toch’. Een gouden combinatie overigens waardoor je dit praatje niet snel meer zal vergeten. Daarnaast gaf het gelijk een mooi handvat voor de azijnpissers om zich weer eens lekker het mannetje of vrouwtje te voelen. Immers de beste stuurlui staan aan wal. En wij maar denken dat de toevoeging ‘toch’ verwees naar een stukje onderzekerheid of een domme verspreking.

Slaven, coke en grootste handelsbedrijf
De vergelijking met onze huidige handelsgeest en onze VOC-tijdperk is niet helemaal prettig. Hoewel wij netjes in onze geschiedenisboekjes vermelden dat de VOC zich bezig hield met de import van zaken als koffie, thee en peper, was de situatie benedendeks toch niet zo heel vriendelijk voor de meereizende slaven. Of denk je nu werkelijk dat dit zwartrijders op een cruiseschip waren? Bekijk de film Amistad eens; hoewel deze in een andere tijd afspeelt, geeft deze wel een indrukwekend beeld hoe het er aan toe moest zijn gegaan op zo’n VOC schip. Een trailer kun je hier bekijken. Iedere videotheek heeft de film nog wel staan. Dan begrijp je meteen waarom Obama zoveel emoties lost maakt, daar aan de andere kant van de grote plas.

De VOC was daarnaast werelds grootste coke dealer. Een positie die wij tot nu toe overigens aardig hebben kunnen handhaven.

Wat Balkenende natuurlijk bedoelde was het innovatieve karaker, het lef en inzicht achter de VOC. De VOC was namelijk ’s werelds grootste handelsbedrijf, de eerste echte multinational en het eerste bedrijf dat aandelen uitgaf. Met overigens als grootse aandeelhouders Amsterdam (57%) en Zeeland (20%). Denk gerust eens aan het bloed en tranen van die slaven als je door het pittoreske Middelburg of Amsterdam heen loopt. Nee, dat bloed dreef niet letterlijk door de straten want dit soort dingen werd natuurlijk buitenbeeld afgehandeld. Wij waren, en zijn, immers wel een beschaafde natie, toch? En iets wat we niet zien, gebeurt niet…

Ondernemerskracht en Printer.com, toch?
Waar zijn die Nederlanders van weleer gebleven? Nee, zit innovatie en ondernemerskracht dan toch niet in de genen? Als ik zo eens rondkijk in ons economisch landschap dan moet haast de conclusie zijn dat dit inderdaad niet vaak het geval is. Tot op zekere hoogte kan ‘ondernemerschap’ dus gelukkig getraind en verder ontwikkeld worden. Vooral heel veel doen en oefenen is hier het credo.

Twee jaar na dato moet Balkenende blij zijn met het persbericht ‘Printer.com brengt Nederlands concept naar VS’ .
Hier vind je het gehele persbericht.

De printer en inkt- boeren Marcel Borgman en Bart Mossink, eveneens betrokken bij tonershop.nl, hebben dit trucje in meerdere landen uitgehaald. Ze gaan de VS en de rest van de wereld veroveren met een uitermate simpel, en daardoor zeer krachtig, concept. Het online vergelijken van printers en inkt. Natuurlijk om geld te besparen. Oerhollands, immers “geen cent teveel”’. Zouden ook hierin Zeeuwen aandeelhouder zijn?

Stupide eenvoud, meer wie bedenkt het...
Waarom is hier niemand eerder opgekomen? Omdat goede ideeën zo stupide eenvoudig zijn dat je er liever niet over nadenkt. Overigens is de moeilijkheidsgraad van een simpel idee, om deze ook daadwerkelijk eenvoudig te houden, op een krachtige wijze uit te werken, en te implementeren. En dat is de mensen van Printer.com tot nu toe goed gelukt. Een leuk citaat uit het FD van 5/12: ‘De beste ideeën komen van ongehoorzame mensen. Koester deze medewerkers’. Oeps, je hebt net een ‘ongehoorzame’ tijdens het jaarlijkse feedback feestje de volle laag gegeven... Dat gaat indirect geld kosten... Want wat denk je nu werkelijk zelf, waren het de brave witte schaapjes of de schaarsere bruine die de VOC uiteindelijk neer hebben gezet? Laat de witte schaapjes in je organisatie dus niet hun persoonlijke frustratie en beperkingen uitstorten over die paar bruine die wel authentiek talent hebben.

800.000 dollar voor het opritje
Ongetwijfeld was het wel even slikken voor de heren dat de aankoop van het domein printer.com 800.000 dollar moest kosten. Maar daarvoor hebben ze natuurlijk wel een hele mooie passende oprit gekregen naar hun winkeltje. De businesscase bepaalt hier uiteindelijk de echte waarde van een internetdomein.Ga zelf kijken op printer.com.

En dus...
Het kan niet anders dat Balkenende dit soort mentaliteit bedoelde in zijn praatje destijds. Over de, letterlijke of figuurlijke, grenzen heen kijken. Met onze digitale schepen terug het wereldtoneel op. En onze slaven? Ja, dat zijn tegenwoordig keurige programmeurs die voor weinig in het Oostblok of Azië aan het werk zijn. Nu maar hopen dat deze ook niet, net als op de Amistad, in opstand gaan komen. Want deze moderne ‘slaven’ zijn inmiddels cruciaal geworden voor onze economie.

Proost op het team achter
Printer.com! Ondernemersschap puursang. Dat ze de hele wereld mogen veroveren. En Nederland natuurlijk.

Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen.


AddThis Feed Button



Talent en Leiderschap

Er verschijnt zojuist een mooi boek van Geoff Colvin over leiderschap: Talent is Overrated. Zoals Louis van Gaal mij ooit voorhield: Talent is Beginnersgeluk en zoals Malcolm Gladwell al zei in Outliers dat succes alleen ‘context’ is, gaat dit boek verder. Hier nog wat van Outliers (ook lezen!); zie vooral vanaf minuut 2:30 als Malcolm praat over de 10.000-uur regel. Het kost een mens 10.000 uur oefenen om iets goed te kunnen. Alleen zij die dit volhouden worden echt goed in iets!



Colvin geeft de 8 eigenschappen van leiderschap, talent en succes. Bij deze:

  • Understand that each person in the organization is not just doing a job, but is also being stretched and grown. The best organizations assign people to jobs to push them just beyond their current capabilities and build the skills that are most important. Organizations tend to assign people based on what they’re already good at, not what they need to work on.
  • Find ways to develop leaders within their jobs. One technique: short-term work assignments. Managers don’t leave their jobs, but they take on an additional assignment outside their field of expertise.
  • Encourage their leaders to be active in their communities. Community leadership roles are opportunities for employees to practice skills that will be valuable at work.
  • Understand the critical roles of teachers and of feedback. At most organizations, nobody is in the role of teacher or coach. Employees aren’t told which skills will be most helpful to them and certainly aren’t told how to best develop them.
  • Identify promising performers early. A telling indicator is how interns get others to work with them when they have absolutely no authority.
  • Understand that people development works best through inspiration not authority.
  • Invest significant time, money, and energy in developing people. You don’t develop people on the cheap, and you don’t just bolt a development program onto existing HR procedures.
  • Make leadership development part of the culture. Developing leaders isn’t a program, it’s a way of living.

AddThis Feed Button

Hoe haal je $18 Mrd op ?

Natuurlijk met een plannetje van 37 pagina’s (vandaag ingediend door GM bij het Congres in de USA) en daarin lees je dan dit:

According to very recent market research (conducted by CNW Marketing Research), more than 30% of consumers who considered a GM vehicle and purchased a competitive product instead cited the possibility of GM bankruptcy as the top reason for not buying a GM product. This is more than double the percentage of the next highest reason. ... The plain fact is bankruptcy of an auto company is markedly different and much riskier than that of a steel company or an airline, with the potential for: lengthy delays, given the number of stakeholders; significant administrative costs; the very real risk of the lack of funding while in bankruptcy; and the stigma attached to our products in the eyes of consumers. On this latter point, it cannot be emphasized strongly enough how much a bankruptcy will depress sales of an auto manufacturer's products due to consumer fears of long-term warranty, resale value and service-related issues.

Wat vreselijk denk je dan.

Verder lees je eigenlijk weinig hoe het miljarden-verlies gestopt gaat worden (voor GM, Vauxhall, Opel, Hummer, Saab etc.), maar goed het is goedkoper dan geld in een bank of verzekeraar stoppen en je kunt toch wat meer kwijt op je achterbank. Ik zou zeggen doen! Hoezo heb je een businesscase nodig als je $18 Mrd. wil hebben?


AddThis Feed Button

Aziatische kijk op Kredietcrisis

We zijn ondertussen internationaal bekend; hier de kijk op de Kredietcrisis door onze Thaise correspondent:

One day, a plain-looking man came with a pretty-looking office lady to the LV store in Causeway Bay, Hong Kong Island .



He chose an LV bag worth HKD 65,000 for the office lady. When it came time to pay, the man took out a cheque book and wrote out a cheque.

The salesperson was hesitant because the couple hadn't shopped there before.

The man discerned what the salesperson was thinking and he said calmly: "I sense that you are concerned that this cheque may bounce, right? Today is Saturday and the banks are closed.

Let me suggest that I leave the cheque and the handbag here. When the cheque clears on Monday, you can deliver the handbag to this lady. How about that?

The salesperson was reassured and gladly accepted the suggestion. In addition, he waived the delivery charges. He promised that he would personally make sure that this gets done.

On Monday, the salesperson took the cheque to the bank. The cheque bounced!

The irate salesperson called up the client, who told him:

"What is the big deal? Neither you nor I have suffered any
loss. Last Saturday night, I went to bed with that girl
already! Oh, by the way, I thank you for your cooperation."

This story reveals the nature of the sub-prime mortgage crisis. When people have high hopes for huge future returns, they lower their guard about the potential risks.

This pretty girl thought that the HKD 65,000 LV bag was going to come home on Monday, and so she lowered her guard. Therefore, she believed that her investment in the ONE NIGHT STAND was worth it even though it was based upon huge and highly uncertain risks.

Investment companies are great with packaging high return (but high risk) deals.

The Chinese stock speculators are like this pretty woman. As such, they deserve to lose money. Without people like these, how are people going to make money from the stockmarket? As for the media and the stock analysts, they often play the role of the LV salesperson.

Dank aan Andre vd Marck voor column; keep them coming!


AddThis Feed Button

IPSE en de Power Quotient

Op een recente bijeenkomst van ons eigen Consultancy-onderdeel introduceerde ik het concept van IPSE (oftewel ‘zelf’ voor de niet-Latinisten onder ons). IPSE staat voor Iq, Pq, Sq en Eq; je Intelligentie, Power, Sociale en Emotionele Quotient.

Anders gezegd:
  • Wat weet je? (Iq; je hoofd)
  • Wat voel je? (Eq; je hart)
  • Wie ken je? (Sq; je hart)
  • Wat doe je? (Pq; je buik)




De vierde is ‘nieuw’ en door mij geintroduceerd; volgens mij heb je ook niks aan de eerste drie als je het niet weet om te zetten in daden. Voor een goede consultant zouden de drie (hoofd, hart, buik) niveaus ook moeten leiden tot de volgende drie vragen:

  • Wat ga ik hier doen?
  • Welke collega’s kunnen hier meedoen?
  • Hoe kom ik hier weg? Wat is mijn volgende klus?
Te vaak blijven we te lang hangen in de eerste vraag!


AddThis Feed Button

Opa, hoe ontstond de Kredietcrisis van 2008?

vraagt mijn kleinzoon in 2038 als hij zijn geschiedenisles moet voorbereiden. Dit plaatje kan hem helpen:




AddThis Feed Button

De wereld na Barack en Harvard

En daar zijn we weer; vol met inspiratie en goede zin! Amerika gaat veranderen en dat voel je als je door Boston loopt. Nu is Boston niet representatief voor de USA (bijna ‘liberaal’), maar hier is waar het allemaal begon. Boston heeft de Freedom trail, Cheers, JFK en Harvard en is de stad waar Barack afstudeerde van Harvard Law School. Bijzondere stad dus; waar ooit de onafhankelijkheidsstrijd tegen de Engelsen begon, waar JFK werd opgeleid (die de strijd tegen rassendiscriminatie echt afmaakte) en waar de 1e Afro-American president van de USA is opgeleid. Een knooppunt van gelijkheid en vrijheid; het motto van Harvard is niet voor niets ‘Veritas’, oftewel ‘waarheid’.

Op deze bijzondere plek mocht ik de afgelopen twee weken rondlopen en het Leading Professional Service Firms-programma van Harvard Business School doorlopen. Hier wat hoogtepunten, maar het meest bijzondere moment was wellicht dat Prof. Jay Lorsch aanwezig was geweest bij een diner met Barack Obama op de voorlaatste avond van ons programma. De volgende morgen kon hij zijn emoties niet inhouden toen hij vertelde hoe trots en blij hij was dat hij dit mocht meemaken in de USA (hij is 75!). Een zaal met 80 top-professionals vanuit de hele wereld zat stil en met een brok in de keel te kijken naar deze baanbrekende denker in consulting-land (zijn boek Aligning the Stars is een klassieker). Naast hem bestond de topcast van hoogleraren uit Tom DeLong (van When Professionals have to Lead), Boris Groysberg en Ashish Nanda. Het leermodel van Harvard is bijzonder; volledig gebaseerd op casussen (4 per dag: gemiddelde casus is 1 uur inleeswerk (de avond ervoor tussen 20:00 en 24:00) en wordt in 1,5 uur doorgespit in een klassikaal model tussen 08:30 en 17:00):


(Jay Lorsch in class)

Boris Groysberg had een mooie stelling: Firms need talented workers more then these workers need firms en in de definitie van Harvard zijn deze ‘Stars’ men/women in critical jobs whose performance crucial is to their organizations’ success’. Worden Stars geboren (nature)? Voor een deel is het antwoord ja, want het zijn A-typen die willen scoren, hard werken, gedreven en bijzonder intelligent zijn. Toch blijkt dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); het onderzoek van Groysberg toont namelijk aan dat Stars grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature) en als ze naar een andere organisatie overstappen daalt hun performance dramatisch.

Les 1: ontwikkel stars, en 'koop' ze niet van buiten. Behoud je sterrenteam door ze in staat te stellen vaardiger te worden, door ze erkenning te geven en door te zorgen voor een goede werk-privé balans (uit datzelfde onderzoek van Groysberg komt naar voren dat van de de stars die van andere organisaties komen, 66% binnen 3 jaar weer vertrekt):



Over Change (Les 2) gaf DeLong een mooie formule: Verandering = (Ontevredenheid * Perspectief * Proces) > Weerstand. Een veelvoorkomende vergissing is dat er veel nadruk wordt gelegd op perspectief/toekomst en te weinig op ontevredenheid en proces (zie ook Les 3).

Les 3: DeLong geeft ook nog een mooi model over de taak van leiders in een PSF (Professional Service Firm):

  1. Setting Direction
  2. Building Commitment
  3. Ensuring Execution
  4. Leading by Personal Example
Als 1 van de 4 niet in gelijke mate aanwezig is gaat het mis! En binnen een club eigenwijze, intelligente professionals vergeten we vaak voldoende tijd voor aspect 2; in de case werd uitgelegd dat McKinsey daar 18 maanden voor uittrok door de wereld rond te reizen en elk van de 8.000 professionals te betrekken in het proces.

Een derde gebied (Les 4) dat veel aandacht kreeg was: The Firm vs. The Family. Veel gedreven professionals werken te veel (60-70 uur is geen uitzondering) en dat gaat ten koste van huwelijk en gezin. Bij gewone mensen is het echtscheidingspercentage al bijna 50%, onder ‘stars’ is dat 75%. Zoals Jay Lorsch ons voorhield: Build a Life, not a Resume. Iets dat ook voor mij persoonlijk een uiterst relevant onderwerp is.

Als laatste (Les 5) zou ik willen wijzen op een onderwerp van Tom DeLong over de ‘vergeten B-spelers’ in de PSF; de 65% van jongens en meisjes die nooit partner zullen worden, maar die het kloppend hart van de organisatie zijn. Aan deze groep (het B-team) zou een goede Managing Partner eenvoudig tijd kunnen besteden en zo The Firm op een relatief goedkope manier helpen:



Er zijn twee boeken waar het gedachtengoed van deze opleiding instaat:

  • When professionals have to lead, DeLong, Gabarro and Lees, Harvard Business School Press, 2007
  • Aligning the stars, Lorsch and Tierney, Harvard Business School Press, 2002
Als je ooit de kans krijgt (en USD 10.000 in een week kan missen): GAAN!

