Een kerk van mensen

God is een product van de mens, een manier van mensen om met hun angst voor de dood om te gaan.
Dus tekende Tjarko van der Pol een kerk die opgebouwd is uit mensen, een kunstwerk waar hij een jaar lang elke dag aan werkte. Als religie een construct is van mensen, dan is een kerk geconstrueerd uit mensen het ultieme symbool. En zoals altijd in zijn werken zit er ergens in de mensenmassa een blote vrouw verstopt……


2013-09-12-07.48.07

Karl Marx keert terug bij McKinsey!

global


Afgelopen week was Dominic Barton in Nederland, de wereldwijde topman van McKinsey.

In een interview in NRC van zaterdag 7 Sept.2013 zegt hij: ‚
Het doel van ondernemen is niet alleen winst maken. Ondernemen heeft te maken met arbeid, kapitaal, grondstoffen - en die moet je inzetten om een betere wereld te maken.’

In de USA maken ze hem uit voor Marxist, maar de uit Canada afkomstige topman heeft wel een punt!

Als in een land als Spanje 1 op de 3 jongeren werkeloos is, kun je als Spaanse bank je IT wel blijven offshoren naar India, maar wie help je daar nu eigenlijk mee, behalve de zogenaamde aandeelhouders?

Welke maatschappelijke verantwoordelijkheid heb je als onderneming? Zijn betoog sluit aan bij de gedachten van Khurana & Nohria in de Harvard Business Review:

To regain society’s trust, we believe that business leaders must embrace a way of looking at their role that goes beyond their responsibility to the shareholders to include a civic and personal commitment to their duty as institutional custodians. (Uit “It’s Time To Make Management a True Profession”)

Wellicht gloort er hoop!

Oh ja, daarom Wiskunde!

cube
Numbers are the musical notes, with which the symphony of the universe is written!

Zo parafraseert Adam Spencer
Descartes om zijn liefde voor priemgetallen te verklaren. In een geweldige TED-talk over Wiskunde vertelt hij onder andere zijn logica als brugklasser hoe een ’square peg through a round hole’ kan!



Een hoogtepunt is als hij laat zien, hoe je met Lego Mindstorms en een iPhone in minder dan 5 seconden een Rubicks-cube kunt oplossen;



Voor de echte getallen liefhebbers, raad ik aan je op dit YouTube-kanaal te abonneren:
Numberphile!


Management werkt niet (meer)!

Al in 2011 toonde Deloitte in een geweldig rapport aan dat in de afgelopen 45 jaar in het bedrijfsleven de RoA (Return-on-Assets) gedaald is van gemiddeld 5% naar zo’n 1% (de blauwe lijn); nog even zo doorgaan en we zitten op de nullijn:

Screenshot 2013-09-01 16.13.42

Anders gezegd, gemiddeld verdienen we op elke geïnvesteerde Euro (of Dollar) 1 cent en binnenkort nog minder. Natuurlijk zijn er uitzonderingen maar de lijn is helder en de steekproef betreft meer dan 20.000 grote ondernemingen (met openbare data).

De conclusie zou kunnen zijn dat we een
paradigma-shift nodig hebben want het huidige systeem lijkt niet te werken; er wordt te veel gemanaged en er is te weinig leiderschap.

In zijn TED-talk gaf
Steve Denning richting aan het mogelijke nieuwe paradigma waarvan de uitgangspunten zouden moeten zijn:

  • a shift in the firm’s goal from producing outputs to delighting the customer;
  • a shift in the role of the manager from a controller to an enabler of self-organizing teams;
  • a shift in the way work is coordinated from bureaucracy to dynamic linking,
  • a shift from value to values;
  • a shift from top-down commands to conversation

Zie hier zijn TEDxOslo talk:


Troep is goed!

7573734052_483517efc7
Uit onderzoek van de Universiteit van Minnesota blijkt dat werken in een opgeruimde omgeving je creativiteit beperkt!

Zoals de onderzoekers schrijven: “Disorderly environments seem to inspire breaking free of tradition, which can produce fresh insights. …….Orderly environments, in contrast, encourage convention and playing it safe.”

Ik ga direct ophouden met opruimen!

Shoarma-master

Laat je niet afleiden door het irritante muziekje, maar Happiness at Work kan zelfs op plekken waar je het niet verwacht! Vakmanschap is Meesterschap:

Een Rijnlandse Coca-Cola CEO

juggle-300x233
Bryan Dyson is de ex-CEO van Coca Cola en zijn 30-seconden speech zegt het eigenlijk allemaal:

“Imagine life as a game in which you are juggling some five balls in the air. You name them – Work, Family, Health, Friends and Spirit and you’re keeping all of these in the air.

You will soon understand that work is a rubber ball. If you drop it, it will bounce back. But the other four Balls – Family, Health, Friends and Spirit – are made of glass. If you drop one of these; they will be irrevocably scuffed, marked, nicked, damaged or even shattered. They will never be the same. You must understand that and strive for it.

Work efficiently during office hours and leave on time. Give the required time to your family, friends and have proper rest.

Value has a value only if its values is valued.”

Giving is all we have!

Vandaag een uiterst plezierig 2 uur durend gesprek gehad met Jeroen Timmers over geven, zingeving, inspiratie en het vinden van je ‘ware ik’. Wie weet gaan we in Nederland ooit nog eens een maatschappij(tje) bouwen op basis van geven, evenwicht en compassie.

Kijk hier zijn inspirerende animatie over een paar van deze ideeën:

2012 in Beeld (3 van 3)

y38_RTR3A3T5

Nu 2012 Deel 3 (van 3).

2012 in Beeld (2 van 3)

y36_74076508


Nu al 2012 Deel 2 (van 3).

2012 in Beeld (1 van 3)

y02_37240114


De immer prachtige fotosite, The Atlantic, is weer begonnen met een jaaroverzicht (2012 Deel 1 van 3).

Lang leve de introverten onder ons!

Het boek ”Quiet" van Susan Cain is een prachtig pleidooi voor meer aandacht, ruimte en invloed voor de introverten onder ons. Waarom? Kijk even mee:

Vakmanschap is meesterschap

Ik schreef hier al eens eerder dat vakmanschap en enthousiasme de factoren voor kwaliteit zijn (K=V * E, naar Eckart Wintzen) en nu is er op DVD een heel bijzonder documentaire over een sushi-meester, die al meer dan 80 jaar denkt, droomt en werkt voor de ultieme sushi. Zijn restaurant in Tokio (Sukiyabashi Jiro) heeft 3 Michelin-sterren (alleen sushi!) en als je iets wilt begrijpen van ‘vakmanschap is meesterschap’ moet je de film bekijken. Zoals Jiro zelf zegt:

“Once you decide on your occupation… you must immerse yourself in your work. You have to fall in love with your work. Never complain about your job. You must dedicate your life to mastering your skill. That’s the secret of success… and is the key to being regarded honorably.”

“I’ve never once hated this job. I fell in love with my work and gave my life to it. Even though I’m eighty-five years old, I don’t feel like retiring. That’s how I feel.”

“I do the same thing over and over, improving bit by bit. There is always a yearning to achieve more. I’ll continue to climb, trying to reach the top, but no one knows where the top is.”

Hier alvast de trailer, maar nu ook verkrijgbaar in iTunes:

Eerst 'waarom' en dan pas 'wat'

Gisteravond mocht ik een introductie over ‘Big Data’ verzorgen voor een diner met CMO’s van Banken en Verzekeraars, georganiseerd door Banking Review; het onderwerp ‘Big Data’ lijkt een technocratisch onderwerp, maar al gauw ging het over het creëren van relevantie’ in de relatie Bank - Consument (of Verzekeraar - Consument).

Op basis van BIG Data is het creëren van inzicht een 1e stap, maar daarmee is nog geen zinvolle interactie gegarandeerd. Veel bedrijven, denk maar eens aan telecomproviders of creditcard maatschappijen, vervallen in e-mailings over producten en diensten die weinig relevant lijken te zijn.

Wellicht komt dat allemaal omdat we niet goed weten ‘waarom’ onze klanten, klanten bij ons zijn en komt dat weer omdat we voor onszelf niet duidelijk hebben geformuleerd ‘waarom’ we als organisatie bestaansrecht hebben. Wat is ons ‘hoger doel’? Wat is ons ‘purpose’? Zoals Simon Simek dat mooi uitlegt, ‘First why, then what’:


Hoe kom je uit de ongeïnteresseerdheidscrisis?

De echte crisis is ‘the crisis of disengagement’, of in goed Nederlands de crisis van de ongeïnteresseerdheid en niet-betrokkenheid. In haar boek, The Progress Principle, schrijft Teresa Amabile over de weg uit deze crisis. Hoe je als manager een cultuur kunt creëren waar mensen met plezier werken, waar weer betrokkenheid ontstaat en waar creativiteit weer gaat stromen.

In deze (niet zo heel vlot vertelde, maar wel goede content) TED-talk legt zij dat nog eens even uit:




En ‘happy workers’ vind je overal, zelfs als toiletjuffrouw:

Onderwijs-innovatie

Salman Khan (ex investment-analist in de US) postte een paar jaar gelden 1 video op YouTube om zijn neefje (in India) uit te leggen wat derivaten zijn. Nu heeft hij de Khan Academy opgericht en staan er meer dan 2.200 video's online die alles in Wiskunde omvatten, van elementair cijferen tot vectorcalculus, plus Biologie, Geschiedenis, Scheikunde en Natuurkunde. Ze worden door één miljoen leerlingen per maand gebruikt en worden bijna 200.000 keer per dag (!) bekeken.

Zijn idee dat leraren het overdragen van kennis beter via video kunnen doen en hun tijd met leerlingen beter kunnen besteden in het helpen van de leerlingen met huiswerk en verdieping van de stof, weet hij zeer overtuigend te brengen. Want inderdaad is het voordeel voor de de student enorm: hij/zij kan de leraar even pauzeren, even een 2e, 3e of 4e keer iets opnieuw bekijken als je het niet snapt of even een paar maanden na het college eea nog eens op te frissen.

Ik geloof er wel in:


1 Jaar later

Vandaag is t al weer 1 jaar geleden dat Steve Jobs overleed. Wat ik een bijzonder moment vind vandaag is de brief die zijn opvolger stuurde aan het voltallige personeel:

Team,Steve's passing one year ago today was a sad and difficult time for all of us. I hope that today everyone will reflect on his extraordinary life and the many ways he made the world a better place. As you and I know firsthand, one of the greatest gifts Steve gave to the world is Apple. No company has ever inspired such creativity or set such high standards for itself. Our values originated from Steve and his spirit will forever be the foundation of Apple. We share the great privilege and responsibility of carrying his legacy into the future. I'm incredibly proud of the work we are doing, delivering products that our customers love and dreaming up new ones that will delight them down the road. Thank you for dedicating your talents and so much of your lives to Apple. It's a wonderful tribute to Steve's memory and everything he stood for.  Tim


Hier de officiële tribute-video die Apple vandaag op YouTube releasde:

Apple slaat plank een beetje (heel erg) mis!

Mapgate is de naam die ondertussen hangt aan de problemen die Apple heeft met haar nieuwe kaarten-app in de iPhone 5 en iOS6.

Eén van mijn favoriete magazines (MAD) heeft een mooie parodie op de cover gezet (de MAD-cover is een variant op een cover van The New Yorker uit 1981) naar aanleiding hiervan:


MAD-Magazine-NewYorker-View2-2012

Soms slaat ook een heel goed bedrijf de plank wel eens mis!

Een eerlijk boefje ...

In deze video van RSA een interessante analyse van Dan Ariely (oa Hoogleraar op MIT in ‘Behavioral Economics’) en specialist in ‘Irrealiteitszin’ over ‘hoe onze afstand tot echt geld’ (door oa creditcards op privé-niveau, maar credit-default-swaps’ op corporate niveau), ons allemaal een boefje maakt, en we toch in de spiegel kijken en onszelf wijsmaken dat we ‘eerlijk’ zijn.


Challenge the Obvious

Na een lange afwezigheid, eindelijk weer Inspiratie voor mezelf en om te delen. Deze video was de druppel die de emmer in positieve zin deed overlopen. Hoe je met weinig middelen een hele wijk kunt inspireren! Kijken:


Geluk is een 'ballonnetje'

Sinds 1972 meten ze in Bhutan hun welvaart niet door uit te rekenen wat hun Bruto Nationaal Product is, maar door hun Bruto Nationaal Geluk uit te rekenen. Om daar meer aandacht voor te vragen trok Jonathan Harris naar Bhutan en vroeg daar 117 mensen naar hun ‘geluksgevoel’ op een schaal van 1 tot 10.

Hij gaf ze evenveel ballonnen als hun score en vroeg ze daarna een wens te schrijven op een ballon. Met al die ballonnen trok hij naar de heilige berg Duchala en maakte ze daar, als een moderne variant op de ‘gebedsvlaggen’, vast.

Dit alles legde hij vast in vele prachtige fotos’ en op een geweldige site:

balloonsforbhutan8



Projectmanagment-methoden: de 5 Wetten over Idioten

stupid01
In de gedachtelijn van Murphy’s Law, zijn er ook de 5 wetten van Stupidity:

  1. Always and inevitably everyone underestimates the number of stupid individuals in circulation;
  2. The probability that a certain person be stupid is independent of any other characteristic of that person;
  3. A stupid person is a person who causes losses to another person or to a group of persons while himself deriving no gain and even possibly incurring losses;
  4. Non-stupid people always underestimate the damaging power of stupid individuals;
  5. A stupid person is the most dangerous type of person.

Als we deze 5 wetten uitgangspunt maken van de standaard methodes voor projectmanagement, zullen er veel meer projecten of niet opstarten of beter risicomanagement hebben. Bij nader inzien lijkt het ook in de hedendaagse politiek te gelden.

Meer te kiezen is meer ellende!

Keuzevrijheid klinkt mooi, maar maakt ons zelden gelukkiger. In deze animatie van RSA legt Professor Renata Salecl uit dat onvrede en angsten voortkomen uit ‘onbeperkte keuzevrijheid’:


Your time is limited!

Mijn allereerste stuk hier, ging over de speech van Jobs op Stanford (in 2005).

Hier de passage die mij aan het denken zette en onder andere leidde tot InspiratieBlog en het zijn van ‘Bevliegeraar’:


j21_00000001

Een muis brult

blogEntryTopper
Voor mij was het stripboek van Art Spiegelman over de Holocaust een belangrijk boek, waarmee hij ook nog eens de Pullitzer prijs won. Binnenkort verschijnt er van zijn hand een boek over het maken van het Maus.

Dit boek heet MetaMaus. Ik zou zeggen kopen en lezen:

Passie, angst en liefde

Geert Wilders ‘eat your heart out’:

Even een momentje voor jezelf

blogEntryTopper
Kijk even deze video voor een momentje rust:

Zelfoverschatting werkt!

blogEntryTopper
Je leest het overal en ook in mijn colleges druk ik de studenten op het hart dat ‘zelfoverschatting’ niet goed is en leidt tot overmoedige beslissingen met rampzalige gevolgen.

08bucks-napkin-ready-blogSpan


Maar wat blijkt? Het tegengestelde is waar.

Zelfoverschatting (met mate) is goed en leidt vaak tot betere resultaten! Evolutionair biologen onderzochten met behulp van een computermodel van de spel-theorie, hoe (in evolutionare zin) ‘zelfoverschatting’ ons van pas komt.

