TEDxAdam



Was gisteren met zo’n 400 anderen de gelukkige deelnemer aan TEDxAdam het event dat ‘in lijn’ met TED in de USA de wereld wil helpen verbeteren door ‘het verspreiden van ideeën die het waard zijn’. En dat waren ze; de verhalen waren bijzonder met oa Mabel van Oranje over ‘leiderschap’ (we often over-estimate what we can do in the short term, but we often under-estimate what we can achieve in the long run) en een prachtig verhaal van minister Frans Timmermans tegen de ‘makelaars van angst’ (keek u mee heer Wilders?) in onze maatschappij.

Voor mij was het verhaal van Rabbijn Soetendorp het emotionele hoogtepunt van de dag; het Charter voor Compassie kwam hier al eerder voorbij! Soms was het zwaar kraken in de bovenkamer: vooral bij Wubbo Ockels over ‘tijd als menselijk antwoord op zwaartekracht’ en Robbert Dijkgraaf over ‘zwarte energie en de oorsprong van het heelal’: hij wees op de ontnuchterende conclusie dat ons sterren- en planetenstelsel maar vier procent van het heelal vormen. De resterende 96% procent is ‘lege ruimte.’ Maar die lege ruimte is eigenlijk levend met protonen en andere deeltjes die spontaan ontstaan en weer verdwijnen. De lege ruimte breidt zich uit, steeds sneller. The future of the universe is literally dark. Gelukkig hebben we daarvoor nog wel even (een paar miljard jaar of zo).

Een geweldig slot was daar voor Bjarke Ingels, een jonge Deense architect, die de wereld bestormt met zijn talent, humor en energie:




De vraag die steeds nadrukkelijker blijft hangen: wat doe je zelf eigenlijk?




AddThis Feed Button