AddThis Feed Button

Even weg

De komende twee weken even geen blogs want ben ik ver weg (ga naar Boston studeren aan Harvard); de Freedom-trail lopen en dan weer met goede ideeën terug van ver weggeweest (net zoals deze eenzame pinguin):




AddThis Feed Button


De Wereld na de USA

Op dit moment lees ik het boek van Fareed Zakaria een origineel denker, interviewer en auteur. In zijn laatste boek (The Post-American World) zegt hij : This is not a book about the decline of America, but rather about the rise of everyone else.

Een wereld waarin de United States niet langer domineren in de mondiale economie, niet meer (alleen) de wereldpolitiek orchestreren, en niet meer de leidende cultuur is. Maar waar door "rise of the rest”, met landen als China, India, Brazilië en Rusland de wereld wordt hervormd; de grootste gebouwen, de meest-verkopende films en de meest geavanceerde producten komen niet (meer) uit de USA. Als je hiernaar kijkt snap je hoe dat kan:



AddThis Feed Button

Schraalhans Keukenmeester

Bij veel bedrijven hoor je vandaag de dag dingen als de broekriem aanhalen, even doorbijten of andere termen die door managers worden gebruikt om medewerkers het gevoel te geven dat het menens is en er even niet zo veel kan; cursussen gaan niet door, kerstdiners worden afgezegd en deelname aan congressen wordt beschouwd als frivoliteit.

Gelukkig is er soms tegengeluid en vandaag in het FD (blz. 12) een aardig stuk van FD-redacteur Jeroen Bos onder de titel: Wil de echte leider opstaan? Hij waarschuwt dat het management niet te ver moet gaan met zulke schraperige maatregelen; als het bedrijf serieus geld verliest, maken deze kosten het nooit goed. Een uitje of een feestje kan ook veel goeds doen voor het teamgevoel en mensen beter laten samenwerken. Dan is het een zinvolle investering, waarmee je op de lange termijn je medewerkers blijft binden. Aan zo’n vooruitziende blik ontbreekt het nogal eens. Daarom komt de echte reorganisatie vaak pas na de officiële reorganisatie. De goede werknemers hebben gewacht totdat de banenmarkt aantrekt en vertrekken dan!

Aan alle Schraalhanzen van Nederland: U bent gewaarschuwd!


AddThis Feed Button

Dominee Gremdaat: Nederland is een Staat van Amerika




AddThis Feed Button

Ont-moeten

De 2e officiele GastBlog.

Ontmoeten, een woord met een mooie betekenis. Ontmoeten; opzettelijk samenkomen. Deze vorm van ontmoeten vinden wij zo belangrijk, dat het recht hierop is opgenomen in onze grondwet. In de artikelen 8 en 9 om heel precies te zijn. Voor de detaillisten onder ons:

Artikel 8 ‘Het recht tot vereniging wordt erkend. Bij de wet kan dit recht worden beperkt in het belang van de openbare orde.’
Artikel 9 Lid 1. ‘Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.’


Een belangrijk recht. Het moet niet. Het mag. Dit is voor mij de lading van ontmoeten; het mogen ontmoeten van een ander. Maar het niet moeten, het ont‐moeten in rust.

Synchroniciteit
Wat mij aanspreekt is ontmoeten in de betekenis van toevallig tegenkomen. Maar dan niet in de vorm van zomaar toevallig, maar in synchroniciteit. Toeval met betekenis. Een opvallende ontmoeting of gesprek bijvoorbeeld die een kettingreactie teweeg kan brengen. Synchroniciteit is in 1930 bedacht door Jung, een Zwitserse psychiater en psycholoog. Volgens Jung ervaar je een synchroniciteit als iets meer dan gewoon toeval is, omdat de gebeurtenissen, of hetgeen bijvoorbeeld gezegd wordt, voor de ontvanger met elkaar te maken schijnen te hebben, maar niet omdat het ene het andere heeft voortgebracht. Maar weer andere stromingen schrijven synchroniciteit toe aan sturende hogere (goddelijke)machten. Ik zelf zie synchroniciteit als een signaal van de eigen geest, gevoed door natuurlijke energie en signalen. Zeg maar het poldermodel tussen de twee eerder genoemde stromingen.

Oppervlakkig
Een mens heeft de hele dag contact met bijvoorbeeld zijn dierbare naaste, voor het schoolplein, met mensen zomaar in het voorbij gaan, cliënten en met collega’s. De meeste van deze contacten zijn oppervlakkig. Natuurlijk worden de benodigde woorden en signalen uitgewisseld. Maar ontmoet je deze personen ook daadwerkelijk? Weet je wat zijn of haar drijfveren zijn? Of waar de passie
ligt? Wat deze persoon bezig houdt? Waar je mee zou kunnen helpen? Wellicht kan je elkaar aanvullen? Of ben jij de sleutel tot iemands anders zijn uitdaging. Of andersom. Ondanks het vele ‘gecommuniceer’ weet je vaak maar heel weinig van de personen die je tegenkomt. Van een echte ontmoeting is dan geen sprake. Eigenlijk gaat het niet eens over het uitwisselen van heel veel woorden, communiceren doe je immers slechts voor een minuscule stukje verbaal, maar om die uitwisselende vonk.

Ont‐moeten
Ont‐moeten leidt uiteindelijk tot ontmoeten. Ont‐moeten en ontmoeten hebben dus beide hun eigen betekenis. Verbale en non‐verbale communicatie wordt beïnvloed door regels, normen en waarden die worden bepaald door onze omgeving. We gedragen ons naar dat geen wat er van ons verwacht wordt, vanuit de rol die ons wordt toegeschreven of die wij ons zelf hebben toegedicht in de loop van ons leven.
Uiteindelijk gaat hier een zekere dwang vanuit. Communicatie is dan alleen nog maar een rationeel proces. Zonder dat wij naar ons hart luisteren. Om te ontmoeten dien je deze ’opgelegde’ wijze van communicatie naast je neer te leggen. In eerste instantie kan dat nogal wat weerstand opleveren in je omgeving, je doet immers niet meer wat je ’moet’ doen. Maar uiteindelijk leidt deze weg naar het daadwerkelijk ontmoeten van mensen (en jezelf…). Echte communicatie gebeurt zonder je gedachten, en daarmee je woorden, constant door allerlei ’opgelegde filters’ heen te halen. Je communiceert dan op basis van je werkelijke zelf, omdat je authentiek bent.

Authentiek
Authentiek is als je activiteiten en keuzes tegen het licht houdt, dicht bij je eigen natuur blijft en daarbij jezelf de vraagstelt of deze nuttig zijn in de dans met jezelf en de omgeving om je heen. Dit moet zeker geen rationeel proces zijn, maar meer een luisteren naar je hart. Luisteren bedoel ik niet figuurlijk, maar letterlijk. Luisteren met het hart is zeker geen empathische onzin. In de hersenen is namelijk het limbisch systeem betrokken bij je emotie en motivatie. Onderdeel van dit systeem is de hypothalamus die de regulering van je bloeddruk en hartslag verzorgd. Emotie communiceert via je lichaam tot jezelf en daarmee tot de omgeving. Het is onmogelijk om tegen jezelf te liegen. De kunst is om de geringste versnelling van je hartslag waar te nemen. Op dit principe is de leugendetector gebaseerd. Overigens moeten de koffiedrinkers oppassen, cafeïne beïnvloedt namelijk de hartslag en daarmee de objectiviteit bij het er naar luisteren.

Buber
De filosoof Martin Buber (1878 ‐ 1965) definieert in menselijke relaties (communicatie) twee fundamentele verschillen; I‐It en I‐Thou -relations.
’An I-It-relation is the normal everyday relation of a human being towards the things surrounding him. Man can also consider his fellows as an It and that is what he does most of the time, he views the other from a distance, like a thing, a part of the environment, forged into chains of causality. Radically different the I-Thou-relation. The human being enters into it with his innermost and whole being, in a meeting, in a real dialogue this is what both of the partners do.’

Tot slot, ontmoeten is communiceren door te ont‐moeten en vooral te luisteren naar hetgeen het hart te zeggen heeft. Daar is lef voor nodig omdat er tegen regels, waarde en normen gebokst moet worden. De ‘prijs’ om daadwerkelijk authentiek te communiceren; een stille wens van ieders geest...
—-
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent.
Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets
te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen. Alle auteursrechten voorbehouden.


AddThis Feed Button

Probeer dan maar eens gewoon te blijven

Ik beloof dat het mijn laatste Barack-blog is (al ga ik volgende week naar Barack-land en dus zal de verleiding wel groot blijven), maar je moet wel heel sterk in je schoenen staan als leider, als je dit om je heen ziet:





Hier nog meer van dit soort mooie Barack-beelden.


AddThis Feed Button

Een groot verliezer en een bijzondere winnaar



Hij lijkt mij geen groot leider te zijn geworden, maar John McCain is wel een knap verliezer; hoe hij zijn aanhang maant om achter zijn president, Barack Obama, te gaan staan is het teken van een groot verliezer:




4 November is een historische dag en zo voelde dat vanochtend toen mijn zoontje (van 9) de trap afstoof en de krant pakte (NRC.Next) om te zien wie gewonnen had; daarin stond het natuurlijk niet want de krant was van voor middernacht. Snel griste hij mijn iPod Touch om via Nu.nl daarop te zoeken wie gewonnen had. Juichend stampte hij door het huis: Obama, Obama, Obama! (zie ook hier).

Waarom hij hem een een goed leider van de wereld vindt, is mij niet helmaal duidelijk en kan hij ook niet uitleggen, maar kennelijk spreekt de persoon van Obama jonge mensen aan. Of wellicht kun je als je onbevangen kijkt naar iemands gezicht van nature zien wie de beste leider is? Ook bij mij liepen de tranen over mijn wangen toen ik de beelden zag van 200.000 mensen die hun man toejuichten om de wereld anders te maken. Het feit dat een afro-american president is geworden, is voor mij het bewijs dat we aan het begin van een nieuwe era staan, de era van respect, aandacht en compassie, de era van slow: Yes we can!




AddThis Feed Button

De echo van 1873

Ze houden het niet. Ze zitten tot hun nek in die malle complexe financiële producten waarvan niemand weet of ze nog iets waard zijn. Stap eruit nu het nog kan.


Dit had de kop van een krant vandaag kunnen zijn, maar komt letterlijk uit de krant van 1873, het jaar dat in de USA de Lange Depressie begon met als oorzaak een bank (Jay Cooke & Company) die leningen aan spoorwegmaatschappijen weer had verpakt en doorverkocht (klinkt bekend?). Het kaartenhuis stortte in en iedereen ging mee; wat volgde is 30 jaar (bijna) onafgebroken Depressie. En zo zag dat eruit (gezin met 7 kinderen in hun huis in de US):



Geen idee waar we nu met z’n allen op afstevenen!

AddThis Feed Button

Eind goed?

Zoals mijn vaste lezers weten is Richard Branson wel 1 van mijn inspiratoren; waarschijnlijk geen gemakkelijk mens, maar een tegendenker van de bovenste plank en dat mag ik wel. In zijn recente boek Business Stripped Bare eindigt hij met deze zin:

Successful people aren’t in possession of secrets known only to themselves. Don’t obsess over people who appear to you to be “winners”, but listen instead to the wisdom of people who’ve led enriching lives—people, for instance, who’ve found time for friends and family. Be generous in your interpretation of what success looks like. The best and most meaningful lives don’t always end happily.

Vooral de laatste 10 woorden doen denken.



AddThis Feed Button

Beurskoerzen op een glijbaantje?

Terwijl gisteren de beurskoerzen net zo hard naar beneden gleden als ze in de 8 uren daarvoor hadden gewonnen (de Dow verloor 200 punten in 10 minuten!), geeft Barclay een humorvol beeld van de mogelijkheden van een van hun cards; dat ze zelf op een glijbaan terecht zijn gekomen wisten ze niet toen het reclame-bureau werd gebriefd:





AddThis Feed Button

Zen en de Kunst van de Kredietcrisis


De 1e officiele GastBlog; wie volgt?

Ik ben alles
De kern van de levenskunst Zen is grenzeloosheid. De vraag die hier voorafgaand aan gesteld kan worden is uitermate simpel, namelijk ‘wie ben ik’. Des te moeilijker het antwoord...
Een snelle sprong, dit artikel heeft immers niet tot doel u alle beginselen van Zen bij te brengen. Financiën is immers een hele rationele bezigheid, en levenskunsten behoren hier geen onderdeel van uit te maken. Toch?
De filosofie achter Zen is verrassend eenvoudig. Alles is een, en u bent alles. Alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wederom filosofisch gezwam? Niet alleen filosofisch, maar gelukkig ook wetenschappelijk. Absoluut vacuüm (niets), bestaat vooralsnog niet, waardoor dus alles om ons heen bestaat uit een grote materiebrij die met elkaar communiceert. Om het verhaal compleet te maken is alle materie ook nog opgebouwd uit hetzelfde ‘elementaire’ deeltje. Dus ‘ik’ ben alles. Vanuit de Zen filosofie kan dus gesteld worden dat ‘ik’ onderdeel ben van de huidige financiële crisis, en omdat ‘ik’ als reactie hierop de hand op de knip hou en de besluit om te gaan bankieren met grootmoeder’s sok, ook nog onderdeel van de hierop volgende recessie. En daar ben ‘ik’ overigens geweldig blij mee. Immers een crisis en recessie is vooral een tijd om te komen tot een innerlijke groei.
Prozac
Maar zo’n innerlijke ‘ik’ crisis is niet goed voor de economie vind men, en zo is antidepressiva een hoeksteen van dezelfde economie geworden. Een ‘ik’ depressie wordt volgens enkele wetenschappers, die klaarblijkelijk voor het avondeten thuis wilde zijn, dan ook veroorzaakt door simpel weg een tekort aan serotonine (een stofje in de hersenen). En zo ontstaat er dan een aardige business met jaarlijks meer dan 6 miljoen recepten en een miljoen Nederlanders die bijvoorbeeld Prozac mogen slikken voor hun avondmaaltijd.
Maar meer dan een wetenschappelijk vermoeden dat zo’n ‘ik’ crisis of depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine is er niet. Recentelijk inzicht wijzen echter meer richting een geestelijk verzet, althans voor een grootdeel van de betrokkenen. Iets wat vanuit de Zen filosofie overigens al eeuwen verteld wordt. Als je maar lang genoeg niet naar je eigen kern luistert, je talenten opzij schuift of niet volwaardig (h)erkent of bijvoorbeeld nooit stil kan staan omdat je het te druk hebt, dan trekt je geest vanzelf aan de bel. Het resultaat van een crisis of depressie is in zo’n geval uiteindelijk innerlijke groei. Althans als je hem aan durft te gaan, en niet wegdrukt met allerlei medicamenten met slechts als doel de ingeslagen weg vooral maar niet te hoeven verlaten. Immers angst
, voor het nieuwe, laten regeren is de makkelijkste weg. Natuurlijk kan medicatie gebruikt worden als snelle tijdelijke oplossing om de situatie enigszins te stabiliseren, echter deze dienen dan wel gepaard te gaan met structurele wijzigingen die aan de wens van de ‘geest’ tegemoet komen.
Ik ben het bancaire stelsel
Juridisch gezien is zo’n ‘ik’ en bancaire instelling beiden een entiteit. De ene een natuurlijke entiteit en de andere een juridische entiteit. Gesteld kan worden dat zo’n juridische entiteit, een verzameling is van actieve natuurlijke entiteiten. Oftewel een juridische entiteit kan zich zelf niet besturen en daar zijn dus ‘ikken’ voor nodig. Daarnaast zijn zo goed als alle (volwassen) ‘ikken’ klant, en betrokken bij zo’n bancaire instelling als klant of als belegger. Dit laatste eventueel als omweg via bijvoorbeeld een pensioenfonds die bijna allemaal een financiële positie hebben in bancaire instellingen. Min-of-meer kan gesteld worden dat iedere volwassen financieel betrokken is bij één of meerdere bancaire instelling. Vandaar dat de financiële volumes in deze sector ook zo ‘onmetelijk groot zijn’, en daarmee ook de gevolgen als het een ‘een beetje misgaat’.
Door de opzet van het bancaire stelsel, is er eigenlijk sprak van een grote ‘dominoketen’ van financiële transacties. En uiteindelijk dan ook een mondiale keten van met elkaar verbonden ‘ikken’.
Met recht durf ‘ik’ dan ook te stellen dat ‘ik’ het bancaire stelsel ben. Hetgeen zich dus in het financiële stelsel afspeelt is dus het gevolg van hetgeen ‘ik’ doe en wil. Wijzen naar het graaien topbestuurders door middel van hoge bonussen, ook als de prestatie deze niet rechtvaardigt, of het over crediteren van hypothecaire zekerheden en het daarna ondoorzichtig verhandelen daarvan, is dus uiteindelijk een keiharde afspiegeling van onze eigen handelswijze en/of mentaliteit. Is er een verband tussen zoveel ‘ikken’ die in een individuele crisis zitten en de financiële crisis?
Bestrijding van de financiële crisis
In de afgelopen jaren, de aanloop naar de huidige financiële crisis, zijn er vooral veel nieuwe regels geïntroduceerd waaraan de financiële sector moest voldoen. Daarnaast is het toezicht op deze sector nog nooit zo groot geweest. En toch ging het mis. Al deze nieuwe regels en intensieve toezicht waren niet meer dan symptoom bestrijding. Maar zeg nou zelf, een oppas die je niet vertrouwd laat je bij voorbaat niet op de kinderen passen? Vertrouwen creëer je toch niet met regels ter voorkoming van wantrouwen?
De bestrijding van de huidige crisis en depressie lijkt in de kern erg veel op de wijze waarop deze bij het individu wordt bestreden. Namelijk een pil er in en terug op de oude weg. Zonder dat er gekeken wordt naar de ‘geest’ van deze depressie. Alleen met kapitaal injecties komen we er
niet, immers deze zijn uiteindelijk ook begrenst. Daarnaast lijkt het de vraag of het uiteindelijk een goed idee is om, zoals minister van Financiën Wouter Bos thans lijkt te gaan doen, uitsluitend de noodzakelijke veranderingen te laten doorvoeren door personen uit het ‘old boys network’. Immers de ‘geest’ van deze financiële crisis kan ons weleens een heel ander verhaal willen vertellen. Laten we deze financiële crisis dan ook gebruiken goed naar deze ‘geest’ te luisteren en te handelen.
----
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen.