In het model zijn er twee denkbeeldige individuen, X en Y, die beiden 1 schaarse resource nodig hebben. Als beiden de resource claimen moet er voor ‘gevochten’ worden, en wint de sterkste, maar beiden hebben schade door te vechten. Als slechts een individu de resource claimt, krijgt hij hem voor niks. Als geen van beiden de resource claimt, krijgt niemand iets. In het model kunnen de virtuele tegenstanders hun eigen kracht overschatten of onderschatten en ze moeten omgaan met de onzekerhed van de kracht van de tegenstander. Gebaseerd op deze factoren moeten X en Y besluiten de resource te claimen (met het risico om te vechten als de ander dat ook doet) of te vluchten (de resource niet claimen). Ze kunne hun beslissing alleen baseren op hun inschatting van hun eigen kracht in vergelijking met die van de tegenstander.

En wat blijkt: degene die stelselmatig zichzelf overschat, wint het vaakst!

Zoals ze zelf uitleggen:

So let's say you and I are fighting over some resource. As long as there is some uncertainty about the outcome and the resource is valuable compared with the costs incurred in fighting for it, then overconfidence is the best strategy.For instance, if people are fighting over an island with oil reserves, the benefit of accessing the oil might be a hundred billion dollars, while the costs of the war might be ten billion. But if "if the cost of conflict or competition is high, and all for a fairly worthless prize—you're much better off being cautious.


De zwakken leiden de sterken

blogEntryTopper
Uit recent wetenschappelijk onderzoek blijkt dat zwakken de sterkeren kunnen leiden; althans bij vogels, insecten en vissen! Een nieuw computermodel suggereert dat je niet de snelste of sterkste hoeft te zijn om de groep (‘swarm’) te leiden, maar degene moet zijn die bereid of ‘wanhopig genoeg’ is om wat aan de status quo te doen.

Dit blijkt uit onderzoek van Prof. Conradt van de Universitiet van Sussex; een paar hongerigen kunnen de hele groep van duizenden van richting doen veranderen om op zoek te gaan naar voedsel. Omdat het belang van bij elkaar blijven groter is (als bescherming tegen roofdieren), ontstaat dit patroon van zwakken die sterken leiden.

Het onderzoek bewijst dat

a small number of highly motivated leaders can manipulate the group dynamics significantly for their own purposes but without destroying the cohesive motion of the flock.

Ook bij mensen kan het zo zijn dat in tijden van wanhoop, het leiderschap niet per se van de sterksten hoef te komen.


Trendrede 2012

Vergezeld van een prachtig document en een schitterende website, spraken een aantal trendwatchers (waaronder Blog-collega van het 1e uur Tony Bosma) de Trendrede 2012 uit.

De drie belangrijkste trends voor 2012 zijn, wat hun betreft:

De woedevulkaan versus de zwijgende vernieuwing
De burger van stavast en zijn innerlijke kompas
De cirkels van vertrouwen en Nederland als levend laboratorium

Is het je niet helemaal duidelijk, dan helemaal lezen dus.

Nabrander (over Ones en Twos)

Stond op het whiteboard bij een klant waar ik gisteren was:

In God we trust, all others bring Data!

2 Seconden voorblijven


Wayne Gretzky zei ooit: “I skate to where the puck is going to be, not where it has been.” Sportcommentatoren die deze grootste ijshockeyer aller tijden bezig zagen, zeiden dan ook dat het leek alsof hij altijd iedereen twee seconden voor was.

In het boek
The Two-Second Advantage, schrijven de auteurs: “Like Gretzky on ice, the most successful people in various fields make continual, accurate predictions just a little ahead of and little better than everybody else.” Je hoeft geen tien jaar vooruit te kunnen kijken, een paar stappen meer dan de rest is voldoende!

In hun boek, praten ze dan ook over twee soorte leiders: Ones and Twos. Zij die twee seconden vooruit kunnen zien (Ones) en zij die dat niet kunnen (Twos).

“Ones are predictive. Twos have to rely on mountains of data to figure out what they think.” A one has a two-second advantage. ….. Ones tend to be founders. They are bullheaded and courageous. They tell people what to think, not what they think people want to hear. They see openings and get flashed of creativity—like Gretzky in a hockeygame. They can take in everything that is happening at a company and see it from a higher level, the details blurring into instinct.


Bill Gates en Steve Jobs zijn prototypes ‘Ones’.


blogEntryTopper

Inktvlek

blogEntryTopper

Soms is de eenvoud verrassend inspirerend. Je gooit wat inkt op een vel, blaast de bubbel uit over het vel en begint vanuit daar een monstertje te tekenen. Stephan Bucher doet dat elke dag en zijn site staat boordevol grappige tekeningen. Nu ook als iPhone app om zelf even mee te doodelen:

Zie hier de monsterkoning aan het werk:




Kunnen we het ……?

Zet een megaafoon neer met een bordje ‘Zeg eens wat aardigs’ en wat doen we ?



We kunnen het dus wel!

Over Smartphones en Tablets

Nu de wereld massaal overgaat op smartphones en tablets, was het tijd InspiratieBlog radicaal (klinkt goed en allitereert lekker met massaal) aan te passen. Alle poespas weg en zo gecodeerd dat de site op deze devices optimaal te lezen is; het gaat tenslotte om de inhoud, nietwaar?

Omdat dit ook de dagen zijn dat Steve Jobs een stapje terug doet bij Apple, is dit een mooie aanleiding een quote van hem nog eens in herinnering te halen:

“Innovation has nothing to do with how many R&D dollars you have. When Apple came up with the Mac, IBM was spending at least 100 times more on R&D. It’s not about money. It’s about the people you have, how you’re led, and how much you get it.”— Fortune, Nov. 9, 1998

Voor meer Jobsiaanse quotes kun je hier terecht.

De Wet van Behoud van Ellende

Toen ik deze reclame zag moest ik denken aan de ‘De Wet van Behoud van Ellende’:




Wat die wet is? ‘Mensen hebben liever de zekerheid van de ellende, dan de ellende van onzekerheid’.

Hoofletter E experiment

Schrijf op je voorhoofd een hoofdletter E (mag denkbeeldig met je wijsvinger, hoeft niet met een pen). Vraag aan een ander om voor je te staan als je dat doet. Als je klaar bent vraag je deze persoon of de letter E leesbaar was (voor hem / haar) of in spiegelbeeld. De uitkomst zegt iets over je persoonlijkheid!

Wat blijkt namelijk uit onderzoek van Adam Galinsky van Kellogg University: mensen die de E leesbaar voor de ander schrijven, zijn empatisch(er) en mensen met macht schrijven de E leesbaar ‘voor zichzelf’, of anders gezegd hebben een tekort aan empathie.

En laat empathie nu net iets zjn dat je niet zo maar kunt ‘inkopen’ en dat in veel gevallen de kwaliteit is die ervoor zorgt dat anderen je leiderschap accepteren.

En let op: mensen gaan weg bij een organisatie vanwege hun baas niet de organisatie zelf!

Zonderlinge Buitenbeentjes

Sommigen pleiten soms dat bedrijven zich vooral moeten laten leiden door ‘the wisdom of crowds’. Maar als je kijkt naar het succes van Apple dan lijkt het model met de creatieve eenling, in ieder geval ook te werken.

Wat mij betreft hier een pleidooi om niet het één of het ander te doen maar beiden. Geef ruimte aan ideeen van je klanten, maar vergeet vooral die zonderlinge buitenbeentjes (Outliers zou Malcom Gladwell ze noemen of Tom Peters zou ze ‘Rogue Employees’ noemen) in je eigen organisatie niet!


blogEntryTopper

Resultaat & Relaties

Wat maakt ons gelukkig op ons werk? Resultaten en Relaties. En misschien is dat niet alleen waar op het werk, maar ook prive?

Arbeidsvreugde

Zoals eerder hier geblogd, zijn ons inziens medewerkers en hun ‘arbeidsvreugde’ de sleutel naar duurzaam succes. Zelfs als je een saaie baan hebt, kun je nog steeds met plezier werken.

Kijk maar eens naar deze inpakker:




AddThis Feed Button

Da's pas Flow!

Je raakt in flow als je balanceert op de grens van wat ‘je kunt en wat je doet’. Dat grijze gebied waar alles lijkt te lukken dat je bijna voor onmogelijk hield. Flow is een concept dat vooral beschreven is door de Amerikaanse psycholoog Csikszentmihalyi.

Volgens Csiksentmihalyi kan het gevoel van flow gekenmerkt worden door tenminste een aantal van de volgende acht kenmerken:
  • Men heeft een duidelijk doel;
  • Concentratie en doelgerichtheid;
  • Verlies van zelfbewustzijn: men gaat volledig op in de activiteit en vergeet zichzelf;
  • Verlies van tijdsbesef: de tijd vliegt voorbij;
  • Directe feedback: succes en falen ten aanzien van de activiteit zijn onmiddellijk duidelijk, zodat men daarop het eigen handelen direct kan aanpassen;
  • Evenwicht tussen de eigen vaardigheid en de uit te voeren activiteit: de bezigheden zijn nét niet te moeilijk, maar wel heel uitdagend;
  • Een gevoel van persoonlijke controle over de situatie of activiteit;
  • De activiteit is intrinsiek belonend, bijvoorbeeld erg leuk.

Heel iets anders dan ‘go with the flow’, wat meer wil zeggen dat je als mak schaap in de kudde meeloopt!

Als er flow is dat zie je t ook:




AddThis Feed Button

Je deed het dus altijd verkeerd!

Maar nu niet meer:



Soms hebben kleine dingen grote gevolgen. Ik ben sinds vandaag over op de sterke variant!


AddThis Feed Button

Internet-deodorant

Het is maar een dolletje, maar wel een leuke.

Soms staat de inhoud van een site je zo tegen dat je hem het liefst zou wegblazen. Dat kan nu met deze tool van Axe. Installeren en weg zijn die vieze luchtjes die omhoog komen uit de kelders van het Internet.

Dan Axe je zo even de PVV weg. Was het maar zo simpel:





AddThis Feed Button

We moeten weer 'verenigen'

Ooit zei Job Cohen dat hij ’de boel bij elkaar wilde houden’ en volgens mij was dat de spijker op z’n kop. Deze video is gemaakt voor verenigingen door de KNVB, maar kan zo in elk bedrijf worden getoond. Vervang leden door werknemers en het klopt weer helemaal!



Dank Pieter M voor de tip!


AddThis Feed Button

Apple is een religie

Apple fanboys staan bekend om hun fanatieke toewijding aan het merk. Niet alleen staan zij vooraan in de rij om hun portemonnee te trekken voor de laatste iPhone of iPad, ook zullen zij het merk indien nodig heftig verdedigen tegenover hun vrienden. De BBC-documentaire ‘Secrets of the Superbrands‘ gaf een aantal neurowetenschappers de opdracht met een MRI de hersenen van Apple devotees te onderzoeken en het lijkt erop dat Apple dezelfde delen van de hersenen activeert die gestimuleerd worden door religie.

De BBC-presentator (Riley) over de uitkomst van het onderzoek: ‘The Bishop of Buckingham -who reads his Bible on an iPad – explained to me the similarities between Apple and a religion. And when a team of neuroscientists with an MRI scanner took a look inside the brain of an Apple fanatic it seemed the bishop was on to something. The results suggested that Apple was actually stimulating the same parts of the brain as religious imagery does in people of faith.’

Hier Deel1 van de BBC docu:




AddThis Feed Button

G-Bank en iBank

Stel dat Google een bank begint: de G-Bank.

Of als Apple dat doet met iPhones, iTunes en iBank. Het zou de clash zijn tussen bankieren 1.0 en 3.0. De bankiers hebben het moeilijk de afgelopen jaren en zelf vinden ze dat maar raar. Bankieren zou gaan om vertrouwen en dat hebben de banken goed gedaan, toch .....

Maar vooralsnog is Apple 'most trusted brand' nr. 1 en Google nr. 2; en zij hebben samen meer eigen vermogen dan de meeste banken; hoezo vertrouwen?

Bij een BNR talkshow was het enerzijds schokkend, anderzijds lachwekkend, te horen hoe een topman van RBS in Nederland (Kremers) zo lakoniek over Google was dat het nog leuk kan worden de komende jaren (luister zelf hier en hier).

Banken zijn informatie-machines geworden en laat dat nou net het domein van Google zijn. En Google heeft al een bankvergunning voor betalingsverkeer en daar gaat het nu gebeuren. Wie de betaalrekening heeft, weet alles. Banken deden er niets mee, maar Google weet daar wel raad mee.

Voorbeeldje? U koopt babyvoeding, u krijgt twee minuten later een aanbieding Pampers; u betaalt hypotheekrente en Google biedt u een goedkoper alternatief aan. Uw iPhone wordt uw pinpas en u betaalt straks met Paypal of met Google- en Apple-geld. In ruil voor advertenties krijgt u mooie spaarvergoeding. Wat zei Larry Page van Google ook weer? ”Google is to understand what you need, give what you want".


AddThis Feed Button

Achter elke sterke man, staat een sterkere vrouw




AddThis Feed Button

Are You Happy?




AddThis Feed Button


Lokale wijsheid

Via Facebook van Merijn Heijnen kwam deze mooie wijsheid uit de Noord-Hollandse polder tot ons:



Een waarheid als een koe, zeggen wij vanuit Den Haag.


AddThis Feed Button

Vrouwen en humor

Het begon allemaal met een iPhone...

In juni vierde mijn zoon zijn 11e verjaardag en hij kreeg van mij een iPhone! Hij vond hem fantastisch, tja.... wie niet eigenlijk!  

 

Ik vierde mijn verjaardag wat later in Juni, en ik kreeg van mijn vrouw een iPad waarmee ze me erg gelukkig maakte.


 

Mijn dochter was jarig en ze kreeg een iPod Touch ...


 
Toen mijn vrouw jarig was in Juli kreeg ze van mij een iRon.




Omstreeks die tijd bekoelde onze relatie behoorlijk...... Wat mijn vrouw niet inzag, is dat de iRon perfect in ons eigen netwerk integreerde met de iWash, iCook en iClean. Ze heeft geen gevoel voor humor.....


AddThis Feed Button

Zo leuk is biologie

De 1e minuut denk je, wat moet dit nu worden, daarna hoop je alleen nog maar dat het nog even langer duurt:




AddThis Feed Button

Heel veel glas

Deze post past beter op Extend Limits, maar ach Inspiratie is een breed begrip. Deze film geeft een mooi beeld hoe (interactief) glas en infographics een rol gaan spelen in onze toekomst:





AddThis Feed Button

New Business Generator

Soms zit je even verlegen voor een goed business-idee, maar gelukkig is er dan deze website (op de ‘K’ klikken voor een nieuw idee) waar je met één muisklik een nieuw high-profile, high social-media business-idee hebt: #winning!




AddThis Feed Button

2010 in beelden



De World Press Photo 2010 is al even bekend, maar hier staan alle groepswinnaars op een rijtje.


AddThis Feed Button



De Indische Monsoon

Ik schreef al eerder over mijn fascinatie voor India en hoe dit deel van de wereld de 21e Eeuw gaat beinvloeden. Nu schreef Robert Kaplan daar een boek over. Robert Kaplan is een van de meest uitdagende en invloedrijke Amerikaanse schrijvers over macht en de toekomst van de mensheid. Zijn boeken gaan over grote onderwerpen zoals de bedreigingen door overbevolking, milieuvervuiling en religieuze spanningen.

In zijn nieuwe boek, Monsoon, The Indian Ocean and the Future of Power, stelt hij dat de Indische Oceaan nu de rol heeft die de Middellandse Zee ooit had: het afbakenen van de centra van macht en chaos. Hier zijn verhaal:





AddThis Feed Button

Een beetje gek



Waarom we ooit dachten dat dit handig was ontgaat me ten ene male, maar dit is de zogenaamde penny-farthing (vrij vertaald: de ‘centen-scheter’) fiets. Nu is er recent iemand op zo’n fiets de wereld rond gegaan en hier zie je hoe hij ermee met een noodvaartje downhill gaat (een beetje off-topic, maar wel bijzonder):




AddThis Feed Button

Blank, 300 Empty Pages



Malcolm Gladwell is één van mijn favoriete schrijvers; zijn boeken zijn spitsvondig en geven een verrassende blik op de wereld om ons heen. Zo wist Malcolm ons op TED ooit uit te leggen wat we kunnen leren van ‘spaghetti saus’.

De titels van zijn boeken zijn vaak even verrassend als de inhoud en dat inspireerde wat mensen om de Malcolm Gladwell boeken-generator te bouwen. Ik vond ‘Blank, 300 Empty Pages To Fill With Your Own Fucking Theories’ de leukste.


AddThis Feed Button


Wie is de burgemeester van je vriendin?

Nu gebruikte ikzelf ook een tijdje FourSquare maar zag het nut of de lol er niet zo van. Vervelend die mensen die tijdens het stappen, uit eten gaan of bij een bezoekje aan de bioscoop altijd eerst even moeten inchecken op Foursquare. Nog voordat ze je begroeten, grijpen ze naar hun mobieltje om te kijken of ze bij binnenkomst punten of een nieuwe medaille hebben verdiend. Of beter nog: of ze nu eindelijk deze ene iemand van de troon hebben gestoten als ‘burgemeester van XYZ’.

Wat nog vervelender moet zijn, dacht Collegehumor, is als je Foursquare kunt gebruiken om je seksuele uitspattingen vast te leggen en bijvoorbeeld kan strijden om het burgemeesterschap van de intieme delen van je bedpartner. Have Fun:




AddThis Feed Button


De musea zijn altijd open

Een nieuw project van Google is het Art Project waaraan een tiental musea van over de hele wereld meedoen; een soort streetview maar dan binnen in het museum. Op elk kunstwerk kun je inzoomen tot op een niveau dat je met een loep naar een penseelstreek zit te kijken en nog is het scherp.

Een waanzinnige manier om het
Rijks, het MoMa of de Tate te bezoeken:




AddThis Feed Button

Pas op wat er van boven komt!

Een heliumballon heeft op zo’n 36 km (de rand van het heelal) hoogte een lading papieren vliegtuigjes losgelaten. Hieronder de beelden vanuit de ballon. Let op de beelden van het terugvinden: op dat moment deed de camera het nog, zodat je de teamleden onder de boom ziet opduiken.



Elk vliegtuigje heeft een geheugenkaart aan boord met een boodschap; meldingen van hun landing op aarde kun je vinden op Twitter.


AddThis Feed Button


Prezi-entatie

Zoals reeds eerder hier geblogd, ben ik een groot voorstander van ’storytelling’ in plaats van powerpointen. Nu is er een prachtige online tool die dat mogelijk maakt: prezi.com. Te downloaden voor je desktop of iPad en het resultaat is verbluffend.

Hier een mooi voorbeeldje:



Nooit meer powerpointen!


AddThis Feed Button

Het meest bijzondere dier op aarde



Alleen de BBC kan het zo mooi maken als dit; de trailer is op zich een kunstwerk. Voor hun nieuwe serie Human Planet trok de BBC er weer groots op uit. Het resulaat is ‘jawdropping’:




AddThis Feed Button

Singularity is near

Wij van IBM (wat klinkt dat leker zeg) hebben een supercomputer met kunstmatige intelligentie, Watson, gedemonstreerd aan de hand van een testspelletje Jeopardy tegen twee topspelers.

De computer, waaraan 25 IBM-onderzoekers 4 jaar hebben gewerkt, won de match. Het eerste bewijs dat computes ons binnenkort verslaan, oftewel ’singularity’:



Tip: Eelco van Beek, CEO JITScale


AddThis Feed Button


Met een lach 2011 in ..

Dragons Den is een bekende Engelse tv-show waarbij ondernemers hun idee mogen pitchen voor een kritische jury. De komische terugblikshow BBC 2010 Unwrapped heeft nu een sketch gemaakt, waarbij het lijkt alsof Steve Jobs het idee van de iPad pitcht voor de Dragons Den-jury:




AddThis Feed Button

Bijna jaareinde: humor

Humor zoals alleen de engelsen dat kunnen over Blackberry’s, Apples en XBoxes:



Ook deze mag niet ontbreken om het jaar glimlachend uit te gaan:



AddThis Feed Button

Powerpoint King(s)

Nu ben ik zelf meer voor whiteboard-selling, maar met Powerpoint kun je best wat moois maken. Een paar creatieve mannen hebben het maken van een powerpoint tot kunst verheven door een 50 seconden durende animatiefilm te maken in powerpoint. Het kostte ze drie dagen, maar het resultaat mag er wezen. Hoewel de presentatie geen enkele nuttige inhoud bevat, is het een stuk fijner om naar te kijken dan de powerpoints die u krijgt voorgeschoteld op uw werk.

Om te bewijzen dat dit echt gemaakt is, staat het hele document online:




AddThis Feed Button



Het jaar van Hoop

Of 2010 nou een jaar van hoop of wanhoop was, weet ik niet zeker. Maar als je deze fotocompilaties bekijkt, wordt je in het algemeen niet erg vrolijk. De upside is dat 2011 alleen maar beter kan worden ..... Kijk hier deel 1, deel 2 en deel 3 van het fotoblog van de Boston Globe. Ondertussen wensen wij alle lezers en twittervolgers:





AddThis Feed Button

Zeitgeist 2010

Mooie videocompilatie 2010; niks meer aan doen!





AddThis Feed Button

Chief Happiness Officer



Was ik vorige week zelf nog op TEDxAdam, waar voor mij de hoogtepunten Rogier van der Heide en Calefax waren, komt plotseling TEDxCopenhagen voorbij met de enige echte en onvolprezen Chief Happiness Officer, Alexander Kjerulf met een heerlijk verhaal over arbejdsglæde:





AddThis Feed Button

Reistip: Boston

Boston is de stad van de Freedom Trail, Harvard, de Kennedy’s en het JFK-museum. Dat laatste is een groots programma gestart om de gehele bibliotheek digitaal te maken; dat zou één reden minder zijn om naar Boston te reizen en dat zou zonde zijn. Om dit project luister bij te zetten, maakte Life een JFK-special (hier)


(Noot: wat zorgelijk is de jongen rechts in beeld. Toch niet Lee Harvey Oswald op jonge leeftijd?)


AddThis Feed Button

Life according to RB

Richard Bransom is één van mijn helden en hier zijn 10 levenslessen van hem verpakt in quotes:

  1. "Ridiculous yachts and private planes and big limousines won't make people enjoy life more."
  2. "I enjoy every single minute of my life."
  3. "But the majority of things that one could get stressed about, they’re not worth getting stressed about."
  4. "You can’t be a good leader unless you generally like people. That is how you bring out the best in them."
  5. "There is no one to follow, there is nothing to copy."
  6. "I can honestly say that I have never gone into any business purely to make money. If that is the sole motive, then I believe you are better off doing nothing."
  7. "I never had any intention of being an entrepreneur."
  8. "I made and learned from lots of mistakes."
  9. "If you can indulge in your passion, life will be far more interesting than if you're just working."
  10. "Right now I'm just delighted to be alive and to have had a nice long bath."

Met name zijn 4e en 9e quote spreken mij het meeste aan.


AddThis Feed Button

Flashmob gone bad

Een Pecha Kucha-avond is een evenement waarbij deelnemers een diavoorstelling van 20 afbeeldingen presenteren, in een totale tijd van 6 minuten en 40 seconden. Elke afbeelding wordt daarbij precies 20 seconden getoond. Deze eisen dwingen de deelnemers creatief en to the point te zijn. Er zijn geen restricties betreffende de inhoud van de presentatie en deze Pecha Kucha over flashmobs (zie ook hier) voldoet aan al deze criteria:






AddThis Feed Button

Weird Brain

Nu zit ik niet zo in deze ‘scene’, maar dit is wel knap gemaakt:




AddThis Feed Button

In - Uit 2011

Adjiedj Bakas brengt ook dit jaar de trends in kaart voor 2011, het Jaar van het Konijn.

De jaren '10 vormen een herhaling van de jaren '80: ingrijpende overheidsbezuinigingen (Lubbers reïncarneert in Rutte), sociale onrust (krakersrellen, massale protesten), dalende huizenprijzen (in 1979 daalden de huizenprijzen met 25% en in 1990 waren ze weer op het oude peil), nucleaire onrust (toen over kernwapens, straks over de nieuwe kerncentrale in Zeeland), discussies over de (on)betaalbaarheid van de verzorgingsstaat (de saneringskabinetten Lubbers 1 en 2 kregen dezelfde verwijten als Rutte 1 nu al krijgt). De afgelopen jaren waren er al wat signalen voor de aankomende revival van de eighties: muziek en mode uit die tijd keerden al eerder terug.

Hier volgt ook zijn rijtje IN - UIT:



Link naar rapport.


AddThis Feed Button

The old man and ....

The Old Man and the Sea is een novelle van de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway, die ik in 3 Gym las.

The Old Man and the Sea is ook een korte animatiefilm van de Russische animator Alexander Petrov. Het verhaal gaat over Santiago, een oude Cubaanse visser die al weken geen geluk meer heeft bij het vissen. Omdat hij te trots is om van de maaltijden te eten die de andere dorpelingen hem aanbieden, besluit hij om op een dag dieper in zee te varen om er de vangst van zijn leven aan de haak te slaan…
Toch is het niet (alleen) het verhaal dat de korte film in 2000 de Oscar voor Beste Korte Animatie opleverde. Wat The Old Man and the Sea zo prachtig maakt, is de aparte techniek; elke tekening werd afzonderlijk geschilderd op een glasplaat die bovenop een lichtbak ligt. Met hun vingers tekenden de makers met olieverf steeds weer een nieuw schilderij als frame. Elk resultaat werd gefotografeerd en nadien gemonteerd tot een film. Het kostte bijna drie jaar om de 29.000 kunstige plaatjes te creëren. Een korte blik op dit bijzonder tijdrovende proces zie je in het filmpje tijdens de aftiteling.



AddThis Feed Button


Je even Anton Corbijn voelen?

Wie wil nou niet, net als Anton Corbijn (The American), een keer een film met George Clooney regisseren? Vanaf vandaag kan dat op deze YouTube pagina. Hier alvast mijn versie:




AddThis Feed Button

Shangri La

Nu is dit geen site over reclame (hier wel), maar soms komt er één voorbij die inspireert en mooi gemaakt is ook nog eens een verrassende wending heeft:




AddThis Feed Button

Google geeft raad (4)





AddThis Feed Button

T-Mobile gaat los

Op deze viral valt qua kwaliteit en originaliteit niet veel af te dingen. Maar wat heeft het met mobiele telefonie te maken en wat hebben klanten hieraan qua service? T-Mobile pakt in de UK groots uit met deze film:



Wat de prestaties van het bedrijf meer zou helpen als klantenservice weer echte KLANTENservice zou worden. De column van Youp uit NRC nee ik hier nog één keer helemaal op omdat ie zo leuk is:


zaterdag 23 oktober 2010 door Youp

Klantenservice
De details zal ik u besparen, maar het gaat om een maandenlang probleem dat onze zoon, een aardige student, met T-Mobile had. Een zaak waarin hij overigens volkomen gelijk had. Dat vond ik niet alleen, maar dat vond ook T-Mobile. Ze konden het probleem alleen niet zomaar oplossen. Waarom niet?
Omdat ze het niet konden oplossen. Maar het was toch hun fout? Klopt, maar de helpdeskmevrouw kon hem niet oplossen. Terwijl dat in een handomdraai kon. Inderdaad, maar daarvoor had zij niet de bevoegdheid. Dat moest schriftelijk. Binnen zes weken kreeg onze zoon dan antwoord. Of hij dan iemand anders van T-Mobile kon spreken? Nee! Waarom niet? Omdat dat niet ging! En kon de mevrouw het door T-Mobile veroorzaakte probleem niet aan iemand voorleggen en dat die dan terug zou bellen? Nee, T-Mobile belt nooit terug. Kafka in de polder.
Mijn vrouw heeft er nog een ochtend aan besteed en werd met dezelfde kluiten hetzelfde riet in gestuurd. Drie mobieltjes heb ik zelf geduldig hangend in de wachtrij leeg gebeld, kreeg hetzelfde begrip van de mevrouw, ook weer het grootste gelijk overigens en de mededeling dat het helaas schriftelijk moest worden afgehandeld. Uiteindelijk gedaan, mijn zoon heeft nog een week in een winkel op zijn beurt mogen wachten om de laatste details te regelen en afgelopen woensdag zou na zes weken zijn nieuwe toestel komen. Hij naar de winkel, uurtje op zijn beurt wachten en toen… toen klopte het weer niet!
Weer een fout van T-Mobile. Sorry overigens. Maar de man kon zijn fout niet herstellen. Binnen dit Sovjetsysteem was hij niet bij machte om… Ik besloot om een hoog iemand bij T-Mobile te bellen, maar dat was dom gedacht. Die krijg je gewoon niet aan de lijn. De receptioniste van het hoofdkantoor heeft op straffe dat ze met een gesaboteerde parachute uit een Belgisch vliegtuig moet springen beloofd dat ze geen ontevreden klanten doorverbindt. Ik moest weer een brief schrijven en zou binnen zes weken… Genoeg, dacht ik en uitte mijn ongenoegen boos op Twitter. Nou is mijn account aldaar geen zeikerig onderonsje met vrienden, maar ik word gevolgd door meer dan veertigduizend mensen, die mijn probleem onmiddellijk herkenden omdat ze zelf ook allemaal in een zo’n soort conflict zijn verwikkeld met Ziggo, Eneco, UPC of een andere onbereikbare T-Mobile. Mijn berichtjes werden een vrolijke olievlek en binnen een half uur kreeg ik een aardige meneer van T-Mobile aan de lijn. Wat het probleem was? Maar problemen waren er toch om opgelost te worden? Daarbij had ik volledig gelijk. Alle fouten waren inderdaad gemaakt door T-Mobile. Sorry, sorry, sorry! Had u maar eerder gebeld!
Onze zoon kon onmiddellijk naar de winkel gaan om zijn nieuwe toestel op te halen, zijn oude contract werd daar ter plekke verscheurd en hij mocht met kerst twee weken skiën met de familie van de hoogste baas van T-Mobile Nederland. Onze zoon blij, mijn vrouw verbijsterd en ik vooral vrolijk verbolgen. Twee maanden bonkte onze zoon op de machteloze T-Mobile-vesting, werd van kastjes naar muren en terug het woud in gestuurd, sloeg wanhoopskreten uit tegen medewerkers die hem telkens gelijk gaven, maar helaas niks voor hem konden doen en op het moment dat zijn kwade, beetje bekende vader tegen 40.000 landgenoten twittert dat het geduld op is en hij T-Mobile vrolijk doch beschaafd gaat slopen op het internet, belt het bedrijf in een geur van angstdiarree stotterend dat alles geregeld is.
Ondertussen ben ik een soort nationaal meldpunt van de helpdeskterreur geworden en ik proef ook dat het geduld op is. Men is het spuugzat. Klantenservice betekent klantenservice ofwel: service aan klanten! En dat begint niet met een uurtje hangen terwijl je naar zaaddodende muzak moet luisteren. Om over het machteloze vervolg maar te zwijgen. Revolutie? Wat mij betreft wel. Hoe? Nog even geen idee, maar voorlopig raad ik iedereen aan om te beginnen met de nuchtere mededeling dat je eigenlijk Youp heet.
En nogmaals: niet alleen tegen T-Mobile, maar echt tegen allemaal! We zijn begonnen!
Mail uw klantervaring naar youp@nrc.nl. Lees hier meer over deze actie.