AddThis Feed Button



Oh Fuck 3

Terwijl de beurskoersen vandaag in heel Europa onderuit-donderen (zie eerder hier), publiceert het FT een prachtige interactieve kaart over de economie in Europa. Ik zou de zeilen maar vast reven!


(op de kaart klikken voor FT)


AddThis Feed Button

Waarom we gelukkig zijn?

Mihaly Csikszentmihalyi is een naam die je niet zo even uitspreekt, maar is een groots pionier op het gebied van flow, de geestestoestand wanneer alles vanzelf lijkt te gaan. Deze film is het waard uit te kijken:



AddThis Feed Button

Opperbretel Kelder spreekt

In een verder bol van rechts-populistisch gebrabbel staand artikel (zie hier) concludeert opperbretel Jort Kelder uiteindelijk het volgende:

De politiek heeft zich voorgenomen volgend jaar 222 miljard uit te gaan geven. Dat geld is er niet, zeker niet na de kapitaalinjecties voor de krijtstreeppakken. Linksom of rechtsom, Bos moet óf de belastingen verder verhogen – wat af te raden valt, de besteedbare inkomens moeten juist omhoog – óf bezuinigen. Zelfs een socialistische goedheiligman kan de sigaren uit eigen doos maar een keer uitdelen. Zoals de hoogleraar economie Arjo Klamer terecht constateert: „De kredietcrisis is niet alleen een crisis, maar biedt ook een kans.” Precies: om de bureaucratie eindelijk eens op dieet te zetten.

Nu was het woord ’crisis’ in het Grieks gewoon ’kans’, dus dat is niet nieuw, maar een Bos die moet gaan ingrijpen in de Rijksuitgaven wordt een spannend jaar! Dat een kritische noot over de collectieve sector (bijna 50% van het BNP) nodig is, ben ik het met onze Opperbretel wel eens.

AddThis Feed Button

Alice in Wonderland

If I had a world of my own,
everything would be nonsense.
Nothing would be what it is,
because everything would be what it isn’t.
And contrary-wise;
what it is, it wouldn’t be,
and what it wouldn’t be,
it would.
You see?


(uit Alice’s Adventures in Wonderland, Lewiss Carroll)

Nu niets meer is wat het lijkt (ING valt om?), toepasselijk ter overdenking!

AddThis Feed Button

We wisten het dus al langer!

Als je zo een paar jaar covers van de Economist achter elkaar zet, kun je maar 1 conclusie trekken: dat de zaak rot is wisten we al heel lang!



AddThis Feed Button

En nog een Generaal

Recent had ik hier al een generaal, maar kwam toevallig deze slidecast van Colin Powell op het spoor; staan een paar mooie dingen in over leiderschap; oa deze:





AddThis Feed Button

Nu in zout gaan?




AddThis Feed Button

Zandzakken voor de deur!

Berichtte ik laatst al over de schrikbarende ontwikkeling van de TED-spread; hij gaat nu door naar 5 (dus de markt vindt commerciële leningen 5 keer risicovoller dan staatsobligaties!). Dit is een mooie indicatie van nog steeds groeiende gebrek aan vertrouwen. Zoals Churchill ooit zei: This is only the Beginning.




AddThis Feed Button

Laatste keer pinnen bij Fortis?

De jongens en meisjes van Buro Renkema namen eerder ABN-AMRO op de hak en nu is Fortis aan de beurt; hij is magistraal leuk:





AddThis Feed Button

De Man van 700 Miljard

Stel je voor je bent 35, ziet eruit alsof je werkt bij de voordeur van een kroeg, je hebt een paar jaar werkervaring en je beheert namens de USA een bedrag van USD 700 miljard. Wie? Neel Kashkari! Is dit zo’n zaken-ridder? En in ons eigen landje lijkt de algemene teneur nog steeds te zijn dat je begint mee te tellen als je minstens 20 jaar ervaring hebt. Hopelijk gaat het goed met Neel en de 700 miljard; verfrissend is het wel!






AddThis Feed Button

Beleggingstip

Wanneer je in januari 2007 voor €1000 aandelen hebt gekocht van Dexia, heb je vandaag nog €36!

Wanneer je in januari 2007 voor €1000 aandelen hebt gekocht bij Fortis, heb je vandaag nog €18!

Wanneer je in januari 2007 voor €1000 aandelen hebt gekocht bij Agfa Gevaert, heb je vandaag nog €100!

Wanneer je echter dit jaar voor €1000 volle kratten Leffe hebt gekocht en dus voor €1000 verzopen hebt, heb je vandaag nog statiegeld ter waarde van €390!

Dus: de hele dag in de luie stoel naar de TV kijken, met een flesje bier in je hand levert het meeste op!

Met dank aan Andre vdM


AddThis Feed Button

Losse gedachte 6



Met dank aan OneTrickPony.


AddThis Feed Button

De mooiste reclame aller tijden

"Here's to the crazy ones. The misfits. The rebels. The troublemakers. The round pegs in the square holes. The ones who see things differently. They're not fond of rules, and they have no respect for the status quo. You can quote them, disagree with them, glorify and vilify them. About the only thing you can't do is ignore them because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as crazy, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do."




AddThis Feed Button

Leiderschap volgens een Generaal

Vandaag in het FD een interview met Dick Berlijn, de voormalige Commandant der Strijdkrachten. Een paar mooie quotes over leiderschap:

Een leider is iemand met een doel, die van anderen afhankelijk is om dat te bereiken.

Jezelf over het randje duwen haalt je even uit je gewone doen.


AddThis Feed Button

Het is de schuld van Prozac


Prozac is een van ’s werelds meest voorgeschreven anti-depressiva; het wordt wereldwijd aan meer dan 54 miljoen mensen voorgeschreven! Op de vraag aan Dr. Helen Fisher of er een verband kan bestaan tussen Prozac en de Kredietcrisis antwoord zij:

"I wouldn't at all be surprised if people taking drugs that elevate their levels of serotonin—which blunt the emotions—make some dumb financial decisions. Our emotions evolved, at least in part, to help us monitor our actions. And serotonin is a neurotransmitter associated with behaviors that might contribute to the temptation of borrowing $501,000 on a $500,000 house.”


Dus voortaan staat op de verpakking van Prozac: Kan uw rijgedrag beïnvloeden. Koop geen huis als u dit medicijn gebruikt.

AddThis Feed Button

Oh Fuck 2

En zo ziet Oh Fuck er op de beursvloer uit:




AddThis Feed Button

Oh Fuck!

Vanaf morgen in de schappen:





AddThis Feed Button

Bankenende-norm?

Nu Fortis NL volledig in handen is van de Nederlandse staat is (en dus de medewerkers ambtenaren zijn!), rijst bij mij de vraag of we vanaf maandag de Balkenende-norm ook mogen lezen als Bankenende-norm?




AddThis Feed Button

MVO in Oeganda

Sprak vrijdag 2 enthousiaste collega’s van Ordina die namens hun bedrijf, maar vooral uit persoonlijke bevlogenheid, voor het Rode Kruis een tijdje zijn uitgezonden naar Oeganda, om hun skills als consultant voor de goede zaak in te zetten. Hulde en dank voor deze tip Ilana en Juliet:





AddThis Feed Button

Stemmen worden gekocht!

In Amerika is de wet om de banken en de economie te redden erdoor. Maar een behoorlijk deel van al dat geld is niet om dit voor elkaar te krijgen; een deel is om stemmen te kopen! In de wet staan zogenaamde earmarks (amendementen), de kleine veelal ongerelateerde bepalingen die afgevaardigden in de wet laten opnemen als voorwaarde om voor te stemmen.

CNN maakte een overzicht van deze bizarre eisen, zoals $100 miljoen voor de bouw van racecircuits en de subsidiering van houten pijlen voor kindertjes die boogschieten. In een wet die bedoeld was om de bankwereld overeind te houden!




AddThis Feed Button

XDRTB



XDRTB staat voor extensively drug-resistant tuberculosis, een vreselijke ziekte die een wereldwijde epidemie dreigt te worden, die groter dan AIDS kan worden. De TED-community roept iedereen op deze boodschap te verspreiden; dat is het werk en de wens van James Nachtwey.




AddThis Feed Button

Een vertrouwenscrisis begint dus zo

Jim Cramer is beroeps ADHD-er en CNBC-presentator van de show Mad Money; in zijn show van een paar dagen terug was de CEO van Wachovia Bob Steel. Deze claimde in Mad Money dat van de $500 miljard aan leningen van zijn bank er op z’n best $10 miljard (2%) slecht konden zijn. Gisteren werd Wachovia voor een zak snoep en een blikje Cola gekocht door Citigroup.

Waarom?

In plaats van $10 miljard slechte hypotheken, zoals Steel had verteld, bleek Wachovia liefst $42 miljard dollar aan waardeloze leningen op de balans te hebben. De CEO zat er dus $32 miljard naast. Waarom? Omdat hij niet weet wat er in zijn bank gebeurt, omdat de systemen van de bank niet werken en hebzucht de overhand heeft gekregen. Hier het verhaal van Mad Money.


AddThis Feed Button

En zo is het allemaal begonnen









AddThis Feed Button

Na Fortis volgt ....

Terwijl Fortis vandaag (ondanks de overname door de Benelux; heeft die Drielanden-unie toch nog zin gehad) verder wegzakt, staat in de Volkskrant vandaag een rustgevend artikel onder de kop "Na Fortis wacht andere Europese banken een ramp"; zie hier het dieptrieste Fortis-relaas met een dieptepunt van 3.99 vandaag (ooit 23,91 dit jaar!):



Het is wat aanmatigend dat mijn blogs van de afgelopen dagen en jaren (zie
hier en hier) dit hebben versneld, maar de arrogantie van ABN-AMRO was 2 jaar terug al onheilspellend genoeg.

In de Volkskrant van vandaag stelt de Duitse econoom Daniel Gros dat andere Europese banken nu kunnen wachten op een nog grotere grote ramp. "En iedereen die een blik werpt op hun balansen kan die zien aankomen. De boeken van Europese reuzen zoals Deutsche Bank, Barclays in Groot-Brittannië en UBS in Zwitserland zijn zo ongezond dat ze in een paar dagen ten onder kunnen gaan. En dan kan niemand ze redden."

Gros wijst op het probleem waar in Europa alle grote banken mee te maken hebben: ze hebben een veel groter tekort aan geld dan Amerikaanse banken, maar ze zijn te groot om te redden. Zo heeft Deutsche Bank voor 2.000 miljard euro uitstaan, oftewel viervijfde van de Duitse economie. Barclays heeft voor 1.640 miljard euro aan verplichtingen, meer dan de Britse economie groot is.

Lees hier het
onheilspellende scenario in de Volkskrant en hier een mooi relaas van de New York Times over de Reddingsoperatie van Woutertje Bos; van die belegging is de 1e Mrd. al bijna weer weg!



AddThis Feed Button

Losse Gedachte 5



Met dank aan OneTrickPony.


AddThis Feed Button

Change by Barack

Een paar recente speeches van Barack Obama als wordle-cloud; opvallend dat Change nog steeds vaak/het meest voorkomt:


AddThis Feed Button

Er is gelukkig nog 1 verstandige Amerikaan

Er woont in de USA gelukkig nog 1 verstandig mens:




AddThis Feed Button

3 Oktober; opletten

Bekend TED-spreker James Nachtwey presenteert op 3/10 een belangrijke nieuwe campagne; bookmarken en 3/10 kijken dus:



Zie hier zijn TED-2007 wish:




AddThis Feed Button


De Kredietcrisis begint echt op te warmen; waar staan we morgen?

De TED-spread (zie hier) staat voor:

Initially, the TED spread was the difference between the interest rate for the three month U.S. Treasuries contract and three month Eurodollars contract as represented by the London Inter Bank Offered Rate (LIBOR). However, since the Chicago Mercantile Exchange dropped the T-bill futures, the TED spread is now calculated as the difference between the three month T-bill interest rate and three month LIBOR. The TED spread is a measure of liquidity and shows the degree to which banks are willing to lend money to one another. The TED spread can be used as an indicator of credit risk. This is because U.S. T-bills are considered risk free while the LIBOR rate reflects the credit risk of lending to commercial banks. As the TED spread increases, the risk of default (also known as counterparty risk) is considered to be increasing, and investors will have a preference for safe investments.




Nu deze graadmeter snel door de 3 heen is gegaan, staat het hele systeem op omvallen! Fortis sluit vandaag weer lager (€ 5,18) en het einde van Fortis-ABN lijkt nabij:


Ondertussen lijkt Fortis in paniek te raken en heeft nu de 3e CEO in 6 maanden (weer een Belg) en vliegt Nout Wellink versneld terug naar Nederland vanuit Amerika; een bezoek aan Chicago is afgezegd. De Belgische premier Leterme verzekerde net op TV dat de klanten van Fortis niet bang hoeven te zijn voor hun spaarcenten, die zou de regering garanderen.

Voorlopig met z’n allen even heel stil zitten (als je geknipt en geschoren wordt sowieso het beste advies), maar als je meer dan €20.000 bij Fortis hebt staan zou ik het even overboeken naar de Rabo (of zo).

AddThis Feed Button


Even met je dochter praten

Soms even een blog met een persoonlijk tintje; onze Margot van 7 staat aan het begin van haar leven maar Dove wil haar een handje helpen voordat de beauty- en cosmeticawereld haar te pakken krijgt. MVO in haar ware vorm:






AddThis Feed Button

Waarom mannen anders denken dan vrouwen

Niet al te serieus nemen, maar blijft wel raak zo nu en dan:




AddThis Feed Button

Slow Banking?

In het FD van zaterdag een mooie column van Michiel Goudswaard: 'Slow bankieren na de storm'. De trend van 'slow' die hier veelvuldig wordt gepropageerd komt ook in het FD terug. Hulde aan Michiel@FD!




AddThis Feed Button

Kun je nog tellen, tel dan even mee!

Het Amerikaanse Ministerie van Financiën heeft zojuist een wetsvoorstel ingediend om $700 miljard extra te mogen gebruiken om hypotheek-stukken op te kopen. Tel dat op bij de $200 miljard voor Fannie Mae en Freddie Mac, de $85 miljard voor AIG, en de $29 miljard voor Bear Stearns junk-aandelen en je komt totaal op $1.014 triljard. Tel daar nog eens wat kruimelwerk uit de zomer bij op en je komt op $1.314 triljard; bijna de helft van het BNP van de USA!


$ 1.314.000.000.000


Dit boek uit voorjaar 2008 zat er nog niet zo ver naast: The Trillion Dollar Meltdown. Waar ik nu zo kwaad over kan worden is dat Anglo-Saxische bonussen zijn betaald aan de lieden die dit veroorzaakt hebben en dat de Rijnlanders (de burgers in de USA) ervoor opdraaien. Bonussen gecasht, banken en verzekeraars genationaliseerd; dat ze in de USA eigenlijk toch een beetje Marxistisch zijn, willen ze denk ik niet horen!


AddThis Feed Button


Het is niet altijd wat je denkt dat het is

'Life's but a walking shadow,
a poor player, that struts and frets his hour upon stage,
and then is heard no more;
it is a tale told by an idiot, full of sound and fury,
signifying nothing.'


William Shakespeare

De wereld is getroffen door een dodelijk virus; in schepen gaan de overgeblevenen op zoek naar niet-besmet land.