In maximaal 8 woorden

Las net een mooi artikel over goede en slechte missie-statements. De conclusie is dat hoe meer woorden voor de missie nodig zijn, des te onduidelijker deze is en dus de koers van de organisatie ook niet vast zal zijn.

De goeden blinken uit doordat ze in (ongeveer) 8 woorden aangeven wat we doen, voor wie en met welk resulaat en dat ook nog in de vaste structuur van werkwoord, doel en uitkomst. Voorbeelden:

"Save endangered species from extinction"
"Improve African children's health"
"Make Business & IT scalable"

Wat is die van jouw organisatie? Kan dat in 8 woorden?


AddThis Feed Button

De allernieuwste gadget

Deze posting zit in een beetje in de hoek van vriend-blogger Bosma maar past toch ook wel in de hoek van Inspiratie. In Cupertino (Apple HQ) wordt angstig uitgekeken naar deze nieuwe concurrent:



Tip John Hoek



AddThis Feed Button


Social Media Journaal

Hoe ziet het 8uur journaal eruit als alle reporters twitteren, facebooken en skypen? Zo dus.



AddThis Feed Button

Google geeft raad (3)





AddThis Feed Button

Stop pesten

Als jongetje dat vroeger veel gepest werd op de middelbare school, vind ik deze site belangrijk en ook nog eens met een technisch hoogstandje:




Wat technisch erg knap is, is dat je met het uploaden van een 2-dimensionale foto een bewegend gezicht hebt gekregen!


AddThis Feed Button

Stijlvol de dag in

Ik houd wel van ochtendrituelen en de tijd nemen om er goed uit te zien.

Niet voor niets is het gezegde: kleren maken de man. Sommigen zullen het ijdeltuiterij of narcisme vinden, anderen zullen het oog voor detail waarderen. De Sunday Times Style Online gaf opdracht om de ochtendrituelen van mannen stijlvol in beeld te brengen en hier is éen van de resultaten.

Als ik zo nu en dan om me heen kijk, kunnen veel mannen nog wel wat extra tijd gebruiken om er stijlvol(ler) uit te zien. Mijn advies zou dan ook zijn om een kwartiertje eerder op te staan en even de tijd te nemen:




AddThis Feed Button


Google geeft raad (2)

Veel reacties gehad op de eerste ‘Google geeft raad’, dus nog snel een 2e en dan naar één posting per week!




Raar wat op één verschijnt, zeker als je weet dat Google aanvult op basis van G23
de meest gezochte termen. Las in 1e instantie de laatste overigens als blowen ipv bowlen, maar zal wel komen door de vele aandacht voor Yuri van Gelder.


Tip P.Monkelbaan


AddThis Feed Button

Google geeft raad (1)

Google vult aan voor je als je begint te typen. Handig, maar soms met onverwacht resultaat.

Vanaf nu een wekelijkse ‘Google geeft raad’




AddThis Feed Button

Mark, mag ik wat transparantie?

Nu Rutte I er is gekomen (met dank aan Ferrier/Koppejan die het Gedoogkabinet gaan gedogen), heb ik een leuk idee voor Mark cs. Het belastingbonnetje!

Wat doen jullie eigenlijk met mijn belastingcenten? Het is een idee van de US denktank Third Way en het zou er zo uit kunnen zien (met echte cijfers uit de USA):



In het kader van transparantie zou ik het wel willen zien! Wie maakt hem voor Nederland?


AddThis Feed Button


Leiderschap & succes

Deze infographic geeft een mooi historisch beeld van de ontwikkeling van luchtvaartmaatschappijen en hun marktaandeel in de USA:



Los van de interessante informatie valt mij op dat er één luchtvaartmaatschappij is die continue groeit in marktaandeel en nagenoeg zonder overnamen, namelijk SouthWest Airlines. Het tegengestelde valt ook op namelijk dat partijen die overrnemen, dat marktaandeel (en hun eigen) weer grotendeels verliezen!

Nu is SouthWest de luchtvaartmaatschappij van mijn held, Herb Kelleher, die werknemers bovenaan in de piramide plaatst, boven klanten en zeker boven aandeelhouders. Nu is zijn luchtvaartmaatschappij ook nog eens de enige winstgevende in de USA, dus dat lijkt prima samen te gaan.

Dus vooral focussen op autonome groei en de je mensen op een voetstuk plaatsen (en dat ook menen)!

Weinig CEO’s die zo denken. Hier twee mooie quotes van Herb:

“If the employees come first, then they're happy, ... A motivated employee treats the customer well. The customer is happy so they keep coming back, which pleases the shareholders. It's not one of the enduring mysteries of all time, it is just the way it works.”

“A company is stronger if it is bound by love rather than by fear.”


AddThis Feed Button

JFK met Life Timeline

Met deze mooie tool van Life Magazine kun je je eigen timeline maken, zoals deze:





En als bonus heeft de JFK Library al haar materiaal op YouTube gezet, waaronder deze mooie introductie overe JFK.


AddThis Feed Button

Voorspellen blijft lastig

... zelfs als je Alan Greenspan bent. In de jaren voor de grote crisis waren dit de uitspraken die hij deed over de huizenmarkt. Hij had soms wel gelijk, maar alleen het verkeerde land:



Dus kennelijk kunnen we niet zo goed voorspellen, behalve als je dan weer Arthur C. Clark bent (u weet wel die schrijver van ‘2001: A Space Odyssey’):



Dus wagen we ons liever niet aan voorspellen, maar doen we wel aan ‘vooruitdenken’ en vandaar dat wij in ons werk voor klanten veel gebruik maken van scenario’s. De mooiste die ik ooit ben tegenkomen is het ‘Mont Fleur Project’ in de opmaat naar 2002 met echte vrije verkeizingen in Zuid Afrika. Hier de hele PDF.


AddThis Feed Button

Leiderschap en Darwin

In deze (wat droge maar leerzame) video van Professor Mark van Vugt van de VU, legt hij uit hoe bij de mens onze grote hersenen zijn ontstaan uit de evolutionaire noodzaak om leiderschap te ontwikkelen.

Doordat we in grote groepen leven is met name leiderschap onze grote evolutionaire uitdaging. Een interessant gegeven; zijn boek ‘Selected: Why some people lead, why others follow, and why it matters’ (zie hier een engelse review) is nu verkrijgbaar.




AddThis Feed Button

Tijd voor een nieuwe Verlichting

Nu we de wereld met z’n allen langzaam naar de afgrond duwen is het tijd voor een nieuwe Verlichting; wellicht helpen deze inzichten:





AddThis Feed Button

Als je je nog even verveelt

Is het op kantoor nog wat rustig en verveel je je?

Ga naar de vensterbank en zoek een paar dode vliegen die daar waarschijnlijk liggen; laat ze een dagje in de zon goed doordrogen en leef je uit ...








Dank Andre voor de tip!



AddThis Feed Button

Groei moet

Ooit deed ik een training ‘Ikkologie’ bij Remco Claassen over (oa) mijn persoonlijke missie (nav Stephen Covey’s 7 Habits for Highly Effective People) en ik herinner me ‘mijn’ zin:

IK, Paul van der Marck, daag mijzelf en anderen continu uit te groeien en te doen groeien, waarbij ik de gezondheid van mezelf en mijn omgeving niet schaad


Maar wat is dat nu; groei?

Stel je een cirkel voor met alle kennis van de mensheid daarin:

Tegen de tijd dat je van de basisschool komt weet je dit:

Als je van de middelbare komt weet je een beetje meer:

Met een Bachelor krijg je een beetje specialisatie:

Een Master verdiept die specialisatie:

Als je veel promotie-onderzoeken leest kom je aan de grens van onze kennis:

Eenmaal aan die grens aangekomen, ga je je focussen:

Je duwt een paar jaar tegen de grens:

Tot op een dag de grens een stukje meegeeft:

En dat is ‘groei moet’:

Ineens ziet jouw wereld er anders uit:

Maar vergeet niet het ‘grotere plaatje’:

Blijf groeien!



AddThis Feed Button

Een goed idee is altijd simpel

Enige tijd terug schreef ik een review van het boekThe Back of the Napkin’ over het oplossen van complexe problemen met eenvoudige plaatjes. Een BusinessWeek bestseller van Dan Roam, en een must voor elke PowerPoint overkiller.

Nu heeft de NY Times blogger, Carl Richards, dit boek kennelijk goed gelezen want zijn plaatjes over de financiele sector lijken (qua stijl) zo weggelopen uit dit boek:






Mijn tips voor deze week zijn:

1: koop en lees het boek van Dan Roam en je maakt betere Powerpoints
2: stop met Powerpoint en ga over op WhiteBoard Selling (deed laatst een salestraining bij IBM hierover en ben overtuigd dat het beter is!)

Nu nog de lef om de laptop thuis te laten!


AddThis Feed Button




Wie zegt dat verzekeren saai is?

De Engelse Independer (Comparethemarket.com) denkt daar duidelijk anders over en lanceerde twee sites: comparethemarket.com en het hylarische comparethemeerkat.com.

Met de poeha van een avondvullende bioscoopfilm is deze ‘typo’-website gelanceerd met wallappers/trailers/ringtones/flickr/familiegeschiedenis van de Orlov’s (‘de oprichters’ van comparethemarket) enzovoort.



Zo kan het dus ook! Voor de liefhebbers hier een mooie voicemail: Voicemail-answerMachineRecording.

Ook de video’s zijn mooi gemaakt en kosten noch moeite lijken gespaard: klik hier voor deel 1, hier voor deel 2 en hier voor deel 3.

Was getekend: Alexander Orlov!


AddThis Feed Button

Creatieve aanpak geeft resultaat

Vorig jaar al liet Volkswagen zien hoe je met wat fantasie gedrag eenvoudig kunt veranderen (zie hier); nu pakken ze de draad weer op. Wat doen wij de volgende keer slimmer en creatiever als we verandering willen bewerkstelligen?



AddThis Feed Button

Slimme mensen. Sterke steden.

Het CPB bracht deze weeek Nederland2040 uit; een studie met 4 scenario’s over de toekomst van Nederland. De hoofdrol is daarin weggelegd voor ‘de Stad’.

Steden zijn broedplaats voor innovatie …
Sterke steden met een goed vestigingsklimaat zijn in staat om een hoogwaardig cluster van bedrijven en werknemers aan te trekken en te behouden. In deze steden vestigen bedrijven zich bij elkaar om te profiteren van kennisuitwisseling, korte aanvoerlijnen en een grote afzetmarkt. Het is geen toeval dat veel hoofdkantoren van Nederlandse multinationals eind vorige eeuw naar Amsterdam zijn getrokken.


… en zijn groot of klein
Sterke steden zijn niet per definitie groot. Na de Tweede Wereldoorlog hadden de grote steden het moeilijk met sociale problemen en mensen die wegtrokken naar slaapsteden. Amsterdam en Rotterdam verloren in die periode beide een kwart van hun bevolking. Al enige tijd is een kentering zichtbaar, vooral hoogopgeleiden vestigen zich in grote steden. De komende dertig jaar zijn grote steden succesvol als een nieuwe doorbraaktechnologie (zoals bio- of nanotechnologie) zich gaat ontwikkelen en intensieve samenwerking en afstemming tussen onderzoekers, ontwerpers, producenten en dienstverleners noodzakelijk is. Maar ook het omgekeerde is denkbaar. Kleine steden met goede wereldwijde netwerken zijn aantrekkelijk als ICT zich verder ontwikkelt. Daardoor zal fysieke nabijheid van minder belang worden. Productieprocessen die minder afhankelijk zijn van interacties tussen mensen zullen wegtrekken uit dure locaties.


Talentvolle mensen innoveren meer … Veranderende productieprocessen zorgen ervoor dat de Nederlandse werknemer zal moeten concurreren met arbeiders vanuit de hele wereld, maar hij zal ook intensief met hen moeten samenwerken. Kennis en innovatie zijn en blijven de kern voor het succes van de Nederlandse economie. Daarvoor zijn talentvolle, goed opgeleide werknemers nodig.


... en zijn specialist of generalist Specialisatie wordt in de toekomst belangrijk als communicatietechnologie zich verder ontwikkelt. Werknemers kunnen zich dan steeds meer toeleggen op een specifieke taak en daarin uitblinken. Op dit moment wordt bijvoorbeeld de productie van een Boeing 787 vanuit Chicago gecoördineerd, waarbij 43 buitenlandse bedrijven op 135 verschillende locaties zijn betrokken. De keerzijde van dit model is recentelijk door Toyota ondervonden, omdat de controle over de kwaliteit van bepaalde onderdelen onvoldoende is gebleken.Tegelijkertijd kan de toekomst ook vragen om werknemers die veel taken combineren. Dit wordt mogelijk doordat informatietechnologie alle benodigde kennis ontsluit. Een voorbeeld hiervan zijn verzekeraars die alle vragen zoveel mogelijk door één persoon laten afhandelen. Immers, hoe minder schakels, hoe minder er fout kan gaan.


Vier scenario's
Om de onzekerheid over de omvang van steden en de taakverdeling tussen werknemers in beeld te brengen biedt de CPB-studie vier mogelijke scenario's:
• Talent Towns zijn kleine, sterk gespecialiseerde steden met een wereldwijd netwerk van verbindingen. Dit biedt kansen voor gespecialiseerde werknemers, maar kent ook een grote mate van onzekerheid en concurrentie.
• Cosmopolitan Centres zijn grote gespecialiseerde steden die uitblinken in nieuwe technologie. Werknemers profiteren volop van interacties en bewegen vanuit de hele wereld naar de stad van hun specialisme.
• Egalitarian Ecologies zijn kleine steden die een breed scala aan goederen en diensten produceren aangepast aan plaatselijke voorkeuren. Werknemers opereren zelfstandig, gebruikmakend van wereldwijd beschikbare kennis en informatie.
• Metropolitan Markets is een scenario met enkele megasteden. Deze steden hebben grote aantrekkingskracht op bedrijven en werknemers wat ten koste gaat van de periferie.

Samengevat:



Download hier het hele rapport.


AddThis Feed Button

Strategic Sweet Spot

In twee simpele plaatjes staat alles wat je moet weten over je strategie en liefde voor je vak:






AddThis Feed Button

Ik doe het toch niet voor geld!

Over de onzin van bonussen hebben we hier al vaker geschreven, maar deze quote van Los Angeles Dodgers manager Joe Torre in Businessweek, over zijn vertrek bij de New York Yankees, vond ik toch wel erg mooi aansluiten:

“I was offered a very nice contract from the Yankees, after the 2007 season, but it was a reduction in pay. I could get the money back if we won this, that, and the other thing. I was insulted that they thought I needed to be motivated financially to go out there and do a better job. That’s when I walked away.”