AddThis Feed Button

Nieuw Nederlands Organiseren

In 2009 zullen de makers van dit InspiratieBlog wederom hun bekende 'Change in 1/2 day' workshops geven in MediaPlaza (Jaarbeurs te Utrecht). In 2007 en 2008 namen meer dan 400 professionals deel aan deze high-power, high-media sessies over Nieuw Nederlands Veranderen en Nieuw Nederlands Organiseren.

Met gebruik van de modellen van Miel Otto, Leon de Caluwe, Steven ten Have, John Kotter en Jaap Boonstra presenteren Rob van Kerpel en Paul van der Marck een nieuwe Rijnlandse, duurzame kijk op veranderen. De data zijn binnenkort definitief en dan volgt hier meer informatie.








AddThis Feed Button


Zaken-Ridders

Vandaag viel mijn oog op het 2e nummer van ATZero een leuk nieuw zakenblad 'gericht op innovatie, cultuurverandering binnen bedrijven en op de mens achter de leider'. In dit 2e nummer een verhaal van Danah Zohar, de grondlegster van SQ (als Sociale Intelligentie, naast IQ en EQ); in haar boek 'Spiritual Capital' introduceert ze het begrip van 'businessknights' die als missie hebben:

I believe that global business has the money and power to make a significant difference in today's troubled world, and that by making that difference it can help itself as well as others. I envision business raising its sights above the bottom line. I envision business becoming a vocation, like the higher professions. To make this possible, I believe that business must add a moral dimension, becoming more service- and value-oriented and largely eliminating the assumed natural distinction between private enterprise and public institutions. I envisage business taking responsibility for the world in which it operates and from which it creates its wealth. And I envisage myself becoming one of those business leaders who are "servant leaders" - leaders who serve not just stockholders, colleagues, employees, products and customers, but leaders who also serve the community, the planet, humanity, the future and life itself.

Waar zijn deze ridders nu de vestingen van de financiële wereld wankelen?

AddThis Feed Button

De drie E's herbezien

Al eerder kwamen hier de drie E's van Bert Visscher voorbiij (zie hier); maar een meer serieuze betekenis is die van collega Rob van Kerpel en mijzelf, die wij introduceerden in ons Change in 1/2 Day seminar:
- Effectiviteit
- Efficiëntie
- Estheticiteit
als de drie maten voor de resultaten van een organisatie. Schoonheid (van proces en resultaat) als directe maat voor de output/resultaten van elke organisatie. Waar mogen we dat nu eens gaan meten?

AddThis Feed Button

Als geld tegen plinten klotst ...

Een gewaardeerde collega verklaart het gebrek aan 'urgentie' / veranderbereidheid bij grote banken altijd door te stellen dat 'het geld tegen de plinten omhoog klotst', dus waarom veranderen? Als de Kredietcrisis (vandaag op Wall Street in de eerste 10 minuten: Lehman Brothers 93% lager, Bank of America 16% lager, AIG -41%) nog niet genoeg aanleiding geeft, schreef John Kotter dit boek :




AddThis Feed Button

Macho- en Rijnlands Leiderschap

Nog een keer de vergelijking aangescherpt van Anglo-Saxisch en Rijnlands leiderschap: weinig extra woorden nodig.

Snel Anglo-Saxisch



Langzaam Rijnlands




AddThis Feed Button

We doen het zo gek nog niet ..

blijkt uit onderzoek van de OECD; in 2007 had 28% van de Nederlandse beroepsbevolking een academische studie afgerond. Alleen Noorwegen (30%) blijft ons voor, maar we laten Australië, Japan, Engeland (15%) en de rest ver achter ons. Dat we met zoveel academen ook goed kunnen sporten (overigens: in mijn tijd was het Nederlands Hockey-elftal bijna allemaal tandarts) blijkt uit onze prestaties op de Olympische Spelen. Maar hoe zit dat nou in vergelijking met het aantal inwoners? Dat een land als China met meer dan een miljard inwoners veel medailles wint, zal niemand verbazen, en het zegt al helemaal niets over hoe sportief zo'n land is. Hoe ziet het aantal (gouden) medailles eruit per 1.000.000 inwoners?

Pos
Land
Goud/milj. inwoners
1.
Jamaica
2.139
2.
Bahrein
1.392
3.
Estland
0.764
4.
Nieuw-Zeeland
0.718
5.
Australië
0.679
6.
Mongolië
0.667
7.
Georgië
0.647
8.
Noorwegen
0.645
9.
Slowakije
0.549
10.
Slovenië
0.498
12.
Nederland
0.420
25.
Rusland
0.163
33.
VS
0.118
47.
China
0.038


Toch weer 12e. Niet gek toch? Nu mooi voor Rusland, de VS en China!


AddThis Feed Button

En weer een held minder!

Randy Pausch is overleden; een bron van inspiratie voor miljoenen mensen heeft de strijd tegen kanker verloren. Voor de Consulting Times van Ordina schreef ik recent deze review van zijn boek:

The Last Lecture door Randy Pausch

Het begint bijna een hype te worden, maar ‘The Last Lecture’ van Randy Pausch is een YouTube-en Google-hit (meer dan 480.000 hits op de woorden ‘Last Lecture Randy Pausch’) en nu dan ook in boekvorm verschenen. Voor mij een reden eens te lezen waar het nu allemaal om te doen is. The Last Lecture is een academische traditie en intellectuele oefening, waarbij de vraag centraal staat wat je je publiek zou willen meegeven als het je laatste college was. Voor Randy Pausch (een 47-jarige hoogleraar in Virtual Reality op de Carnegie Mellon Universiteit en vader van drie kleine kinderen) een levensechte vraag want hij heeft ongeneselijke kanker en nog maar een paar maanden te leven. Zijn Last Lecture gaat over ‘ Achieving Your Childhood Dreams’ en nu zijn boek dus ook. Het boek is eenvoudig in een middag te lezen en is zeer toegankelijk geschreven; de korte hoofdstukken zijn een aaneenrijging van losse gedachten en onderwerpen die vanuit diverse invalshoeken gaan over liefde (voor het vak en elkaar), passie, ambitie en toewijding. Het leest prettig en de (engelse) taal hoeft voor niemand een barrière te zijn. Ik moet toegeven dat ik op bepaalde momenten, als je je realiseert dat de verhalen van een leeftijdgenoot met kinderen zijn en je zelf ook een veertiger met kinderen bent, de emotie van de pagina (en in mijn keel) voelde spatten.

Een paar prachtige lessen van Randy zijn:

‘We cannot change the cards we are dealt, just how we play the hand.’

En over fysieke of emotionele barrières (hij noemt ze ‘brick walls’) zegt hij:

‘Brick walls are there for a reason. They give us a chance to show how badly we want something’.

Ik realiseerde me na het lezen van het boek dat er maar 1 grootheid is die je in je leven moet managen en dat is ‘tijd’; er is altijd te weinig van en je (ik) springt er vaak gemakzuchtig mee om. Ook Covey heeft het over de tijd de we gebruiken voor urgente dingen die vaak niet belangrijk zijn, maar vanuit de mond van een succesvolle managementauteur/-trainer komt de boodschap minder hard aan dan vanuit de persoonlijke verhalen van een stervende professor. Dat is direct de kracht en zwakte van het boek; de boodschap komt goed aan, maar soms heeft het een wat hoog voyeuristisch gehalte. Het is hem vergeven, want het was nooit zijn bedoeling om de hype te creëren; alles wat hij wilde, is dat zijn kinderen (de oudste is pas 6) iets hadden waaraan ze hun vader (zijn ideeën, dromen, normen en waarden) kunnen herinneren. Ik vind het een aanrader voor iedere consultant, om jezelf nog maar eens een spiegel voor te houden: ben jij je droom aan het realiseren?


Hier nog een mooie film van hem met wat tips over hoe je je tijd beter kunt gebruiken:




AddThis Feed Button

Optimist

Gisteren was Wubbo Ockels op Radio 1 in verband met zijn plannen voor de 2e Afsluitdijk. In zijn verhaal zat een mooie passage:

'Optimisme schept verplichtingen: als je optimistisch bent heb je de plicht iets te gaan doen om er een succes van te maken. Als pessimist hoef je niks en kun je vanaf de zijlijn zeuren.'








AddThis Feed Button


'You are on your own'

Ook zo genoten van de spreker Barack Obama? Veel van zijn tecniek (de herhaling) doet denken aan Martin Luther King, die op de dag af 45 jaar geleden zijn "I have a dream' speech hield. Ik vond bij Barack ook nog een mooie aanval op de Republikeinen die de 'ownership society' propageren (huizenbezit voor 'iedereen' was het begin van de Kredietcrisis?). Barack maakte daarvan de 'society on your own': als je ziek bent 'you are on your own', als je werkeloos bent 'you are on your own', als je arm geboren bent 'you are on your own'. Herhalingen en slimme wendingen maakten een politieke speech van 1 uur toch boeiend. Barack maakt een mooie verwijzing naar Martin Luther King:


Hier kijken en leren van de meester:




En hier de leerling (zie vooral minuut 1:30 - 3:30)



AddThis Feed Button

Over Whif-Whaf en Ping-Pong

Soms kan een simpele speech een stad veranderen; de burgemeester van London warmt ons op voor 2012:


Martin H.: bedankt voor tip!

AddThis Feed Button

Kun je Rijnlands en Beursgenoteerd zijn?

Is een interessante vraag. Is de enige oplossing die van Richard Branson (Virgin Atlantic haalde hij van de beurs)? Hier geen vast omlijnd antwoord, maar de vraag stellen is een begin van een zoektocht naar antwoorden. In dit artikel van (oa) Weggeman staan ze nog eens mooi naast elkaar (al heb ik het beeld dat het AngelSaksische model wel erg zwart wordt neergezet).

AngelSaksisch:



Rijnlands:




AddThis Feed Button

Mag het een beetje minder zijn?

Minder is het tegengestelde van meer; het tegengestelde van consu-meren zou dan dus consu-minderen moeten zijn.

De recente berichten over recessie, stagflatie zijn een eerste aanzet van iets dat waarschijnlijk een permanent karakter gaat krijgen. Een langdurige afname van de welvaart in Nederland! In een uiterst lezenswaardig, maar tegelijkertijd schokkend boek geven Willem Middelkoop (van RTL-Z) en Rembrandt Koppelaar (stichting Peak Oil) een beeld van de 'Permanente Oliecrisis'; Nederland moet ernstig rekening houden met een langdurige (tientallen jaren) afname van de welvaart. Dus niet elk jaar een inflatiecorrectie of loonstijging van 3%, maar een jaarlijkse daling van 3%. En niet even twee jaar omdat het kabinet de BTW-verhoging schrapt, maar gewoon tien jaar achter elkaar.

In Engeland (zouden ze daar een Brown-norm hebben?) bemoeit de premier er zich mee in een brief in de The Guardian. Heeft u onze premier al gehoord?





AddThis Feed Button

Genoeg te kiezen? Dan heb je pech!

Barry Schwartz is professor in Sociologie aan het Swarthmore College en auteur van 'The Paradox of Choice'. Zijn conclusie: ' hoe meer keus, hoe miserabeler we zijn'.



Kennelijk heb ik niet genoeg te kiezen, want voel me wel gelukkig!

AddThis Feed Button

De Kredietcrisis als opwarmertje!

Als deze documentaire voor de helft waar is, is de huidige misère slechts een aperitief:



Hier klikken voor de site.

AddThis Feed Button


Hoe creëer je een hype?

In Businessweek staat een mooi artikel hoe je in een presentatie een overweldigende indruk kunt achterlaten. Als voorbeeld worden de presentaties van Steve Jobs gebruikt die er elke keer weer in slaagt een hype te creëren rondom Apple producten. De 10 belangrijkste punten zijn:

  1. Gebruik een thema door de hele presentatie en laat dat meerdere keren terugkomen;
  2. Ben zelf enthousiast;
  3. Geef een heldere 'outline' aan het begin en blijf deze herhalen;
  4. Zorg dat getallen betekenis krijgen (4 miljoen verkochte producten zegt weinig, maar 20.000 per dag des te meer!);
  5. Zorg voor 1 onvergetelijk moment in je presentatie (als je de dunste laptop ooit uit een post-envelop haalt bijvoorbeeld);
  6. Creëer visuele slides (plaatje geen tekst!);
  7. Zorg dat het een show wordt en geen saaie presentatie;
  8. Sta niet stil bij dingen die even fout gaan; gewoon met een glimlach doorgaan;
  9. Verkoop 'benefits', niet het product; herhaal deze en maak ze expliciet!
  10. Oefen, oefen, oefen.

En hoe dat er dan uitziet? Zo!




AddThis Feed Button

Invloed

Chris Widner heeft in zijn nieuwe boek (The Art of Influence) een mooie quote over invloed:

influence is a gift followers give you because you have become the kind of person they want to follow and be influenced by


AddThis Feed Button

Predatory Lending

Vandaag een mooi stuk in het FD over de Kredietcrisis; met als analyse dat de oorzaak ligt in:

1. Onwetendheid (een bank als IKB investeert in financiële constructies, zonder dat men echt weet waar men aan begint)
2. Agressie (Northern Rock leent agressief (tegen lage rente) geld uit dat steeds duurder voor henzelf wordt om te lenen); hier nog even een parodie op Northern Rock:



3. Hebzucht (een rendement van een procent of 4% was voor het management van UBS niet meer genoeg en voor een half puntje meer stapte men in hoog-risicovolle producten);
4. Onvoldoende intern toezicht dat ertoe leidt dat een enkele analist (Jerome Kerviel bij SG) een bedrijf miljarden kan kosten; zoals Nick Leeson recent zei (de man die Barings naar de afgrond bracht): 'ik kon mijn gang gaan want ze wisten niet eens wat de producten waren waarin we handelen' (zie ook onder 1). U weet vast wel wat een CDO, SPV en ABS is!
5. Arrogantie; nog twee dagen voordat ze van de kaart verdwenen hield de top van Bear Stearns vol dat er 'niets aan de hand was met hun kredietpositie'.

Het feit dat de term 'predatory lending' bestaat, moet toch wel een indicatie zijn dat de zaak tot op het bot rot is. Wil je zien wie hoeveel geld kwijt is, kijk dan hier in dit mooie overzicht van FD, of bekijk hieronder de gevolgen voor de beurswaarde van de Top 10 Banken in de USA en Europa:





AddThis Feed Button

De Nederlandse overheid doet te weinig te langzaam en staat te veel toe

De Nederlander eert zijn eigen verleden niet, en vernielt gebouwen en landschappen, betoogt Marita Mathijsen. En de overheid doet te weinig en staat te veel toe. Hier een samenvatting van het mooie pamflet van haar hand:

Met het historisch besef staat het er beroerd voor in Nederland. Zie de inrichting van huizen: eenvormigheid is troef. Alles van oma gaat de straat op: meubels, fotoalbums, porselein, oude boeken. In de opruimverslaving verdwijnen herinneringen alsof het stof is dat afgenomen moet worden. In een land waar het eigen verleden nauwelijks geëerd wordt, kun je niet verwachten dat het publieke verleden een betere behandeling krijgt. Het is om te janken wat er met de binnensteden gebeurt. Of je in Leeuwarden of Breda bent: overal hetzelfde, dezelfde winkelketens, dezelfde voetgangersgebieden, identieke etalages.

Utrecht is met Hoog Catharijne de grootste zonde die ooit tegen de historie van een stad gepleegd is. De naam alleen al duidt aan wat voor cynici het waren die hier met een staafmixer door het verleden gegaan zijn. Wat een hybris om een namaakhistorische naam te gebruiken voor dit product van wansmaak, grove commercie, botte economie, minachting voor esthetiek, walging van schoonheid en verheerlijking van consumptie van de goedkoopste soort! Patatbouw in een krokettencomplex.

Nog ingrijpender, want onherstelbaar, is wat er met landschappen gebeurt. Ik ben geboren in een gebied waar nog rivierduinen voorkwamen. Niet ver van de Maas lag een heuvelrij die de Kozakkenberg genoemd werd. De naam hield de herinnering aan de Franse tijd vast, toen de Kozakken West-Europa van Napoleon kwamen bevrijden. De Kozakse ruiters op kleine paarden stonden bekend om hun vechtjasmentaliteit. Mijn grootvader placht te zeggen als wij stout waren: ‘Ik geef je mee aan de Kozakken.’ Honderdvijftig jaar na dato waren de Kozakken dus nog een begrip in het collectieve geheugen van Limburg. Kort daarna kwam er een industrieterrein op de Kozakkenberg. De duinen werden geëgaliseerd, niets herinnerde meer aan de mooie zachte welvingen van weleer.