AddThis Feed Button

Beste politieke campagne ooit!

Hadden wij maar 1 politicus met zo’n briljant verhaal!





AddThis Feed Button

As I was saying ...

Sir Ken Robinson is een heerlijke dwarsdenker over onderwijs en creativiteit. Zijn TED-talk in 2006 was al ’touché’, maar hij gaat in 2010 gewoon lekker verder; ‘as I was saying ....




AddThis Feed Button


Hollandsche Waar

Hollandsche Waar is een serie minidocumentaires over producten en merken die al sinds mensenheugenis te koop zijn en die een onderdeel vormen van het nationaal erfgoed van de Nederlandse consument.

Het verhaal achter het product. En hoe hebben ze standgehouden tijdens een crisis, de oorlog of zware concurrentie van de opkomende multinationals. Hebben ze de tand des tijds doorstaan en nieuwe wegen gezocht om met succes te overleven?

Over echt vakmanschap, met vandaag Hollandia Matzes!




AddThis Feed Button


Helemaal niet erg

Je mist meer dan je meemaakt. Helemaal niet erg.

uit Credo -
Martin Bril (1959-2009)


AddThis Feed Button

Een geniaal architect



Frank Lloyd Wright was een van de meest bijzondere architecten van de vorige eeuw en wellicht nu nog steeds, al doet onze Rem Koolhaas aardig mee. Naast het Guggenheim in New York is de bungalow Fallingwater een van zijn mooiste creaties. Nu virtueel te bezoeken:




Stel je voor dat je er mag wonen!


AddThis Feed Button

Passie is ....



De afgelopen week was ik in het Louvre in Parijs en verbaasde me werderom over de ‘grandeur’ van alles; iets daarvoor stonden we in de Dome des Invalides bij het graf van Napoleon en zei mijn zoon van 10: ‘wat een grote kist voor zo’n klein mannetje’.

En toch pakt zijn geschiedenis je; net zoals het ooit Martin Bril pakte, die over zijn passie in het boek ‘De Kleine Keizer’ zei:

De paradox van passies als deze is dat je enerzijds volledigheid wilt bereiken en anderzijds al bij aanvang weet dat zoiets onmogelijk is. Dat je er desondanks aan begint, is iets wat je later niet meer kunt verklaren. Misschien is het juist de onuitputtelijkheid die Napoleon zo fascinerend maakt. Je kunt er een heel leven mee toe, en dat is op een bepaalde manier geruststellend. Je bent thuis, zal ik maar zeggen, en je kunt ook altijd op stap. Het is leven in een verhaal. Alsof je eigen verhaal niet voldoende zou zijn.

En wat overkomt mij? Na het Louvre en de Dôme vorige week, gaan we in juli naar Elba!

Is passie het begin van ‘gekte’?


AddThis Feed Button

Anatomie van muziek

Harvard blijft een bijzonder instituut; ooit, in 1973, doceerde Leonard Bernstein daar ‘geluidskunde’ (Phonology).

In de jaren 50 was hij al eens op TV verschenen met de serie ‘Omnibus’, waarin hij diverse stukken van Mozart, Bach en Beethoven ontleedde en toegankelijk maakte voor een breed publiek. Het blijft waanzinnig knap te zien hoe hij de muziek tot leven kan laten komen; gelukkig is deze serie nu op DVD verschenen.

Hier zijn 1973 Harvard-college:




AddThis Feed Button

Raven

Dit soort verhalen blijven mooi; de film werd voor USD 5.000 gemaakt door Ricardo de Montreuil die in Lima, Peru werd geboren. Door deze short film staat hij nu op de wish-list van menig grote studio. Los van het verhaal, is het ook wel een knap stukje werk voor dat bedrag:



AddThis Feed Button

Earth-Day 2010

Het is vandaag Earth-Day; reden voor optimisme?





AddThis Feed Button

Zelf-motivatie




AddThis Feed Button

Up there

In een tijd waar alles snel moet en reclame wordt gemaakt met computers en photoshop, is het een verademing om te zien hoe vaklui deze muurschildering maken voor Stella Artois. Ook in Den Haag vind je nog wel van dit soort schilderingen, maar de meesten zijn meer dan 50 jaar oud en in verval. Mooi dat in New York toch weer tijd en geld is voor deze vorm van slow-art:

/>


AddThis Feed Button

Daredevils

Soms komts Inspiratie ook van mensen die de grenzen van de mensheid verleggen; kijk eens naar de deze daredevil:



Vergeet niet deel 2 t/m 5!


AddThis Feed Button

Harvard Helden

Harvard was deze dagen op twee manieren in het nieuws; allereerst omdat CK Prahalad overleed op veel te jonge leeftijd. Een groot en inspirerend denker is niet meer.

Zijn mooiste quote is wel:

Leadership is about self-awareness, recognizing your failings, and developing modesty, humility, and humanity.

Zijn werk over ‘The fortune at the bottom of the pyramid’ is baanbrekend en heeft de weg voor micro-krediet geplaveid:



Daarnaast was Harvard in het nieuws omdat Mythbusters de Humanisme Award kreeg; lees hier de speech van Adam Savage Food for the Eagle met een mooie video van hem over de waarde van mislukkingen:




AddThis Feed Button

De grove nar

Wellicht de beste Minister van EZ was Hans Wijers, de huidige Akzo Nobel-topman. Hij nam Geertje W. lekker op de hak op het D66-congres.

Volgens Wijers gaat het in een land goed mis ''als de koning en zijn hofhouding zo zwak zijn, dat de grove nar gaat denken dat hij ook wel koning zou kunnen worden. En het wordt nog erger als grote delen van het koninkrijk dat ook gaan denken”.


AddThis Feed Button

Als er 1 Paul ....

In een mooi interview met FT geeft de CEO van Unilever (de Nederlander Paul Polman) zijn beeld over ‘aandeelhouders’. De Nederlandse Herb Kelleher aan het woord:

But Mr Polman makes it clear that shareholders are not exactly the first thing on his mind. “I do not work for the shareholder, to be honest; I work for the consumer, the customer,” he says. “I discovered a long time ago that if I focus on doing the right thing for the long term to improve the lives of consumers and customers all over the world, the business results will come... I’m not driven and I don’t drive this business model by driving shareholder value. I drive this business model by focusing on the consumer and customer in a responsible way, and I know that shareholder value can come.”

To prove he was serious Mr Polman early on stopped offering earnings guidance to the stock market. Not everyone was pleased. Some investors wondered if the move hinted at a lack of confidence. At the time, one told the Financial Times: “As an investor, you need certainty
...Are they warning they may not be able to hit previously set targets?”

Mr Polman is unrepentant. “I needed to create an environment where we were not chasing 20 targets for the short term, but [where] we were able to do the right thing for the long term,” he explains.

“The share price went down 6 per cent,” he adds nonchalantly. “A lot of that actually was hedge funds moving out. I don’t think they were the long-term investors anyway.”

Als er 1 Paul over de dam is volgen er mee, denk ik dan maar.


AddThis Feed Button


Stealing the Future

Mooie quote van Mabel van Oranje: "We are stealing the future, selling it at present and calling it growth"


AddThis Feed Button

C'est génial

Dit filmpje van YouTube/Google is niet nieuw, maar wel erg goed gedaan:



Wat nog veel mooier is, is dat je nu zelf dit soort filmpjes kunt maken op YouTube; hier dus.


AddThis Feed Button

Earth-Day



Op 22 April aanstaande is het Earth-Day en gaat eindelijk de film van Jacques Perrin in premiere die ik vorig jaar op TED al zag in pre-productie. Wat een prachtige beelden. Ga erheen, een deel van de opbrengsten gaat naar projecten ter bescherming van de oceanen. Mochten er juffen meelezen, doe op school een extra uurtje op de 22e over de Zee!





AddThis Feed Button

Kussengevechtdag in 2011 op Plein?

Wat een heerlijk initiatief; Internationale Kussengevechtdag. Volgende jaar ook op het Plein in Den Haag? In deze wereld waar natuur en mens het steeds slechter met elkaar en onder elkaar kunnen vinden, een mooi idee om lekker wat af te reageren zonder dat je iemand kwaad doet. Met 5.000 man/vrouw tegelijk even kussenvechten; Achieving your Childhood Dreams.




AddThis Feed Button

Intrinsieke motivatie

In zijn nieuwe boek DRIVE haalt Daniel Pink het wetenschappelijk werk van Deci/Ryan aan die aantoonden dat de mens drie fundamentele behoeften heeft:
  • behoefte aan autonomie
  • behoefte aan bekwaamheid
  • behoefte aan verwantschap

In een artikel in Canadian Psychology in 2008 toonden ze aan dat mensen vele malen beter presteerden als ze ‘autonomie’ ervaarden, dan waneer ze ‘gecontroleerd’ werden; een ‘bonussysteem’ werkt als een controle-systeem.

En nu blijkt uit onderzoek van NRC dat onze top-baasjes in Nederland kennelijk de theorie van wat er wel/niet werkt niet kennen; de bonussen STEGEN in 2009.

Of zouden ze dat alleen maar doen vanuit een zelf-verrijkings-motief? Denk zelf mee over alternatieven bij bankreferendum.com.


AddThis Feed Button

Verzekeringen opfluffen

Centraal Beheer doet het al jaren, want als je product (in casu: verzekeringen) saai is en er weinig over te melden valt, dan grijp je al gauw naar de lach voor de verzekerings-advertentie. Deze voorbeelden spraken mij wel aan:








AddThis Feed Button

Pasen en Spinoza

Wat is Pasen nu eigenlijk? Wat hebben een paashaas en eitjes met Christus te maken? Hoe kan het eigenlijk dat de kruisiging van Christus en zijn wederopstanding niet elk jaar op dezelfde datum vallen?

Pasen, of Easter in het engels, komt van het Germaanse Eastre, een godin die rondtrok met in haar gevolg een ‘haas’ en deze godin en haar feest in de lente bestond al lang voordat er sprake was van Christelijke traditie. Het was een feest van de vruchtbaarheid (wellicht daarom het Ei). Om de acceptatie van de christelijke tradities makkelijker te maken voor de ‘heidenen’ bedachten de katholieken een soort mix van hun eigen katholieke feest en dat van de heidenen; leuker dan Eddy Izzard kan ik het niet vertellen.

Daarom sluit ik mij aan bij Boris van der Ham en vieren we deze dagen bij ons thuis de ‘Majesteit van de Rede’:




AddThis Feed Button

Lonely nuts

The quick follower transforms the lonely nut into a leader’ is een prachtige quote van Derek Sivers en ik ben het met hem eens dat er meer aandacht mag zijn voor de 1e golf van volgers; zonder hen geen beweging:




AddThis Feed Button


Cohennedy

Zoals menig lezer van dit blog weet, zijn Kennedy en Obama voor mij speciale inspiratiebronnen en nu lijkt Job Cohen in die lijn geplaatst te worden door yeswecohen.nl, een YesWeCohen Facebook pagina met meer dan 13.000 leden, en recent de ‘Cohennedy’ bedenkers.

Wat vindt Job daar nu zelf van?


Dan moeten z’n aanhangers zich wel realiseren dat hij in dit voetspoor moet:




Liever Job dan JP of GW denk ik dan! Het wordt een mooie lente op weg naar 9 Juni!


AddThis Feed Button

Nog één keer Einstein

1. Wijd je leven aan één zaak: “Only one who devotes himself to a cause with his whole strength and soul can be a true master. For this reason mastery demands all of a person.”
2. Ga ervan uit dat je veel tegenstand zult ondervinden: “Great spirits have always encountered violent opposition from mediocre minds.”
3. Beslis dat de wereld vriendelijk is: “The most important decision we ever make is whether we believe we live in a friendly universe or a hostile universe.”
4. Karakter belangrijker dan Intelligentie: “Most people say that is it is the intellect which makes a great scientist. They are wrong: it is character.”
5. Hou nooit op met leren: “Intellectual growth should commence at birth and cease only at death.” (eigenlijk: Groei Moet voor de (ex)OFC-ers)
6. Verander hoe je denkt: “No problem can be solved from the same level of consciousness that created it.”
7. Stel je dienstbaar op: "The high destiny of the individual is to serve rather than to rule. The value of a man should be seen in what he gives and not in what he is able to receive.”


AddThis Feed Button

Hij liegt de krokusjes uit het beton ...

... althans volgens Dominee Gremdaat:





AddThis Feed Button

Paris, je t'aime

Soms is Inspiratie ook gewoon iets moois (Parijs met een 26 GigaPixel-Camera):




AddThis Feed Button

Google 'bashing'






AddThis Feed Button

10 Lessen van Einstein

Iedereen denkt dat Albert Einstein de man is van kernenergie, maar de Nobelprijs kreeg hij voor zijn vinding hoe je uit zonlicht electriciteit kunt opwekken!

Hier 10 mooie lessen van deze bijzondere geest:

Volg je nieuwsgierigheid: “I have no special talent. I am only passionately curious.”
Ben vasthoudend: “It's not that I'm so smart; it's just that I stay with problems longer.”

Focus op één ding: “Any man who can drive safely while kissing a pretty girl is simply not giving the kiss the attention it deserves.”
De kracht van de verbeelding: “Imagination is everything. It is the preview of life's coming attractions. Imagination is more important than knowledge.”
Maak fouten: “A person who never made a mistake never tried anything new.”
Leef in het hier & nu: “I never think of the future - it comes soon enough.”
Creeer waarde: “Strive not to be a success, but rather to be of value."
Verwacht geen andere uitkomsten als je altijd hetzelfde doet: “Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results.”
Kennis komt vanuit ervaring: “Information is not knowledge. The only source of knowledge is experience.”
Leer de spelregels en ga dan beter spelen: “You have to learn the rules of the game. And then you have to play better than anyone else.”


AddThis Feed Button

Religie kan ook leuk zijn ..



Deze beelden van het Holi-Festival (hier ook) deden me realiseren dat we morgen vooral moeten stemmen en kiezen voor pluriformitiet, duurzaamheid en onderling vertrouwen.


AddThis Feed Button

Wel weer toevallig

Zat gister-namiddag in Noordwijk in de Hotels van Oranje (in, hoe kan het anders, de Bentley-bar) te praten met een ex-collega en vanzelfsprekend zaten we snel op onze favoriete drie onderwerpen namelijk auto’s, politiek en .... (u weet wel).

In een gloedvol betoog wisten we elkaar ervan te overtuigen (of waren we het al eens?) dat verhoging van de kiesdrempel een goed idee zou zijn. Dat leidt namelijk tot minder partijen, dus minder coalitievorming, minder compromissen en dus meer te kiezen! Martin vergeleek Nederland met de Weimar-republiek, waar regeren door de versplintering kansloos was. En verdomd wat staat vandaag in het NRC? Een uitgebreid commentaar van J. van Putten (JvP, niet te verwarren met JP), emiritus hoogleraar politicologie van de VU, die pleit voor verhoging van de kiesdrempel en Nederland vergelijkt met de 4e Franse Republiek, ook zo’n onbestuurbaar versplinterd geheel.

Straks hebben we 10 partijen in de 2e Kamer, met elk een klein beetje andere mening (muv die ene partij van Geertje W. dan) dan de ander. We denken dat we wat kiezen, maar we kiezen eigenlijk niks want in een regeer-akkoord wordt het toch weer een grijze brij.

Zaten we ondanks de locatie en de drank, toch op het goede spoor Martin!


AddThis Feed Button

Humpty Dumpty Balkenende

Als slotstuk in de Balkenende-trilogie:





AddThis Feed Button

Balkenende ging om 04:00

04:00 In de morgen noemt een Amerikaan 4 a.m.

Over 4 a.m. is veel gezongen en kunst gemaakt; wat te denken van deze toepasselijke Balkenende lyrics:

Maybe one day when I can move along
Maybe someday when you can hear this song
You won't let it slip away
4 AM forever


Of het beeld van Giacometti: The Palace at 4 a.m. (een soort visualisatie van huize Balkenende om 4 uur zaterdag-morgen waar Bianca op JP staat te wachten; overigens al gemaakt in 1932).

Maar mooier dan dit verhaal van Rives kan ik het niet vertellen:



JP, geniet van de rust na Balkenende 1 t/m 4!

AddThis Feed Button

Het getal 63

Ooit vertelde ik iemand over de etiquette-regels van Amy Groskamp ten Have die in 1938 het boekje ‘Hoe hoort het eigenlijk’ schreef; het boek stond bij mijn ouders in de kast en voordat ik ging studeren lag het een tijdje op mijn nachtkastje; wat ik mij niet realiseerde is dat Amy bijna al haar wijsheid had overgeschreven van George Washington, die op 16-jarige leeftijd zijn ‘110 Rules of Civility & Decent Behavior in Company and Conversation’ had geschreven. Met een geboortejaar van 1963 scande ik naar regel 63 die luidt: A Man ought not to value himself of his Achievements, or rare Qualities of wit; much less of his riches Virtue or Kindred.

Anders gezegd; je moet jezelf niet te serieus nemen. En daar moest ik even aan denken toen ik gisteravond Bos, Rutte, Pechtold, Wilders en de rest zag debatteren voor de Gemeenteraads-verkiezingen; een groepje mannen en vrouwen (Kant en Halsema waren er ook en doen vol met testosteron ook mee) die vooral tevreden waren over hun eigen one-liners, zonder echt naar elkaar te luisteren, zonder door te vragen en zonder elkaars vragen te beantwoorden.

Wilders roept dat Nederland onveilig wordt en vraagt aan Van Geel (CDA) of de Islam gelijkwaardig is aan het Christendom (vlgs. Wilders duidelijk niet aan zijn intonatie te horen)? Van Geel durft daar niet recht-op-en-neer op te antwoorden met een volmondig JA NATUURLIJK zijn die gelijkwaardig (zie Art. 1 van de Grondwet en ga zo maar door). Regel 50 van George werd aan de lopende band overtreden.

Kennelijk hadden ze Amy en George nooit op hun nachtkastje liggen!

AddThis Feed Button

TED2010 en de Ukelele


Helaas heeft de crisis (zakelijk) te hard toegeslagen om live bij TED aanwezig te kunnen zijn dit jaar, maar gelukkig zijn er sites die live-bloggen en veel twitteraars vanuit de USA; zo bleek vandaag Jake Shimabukuro aanwezig te zijn. Jake is een ukelele virtuoos (ja die bestaan!) en dan niet zo lullig bespeeld als Niko Haak dat ooit deed (je wordt ouder pappa, dat je uberhaput Niko Haak kent), maar hij bespeelt dit vergeten instrument op een geniale manier:




AddThis Feed Button

The Catcher in the Rye

La Dama y La Muerta / The Lady and the Reaper (oftewel: het oude dametje en de maaier = De Dood) is een mooie animatie (zie verderop), waarbij de titel me deed denken aan ‘The Catcher in the Rye’ van de recent overleden J.D. Salinger, die de mooiste korte verhalen uit de Amerikaanse literatuur schreef:



Jerome David Salinger (1919 - 27/1/2010) was een beroemd Amerikaans schrijver die leefde als een kluizenaar. Zijn laatste werk verscheen in 1965 en hij gaf zijn laatste interview in 1980; ik heb zijn Nine Stories (1953) besteld, maar tot die er is blijven we wachten met deze de prachtige animatie met Oscar-potentieel; La Dama y La Muerta:



AddThis Feed Button

Downloadable leesvoer / must read

Voor de liefhebbers heb ik twee mooie stukken voor download beschikbaar gesteld:

- een mindmap van de last Lecture van Randy Pausch

- een boekje van Seth Godin: What Matters Now


AddThis Feed Button


Bewust 'lekkende appels'

In de uitzending van de DWDD een item over de iPad met Alexander Klopping:




Los van de WAUW-factor van het apparaat is het mooi om twee dingen te leren van Apple en Steve Jobs:

- Bewust lekken om hype te creëren:

Often Apple has a need to let information out, unofficially. The company has been doing that for years, and it helps preserve Apple's consistent, official reputation for never talking about unreleased products. I know, because when I was a Senior Marketing Manager at Apple, I was instructed to do some controlled leaks.


- Presenteren als Steve:




Voor een gedetailleerde en meer wetenschappelijke analyse van zijn presentaties verwijs ik je naar deze link, maar het komt altijd neer op:
een krachtige opening;
een simpele, bijna klassieke, structuur;
herhaald gebruik van de ‘Heilige Drie Eenheid’;
rijk, beeldend, taalgebruik;
één terugkerend thema door de hele speech.


AddThis Feed Button

Pas op ...

Morgen is het 65 jaar geleden dat Kamp Auschwitz (27 januari 1945) door de troepen van het Rode leger werd bevrijd.

Daarom is het morgen Holocaust Memorial Day en wordt deze bevrijding groots herdacht, maar is dat direct ook een moment om weer stil te staan bij intolerantie, iets waar we in ons landje weer wat meer last van lijken te hebben. Een mooie column over intolerantie was gisteren op BNR van Khalid Boudou; pas op ‘aardig’!

Maar opdat wij nooit vergeten roep ik iedereen op om morgen (met zijn/haar kinderen) te kijken naar de NOS of nu al hier het voorlezen van de namen, van de 102.000 Joden die uit Nederland verdwenen, te volgen .



AddThis Feed Button

Over een pad met een 'zware stem'

De BBC maakte een mooi Radio-programma over ‘The Beatrix Potter Guide to Business’; Beatrix Potter is de beroemde Engelse schrijfster van kinderboeken (een beetje in de lijn waar ook Pooh zit) met machtig mooie illustraties. Met een beetje lateraal denken is een Beatrix Potter-boek ook een goed management-boek; het verhaal van “Mrs Tittlemouse” is zo een waarschuwing voor de risico’s van het inhuren van management consultants.

Mrs Tittlemouse is “a most terribly tidy particular little mouse” die de hele dag aan het poetsen is en druk bezig is om indringers uit haar huis te houden. Op een dag komt mr. Jackson, een pad met een zware stem (“fat-voiced toad”), toch haar huis binnen en maakt het zich gemakkelijk, gaat op zoek naar wat te eten en verandert ondertussen haar huis in chaos. Als hij uiteindelijk weggaat is Mrs Tittlemouse nog een dag bezig om de boel weer op orde te krijgen.

Is dat een parabel over consultants? Vaak wel als we Cees Min in zijn boek ‘Bye Bye Consultant’ moeten geloven; ik vind het wat overtrokken, maar soms doen we inderdaad alleen maar ‘brand-oefeningen’; nuttig maar zelden leidend tot echt resultaat.


AddThis Feed Button

Voorvocht-mensen

Een paar weken terug hoorde ik een grappige term van Theo Maassen bij DWDD, namelijk ‘voorvocht-mensen’, afkomstig uit zijn recente show:



Voorvocht mensen zijn mensen die zijn ontstaan uit voorvocht; minuscule, misselijke zaadcelletjes die zich nog vóór de zaadlozing op slinkse wijze in het heiligdom der heiligdommen hebben weten te verschansen. Terwijl dat natuurlijk niet de bedoeling was! Deze soort zeg maar:



In het zakelijke en politieke leven zijn genoeg voorbeelden te noemen. Toch? Wie durft? In ieder geval een mooi nieuw woord toegevoegd aan de taal: ‘voorvocht-mensen’.



AddThis Feed Button

Het weekendgevoel ook op maandag?

Richard Ryan laat in een artikel in USA Today zien dat we in het weekeinde gelukkiger zijn en dat komt niet omdat we dan aan het recreëren zijn, maar omdat we een gevoel van ‘autonomie en zinvolle relaties hebben’. Op zaterdag en zondag ‘there’s more connection with other people and more self-direction’.

Maar als dat de reden is, waarom lukt dat dan niet op maandag tot en met vrijdag? Kennelijk hebben we dan geen gevoel van autonomie en hebben we geen zinvolle verbinding met collega’s. Mijn stelling zou ook zijn dat gelukkigere mensen door de week ook productiever zijn. Dus tel uit je winst; een bewijs dat meer Rijnlands sturen tot meer duurzaam resultaat leidt!

En ’self-direction’ in een zakelijke context werkt het beste als iedereen een goed beeld heeft van ‘hoger doel’ dat de organisatie nastreeft of zoals Nikos Mourkogiannis het noemt een ‘purpose’ heeft:




AddThis Feed Button

BingoCredit

Eindelijk weer een bank met humor; financiering voor de ‘make-over’ van je vrouw (met mee-financiering van de vervangster tijdens haar afwezigheid) of financiering voor een grafkist als Toetanchamon. In Frankrijk weten ze wat het ‘echte leven’ is (het ‘savoir vivre’); ik solliciteer in dat callcenter! Au revoir et à bientôt:








AddThis Feed Button

Spreken als Obama

Nadat ik mezelf nog eens terugzag op een video voor de New Knowledge Club, moest ik denken aan een stukje dat ik ooit eens las over ’spreken als Obama’.

2 Dingen vielen me daar toen in op en klaarblijkelijk moet ik daar nog wat aan doen.

1. De Pauze

Obama is een meester in pauzeren in zijn speeches. Hij pauzeert om zijn publiek hem bij te laten houden, om zijn publiek tijd te gunnen om te horen wat hij zegt en pauzes stralen gezag, zelfvertrouwen en doordachtzaamheid uit. Kijk maar eens naar zijn Chicago-speech; hij opent met: “If there is anyone out there who still doubts that America is a place where all things are possible, who still wonders if the dream of our founders is alive in our time, who still questions the power of our democracy, tonight is your answer” (bij mij duurt dit nog geen 20 seconden).

Maar hij zegt het als volgt (waarbij elk streepje zo’n 3 seconden duurt!):

“If there is anyone out there / who still doubts / that America is a place / where all things are possible, / who still wonders / if the dream of our founders / is alive in our time, / who still questions / the power of our democracy, / tonight / is your answer.” (bij Obama duurt dit bijna 1 minuut!)

Waar je pauzeert is minder relevant, maar zet deze tekens in je tekst en adem in/uit bij elke schuine streep; de bedoeling is dat je je lichaam leert ‘vertragen’.

2. Lichaamstaal

Als je jezelf aanleert rustig te spreken, moet je lichaamstaal ook ’synchroon’ met je tekst zijn. Obama beweegt losjes, zelfverzekerd en vlotjes. In elke situatie straalt hij rust en zelfverzekerdheid uit. Een mooi voorbeeld is zijn opkomst bij Ellen DeGeneres toen hij nog senator was. Hoe doe je dat? Onderzoek in de Scientific American suggereert dat je de hele dag moet focussen op één woord (bijvoorbeeld: ‘rustig’) en dat je dit woord in je hoofd moet blijven herhalen bij alles wat je doet en dan vanzelf (na veel oefening) deze rust ook in je lichaamstaal tot uitdrukking komt.

Ik blijf voorlopig oefenen!


AddThis Feed Button


Ik wens je ....

Ontvangen NieuwjaarsGroet:

Geen excellente organisatie,
maar gewoon professioneel
Geen winstmaximalisatie,
maar maatschappelijk verantwoord
Geen operational excellence,
maar gemotiveerde medewerkers
Geen “nummer 1 in …”,
maar een echt aansprekende visie
Geen politiek,
maar transparantie
Geen afstand,
maar verbinding
Geen 120% declarabel,
maar balans in werk en leven
Geen overwerk,
maar tijd voor degenen die tijd verdienen
Geen “druk, druk, druk …”,
maar lekker bezig
Geen methodiek,
maar authentiek
Geen “het maximale uit jezelf halen”,
maar het optimale
Geen opwarmmaaltijden,
maar eerlijk en smakelijk
Geen ontzag,
maar respect
Geen dogma’s,
maar begrip
Geen haast,
maar zorgvuldigheid
Geen 2009,
maar een mooi Slow 2010

(met dank aan Frank van Elsdingen)


AddThis Feed Button

Bonussen bij ABN-AMRO?

Een personeelsmanager van ABN Amro, Kilian Wawoe, zegt in de Volkskrant bij de bank te zijn weggegaan vanwege de ‘bonuscultuur’. Of het nu waar is of niet (misschien moest hij gewoon weg), het is wel een ‘held’ dat hij in de krant eea aan de kaak stelt. Wawoe zegt in de Volkskrant dat de financiële crisis en het ingrijpen van de overheid niet tot veranderingen hebben geleid; volgens hem wordt nog steeds bij vrijwel iedere grote bank gewerkt met een variabel beloningssysteem.

Wawoe werkte naast zijn werkzaamheden bij de afdeling personeelszaken aan een proefschrift over prestaties van (bank-)medewerkers. Hij zegt in het artikel dat hij moest kiezen tussen ''de wetenschap die variabele beloningen afraadt'' en zijn dagelijkse praktijk. Hij bedoelt waarschijnlijk het bewijs dat ook hier eerder werd aangehaald: bonussen werken NIET bij niet-routineuze taken. Ik stuurde toen een mailtje daarover naar Wouter Bos bij Min. Fin., maar hoorde daar niets op.

Wat is er nou nodig om ondernemers/managers in te laten zien dat bonussen gewoon dom zijn omdat ze AVERECHTS werken!


AddThis Feed Button

Toch maar gaan promoveren?

In het kader van de goede voornemens: ga promoveren!

Het licht natuurlijk voor de hand, zou je zeggen, maar er is een direct verband tussen de behaalde diploma’s en werkloosheid. Dat de verschillen zo groot zouden zijn, had ik niet gedacht. Iemand met een doctorsgraad verdient gemiddeld bijna 4 keer meer dan iemand zonder diploma’s en de kans op werkloosheid is bij de hoogst-opgeleiden ruim 5 keer kleiner. Althans in de USA, maar ik denk dat het hier niet wezenlijk anders zal zijn:




AddThis Feed Button

Soms is simpel toch lastig

Soms zijn dingen die eenvoudig lijken toch nog lastig, vooral na een nacht vuurwerk en drank:




AddThis Feed Button

Whack a Banker

Het is toch aardig te zien dat iemand iets leuks heeft bedacht om aan bankiers en hun moraal te verdienen. Jammer dat het spel niet naar Nederland komt:




AddThis Feed Button

Op naar een mooi 2010

InspiratieBlog wenst alle lezers een bevlogen en geïnspireerd 2010:




AddThis Feed Button

Barack stuurt een kaart

Ruben (10) stuurde een vraag naar Barack Obama en kreeg deze kaart terug:




AddThis Feed Button


SlowCapital

Na SlowFood, SlowManagement en SlowConsult, is er nu SlowCapital. In een aardig boekje van Seth Godin en een ’dreamteam’ staat een mooie pagina van Fred Wilson, ooit WallStreet ’shark’. Nu aanhanger van SlowCapital:





AddThis Feed Button

2009 in Foto's

De Boston-Globe heeft waarschijnlijk één van de mooiste fotografie-sites; bij deze 2009 Deel 1, dan 2 en hier 3. De volgende foto (de uitbarsting van de Sarychev vulkaan op de Kuril Eilanden op 12 juni 2009) is om je een beeld van de foto-kwaliteit te geven:



2009 Zal de herinnering ingaan van ‘Change’, Hoop, maar ook veel Desillusie en Ellende; maar wellicht moeten we ‘change’ zien in een wat langer perspectief. Zoals Mabel laatst zei op TedxAmsterdam: ‘vaak overschatten we wat we kunnen bereiken op de korte termijn, maar onderschatten we wat we kunnen bereiken op de lange termijn’.