Wat in een Limburgs dorp gebeurt, gebeurt op grote schaal. Overal waar ruilverkaveling heeft plaatsgevonden, waar grote industrieterreinen aangelegd zijn en nieuwe woonwijken, is geen rekening gehouden met de oorspronkelijke waterlopen, met de natuurlijke heuvels en dalen in het gebied. Platmaken, is het enige woord dat de ontwikkelaars lijken te kennen. Maar waarom zou de ene woonstraat niet hoger liggen dan de andere, waarom zou de voorkant van een huis exact hetzelfde niveau moeten hebben als de achterkant, waarom zouden er geen oude beekjes door de wijken kunnen slingeren? Gevaarlijk voor kinderen? Die verzuipen wel in de plastic vijvers die de bewoners onbeschermd in hun tuinen aanleggen.

Het lijkt er steeds meer op dat geschiedenis uit het dagelijks leven verbannen wordt. Geschiedenis gedoog je in een museum. Dat je de historie niet uit je leven kunt wegwerken, besef je niet. Alles wat we zijn, is voortzetting van iets wat was. Elke stap die je zet, zet je op grond die door anderen betreden is. Maar dat wil je meestal niet weten. Behalve als het om folklore of nostalgie gaat. Als verleden kitsch is, loopt het publiek te hoop. Een musical naar Victor Hugo trekt avond aan avond tranend publiek. In Deventer lopen in de kersttijd als Dickens-figuren verklede weeskinderen, oude vrekken en mollige tantes rond. Het is er afgeladen druk dan. Zo druk dat de werkelijke schoonheid van het oude Deventer niet meer zichtbaar is. Wat is het verleden toch fijn als het commercieel kan zijn.

Bij de publieke tv-omroepen is het niets dan treurnis, tentoonspreiding van gebrek aan historische kennis, schaamteloze minachting van het verleden. Slechts de sentimentele tranenrukkerij van adoptiefkindjes die hun bloedeigen achterbuurtmoeder opzoeken, is als zoektocht naar het verleden toegestaan. En een schamel half uurtje voor het recente verleden van Hans Goedkoop. Wie zijn eigen verleden minacht, gebouwen en landschappen vernielt, kan niet verwachten dat de overheid zich beter gedraagt. Natuurlijk, er is Staatsbosbeheer, er is de Rijksmonumentendienst, er zijn stichtingen voor het landschap en nog een heleboel instituten die half of helemaal van overheidsgeld leven. En natuurlijk heeft Staatsbosbeheer een paar centimeter natuurgebied op de kaart gered en heeft de Rijksmonumentendienst een paar kuub stenen op elkaar weten te houden. Dank, duizend maal dank.

Maar zo verschrikkelijk vaak gaat het wel mis. Zelfs de musea, die toch een voorbeeld zouden moeten geven als het om de waardering voor de geschiedenis gaat, gedragen zich soms als horken. Elk zichzelf respecterend museum is gevestigd in een mooi gebouw. Een mooi historisch gebouw, zoals het Mauritshuis, of een prachtig nieuw gebouw, zoals het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Zo niet het Letterkundig Museum. Dat is gehuisvest in een gebouw waar je nog geen onderbroekenmuseum in zou willen vestigen.

Helemaal ziedend kun je worden van wat er met het Catshuis is gebeurd. Het oude huis van Jacob Cats werd in het begin van deze eeuw gerestaureerd, onder auspiciën van de Monumentendienst. Antieke schouwen en plafonds werden verwijderd, de luiken werden gesloopt en er brak ook nog eens door nonchalance een brand uit. In 2006 liet de minister-president trots het resultaat zien. En wat zagen we? Inderdaad, Jan des Bouvrie-vertrekken voor het gezin, met de bekende stoelen met rokjes, naast protserige bling-bling-zalen voor de gasten.

Er is geen cultuur van behoud, er is geen kennis van het verleden, er is geen trots op de geschiedenis. Kan ik schuldigen aanwijzen? Wie aan de schandpaal te nagelen? Dat is nu net het allertreurigste. Het is geen kwestie van individuen. Er zijn juist overal in Nederland wel enkele idealisten die een orgel behouden, een dassenburcht beschermen, nog met de hand ketels lappen, een historisch krantje volschrijven, een graf opknappen, het dialect vastleggen. Het gaat juist om de collectieve marginalisering. En het zijn abstracte collectieven die dat veroorzaakt hebben.

Allereerst het onderwijs, dat de vaderlandse geschiedenis teruggebracht heeft tot enkele aandachtspunten zonder de historische opeenvolging vast te houden. Dat de verplichte literatuurlijsten geridiculiseerd heeft. Vervolgens zijn er de massamedia. Sinds ook de publieke omroepen commercieel denken en elk idealisme uit het programma geschrapt hebben, behalve als het bruikbaar is om de kijkcijfers omhoog te brengen, zoals nationale inzamelingsacties bij rampen, is er slechts incidenteel bij een hardnekkige omroep nog wat aandacht voor het verleden.

En dan is er nog de overheid, die bij elke restauratie eerst in de portemonnee kijkt. Die toestaat dat musea delen van hun collectie verpatsen. Die onbekwame directeuren jarenlang laat aanmodderen met prachtcollecties, tot er commissies van toezicht moeten komen die alles met een heel kostbare bontmantel der vergetelheid bedekken. Die zich niet wenst te realiseren dat het stuk land waar een nieuwe woonwijk op neergezet wordt, niet een vlakke rechthoek is. Die zich door het bedrijfsleven zo laat opfokken dat er tenslotte toch wegen en spoorlijnen door de laatste meters onbedorven landschap aangelegd worden. Die toestaat dat er jaren gekibbeld wordt, eerst of er wel een nationaal museum nodig is, daarna over de plaats waar dat moet komen te staan. En maar uitstellen in plaats van daadkrachtig dat ding in een van de prachtige overbodige grote kerken van het land te zetten. Waarna we er dan weer voor moeten oppassen dat de overheid niet tevreden in de handen wrijft en denkt dat het respect voor het verleden nu klaar is. Heel Nederland is een nationaal museum als je er op de juiste manier naar kijkt.

De Nederlandse overheid doet te weinig te langzaam en staat te veel toe. Daarover kun je niet verbaasd zijn als je ziet wat de mensen zelf doen met hun eigen verleden. Zo krijgt elk land het verleden dat het verdient.


Marita Mathijsen is hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Deze tekst is een korte samenvatting van haar pamflet De afwezigheid van het verleden dat enige tijd terug verscheen in de Pamflettenreeks van Querido.

AddThis Feed Button

Het zwartste scenario

Enigszins of topic, maar de kredietcrisis heeft wel wat leiderschap nodig. Nu helpt het mijns inziens niet als belangrijke partijen aan de andere kant van de Oceaan Freddy (Mac) en Fanny (Mae) heten (de twee grootste hypotheekverstrekkers van de USA die op instorten staan). Op Fortune/CNN verscheen zojuist het 'doomsday' scenario waar de leiders van de USA voor staan:

What might it look like if the government had to lend a hand? Outright nationalization is an unlikely option given that neither the current administration nor the presidential candidates could afford to support such a move in an election year. More likely, the Treasury Department or the Federal Reserve would come in and provide a liquidity backstop, in the form of a loan or guarantee to bondholders that they will be paid. Fannie and Freddie could even do a preferred stock deal with the government, much like the deal forged by Citigroup with the Abu Dhabi Investment Authority, says Egan.

That would allow officials the ability to argue that they weren't bailing out the companies, but rather making an investment that would pay off in the long run.Mason has a diffferent twist on a possible intervention. If either were to face insolvency, he says the government should purchase a large voting block of equity in the institution and use that as a tool to eliminate any dividends, replace officers and manage the firms back to solvency.

"But [a rescue] would be a political situation, so it would be messy," says Mason. "Fannie and Freddie would fight against having officers replaced. They would want to keep the dividend." The doomsday scenario could cost taxpayers more than $1 trillion, says the S&P report. The report went so far as to say that a government bailout of Fannie or Freddie could force the agency to lower its rating on the creditworthiness of the United States.

Lees ook hier in FD!

AddThis Feed Button


Het losse verband gaat winnen

Clay Shirky heeft een mooi verhaal hoe (met hulp van techniek) het 'losse verband' gaat winnen van de georganiseerde instituties; mooi verhaal met leuke anekdotes over zijn nieuwe boek Here comes Everybody:





AddThis Feed Button

Maakt het dus toch niks uit en zijn we 'gewoon beesten'?

Bram Buunk is hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen, kan zich er wel eens aan storen: dat we met zijn allen doen alsof het er op de werkvloer heel netjes en rationeel aan toe gaat, terwijl in wezen primitieve oerdriften en onbewuste processen in belangrijke mate ons gedrag bepalen. Op Intermediair vond ik wat mooie uitspraken van hem:

Is dat niet gek: een psycholoog die het menselijk gedrag vanuit biologische processen verklaart?
'De mens is een dier; een bijzonder dier, maar wel een dier. Steeds meer onderzoek laat zien dat het verschil met dieren zoals men dat sinds mensenheugenis definieerde, steeds meer een matter of degree blijkt te zijn. Intelligentie bijvoorbeeld, daarin zou het grote verschil tussen ons en dieren schuilen. Maar er zijn zoveel dieren die veel meer kunnen dan wij. Onderzoekers hebben chimpansees bijvoorbeeld leren tellen. Vervolgens toonden ze een fractie van een seconde een bord waarop alle cijfers door elkaar stonden. De chimpansee zette de cijfers zonder problemen in de juiste volgorde. Studenten, toch mensen met enige intelligentie, waren daartoe niet in staat. Uiteindelijk na lang trainen, een beetje.'
Maar we onderscheiden ons wel van de dieren door onze wil.
‘De wil is een illusie. We denken dat we een wil hebben. We dénken: "ik wil dat beeldje pakken" (grijpt naar een stenen beeldje van elkaar omarmende mensen in een cirkel) en we pakken het ook, maar het bewegingscentrum in onze hersenen is ingeschakeld voordat we zeiden dat we het beeldje wilden pakken.'
U zegt: die oerdriften bepalen ons gedrag op de werkvloer.
'Als het om de werkvloer gaat, doen we alsof we rationele wezens zijn en tegelijkertijd hebben we voor allerlei zaken geen verklaring. Waarom komen vrouwen niet aan de top, terwijl bedrijven dat heel graag willen? Mannen zijn miljoenen jaren lang geëvolueerd tot primaten die zich in hiërarchische groepen kunnen handhaven. Ze werkten samen tijdens de jacht en oorlogen en zijn dus tot in iedere vezel van hun lichaam ingesteld op onderlinge samenwerking, én op strijd en competitie.
Zo'n evolutionaire verklaring doet ook een beetje simplistisch aan.
'Eenvoud is het kenmerk van het ware. In de VS is onderzoek gedaan naar inkomen en kinderaantal. Mannen hadden naarmate ze meer inkomen hadden ook meer kinderen. Bij vrouwen was dat precies omgekeerd: hoe hoger het inkomen, hoe minder kinderen. Dat soort oerdriften werken nu ook nog door. Daar moet je je ogen niet voor sluiten.'

AddThis Feed Button

Als de Beurs kraakt ...

.. zorg je dat je er niets meer mee te maken hebt. Ik heb natuurlijk hier al eerder de vraag gesteld of je niet beter je bedrijf van de beurs kunt halen. De redenering is dat beurskoersen en daarmee bedrijfswaarde het spel van speculanten en niet van beleggers is geworden. Een mooi voorbeeld van drastisch handelen tegen deze beurslemmingen valt te lezen in het boek van Richard Branson 'Screw it':

We doubled our profits but Virgin shares started to slip and, for the first time in my life, I was depressed. Then there was a huge stock-market crash. Shares dropped fast. It wasn’t my fault, but I felt I was letting down all the people who had bought Virgin shares. Many were friends and family as well as our staff. But many were like the couple who had given me their life savings.

I made up my mind. I have always made fast decisions and acted on my instinct. I would buy all the shares back – at the price everyone had paid for them. I didn’t have to pay that much, but I didn’t want to let people down. I personally raised the £ 182 million needed, but it was worth my good name and my freedom.

The day that Virgin became a private company again was like landing safely after a record attempt in a powerboat or a balloon. I felt nothing but relief. Once again, I was the captain of my ship and master of my fate. I believe in myself. I believe in the hands that work, in the brains that think, and in the hearts that love.

Wie volgt?

AddThis Feed Button

Lessen van Presidenten

Een aardig boek is zojuist verschenen, The Leaders We Deserved (and a Few We Didn't), van Professor Alvin S. Felzenberg (Universiteit van Pennsylvania). In dit boek gaat Felzenberg niet simpel de rijtjes af van grootste successen (Lincoln?) en mislukkingen (Bush Jr.?), maar onderzocht de kwaliteit van alle Amerikaanse presidenten in een aantal categorien: karakter, visie, competentie, buitenlands beleid, economische politiek, mensenrechten en 'nalatenschap'. En wat blijkt? Degenen die het best overall scoren blinken op de volgende aspecten uit:
  • Een helder doel voor ogen hebben ('Purpose'): “Nearly all presidents who earned a rating of great or near great articulated specific goals that they wanted to achieve as president.”

  • Tegenslag is een leermoment: “All of he great and near great presidents emerged from conflicts and disappointments they encountered stronger and more resilient ten they had before. This is what made their previous ordeals transformative. All regarded these adversities as learning experiences, however painful. None emerged from such setbacks regarding themselves as victims. None were known to complain or whine—at least out loud or in public—about their private misfortunes.”

  • Brede levenservaring: “Most great and near great presidents had multiple occupations, not all of them in politics, before coming president. Through the depth and breadth of their experiences, successful presidents learned how to relate to people in all walks of life.”

  • Een natuurlijke nieuwsgierigheid: “Great of near great presidents remained curious all their lives about the world around them and about the cause of the problems they were called upon to solve.”

  • Sterk gevoel voor integriteit: "Look for honesty (“doing what one said he would do, or explaining why unforeseen circumstances necessitated a different course”), courage (‘meeting adversity head-on, often at political or personal risk”), and integrity (“placing the interests of one’s office and one’s country ahead of personal convenience or interests, or those of one’s associates”)."

  • Bescheidenheid: “Although confident in their abilities, successful presidents held their egos in check. All great and near great presidents understood that they would receive the credit for the achievements of their subordinates. For this reason they strove to find outstanding ones…including on occasion, former rivals and members of the opposition party.”

Klinkt als Mourkogiannis (Purpose) meets Collins (Good to Great) meets Peters (In search of Excellence). Is het dan toch waar?

AddThis Feed Button

Oorlog tussen Business en IT

Als de URL van deze blog Business-IT.nl is, mag deze 'oorlogsvideo' niet ontbreken:





AddThis Feed Button

Wat computergames ons kunnen leren

In de HBR van Mei 2008 staat een mooi artikel van Reeves/Malone cs over 'Leadership's Online Labs'. Zij komen tot de conclusie dat er veel te leren valt over leidershap (zeker het soort leiderschap die we in de toekomst nodig hebben) en 'leiders' in online games als World of Warcraft, Everquest en Star Wars Galaxies. Dit zijn allen zogenaamde MMORPG's (Massively Multiplayer Online Role Playing Games); hierin spelen virtuele teams van over de hele wereld met elkaar via internet tegen andere teams.

De teams komen tot stand op basis van eigen keuze van de spelers en vaak enigszins toevallig. Wat blijkt? De leiders in deze games ontwikkelen (en hebben) eigenschappen die in een echte wereld goed van pas komen als 'leiders'. Zeker als de wereld waarin wij 'echt werken' steeds meer gebruik zal (moeten) maken van sturing/coaching/leiding op afstand.

Wat kun je leren in een virtuele game op leiderschapsgebied:
  • snelheid (in een game duurt een dag soms maximaal een half uur); snelheid van het verwerken van informatie en aanpassen van handelingen/plannen gaat in de gamewereld soms 10 keer sneller dan 'live';
  • nemen van risico wordt beloond (trial & error leidt tot resultaat; liever snel en half goed dan lang denken en 'overvallen worden' door de realiteit);
  • leiderschap is een tijdelijke rol; afhankelijk van de missie wisselt leiderschap in een game. Leiderschap is een 'taak', geen functie in games; in de ene missie is iemand de leider, een volgende andere missie (die om ander leiderschap vraagt) is dezelfde persoon een 'gewoon' team-lid;
  • incentives zijn niet in geld uitgedrukt (beloning in een game is vaak het verwerven van extra skills);
  • informatie is hyper-transparant; alle teamleden weten evenveel als de leider.

En het werkt! Hoe is het anders mogelijk dat wildvreemden met elkaar bereid zijn op een bepaalde tijd met elkaar in te loggen en deel te nemen aan een missie? Voor de gamer in Japan is het midden in de nacht, terwijl het bij ons midden overdag is; en toch werken ze samen en zijn ze bereid tijd in elkaar te investeren.

Is dit serieus? Ja! Reeves is Stanford-hoogleraar en Malone van MIT; zij stellen dat (in een test samen met het MD-programma van IBM) uit hun onderzoek blijkt dat training in online games de leiders in de 'echte wereld' beter maakt! Hier het complete IBM-rapport.