Dat is de ‘spirit’ voor 2010!


AddThis Feed Button

Dikke kat



Dat is wat Obama ze noemt; bankiers zijn ‘fat cats’ die er niks van begrepen hebben!




‘Het is ze nog altijd een raadsel waarom de mensen boos op ze zijn ... Laten we eens kijken: jullie halen ieder tien, twintig miljoen dollar aan bonussen op terwijl Amerika het slechtste economische jaar in decennia heeft doorgemaakt. En jullie hebben het probleem veroorzaakt ....En het zijn dezelfde banken die hebben geprofiteerd van de hulp van de belastingbetaler, die zich nu samen met hun lobbyisten met hand en tand verzetten tegen toezicht en controle'', aldus Obama.

Wie volgt?


AddThis Feed Button

Managers en Leiders

Henri Mintzberg heeft zojuist een nieuw boek uitgebracht: Managers waarin hij het verschil tussen managers en leiders nuanceert en minimaliseert: we should be seeing managers as leaders and leadership as management practiced well.”.

Nu geloof ik dat het van waarde is om het onderscheid te maken blijven maken, omdat het twee verschillende dingen blijven, maar ben het met hem eens dat je het beste goede leiders als managers kunt hebben:



Dit is een sheet uit mijn Speakers Academy verhaal over Leiderschap! Mintzberg concludeert in zijn boek:

‘To be a successful manager, let alone—dare I say—a great leader, maybe you don’t have to be wonderful so much as more or less emotionally healthy and clearheaded.’

Zoals Peter Drucker al zei in zijn
Concept of the Corporation (1946): ‘No institution can possible survive if it needs geniuses or supermen to manage it. It must be organized in such a way as to be able to get along under a leadership composed of average human beings’.

Gelukkig maar.


AddThis Feed Button

Kerst Inspiratie (gratis)

Voor iedereen die nog wat wil knutselen met Kerst hier wat Inspiratie (en gratis te gebruiken; klik op afbeelding voor ZIP-file met grote versie):



AddThis Feed Button

Nobelprijzen en nederigheid

Obama ontving de Nobel-prijs en gaf een mooie speech waarin hij relativeerde waarom hij hem had gekregen:

‘I am at the start and not the end of my labors .... Compared with some of the earlier recipients, my accomplishments are slight ... Others are far more deserving of this honor.’

Gelukkig ziet hij zelf in wat het Nobel-commitee zelf niet goed ziet; de Nobel-prijs is toch geen aanmoedigingsprijs? Hier zijn hele tekst.





AddThis Feed Button

LeaderShit




AddThis Feed Button

TEDxAdam



Was gisteren met zo’n 400 anderen de gelukkige deelnemer aan TEDxAdam het event dat ‘in lijn’ met TED in de USA de wereld wil helpen verbeteren door ‘het verspreiden van ideeën die het waard zijn’. En dat waren ze; de verhalen waren bijzonder met oa Mabel van Oranje over ‘leiderschap’ (we often over-estimate what we can do in the short term, but we often under-estimate what we can achieve in the long run) en een prachtig verhaal van minister Frans Timmermans tegen de ‘makelaars van angst’ (keek u mee heer Wilders?) in onze maatschappij.

Voor mij was het verhaal van Rabbijn Soetendorp het emotionele hoogtepunt van de dag; het Charter voor Compassie kwam hier al eerder voorbij! Soms was het zwaar kraken in de bovenkamer: vooral bij Wubbo Ockels over ‘tijd als menselijk antwoord op zwaartekracht’ en Robbert Dijkgraaf over ‘zwarte energie en de oorsprong van het heelal’: hij wees op de ontnuchterende conclusie dat ons sterren- en planetenstelsel maar vier procent van het heelal vormen. De resterende 96% procent is ‘lege ruimte.’ Maar die lege ruimte is eigenlijk levend met protonen en andere deeltjes die spontaan ontstaan en weer verdwijnen. De lege ruimte breidt zich uit, steeds sneller. The future of the universe is literally dark. Gelukkig hebben we daarvoor nog wel even (een paar miljard jaar of zo).

Een geweldig slot was daar voor Bjarke Ingels, een jonge Deense architect, die de wereld bestormt met zijn talent, humor en energie:




De vraag die steeds nadrukkelijker blijft hangen: wat doe je zelf eigenlijk?




AddThis Feed Button

Level 5 held in 3D

Je weet nog wel dat in januari een vliegtuig in de Hudson landde; dat was onder leiding van Chesley Sullenberger, de koelbloedigste piloot aller tijden, die ik toen een Level 5 Held noemde, in analogie naar het Level 5 Leadership bij Collins. Op grond van al het beschikbare materiaal maakte een bedrijf een 3D animatie hoe dat er aan toeging. Niet voor mensen met vliegangst:




AddThis Feed Button

Vakmanschap = Meesterschap

Als jongetje was ik verzot op de boeken van Roald Dahl en op latere leeftijd las ik nog steeds met veel plezier zijn, vaak bizarre, korte verhalen.

Binnekort veschijnt er een film in de bioscoop, die gebaseerd is op een Roald Dahl verhaal, namelijk 'The fantastic Mr. Fox'. De reden dat ik dat hier meld, is dat de film niet computer-geanimeerd is (ook knap) maar beeldje-voor-beeldje (30 per seconden) op basis van 'stop-motion' tecniek gemaakt is, zoals het vroeger ook wel werd gedaan.

Bijna 157.000 keer moesten de poppen verzet worden en hun ledematen, gezichten etc. een miniscuul beetje verzet worden. Het resultaat is verbluffend en in deze tijd een verademing; het ware vakmanschap laat zich altijd herkennen.




AddThis Feed Button

Compassie

Vandaag is het wereldwijde Handvest voor Compassie (van Ted-winnares Karen Armstrong) in zijn definitieve tekst uitgebracht:




Hier de integrale tekst:

Het principe van compassie of mededogen ligt ten grondslag aan alle religieuze, ethische en spirituele tradities; steeds opnieuw wordt daarmee een beroep op ons gedaan alle anderen te behandelen zoals wij zélf behandeld willen worden. Compassie is onze drijfveer om ons onvermoeibaar in te zetten voor het verzachten van het leed van onze medeschepselen, om terug te treden uit het middelpunt van onze wereld en een ander voor het voetlicht te plaatsen, en om recht te doen aan de onschendbare heiligheid van ieder mens en een ieder, zonder enige uitzondering, te behandelen met volstrekte waardigheid, gelijkheid en respect.

Daarbij hoort tevens de opdracht om er zowel in het openbare als in het privé-leven voor te waken geen enkele vorm van leed te veroorzaken. Door gewelddadig te handelen, door de kwaliteit van het leven van een ander te verslechteren, door de grondrechten van die ander te misbruiken of te ontkennen, en door haat te zaaien met laatdunkende uitingen over anderen - zelfs over onze vijanden - doen wij de menselijkheid die wij allen met elkaar delen geweld aan. Wij erkennen dat wij er niet in zijn geslaagd een leven te leiden vervuld van compassie en dat sommigen uit naam van hun religieuze overtuiging het totale menselijke leed zelfs groter hebben gemaakt.

Daarom roepen wij iedere man en vrouw op om ~ compassie opnieuw te maken tot de kern van moreel handelen en van religie ~ terug te keren naar het oude principe dat iedere interpretatie van geschriften die aanzet tot geweld, haat of minachting geen enkele legitimiteit heeft ~ garant te staan voor de verstrekking van correcte en respectvolle informatie over andere tradities, godsdiensten en culturen aan jongeren ~ positieve waardering van culturele en religieuze verscheidenheid te stimuleren ~ bij te dragen aan medeleven, gebaseerd op kennis, voor het leed van alle mensen, ook van hen die wij als onze vijanden zien.

Het is van wezenlijk belang dat wij compassie in onze gepolariseerde wereld maken tot een duidelijke, lichtende en dynamische kracht. Indien compassie is geworteld in principiële vastbeslotenheid om uit te stijgen boven egoïsme, kan zij politieke, dogmatische en religieuze grenzen slechten. Als product van onze wezenlijke afhankelijkheid van elkaar, speelt compassie een fundamentele rol binnen menselijke relaties en bij een volwaardig mensdom. Compassie voert naar verlichting en is onmisbaar voor het realiseren van een eerlijke economie en een harmonieuze wereldgemeenschap die in vrede leeft met elkaar.

Hier de PDF.


AddThis Feed Button

Zo komt Vertrouwen nooit meer goed

Het verhaal is op Youtube al een hit: Dave Carrol gaat met z'n gitaar op reis met United Airlines, komt de gitaar in stukken aan en United doet er niks aan. Wat blijkt helaas voor hen, Dave Carrol is een singer-songwriter en maakt er een liedje en filmpje over en zet dat op YouTube en klaagt virtueel op die manier United Airlines aan.

Het filmpje is bijna 6 miljoen keer bekeken en United Airlines heeft er veel last van:



Het ergste komt nog: Dave Carrol vloog recent weer een keer (noodgedwongen) met UA en verliezen ze zijn bagage!! Je zou verwachten dat als iemand je al zo veel (terechte) last heeft veroorzaakt, dat dan alle alrambellen afgaan als hij op je passagierslijst komt. Ik zou persoonlijk zijn bagage lopend gaan brengen zodat niks kwijtraakt, breekt of wat dan ook.

Maar ja een zelfreferentieel systeem wordt wellicht nooit meer anders. Sic!


AddThis Feed Button

Formule voor Schuld(gevoel)

Er is een groot verschil tussen je schuldig voelen (je hebt een externe regel overtreden) en je schamen (je hebt een eigen, interne, norm overtreden). De formule voor schuldgevoel is:



Remorse laat zich vertalen door 'berouw'; dus de mate waarin je je schuldig 'toont' is de mate waarin je berouw beleidt (met de mond), gedeeld door je feitelijke gedrag.


AddThis Feed Button

Religie; simpele beslisboom

TED- and Twitter friend Fleur Brown (she's from Australia, hence this blog in English) just sent me this easy to use decision-chart. Whatever I do, I end up in the box for 'Atheists', but only because I had to state 'Yes' to Insane and 'No' to Rich. What about you?




AddThis Feed Button

Coaching voor bankiers

In 'De vloer op' spelen bekende acteurs improviserend in op actuele dilemma's; een briljant TV-programma met top-acteurs. Gijs is bankier en zoals zoveel van zijn beroepsgenoten totaal afhankelijk van staatssteun. Hij doet echter of hij elke cent nog zelf verdient en dat is niet goed voor het toch al geschonden imago van de bankwereld. Hij krijgt een coach toegewezen, die hem lessen in nederigheid gaat geven. Met Gijs Scholten van Aschat en Stefan de Walle.

Get Microsoft Silverlight


AddThis Feed Button

Weird Art



Nu ben ik met een vrouw van de Kunstacademie wel wat gewend, maar was toch even verrast van de kunst van de Koreaan Gwon Osang die foto's op levensecht formaat weer aan elkaar plakt tot een 100% getrouwe kopie; zeg maar kunstzinnig klonen. Ik vond het mooi!


AddThis Feed Button

Weird Science

Elk jaar wordt aan Harvard de alternatieve Nobelprijs uitgereikt voor wetenschappers die 'vreemd onderzoek' doen ('weirdr science'), maar wel echte wetenschap bedrijven. Zoals bijvoorbeeld de alternatieve Nobelprijs voor de Vrede, aan Stephan Bolliger cs. van de University of Bern, Zwitserland, die bepaalden of je beter met een volle of een lege bierfles op je hoofd geslagen kunt worden ('Are Full or Empty Beer Bottles Sturdier and Does Their Fracture-Threshold Suffice to Break the Human Skull?" Stephan A. Bolliger, Steffen Ross, Lars Oesterhelweg, Michael J. Thali and Beat P. Kneubuehl, Journal of Forensic and Legal Medicine, vol. 16, no. 3, April 2009, pp. 138-42. DOI:10.1016/j.jflm.2008.07.013).

Of bijvoorbeeld de Nobelprijs voor 'diergeneeskunde' aan Catherine Douglas en Peter Rowlinson van Newcastle University, die bewezen dat 'koeien met namen, meer melk geven dan koeien met nummers'.

Maar dat laatste is interessant en relevant, want geldt het dan ook voor medewerkers dat ze beter presteren als ze 'als naam' behandeld worden dan 'als nummer'? Ik denk van wel! Dus managers, kom uit je kamer, leer je mensen kennen bij naam en behandel ze als 'goede bekenden'.


AddThis Feed Button

Met 'fun' meer resultaat

Bij ons nieuwe bureau vertellen we onze klanten dat 'FunWorks' meer resultaat oplevert en dat het zowiezo leuker is om in een 'fun'-omgeving te werken, maar wat blijkt uit deze video's (initiatief van VW); het werkt echt beter:



Zo is er de 'piano-trap' en 's werelds diepste afvalemmer! FunWorks!


AddThis Feed Button

Toblerone en verstopte beren

Stond met mijn zoontje in Pathé en vertelde hem over de verstopte 'beer' in het logo van Toblerone. Dat geloofde hij pas toen hij het 'zag' (had Cruijff kunnen zeggen), maar het is echt zo:



En dat is omdat Toblerone uit Bern (CH) komt en dat een verbastering van 'Baeren' (beren) is. Waar gaat deze blog naartoe, hoor ik u denken, maar het gaat over inspiratie door (goed) design, zoals bijvoorbeeld ook deze:



U ziet (bij een tweede keer kijken) vast ook de kaart van Australie in de boog tussen rug, bil, arm en been? Hier vindt u een prachtige verzameling mooie logo's ter inspiratie.

En waarom is goed design belangrijk? Zie hier het pleidooi van Philip Starck ('He is so French, it hurts'):




AddThis Feed Button

Twitteren in real life

Ik Twitter zo nu en dan, maar sommige van mijn Twitter-vrienden (oa Eelco heeft breedband op zijn iPhone om de stroom Tweets bij te houden!) tweeten 20 keer per dag. Zoals jullie vast al weten, mag je bij Twitter maar 140 karakters gebruiken en dat lijkt veel, maar valt soms tegen.

Hoe zou de wereld eruit zien, als je altijd maar 140 karakters mocht gebruiken?





AddThis Feed Button

Electrische auto wordt sexy

De MVO-trend zet door in autoland en had je tot voor kort uitsluitend de op een zetpil lijkende Prius, komt er binnenkort de Fisker. Deze auto ziet eruit als een Italiaans raspaard; gaat ook nog eens extreem snel en rijdt het grootste stuk op electische stroom (je steekt hem thuis in het stopcontact).