AddThis Feed Button

En weer een held minder

George Carlin, een van mijn favoriete Amerikaanse komieken (van eind jaren 70 tot op heden 'aan de top'), is gestorven; hier een mooi stukje van zijn ongelofelijke snelheid van denken en spreken. Helaas heeft hij gelijk als hij verteld wat de moderne man allemaal kan en moet:



AddThis Feed Button

Het komt te voet en gaat te paard ...

... was ooit een uitspraak van Gerrit Zalm over 'vertrouwen' (ik geloof bij de val van Balkenende 2 met de LPF?). Ietwat serieuzere informatie is het feit dat er (weer) een boek van Stephen Covey is verschenen en deze keer gaat het over 'de snelheid van vertrouwen' (The Speed of Trust). Daarin staat dit mooie tabelletje over vertrouwen:



Vooral het hoofdstuk over het 'terugwinnen van vertrouwen' geeft hoop.

Martin H.: bedankt voor tip!

AddThis Feed Button

De CEO als Stakeholder


Zoals de vaste lezers weten, heb ik het niet zo op het kortzichtig Angelsaksisch shareholder-value denken; maar het kan kennelijk nog 'bonter'. DE VEB publiceert jaarlijks een lijstje met namen van CEO's die vooral zichzelf (laten) verrijken, zelfs als de aandeelhouder 'verarmt'. Op basis van gedegen onderzoek van de jaarverslagen over 2007 komt de VEB tot deze lijst:

1)  Jean Paul Votron (Fortis). Jean Paul Votron kreeg een bonus van 2,5 miljoen euro over 2007, terwijl aandeelhouders in hetzelfde jaar 15 miljard euro aan beurswaarde in rook opzagen gaan. De bonus was zelfs het dubbele van wat Fortis met haar aandeelhouders had afgesproken als maximum. Als klap op de vuurpijl verhoogde Fortis de beloning van Votron nog eens met 73 procent, zonder dit aan de aandeelhouders ter goedkeuring te leggen. De reactie van zijn baas Maurice Lippens was wellicht nog schokkender. Votron kreeg de bonus niet alleen vanwege de overname van ABN Amro, maar ook omdat de aandelen- en optiepakketten waardeloos waren geworden door de forse daling van de beurskoers. Nu Fortis serieuze financieringsproblemen lijkt te ondervinden door overname en de kredietcrisis komt de bonus in een wel heel vreemd daglicht te staan.
2) Anders Moberg (Ahold). Moberg kreeg het afgelopen jaar niet alleen 3,4 miljoen mee als afkoopsom, maar ook nog een ‘gewone bonus’ van 2,6 miljoen euro en een basissalaris van 750.000 euro. Inclusief andere beloningen was dit 7,2 miljoen euro voor een half jaartje werken. Een dag later was Moberg al weer begonnen bij zijn nieuwe baan in het ongetwijfeld nog lucratievere Dubai. Bovenop de 7,2 miljoen euro had Ahold hem ook nog eens nog 1,5 miljoen opties ter waarde van 5 miljoen euro meegegeven, terwijl die opties bij vertrek automatisch waardeloos zouden moeten worden. Vier jaar geleden begon Moberg met een beloningsschandaal en hij vertrekt  dus met een nieuw schandaal.
3) Frans Koffrie (Corporate Express)
4) Harry de Smedt (Unit 4)
5) Maarten Fontein/Martin van Geel (Ajax)
6) Zack Miles/Tex Gunning (Vedior)
7) Frans Eelkman Rooda (OPG)
8) Jeroen van der Veer (Shell)
9) Rijkman Groenink (ABN Amro)
10) Ab Pasman (Grolsch)

Naast de shareholder als overgewaardeerde stakeholder, dus nu de CEO als primaire stakeholder?

AddThis Feed Button

Wat is het toch een mooi vak om adviseur te zijn ....

De 3 E's zijn van grote importantie; de 3 E's van:
• Even terugschakelen
• Even doorkoppelen
• Even karakteriseren, de basis terug-checken, dubbel-checken.

U weet dat toch ook!




Rob vK.: bedankt voor tip!

AddThis Feed Button

Tooltje voor Adviseurs & Grafici

Kwam bij toeval op deze site, Wordle; nog nooit was het zo eenvoudig mooie plaatjes met teksten te maken, zonder grafische opleiding:


AddThis Feed Button

Onbewezen maar 'raak'

In mijn 'vakblad' (Management en Consulting nr.7 van 2008) staan 'twaalf onbewezen stellingen' die Eckart Wintzen, vlak voor zijn dood, meegaf aan Prof. Dr. Yvonne Burger. Eckart was al mijn held; nu nog meer:
  • Volledige verantwoordelijkheid voor een overzichtelijke en meetbare taak werkt als koninginnehoning voor een beginnende manager. Zijn inhoudelijke tekortkomingen zal hij door enthousiasme compenseren.
  • De ontplooiingskans van creativiteit is omgekeerd evenredig met het kwadraat van het aantal managementlagen.
  • Het voorkómen van dubbel werk in een bedrijf middels staffuncties is meestal kostbaarder dan de mogelijke inefficiëntie van dit dubbele werk.
  • Bedrijfscultuur is een kostbaar goed binnen een bedrijf. Handboeken dragen niet bij tot de handhaving, eerder tot vernietiging daarvan.
  • Bescherming van goede initiatieven binnen een bedrijf is veel belangrijker dan de afstraffing van slechte.
  • Iedere functionaris die geen meetbare doelstelling heeft zal blijken non-productief te zijn.
  • Enthousiasme en het gevoel van medewerkers écht betrokken te zijn bij het bedrijf is een belangrijker bijdrage tot de kwaliteit dan tien QA programma’s.
  • Rekrutering van nieuwe medewerkers is té belangrijk om gedaan te worden door een afdeling die er niet zélf mee moeten werken (je laat je levenspartner toch ook niet door PZ selecteren?)
  • Het gevoel van een medewerker dat zijn talenten in de loop van zijn carrière volledig tot zijn recht zullen komen, is in het kader van de personeelszorg belangrijker dan honderd personeelsfeesten.
  • Een goede manager heeft meer gemeen meet een coach dan met een generaal: hij staat niet op zijn strepen, hij is wel verantwoordelijk, maar mag niet ‘aan de bal komen’.
  • Commissies en stuurgroepen zijn per definitie geen bron van creativiteit, maar strijdtonelen waar (eigen) belangen verdedigd worden.
  • Vergaderingen met meer dan zeven deelnemers zijn zelden het bijwonen waard.

AddThis Feed Button

Over trouwen en zo

Vanwege het huwelijk van collega Ordinees en blogger, Tony Bosma, deze integrale column van Lucy Kellaway van FT:

Marriage demands due diligence
By Lucy Kellaway, FT

Every year 1 million married couples in Europe decide that they cannot stand the sight of each other and split up.

The Institute for Family Policy has just presented this dismal statistic to the European Parliament and called for action. It is hard to feel much confidence in the outcome: the institution of marriage and the institution of the European Parliament are as hopeless as each other.

However, I can think of one thing that might improve the former. That would be to overhaul the market for prospective spouses, bringing it in the 21st century and making it operate a bit more like any other. Bob Reid, ex-head of British Rail, once said that people who got divorced either had a retention problem or a selection problem. Either it was the tedium of listening to your spouse tell the same old anecdotes decade in, decade out, or it was the fact that you had failed to pick the right spouse in the first place.

Of the two, I suspect the selection problem is the most lethal; luckily, it is the easier to fix. At the moment we pick our partners in the most slapdash fashion. We rely on sexual attraction and on a basic hunch to tell us if the person is a good egg. The first does not usually last and the second is unreliable. To make matters worse, we are often not in our right minds when we choose. They say that love is blind. Actually it is more like being on drugs: scientists say the chemicals released in the brain in the first flushes of love have a similar effect to cocaine. Do we let people off their heads on cocaine make important decisions? Of course not. So why would we let them screw up their lives by choosing the wrong spouse when in no fit state to decide anything?

The decision process is further hampered by our refusal to do due diligence. When I bought a pair of jeans on Ebay the other day I got detailed information about the trustworthiness of my trading partners (“great e-bayer!” “smooth transaction”), which was far more than I ever asked of my husband when I started dating him. When a company hires anyone they leave no stone unturned: interviews, references, psychometric tests and medicals. Equally, when we decide to buy shares on the stock market we have more information than we know what to do with: how much profit the company has made in previous years, past share price movement and so on. But in matters of the heart there is no information freely available, and we seek out none. Following other transactions we are expected to leave feedback. When we stay in a hotel or get our tyres changed or go to the doctor we are asked to complete forms to rate the service. But after going on a date, our experience, which would be of great value to future dates, goes unrecorded – except on Facebook, where the wronged party leaves the occasional spiteful post.

In the old days the business of choosing a mate was less risky as we lived in cosy communities in which everyone knew everything about everyone else. In most of Jane Austen’s novels the heroine is poised to marry a cad, but then – just in the nick of time – discovers a damning past. Anne in Persuasion might have married the awful Mr Elliott if her friend, Mrs Smith, hadn’t known him and was able to tell her about his grasping, shoddy ways. What the marriage market needs is an online rating agency that would collect detailed feedback on individuals as prospective love partners. Date Rate, as it could be called, would be a cross between Ebay and Wikipedia. Former lovers would provide information covering such relevant factors as fidelity, sexual appetite, generosity, dedication to watching football on television, tendency to leave dirty socks strewn around and so on. And, as on Wikipedia, there would be a certain amount of biographical detail as well as scope to change inaccuracies.

If my system had been in operation millions of disastrous marriages would never have happened. Princess Di never would have married Prince Charles, as she would have quickly seen that he happened to be in love with someone else. And Paul McCartney certainly would not have married Heather Mills. The system would have the beauty of being impersonal. One of the most difficult dilemmas a friend or parent can face is whether to tell someone that they are about to make a colossal mistake in their choice of spouse. Date Rate would make such dilemmas vanish, as negative information would be already posted on the site.

There are three snags with Date Rate. First, it is not romantic. But then romance has not proved a particularly good model so far. Second, it is an invasion of privacy. But then one could perhaps get round that by giving each person the power to refuse access to their own information. The worst problem is that it penalises the reformed love rat, whose Date Rate card looks so bad that no nice suitor will have him. But, then, as most love rats do not reform, maybe that is a price worth paying. In spite of these drawbacks, Date Rate has a redeeming feature that is common to all the most efficient, transparent markets. It would encourage people to behave better. If you knew that treating your partner in a beastly fashion would be taken down in evidence and held against you by future partners, you might even think about behaving more decently in the first place.


AddThis Feed Button

Meebabbelen

In M&C heeft Mathieu Weggeman, een van mijn favoriete dwarsdenkers en winnaar van de Management-boek prijs 2008 met zijn boek: Leidinggeven aan professionals? Niet doen!, een vaste column met deze keer 'Radicaal adviseren' als titel met daarin deze prachtige passage:

Van consensus heb je vooral lol bij uitvoering van besluiten. De prijs is vaak slechtere kwaliteit van de beslissing. De vakdeskundigheid van degenen die het echt weten moet namelijk verdund worden met de opvattingen van meebabbelende leken.

AddThis Feed Button

Van straat-artiest naar Miljairdair

Vandaag in het FD een interview met Lyn Heward, de scheidende top-vrouw van Cirque Du Soleil; een bedrijf dat wereldwijd furore maakt:



Het bedrijf is opvallend omdat:
1. het als typisch schoolvoorbeeld van een Blue Ocean fungeert in de best-seller van Kim/Mauborgne;
2. uit het interview blijkt dat het een bedrijf is dat is opgebouwd uit (redelijk) autonome kleinere cellen met 17 parallelle shows wereldwijd, waarbij elke show een eigen ' micro-onderneming' is;
3. de oprichter in 1984 een straat-artiest was (accordeonspeler op stelten) en nu 95% van de aandelen bezit en het bedrijf bijna €1 Mrd. waard is (zijn naam is Guy Laliberte; wat zoiets als ' Jan de Vrijheid' betekent);
4. in het interview blijkt dat Cirque Du Soleil als belangrijkste waarden heeft:

  • creativiteit
  • verantwoordelijkheid
  • teamwerk
  • verbondenheid
  • passie
Weer een bedrijf (zie ook hier) dat uiterst succesvol, niet beursgenoteerd is, de menselijke maat (cellenconcept) ver heeft doorgevoerd en mensen/talent voor winst plaatst!

AddThis Feed Button


Slow (Azie) en Fast (Westen)?

Via een van mijn lezers uit Thailand (bedankt André) kreeg ik een tip over de verschillen tussen Azië (de bakermat van Slow-Life; in rood hieronder) en het Westen (Fast-Life; in blauw hieronder); gezien door een vormgever, geboren in China, maar woonachtig in Europa:

(mening)
(Levensstijl)
(Contacten)
(Zondag op de weg)
(Feest)
(De Baas)

AddThis Feed Button

Dank

De bezoekersaantallen van InspiratieBlog gaan 'crescendo' (uit Google-analytics); dank en zegt het voort:




AddThis Feed Button

Alsof het afgesproken werk is

Tom Peters (nee ik heb geen hotline) publiceert tegelijkertijd met mijn verhaal over de Napoleon-passie zijn verhaal over 'passion' waarin hij stelt:

The real soft stuff is the numbers in the plan. The real hard stuff, passion, energy, values, character, enthusiasm.


Zijn hele verhaal is:

I’ve talked about passion until I was blue in the face for 25 or 30 years. I was in Switzerland, Interlaken, a couple of years ago. And I gave a speech, and I was interviewed by a member of the press—and yes go on with your Swiss jokes—but at any rate, she said to me—she was a young woman—and she said, “Why do you go on about all these things like passion?”

And I said, “Okay.” I said, “I’m not sure I know how to explain something like that, but let’s try it this way.” I said, “Let’s put 15 years onto your life. Let’s subtract 15 years from my life. You and I have had a dream. And that dream was to create a restaurant. Well, we have decided to take the plunge. Each of us somehow or other has managed to accumulate 100,000 dollars in our bank account. And we are going to do a restaurant. We’re able to find a reasonable piece of property to build it on. We’re actually able to find ourselves a great chef. And now the time comes to hire the waiters, the waitresses, the bus boys, the dishes people, and so on. And this afternoon we’re hiring a waiter. And we interview two people. And one of the people comes in, and he’s worked in a restaurant for 14 years, and he knows a fork from a knife. There is no issue about that. The other one is a woman who has not, maybe even been to a restaurant. But here’s the deal. He comes up with an absolute recitation about how he understands the restaurant business; she comes in—you’ve seen it, I’ve seen it—she lights up the room. Now here’s the deal. You and I are betting the table, we’re betting the money that we have accumulated with incredibly hard work over a 15 year period, and we’ve got to make a choice. Who do we hire? Mr. I Understand Knives and Forks, or Ms. I Light Up the Room. And this is not a sexiest thing. He can light up the room, and she could be the person who knows the difference between knives and forks. And to me it’s as obvious as the end of your nose. Whether it’s a waiter or a waitress, it is a person with energy, passion, enthusiasm. And now I want you to understand it’s the same thing in a finance department. Because the definition of a finance department that works is when the people in the finance department are helping the people that they serve, in fact, become better businesswomen or businessmen.”

What kind of a world— The soft stuff. Waterman and I said it—Bob Waterman and I said it—in In Search of Excellence 26 years ago. We said, “Hard is soft; soft is hard.” The real soft stuff is the numbers in the plan. The real hard stuff, passion, energy, values, character, enthusiasm.


AddThis Feed Button

Een passie voor Napoleon

Het is altijd mooi om te lezen over de passie van een ander; mensen met een passie delen een onverklaarbare drive om iets te doen, zonder dat er een duidelijke of rationele reden is waarom ze dat doen. Hun antwoord op de vraag 'waarom', is gewoon 'daarom'.

Zo ook Martin Bril (journalist, schrijver) die jarenlang achter alles aanreisde wat met Napoleon te maken heeft en dat opschreef in een mooi boekje: 'De Kleine Keizer'. Dat boekje is hier om twee redenen relevant; allereerst is het een vermakelijk boekje waaruit de passie (en kennis) spat en ten tweede omdat de Kleine Keizer een mooie opwarmer is voor het boek van Adam Zamoyski '1812', dat als literatuur over Leiderschap en Strategie niet mag ontbreken. Dit is de link naar een mooie recensie over 1812; een 'moetje' om te lezen.

Uit een interview met Martin Bril:

Je bent bezig met een boek over Napoleon. Wat voor een boek gaat dat worden?
Het is een compilatie van stukken en teksten; reisverhalen, anekdotes, essays, moppen, noem maar op. Het wordt een volledig hybride boek eigenlijk, met van alles door elkaar heen. Noem het een uit de hand gelopen hobby.”

Waar komt die fascinatie voor Napoleon vandaan?
“Ik kocht ooit een Penguin-uitgave over Napoleon, van Paul Johnson. Daarmee begon het. Niet lang daarna bestelde ik op Amazon The Military Campaigns of Napoleon, een weergaloos goed boek. Toen ik dat uit had, begon de Tweede Golfoorlog en viel me eigenlijk pas op hoe ver deze man zijn tijd vooruit was. Veel van wat de Amerikanen en Engelsen in Irak deden, zou je Napoleontische strategieën kunnen noemen. De manoeuvre derrière bijvoorbeeld, waarbij je de vijand in de rug aanvalt.
Daarnaast is er de persoon Napoleon, die ik razend interessant vind. Er zitten hele boeiende aspecten aan dat mannetje. Je hebt bijvoorbeeld een jonge Napoleon en er is de oude Napoleon. De jonge is een beetje rock ’n roll, slank, met lang haar. De oude is een dikke parvenu. Dat verschil boeit me. Maar ook zijn vrouwen, zijn opleiding en zijn latere grootheidswaanzin, met die rare hofhouding van hem.”

Herken je iets van jezelf in hem?
“Helemaal niets. Echt helemaal niets. Maar hij houdt me wel bezig. Het is pure fascinatie. Ik kan ook niet normaal door de Damstraat lopen zonder te denken aan het voorval met de koets. Hoe hij daar ooit werd opgehouden door een paar putjesscheppers, die een put aan het legen waren, en toen uit woede over die putjesscheppers heen is gereden. Zo zijn er veel meer plaatsen die op de een of andere manier aan hem herinneren. Ik ben ook op bivak geweest, met van die mannen in wollen uniform. Die liggen dan drie dagen lang bij een houtvuur in een nat weiland. Compleet met hoeren en soep en zo. Lekker Napoleontje spelen. Het is een soort gekkigheid.”

AddThis Feed Button

Even wat extra Energie vinden

De life-coach van de Groten der Aarde, Anthony Robbins (coachte Andre Agassi en Bill Clinton om er maar een paar te noemen), praat met Charlie Rose, interviewer van de Groten der Aarde:



AddThis Feed Button

Rijnlanders verenigt u

Nav een vraag van een collega op een 'Binnendag' hier nog maar eens de verschillen op een rij tussen Angelsaksisch (Fast) en Rijnlands (Slow):


Dit overzicht is op basis van dit artikel uit de HMR van 2005.

AddThis Feed Button

Losse Gedachte 4

Vandaag in het FD geeft Wellink aan dat er een verband lijkt te zijn tussen bonussen van topmannen (-vrouwen) en de kredietcrisis. Zou er tegenover een topman-bonus ook niet een topman-malus moeten bestaan? En dan is de malus niet een gouden handdruk (vaak zo hoog dat het een bonus lijkt), maar bijv. 'je pandje in Wassenaar' inleveren?

Een definitie van leidershap

Tom Peters (wat ouder en dunner geworden) geeft nog eens aan waar het allemaal om gaat:




Toen Robert Altman zijn Oscar kreeg vatte die het wellicht het mooist samen: "The director allows an actor to become more than they've ever dreamed of being" (director = leider en actor = medewerker).


AddThis Feed Button

Een nieuwe paspoort-affaire?

Donderdag jl. zat ik in Nieuwspoort bij mijn 'favoriete' minister, Maria van der Hoeven. De aanleiding was het uitreiken van het ROA-paspoort (Raad van Organisatie-Adviesbureaus); het paspoort is bedoeld als een soort kwaliteits-keurmerk voor de leden van de ROA, waarmee ze zich zouden kunnen onderscheiden van de overige bureaus en als symbool voor de professionals van de aangesloten bureau's. Want wat weten zij eigenlijk van de ROA? In het paspoort staat de gedragscode en nog wat tips en trics ivm het ROA-tuchtrecht; als ik naar de jaarlijkse ROA Ernst Heijmans-lezing ga kom ik toch vooral bureau-leiding en 'ouwe hap' tegen. Dus een symbool is een goed idee!

Wat mij door het hoofd spookte is of dit tot een paspoort-affaire kan leiden? Want hoe weet je zeker dat iemand zijn eigen paspoort bij zich heeft? Kan iemand zijn paspoort houden als hij uit dienst gaat bij een ROA-bureau? En ga zo maar door. Ooit sneuvelde de staatssecretaris op minder!

Twee dingen vielen op:
  1. Maria van der Hoeven reikte het eerst paspoort uit aan Theo Camps (voorzitter Berenschot en ROA) en is daarmee medeplichtig aan de affaire die mogelijk kan onstaan en dat is goed nieuws, want mijn beeld van deze minister (zie hier en hier) werd geheel bevestigd; vriendelijk lachende, nietszeggende moeder uit Limburg. ROA-affaire en aftreden!
  2. Het tweede dat opviel was dat Theo Camps aandrong op een wettelijk erkenning van de management consultant, net als advocaten en accountants. Ik krijg daar een wat ongemakkelijk gevoel bij; enerzijds is het een zwaktebod (kwaliteit komt altijd boven drijven; heb je geen wettelijke erkenning nodig) en ten tweede vergeet Camps dat advocaten, accountants etc. ook een in de wet geregelde taak/functie hebben. Wij als adviseurs van diverse soort en kwaliteit niet! Dus een wettelijk beschermde titel is onzin en geeft geen blijk van goede juridische doorgronding van de achterliggende redenen.

AddThis Feed Button


De waarde van 'mislukkingen'

Tom Peters zei ooit; 'Failure is good; no fast screw-ups, no fast learning, no big screw-ups, no big learning'. Kijk maar eens waar dat toe kan leiden:





AddThis Feed Button

Je droom achterna

Foppe (zie hier) heeft het in het FD-interview ook over het altijd blijven geloven (en najagen) van je dromen; deze man doet dat ook:





AddThis Feed Button

Leiders als 'mot-regen'

Binnenkort verschijnt een boek van Foppe de Haan over leiderschap (Hartstikkene Foppe), maar vandaag verschijnt er al een interview daarover met hem in het FD; en deze uitspraak viel mij het meest op:

(als je je als leider te veel etaleert ben je)....

'als een zware regenbui waarbij mensen niet naar buiten gaan. Nu ben ik meer een motregen waarbij je wel naar buiten gaat en pas aan het einde beseft dat je alsnog kletsnat bent geworden.'

Een echte Collins (Good to Great) Level 5 leider die waarschijnlijk niet weet wat dat is, maar het gewoon is.

AddThis Feed Button

Bij hoge uitzondering

Zelden verschijnt er op YouTube iets dat de moeite waard is; bij deze een prachtig verhaal van Bill Geist van CBS (even door de 1e minuut heenkijken!) over de meest ongelooflijke boekwinkel op aarde. Wie zegt dat alles snel, sneller, snelst moet? Deze mensen hebben 1 passie en dat is boeken en op een prettige manier loopt deze passie nu centraal door hun leven; je koopt toch liever bij hen dan bij Amazon?




AddThis Feed Button

Losse Gedachte 3

De Missie van WPP (een van 's werelds grootste reclame-bureau's):

To develop and manage talent;
to apply that talent,
throughout the world,
for the benefit of clients;
to do so in partnership;
to do so with profit.


Let op de volgorde: talenten/medewerkers, klanten, winst!

De Prijs van Genialiteit

Klik op de afbeelding voor de complete PDF:



Met dank aan collega Martin Hoorn voor de tip; artikel uit NRC.

AddThis Feed Button


Meester blijf bij je leest ...

In een eerdere blog stuitte ik al eens op Maria van der Hoeven (onze MULO-gediplomeerde onderwijzeres, die nu Minister speelt), die op het Ministerie van EZ de hoedster en aanjaagster van onze Welvaart voor de komende 50 jaar zou moeten zijn. Een belangrijke taak van haar en haar Ministerie (verder bevolkt door een junior econoom als staatssecretaris en een politicoloog als SG) is het verder ontwikkelen van Nederland als Kennis- en Innovatieland. Een van de 10 speerpunten van Balkenende IV is te zorgen dat Nederland aan het einde van B-IV op de 5e plaats staat op de Innovation Scoreboard. Dat is nog een lange weg:

'the Netherlands’ overall innovation performance ranks it among the group of “innovation followers” with a performance that is above EU average but behind the group of “innovation leaders”. Other EU countries in this grouping with a similar level of performance are Luxembourg, Ireland, Austria, France and Belgium. The trend in the Netherlands’ innovation performance has been about the same as the EU average over the last five years. Among the five dimensions of innovation performance, the Netherlands performs relatively strongly on Intellectual property where it is well above the EU average on the indicator of Triad patents. It performs relatively poorly on the dimensions of Innovation & entrepreneurship and Applications. The analysis indicates that the Netherlands is above average in its efficiency of transforming innovation inputs into outputs.


Maar overall: we zijn nu 11e van Europa en met USA en Japan erbij zelfs pas 13e:



In een 16 pagina's tellend document (de helft overigens plaatjes en nog een kwart over wie is wie en wie doet wat) gaan we er echt werk van maken; verder dan wat vage plannen is het nog niet gekomen. En dat terwijl de wereld om ons heen in moordend tempo verandert, versnelt en verschuift (naar het Oosten).

Wordt het niet eens tijd dat echte visionaire leiders (dus die tegen populistische stromen in durven gaan!) en vakmensen het weer eens voor het zeggen krijgen? Waarom op ons belangrijkste beleidsministerie een onderwijzeres, een junior econoom en een politicoloog? Was Kwaliteit niet Enthousiasme * Vakmanschap? En dan niet als politicus/politicoloog, maar als econoom?

AddThis Feed Button

Er zijn te veel boeken, maar 1 moet je lezen!

Zoals jullie weten volg ik al een tijdje Randy Pausch; zijn verhaal van zijn 'Last Lecture' is nu ook verschenen als boek. Er zijn weinig boeken die de moeite van het lezen waard zijn, maar deze MOET iedereen lezen. Klik op deze Audio-CD voor een deel van het boek:

Hier ook nog een video over Randy bij Oprah:




AddThis Feed Button

De Top 100 meest invloedrijken der Aarde

Elk jaar publiceert Time een lijst met de 100 Meest Invloedrijke Mensen der Aarde (100 MIMA); dit jaar staat de Dalai Lama op 1 in de lijst met 'revolutionairen' en heeft Poetin de eer op nummer 2 te staan in deze sub-categorie; helaas hoef je geen goeds te doen om toch heel invloedrijk te zijn. Opvallend is dat Nederland er twee keer tussen staat (2 jaar geleden alleen Ayaan) omdat onze Neelie Kroes verschijnt op deze lijst (en dat verbaast me niets als de meest invloedrijke Euro-Commissaris van de EU) en onze top architect Rem Koolhaas. Maar, een vrouw en Nederlands. En dan las ik laatst dat er te weinig top-vrouwen in Nederland zijn? Kennelijk zijn er niet veel, maar wel hele goede en dat is wellicht belangrijker. Want ik heb liever 10% hele goede vrouwen in de top van mijn bedrijf, dan (door de overheid verplicht) 40% middelmatige!

Wat mij ook opvalt is dat de door mij eerder opgevoerde Randy Pausch (je weet wel van zijn laatste college) er ook tussen staat!

Hier de hele lijst met doorklik-links:

REVOLUTIONAIREN
HELDEN & PIONIERS
WETENSCHAPPERS & DENKERS
ARTIESTEN & ENTERTAINERS
BOUWERS & TITANEN


AddThis Feed Button

Heeft u vragen over ....., toets 12

U kent dat wel; u heeft een probleem en moet een 0900-nummer bellen. Zelf ben ik al maanden met Casema in de slag om BBC 1 en 2 weer op mijn tv te krijgen. Altijd krijg je een hulpvaardige maar niets oplossende mevrouw aan de telefoon. Uiteindelijk 'zal ze het doorgeven', maar gebeurt er niets. Callcenters zijn een verschijningsvorm van de zelfreferentiële organisatie; de organisatie die uitsluitend nog bezig is om haar eigen bedrijfsvoering te optimaliseren. Dat klanten en medewerkers daardoor naar de periferie verschuiven doet er niet toe. Buro Renkema maakte een prachtige pesiflage op de callcenter-ellende. Even meeklikken!


AddThis Feed Button

Zonder verliezers, geen winnaars

Een mooie podcast van een van mijn favoriete FT-podcasters, Lucy Kellaway over de nonsens van win - win. Er zijn geen winnaars als er geen verliezers zijn. Luister hier naar haar mooie ietwat cynische toon over het 'win-win' concept: http://podcast.ft.com/media/593.mp3




AddThis Feed Button

Gele wereld

Recent gaven collega Rob van Kerpel en ik een succesvolle Masterclass 'Change in 1/2 Day' met daarin oa het kleurendenken van Leon de Caluwe:



De dag erna stuitte ik op deze foto die het 'geeldenken' wel een heel bijzondere betekenis geeft (na 18.000 geeltjes van Post-It heb je dit resultaat):





AddThis Feed Button

Losse Gedachte 2

In de krant stond:

NEW YORK - Citigroup, de grootste bank in de Verenigde Staten, is in het eerste kwartaal op een nettoverlies uitgekomen van 5,11 miljard dollar.

En dus steeg het aandeel? Ja, want het viel mee. Gelukkig bewees Bart de Graaf ooit dat cavia's echte beursanalisten outperformen; dus stoppen met die beurzen, en beurskoersonzin. Nooit meer een beursgenoteerd bedrijf! Zou dat niet mooi zijn?

Losse Gedachte 1

Waarom zou een fusie tussen twee bedrijven (Delta en Northwest) iets opleveren als het een fusie is tussen een groot & slecht bedrijf (Delta) en een ander groot & slecht bedrijf (Northwest). Waarom wordt het dan groter en beter?

Waarom zou de Baas luisteren?

Als Engelsen in het buitenland zijn en niet begrepen worden, denken ze vaak dat harder praten helpt. Dat geldt vaak ook voor werknemers die de aandacht van hun baas willen, maar uit een aardig recent boek blijkt dat er wat anders voor nodig is. Uit het boek van Lukaszewski, waarin hij beschrijft hoe leiders denken, blijkt dat als je aansluit bij die manier van denken, je de meeste kans maakt gehoord te worden. Dit leidt tot de volgende zeven principes om de baas naar je te laten luisteren:
  • Wees Betrouwbaar (Trustworthy): Vertrouwen is de 1e discipline en de basis voor een relatie met je leidinggevende;
  • Wordt een 'Verbaal Meester' (a Verbal Visionary): de grootste vaardigheid van een leider is zijn visie overtuigend en helder verbaal over te brengen; daarom luistert hij het beste naar zijn gelijken op dit vlak;
  • Ontwikkel het Management Perspectief: door over de doelen en issues van de leidinggevende na te denken en te praten sluit je aan bij zijn 'agenda';
  • Denk Strategisch: de leider is bezig met morgen en niet vandaag of gisteren; kom derhalve met zaken die gaan over 'morgen' en niet over vandaag;
  • Zorg dat je weet wat er morgen speelt ('a Window to Tomorrow'): begrijp patronen en gebruik ze; als je met een bepaalde accuratesse kunt praten over de zaken van morgen, wordt je oor bij de baas groter;
  • Adviseer Constructief: niemand zit te wachten op afbrekende commentaren uit de zijlijn. Niet nog een bondscoach erbij!
  • Laat zien hoe je jouw input ook kunt gebruiken: geen vrijblijvende adviezen, maar begeleidt ze met een concreet voorstel wat er mee te doen.
Ik denk dat ik morgen eens een dagje achterover ga leunen en wachten op collega's die deze lessen in de praktijk brengen.


AddThis Feed Button

Het 1e managementboek in Manga-style

Zojuist verscheen het 1e managementboek in Manga-stijl (u wet wel, die Japanse strips) over Johnny Bunko, de held uit de strip die 6 wijze lessen leert over de zin van het leven en werk (download hier gratis 23 pagina's uit het boek) . Wat bijzonder aan het boek is, is dat het in Manga-stijl is (en toch een serieuze inhoud heeft), maar ook dat het boek en de site wordt gepromoot met een video op YouTube, die de essentie en stijl van het boek precies weergeeft. Dit haakt mooi in op de eerder gesignaleerde trend van meer visuele oplossingen (zie hier) voor serieuze vragen. Moeten we als vakbroeders maar eens goed over gaan nadenken.



Johnny Bunko trailer from Daniel Pink on Vimeo




AddThis Feed Button

Een plaatje zegt meer dan ....

Een aardig artikel op Businessweek.com bracht mij bij het boek van Dan Roam over 'Visual Thinking' en hoe met eenvoudige tekeningen problemen beter begrepen worden (door jezelf en anderen) en hoe de oplossing daarmee ook beter wordt:

Klik hier voor een mooie video over de basics van het boek.









AddThis Feed Button

Je merkt pas dat je het mist, als het er niet meer is

Op Goede Vrijdag (21 maart jl.) overleed Eckart Wintzen, oprichter van BSO (de voorloper van mijn huidige werkgever), management-goeroe, tegendenker, inspirator, auteur en ga zo maar door. In zijn recent verschenen boekje (Eckart's Notes) staat een van hem afkomstige formule: K = E x V. Oftewel Kwaliteit = Enthousiasme maal Vakmanschap; je hebt niks aan een vakman met geen passie en niks aan een enthousiaste prutser. Je moet het allebei hebben.

Eckart Wintzen zat boordevol van dit soort rake beelden. Nu hij er niet meer is, ga je merken wat we missen.

(Fotograaf: Sjaak Ramakers)



AddThis Feed Button

Nature of Nurture

Via via kwam ik op het spoor van een ouder artikel van Boris Groysberg over het ontwikkelen of 'kopen' van 'sterspelers' voor je organisatie (HBR: The Risky Business of Hiring Stars): Groysberg is assistent-hoogleraar op Harvard die veel publiceert of top-specialisten worden geboren ('nature') of gevormd ('nurture'). Maar wat is een sterspeler? In de definitie van Harvard zijn stars 'people in critical jobs whose performance crucial is to their organizations’ success’.

In tegenstelling tot wat je vaak hoort (dat 'sterren' geboren worden: ' het is een aangeboren/Godgegeven talent'), blijkt uit zijn onderzoek dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); zijn onderzoek toont aan dat sterren grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature). Ook blijkt dat als deze (super)sterren naar een andere organisatie overstappen, hun performance dramatisch daalt.

Dat is wellicht logisch in het begin ('leercurve'), maar uit zijn onderzoek blijkt ook dat deze groep laag blijft presteren. Waarom?
  • in de nieuwe organisatie beschikken ze niet over dezelfde teamchemie als in de vorige organisatie
  • ze hebben geen netwerk
  • veelal ontbreekt de kennis over andere technologie en methoden in de nieuwe organisatie
  • managers weten niet welke steun ze nodig hebben (en hebben wel torenhoge verwachtingen, immers de hoofdprijs is betaald).
Uit het onderzoek van Groysberg komt naar voren dat van de de sterren die van andere organisaties komen, meer dan 65% binnen 3 jaar weer vertrokken is.

Zijn advies is simpel:
  • ontwikkel sterren en koop ze niet van buiten, of;
  • als je dan toch moet/wil: koop niet de ster maar zijn hele team.
Dus meer investeren in je eigen talent en wat meer geduld heren CEO's en aandeelhouders!



AddThis Feed Button

Organisatie'deskundigen'

Denken wij als adviseurs soms dat de ROA onze beroepsgroep is, maar nu blijkt dat (ook) te staan voor Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt; dit is een onderzoeksinstituut van de Universiteit Maastricht. Zij brachten vandaag een onderzoek naar buiten over management (en adviseurs) in Nederland. Wat blijkt?

Het aantal leidinggevende functies in Nederland is de afgelopen jaren flink gekrompen. Het aantal managers nam tussen 2000 en 2005 af met 26.500, een daling van bijna 25 procent. Ook de beroepsgroepen leidinggevenden en bedrijfshoofden kenden een flinke werkgelegenheidskrimp van bijna 100.000 arbeidsplaatsen. Dat komt door het platter maken van de organisaties, waarbij managementlagen zijn geschrapt. Daardoor steeg het aantal organisatiedeskundigen overigens in vijf jaar tijd met 27.500 tot 89.000.

Let u even op bij het woordje 'daardoor' aan het begin van de laatste zin. Er verdwenen net zoveel managers als dat er organisatiedeskundigen bijkwamen. Anders gezegd: het lijkt erop dat alle managers deskundige adviseurs werden.

Er zijn twee mogelijk conclusies:
- alle overbodige managers zijn deskundig adviseur geworden, of ...
- om organisaties platter te maken hebben we steeds meer adviseurs nodig?

Beiden is zorgwekkend; is adviseur het vak waarin iedereen eindigt die niks anders meer kan? Ik dacht dat dit gold voor verzekeren? Wenn nichts ist gelungen, geht mann in Versicherungen!



AddThis Feed Button

Net genoeg 'spanning', maar niet te veel 'spannend'

Recent zei iemand tegen me: 'ons bedrijfsonderdeel is niet voor bange mensen'! Maar of een bedrijf met veel druk, spanning en uiteindelijk dus angst ook een beter presterend bedrijf is kunnen we betwijfelen. Zeker sinds het boek van Robert H. Rosen te weten: Just enough Anxiety (anxiety = angst, spanning, bezorgdheid, ongerustheid) waarin wordt gesteld dat een leider/organisatie voor de beste prestatie (van zichzelf en zijn organisatie) een optimale balans moet weten te vinden tussen te veel en te weinig spanning. In mijn ogen dus een pleidooi voor meer Rijnland.

Een goede 'spanningsbalans' en een goed bedrijfsresultaat gaan hand-in-hand en de bedrijven met de beste balans scoren goed op de volgende 5 indicatoren:
  • Purpose and Values
  • Productive Relationships
  • Shared Direction
  • Creativity and Innovation
  • Performance Excellence
Elke indicator kan op het niveau van individu, team en organisatie worden ingevuld en de beste organisaties vullen alle 5 op alle 3 niveaus in:



Als ik zijn test doe, krijg ik als antwoord over mijn leiderschapsstijl:

You are a Just Enough Anxiety leader. Just Enough Anxiety is the middle way between too little and too much. It is the emotional charge that says you’re ready to take action. It unleashes human energy and creates hope and momentum in organizations. Just Enough Anxiety leaders are comfortable with uncertainty, believe that people do the best they can, and that they can influence what happens.

Daar kan ik dan best blij van worden; een JEA-leader =
Realistic and Optimistic
  • How They’re Seen:
    —Positive and optimistic yet can look reality straight in the eye
    —Will take risks, but has a realistic perspective and makes prudent decisions
  • What They Say: This is going to be tough, but I think we’re up to it. We can figure it out.
  • Impact: Increased energy, hope, creativity; greater potential for success
Confident and Humble
  • How They’re Seen:
    —Proud and confident, yet humble enough to listen and learn from others
    —A team player but not afraid to make a decision
    —Trustworthy and trusting but no pushover
    —Knows own mind
  • What They Say: I need your help with this. Two heads are better than one.
  • Impact: Increased sense of ownership and empowerment, fewer conflicts, engaging and productive relationships
Constructive and Impatient
  • How They’re Seen:
    —Logical and objective about the business but emotionally connected to people
    —Striving for excellence while accepting imperfection
    —Tough but fair
  • What They Say: So you made a mistake—what did you learn? This is important work, and I think you can do it. Stay with it.
  • Impact: Greater motivation to achieve, productive work, free flow of information

Kredietcrisis voor Dummies

Na een korte afwezigheid ivm een ski-trip (ja er lag genoeg sneeuw) hier een vervolg op een eerdere blog over de oorzaak van de huidige Kredietcrisis. Hebzucht en dommigheid zijn het Leitmotiv.

Er gloort hoop

Zelf ben ik een adviseur met een passie voor professionaliteit en was daarom aangenaam verrast door het promotie-onderzoek van een ex-VU collega, Onno Bouwmeester, of nu dus Dr. Onno Bouwmeester. Hij promoveerde op 14 januari jl. aan de VU op een onderzoek getiteld: Advice as argument: economic deliberation in management consulting and academic contract research en kwam tot de conclusie dat academische contractonderzoekers vaak hypocriet zijn en minder goed werk leveren dan commercieel adviseurs. Cliënten doen er vaak beter aan om consultants in te schakelen.

Academici nemen het vaak niet zo nauw met hun eigen academische standaards en dat maakt hun kritiek op consultants hypocriet. De adviesbenadering van consultants leidt vaak tot geloofwaardiger en evenwichtiger uitkomsten. Zelf een afgestudeerd econoom én filosoof zegt hij in de
Staatscourant:

“Wat deze conclusies des te pijnlijker maakt, is dat academici volgens Bouwmeester vaak een hooghartige houding aannemen ten opzichte van de beroepsadviseurs. 'Ze verklaren het succes van consultants door hun retorische talent, de strakke pakken en overweldigende PowerPoint-presentaties. De toonzetting is daarbij vrij heftig, vooral als je vergelijkt hoe consultants over academici praten. Hun kritiek is milder verpakt, maar komt erop neer dat zij het echte werk doen, terwijl wetenschappers vooral praten. .... Ik kan er niets anders van maken als ik zie hoe ze (academici - PvdM) zich presenteren op het gebied van bijvoorbeeld neutraliteit, en hoe ze daar vervolgens uitvoering aan geven.”


Dus voortaan een adviseur inhuren met een half been in de wetenschap, lijkt mij!

Als je er maar goed uitziet! De CEO naar de plastisch chirurg?

Zojuist verscheen een opmerkelijk artikel in The Economist, ('Face Value'), meestal toch een uiterst serieus blad. Uit onderzoek van de Amerikaanse Tufts Universiteit blijkt dat het oordeel van een onbekende leek (!) door 1 seconde naar een portret-foto te kijken, net zo veel zegt over de eigenschappen van de geportretteerde als alle assesments van de wereld bij elkaar .

Daarvoor lieten de wetenschappers 100 studenten foto's zien van CEO’s van de 25 best en de slechtst presterende bedrijven uit de Fortune 1.000. De helft van de studenten werd op basis van de foto’s gevraagd hoe goed men dacht dat de betrokken CEO leiding gaf, de andere helft van de studenten moest de personen beoordelen op 5 persoonlijkheidskenmerken: competentie, dominantie, empathie, volwassenheid en betrouwbaarheid. Alle vooroordelen werden uitgesloten doordat alleen foto's van blanke mannen werden getoond, zodat verschillen op basis van ras of sexe werden uitgesloten.

De resultaten van het onderzoek zijn opmerkelijk. De studenten gaven zeer accurate beoordelingen; op grond van 1 seconde kijken naar de foto 'voorspelden' de studenten de beste leiders en met hen de ondernemingen die structureel beter presteerden (in termen van langjarige winst)). Dat kan verstrekkende gevolgen hebben. Zijn 1-seconde uiterlijk-assessments door volstrekt onbekenden nauwkeuriger dan assessments door professionals? Moet straks niet alleen de vrouw van de CEO naar Dr. Schumacher, maar de CEO zelf ook? En wat betekent dit voor alle assesment-bureaus? Voorlopig maar niet in die handel stappen. Wat zouden ze op grond van
dit plaatje zeggen?

Over Flipperkasten

Gisteren namen we afscheid van een gewaardeerde collega die in analogie van The Who-musical Tommy (over de blinde doofstomme jongen die flipperkast-kampioen wordt) de volgende uitspraak deed over consultants:

Eigenlijk zijn we als de blinde, doofstomme jongen uit Tommy, die desondanks (of dankzij) zijn handicap 'flipperkast-kampioen wordt'. We komen binnen bij een klant en hebben het gevoel dat we blind en doofstom zijn; al snel komen we over dat gevoel heen en als we weer naar buiten gaan voelen we ons de kampioen. Dat is de spirit van de consultant!


Een mooi beeld (bedankt Frans) en daarom hier de het origineel van The Who: Pinnballwizard!


Bezieling in je bedrijf

In een uiterst lezenswaardig boek (Business Spiritualiteit), schrijft onze oudste hoogleraar van Nederland (Paul de Blot is 83 jaar!), over bezieling in bedrijven. Dat 'ontstaat' volgens hem als leiders zorgen voor drie dingen:

'Het geheim zit hem in drie dingen: deskundigheid, samenwerking en zelfkennis. Het zijn de processen die respectievelijk plaatsvinden op het niveau van het doen, het niveau van de waarden en het niveau van het zijn. Je vak, de ander en jezelf. Die trits vormt de kern van business spiritualiteit'

Hij geeft het mooie voorbeeld van Google dat mensen liever 4 dagen per week meet op 'harde' business-output en 1 dag per week (betaald) aan zichzelf laat werken (dat kan zijn lummelen, sporten, lezen, schrijven of wat dan ook), want een bezielde collega is een betere collega. het lijkt wel het Rijnlandse-model in de harde Angelsaksische wereld. Een mooie uitdaging voor veel Rijnlandse bedrijven die steeds meer proberen te lijken op harde Angelsaksische 'werkfabrieken'. Niet doen, dus!

'De dag dat de dollar in elkaar stortte' is wel heel actueel geworden!

Deze documentaire van een paar jaar terug is ineens wel erg actueel geworden; hulde aan de VPRO voor hun voorzienigheid:

Techniek maakt gelukkig(er)

Eindelijk is het bewezen; techniek (en kennis) maakt gelukkig(er). Uit het onderzoek van Professor Ruut Veenhoven blijkt dat mensen gelukkiger zijn (en blijven) naarmate ze meer toegang hebben tot kennis en techniek. Uit een vergelijkend onderzoek (zie hier) blijkt dat in landen waar er veel kennis en techniek is, mensen langer leven en gelukkiger zijn. Geluk is dan gedefinieerd als 'subjectieve levensvoldoening'; dus gewoon gezegd het antwoord op de vraag of u zich gelukkig/prettig etc. voelt. Door dit langjarig en in verschillende landen (2e en 3e Wereld) te meten, komt Veenhoven tot deze conclusie; ook in ontwikkelingslanden stijgt het geluksgevoel naarmate er meer techniek voorhanden is. Eindelijk een rationale voor onze gadget-verslaving!

Is leiderschap te leren?

Enige dagen gelden overleed Sir Edmund Hillary, de man die samen met zijn sherpa, Tenzing Norgay, als eerste mensen boven op de mout Everest stonden. Daarna besteedde Sir Edmund een groot deel van zijn leven (en vermogen) aan het helpen van de armsten in Nepal en Tibet. Een groot leider is overleden, met in een interview een paar mooie quotes over leiderschap:

There are some people who are natural leaders, who have the ability to think quickly or choose the right decisions at the right moment. But I think there are an awful lot of us who have to learn how to be a leader, and in actual fact, I believe that most people, if they really want to, can become competent leaders.

I think I was the prime example of someone with relatively modest abilities, but I think I learned to become a reasonably competent leader. Even practice is quite a useful attribute in this respect. As you do more expeditions and more adventures, you get more experience and you know more clearly what to do in moments of emergency. But I certainly never regarded myself as a natural leader.

Frankrijk toont de weg

Vandaag is in Tilburg het congres 'Groei naar een duurzame en solidaire Economie' (zie hier een mooie literatuurlijst) met onder andere een bijdrage van Professor A. Heertje, die stelt dat economie te financieel is geworden en dat eigenlijk economie moet gaan over het 'managen van schaarse middelen', dus ook leefomgeving, welzijn, milieu etc. nadrukkelijker moet meenemen in haar afwegingen en modellen. Eigenlijk een pleidooi voor 'slow-management' op macro-niveau. Of het toeval is of niet kun je vandaag lezen dat Sarkozy twee top-economen (de Nobelprijswinnaars Amartya Sen en Joseph Stiglitz) heeft uitgenodigd om aan hem aanbevelingen te doen om te komen tot een nieuwe definitie van economische groei (zoals Sarkozy zegt: 'op een meer complete manier, waarin factoren zoals ,,kwaliteit van leven” en zelfs ,,geluk” worden verdisconteerd'.)

Het werk van Sen/Stiglitz kennende, is dat goed nieuws voor het slow-management kamp. Stiglitz zoekt al jaren naar een 'middenweg' in het slagveld van de globaliserende economie.



Local warming

Hier volgt een uiterst geestig betoog van Yossi Vardi, een Israëliër die al aan de wieg stond van meer dan 40 high-tech bedrijven. Zijn waarschuwing voor 'local warming' ten gevolge van blogging trek ik mij (en hopelijk alle bloggers op deze aarde) sterk aan.

Als alles stopt te werken

Collega Rob van Kerpel wees me op dit filmpje (een commercial uit Canada) waarin een paar goede boodschappen voor 2008 voor leiders/veranderaars liggen verborgen:
  • als de wereld om je heen verandert, is soms even niks doen vaak het beste idee;
  • voor veranderaars onder ons de boodschap dat oplossingen in het oog van de maker veelal voor de hand liggen, maar voor de subjecten van onze veranderdrang is het vaak niet zo duidelijk wat we willen bereiken;
  • en als laatste ook nog dit; verzin een aanpak/oplossing die onder alle omstandigheden blijft werken, want: An escalator can never break. It can only become stairs. You would never see an "Escalator Temporarily Out Of Order" sign, just "Escalator Temporarily Stairs. Sorry for the inconvenience."



Dat zijn de voornemens voor 2008; een mooi jaar gewenst en tot binnenkort!