{klik foto}


Investeert de overheid in Nederland iets meer dan 22 miljoen in electrische auto's (Maria en Camiel willen er elk een), gaat er in Fisker bijna $500 mijoen extra per vandaag! In Nederland gaat hij < 100K kosten (geen BPM en dat scheelt al gauw de helft!) en dan wordt het toch weer leuk!


AddThis Feed Button


Zijn we het wel waard?



Als vervolg op de film van Al Gore komt binnenkort 'The Age of Stupid' uit; we zijn in 2055 aanbeland en de wereld is er slecht aan toe. Een archivaris (een mooie rol van Pete Postlethwaite) woont alleen op Antarctica en bekijkt de beelden die hij heeft opgeslagen, hoe het zo ver heeft kunnen komen.

Zijn we het eigenlijk wel waard om gered te worden? Gaat dat zien:




AddThis Feed Button


Nabrander over bonussen en motivatie

Vandaag een kop in het FD: 'Opstand bij Robeco om bonus'. Dit bracht mij ertoe om als nabrander op deze post, nog even deze poster uit het archief op te duiken; uitprinten en ophangen!





AddThis Feed Button

Bonussen en Speltheorie

Van onze 'vaste' Gastcolumnist A. vd Zwan

Al lezend over John Forbes Nash jr. (1994), de bedenker van de Speltheorie, viel mijn oog op de Inspiratiefeed ‘Bonussen werken AVERECHTS’. Wat is er nou leuker op een zaterdagmiddag dan je verdiepen in de Speltheorie, zul je je afvragen. Het toepassen van deze theorie op bijvoorbeeld de bonus-discussie! Kennis moet immers rollen.

Nash is behalve bekend om zijn Schizofrenie, de scheidslijn tussen een genialiteit en gekte blijkt uitermate dun te zijn, bekend voor zijn bijdrage aan de wiskunde en heeft hiermee, met overigens slechts een semester economie in zijn bagage, in 1994 de Nobelprijs voor Economie ontvangen met zijn Speltheorie.

Kort door de bocht is deze theorie als volgt:

‘Onder bepaalde voorwaarden blijkt dat er zelfs bij een spel met oneindig veel keuzes een strategie bestaat voor de spelers zodat elke speler het best mogelijke krijgt. Bij zo’n strategie, een verzameling keuzes voor elke speler, kan geen enkele speler het beter doen door van strategie te wisselen. Voorwaarde blijft dat de spelers eenzijdig handelen: het vormen van een kartel met een andere speler om samen onder één hoedje te spelen tegen anderen, is niet toegestaan. Zodra bij een spel een evenwicht is bereikt, zal het altijd in die evenwichtstoestand blijven – dat is het lot van het spel.’

Dit loslatend op de bonus-discussie is het dus maar de vraag of allerlei opgelegde bonusbeperkingen uiteindelijk wel de juiste oplossing en evenwicht geeft. Dit blijkt nu al, omdat in de huidige ‘bonus structuur’-voorstellen van de Nederlandse banken, deze regels bijvoorbeeld niet gelden voor ‘bankiers’, maar wel weer voor commissarissen en andere bestuurders.

Maar de theorie van Nash veronderstelt dat de verwachting van beide partijen over elkaars gedrag gebaseerd zal zijn op de intrinsieke eigenschappen van de onderhandelingssituatie. Dit doordenkend, is de hoogte van bonussen dus niet het primaire probleem maar juist de ‘intrinsieke eigenschappen’ die hier aan ten grondslag liggen. Op dit moment zijn deze veelal uitsluitend financieel georiënteerd (omzet, winst, etc) en allerlei andere grondslagen zoals bijvoorbeeld welzijn, geluk, kennisontwikkeling, milieu en tevredenheid worden hier doorgaans niet in meegenomen.

De stap naar de vernieuwende gedachtegang en werkwijze van Dan Pink en Slowconsult maakt u dan toch vanzelf? Tijd voor een andere mindset, tijd voor een paradigma wisseling!
----
Anthony van der Zwan; werkzaam als onafhankelijk en zelfstandig Business en Informatie Analist.

Bonus van uw hoofdredacteur:




AddThis Feed Button


Purpose: We choose to go to the moon

Het boek Purpose van Nikos Mourkogiannis staat al jaren hoog in mijn lijstje van goede boeken; steeds vaker kom je het woord 'purpose' (doelgericht, doelmatig, 'een doel hebbend') tegen, zo ook recent bij Dan Pink.

Vandaag viel bij mij het kwartje dat Purpose meer is dan 'een doel' hebben; het is bijna iets holistisch, iets spiritueels, zoiets als een 'hoger doel' hebben, waarmee een volk of organisatie gemobiliseerd kan worden.

Zo leidde de speech van JFK tot een 'spirit' in de USA waardoor het (mede) mogelijk was om een man op de maan te zetten:

'We choose to go to the moon. We choose to go to the moon in this decade and do the other things, not because they are easy, but because they are hard, because that goal will serve to organize and measure the best of our energies and skills, because that challenge is one that we are willing to accept, one we are unwilling to postpone, and one which we intend to win, and the others, too.'





De vraag die opkomt is wat het 'hogere doel' van diverse organisaties nu echt is?




AddThis Feed Button

De weg naar succes; vroeger en nu.

Uit deze plaat (origineel uit 'The Etude', 1913) is de weg naar succes af te leiden die toen kennelijk liep via de poort van 'Bohemianisme' en langs de steeg van 'I don't need system' (klik plaat voor vergroting), en die uiteindelijk langs de bergen van de 'Gebrekkige Voorbereiding' uitkwam bij 'Succes':



Heel anders is de moderne variant waarbij Succes volgens Richard St. John een continu proces is van: passie, hard werken, focus, 'een pushy moeder', veel ideeen, continue verbetering, een attitude van dienstbaarheid en volhardendheid:




AddThis Feed Button

Excellence 'always'

Het woord ’Excellence’ werd lang gelden door TomPeters op de kaart gezet en los van de wat opdringerige stijl van Tom Peters zelf, blijven een aantal quotes van hem hangen: ’Fail fast, Learn Fast’, is één van mijn favorieten. Weinig mensen, bedrijven kijken zo tegen ’mislukken’ aan. Recent was hij in de buurt en nu staan zijn sheets online; ze zijn in dezelfde schreeuwerige stijl, maar ook hier zitten prachtige tussen. Wat zou het zijn om hem op ons volgende netwerk-event te hebben!




AddThis Feed Button

Nog één keer Kennedy



De eulogie (uit het Grieks εὐλογία, letterlijk: goed woord, is een lofrede of lofdicht uitgesproken bij een speciale gelegenheid) bij de begrafenis van Ted Kennedy werd uitgesproken door President Obama:



Bijna 40 jaar geldeen sprak hijzelf de eulogie bij de begrafenis van zijn broer Robert Kennedy (1968):



Wat opmerkelijk is dat in één familie zoveel grote sprekers, denkers en doeners kon komen.


AddThis Feed Button

Capitalism: a love story

Bowling for Columbine was een prachtige aanklacht tegen vuurwapenbezit (zie ook) in de USA door Michael Moore. Zijn nieuwe film komt in oktober en belooft weer smullen te worden. Met name de scène waar hij op de stoep gaat staan bij AIG met lege geldzakken om het geld van het volk terug te halen doet denken aan de goede tijden van Breekijzer (alleen het 1e seizoen was ooit goed):




AddThis Feed Button

Leiderschap in het volgende milennium

Nitin Nohria en Amanda Pepper van Harvard Business School's Leadership Initiative gingen de samenwerking aaan met XPLANE (spreek uit ’explain’) om een video te maken over de betekenis van leiderschap voor de problemen waar we in de wereld voor staan.

"It is my desire to inspire people of all ages and social demographics to think about leadership on a broad level, contemplate what it means to them and what individual impact they can have when it comes to leading," volgens Nohria.




AddThis Feed Button

Verhalen van volharding en overleving

Twee jaar geleden reisden we door Cambodja, een land met een geweldig cultureel erfgoed (zie hier en hier), maar ook een vreselijk verleden onder het schrikbewind van de Khmer Rouge:

IMG_3398.JPG

Gelukkig is er nu een VN-tribunaal dat de slachting (met tussen de 1,5 en 2 miljoen slachtoffers op een bevolking van 7 miljoen!) aan de kaak stelt en de schuldigen straft. Het verhaal over de moeder van Sophal Ear is een bron van inspiratie voor ons allen:




AddThis Feed Button

When men were 'Mad Men'

Mad Men is op dit moment wel mijn favoriete serie; het gaat over een reclamebureau in de jaren 60 waar mannen de hele dag drinken en roken en vrouwen op hun man thuis wachten met het eten op tafel! In de US is zojuist het derde seizoen gestart (nadat de serie talloze prijzen won); hier zendt de VARA het 1e seizoen uit. De serie geeft een prachtig tijdsbeeld en is tot in de kleinste details verzorgd. De tagline: ’When men were men and women were skirts’ zegt alles:



Hoe
zou jij eruitzien zo’n 50 jaar terug?



Naast het audio-visuele genot (en de droge humor) zijn er ook management-lessen uit de serie te trekken (quote van Inc.com):
1. Most acquisitions don't pan out as planned. From the start, this season's action seems to revolve around the consequences of the decision of partners Roger Sterling, Bertram Cooper, and Don Draper to sell their agency, Sterling Cooper, to a larger British firm, Putnam, Powell and Lowe. The agency's new chief financial officer, Lane Pryce, has spent the show's hiatus laying off staff, and morale is low. New staffers from London are butting heads with their New York counterparts, including Joan Holloway, the agency's office manager, who is as perspicacious and mischievous as she is curvaceous. Elsewhere, the head of accounts, a firm veteran, is let go. He takes the news poorly. In a nice touch, the writers have an ebullient Roger stumble in on the termination meeting. While the cashed-out entrepreneur is buying antiques and traveling, some of the key employees who helped him build the agency are getting shown the door. It's clear he doesn't feel particularly badly about his good fortune, or his employee's loss of work. In his mind, why should he? It's not enlightened management, but it's an honest portrayal of something that all entrepreneurs who intend to sell their business some day have to reckon with. When you sell out, employees will have to live with the consequences of that decision, and it isn't always or even often pretty. Don't kid yourself that it will be any other way.
2. Everyone responds differently to the co-management model. After the head of accounts storms out, Pete Campbell and Ken Cosgrove are promoted to replace him, with each being awarded responsibility for half of the agency's accounts. For a day, Pryce lets each man think that the job is his and his alone; once he has disabused them of that notion, the CFO darkly observes that the arrangement could be changed if "one man distinguishes himself." Splitting a team between two managers and encouraging competition between them is a time-honored management gimmick embraced by many investment banks and other dog-eat-dog workplaces. The model has some strengths: It creates ethical and financial checks and balances. If one manager leaves, there is no gap in continuity. And co-managers can bring different skills to a team. On Mad Men, Ken Cosgrove seems to be satisfied with the arrangement, and suggests that he and Pete Campbell avoid one-upping each other. But a sulky Campbell feels that he deserves the top job all on his own. I'm of two minds about this. On the one hand, two heads are generally better than one, and an employee who doesn't have a peer to push--and to be pushed by--tends to be less motivated than one who does. On the other hand, an agency with a culture of trench warfare tends not to be commercially successful. What do you think? Is the co-management model effective, even in a situation where it's clear that internecine conflict will ensue?
3. Building a brand: To focus or not to focus? That is the question. Creative Director Draper and Art Director Salvatore Romano travel to Baltimore to visit a key client, London Fog, the raincoat company. The business is going through a generational transition, as an aging president hands over the reins to his younger son. The family-run company dominates its niche, but is now contemplating adding new product lines such as hats and umbrellas. Draper counsels caution ("You stand for one thing"), but the London Fog folks worry that they need to expand or else they'll be overtaken by competitors. "Everyone who is going to buy a raincoat from us already has," the owner frets. My vote: Add new products.
4. A capable junior employee may struggle when promoted to a higher level. Poor Peggy! She was a rock star assistant who was able to make unexpected creative contributions and guard Don's schedule with zeal. Now she's been promoted to copywriter, and she has to manage her own assistant, who would rather flirt than help her boss place a phone call. Peggy is learning the hard way that not everyone is as dedicated as she is. Will she allow the secretary to disobey her, or will she whip her into shape?
5. You learn more about what makes your staff tick on the road than you ever could in the office. Poor Sal! He was inadvertently outed in Baltimore when the hotel's fire alarm went off and Draper discovered Sal canoodling with a frisky bellhop. Today, of course, (a.) Sal would be flaming; (b.) he would not be invited on a client visit, in any case; and (c.) nobody would budge from their room when the hotel's fire alarm went off in the middle of the night.

AddThis Feed Button

Bestaat toeval?

Soms ga je dat denken.

Loop ik op 28/7 met de familie op Borneo op het het zeer regionale vliegveld van Sandakan, valt mijn oog op het boekenrek (een soort tic om altijd te speuren naar boeken, denk ik) van het lokale vliegveldwinkeltje en zie ik daar tot mijn stomme verbazing het boek van Randy Pausch ’The Last Lecture’ staan. Op de de dag af een jaar na zijn overlijden (rekeninghoudend met de tijdszones klopt dat wel), sta ik te staren naar zijn boek en laat als bewijs mijn zoon Ruben het even aanwijzen op deze foto. Nu gaat het boek over ’achieving your childhood-dreams’ en nu hoop ik dan maar dat (mede door dit toeval), mijn kinderen ook gaan proberen hun ’childhood-dreams’ te realiseren!




Voor iedereen die het boek nog niet heeft gelezen; je kunt je de vlucht naar Sandakan besparen (mis je wel dit en dit) en het bij Bol.com bestellen. Doen!


AddThis Feed Button

Zo zwom ik net nog ...

... in de Golf van Andaman en botste daar bijna op een walvishaai (met een jetski geen goed idee), blijkt dat je ze ook in een aquarium kunt tegenkomen. Nu is het per definitie een slecht idee om vissen in een bak of kom te doen (of enig ander beest), maar een aquarium dat zo groot is dat er vier walvishaaien in zwemmen is indrukwekkend:



Als je dit filmpje over je hele scherm zet, is het net of je er bent, want anders moet je ervoor naar Japan:




AddThis Feed Button

A small step for man


Aanstaande maandag is het precies 40 jaar geleden dat astronaut Neil Armstrong als allereerste mens een voet op de maan zette. Hier een prachtige beeldenreeks. Ik weet nog dat mijn ouders me midden in de nacht (ik was 6) uit bed haalden en ik de beelden zag en de woorden hoorde: ’a small step for man, a giant step for mankind’. En dit ongelofelijke feit begon een paar jaar eerder toen JFK zei: ’we choose to go to the moon’:



Je kunt bij Google zelf een kijkje nemen en op deze prachtige site met uren video en geluid de hele missie interactief volgen.



AddThis Feed Button

Guru worden?

Als zelfbenoemd CEO van de Sabatical Corporation ben ik de afgelopen weken druk in de weer wat we in die tijd gaan doen; naar Puna of toch Wat Suan Mok? De luxe of de echte meditatie en volharding? Eén van mijn helden is Louis Theroux, een BBC documentaire-maker die een beetje in de stijl van Frans Bromet zijn interviews doet. Deze gaf mij wat relativering voor mijn plannen voor de komende maanden:



Louis zijn vraag waarom je niet in één keer‚ Guru’ kon worden spreekt mij wel aan, maar getuigt waarschijnlijk niet van de juiste mentaliteit.


AddThis Feed Button

Saatchi & Saatchi slaat terug

Ooit was Saatchi & Saatchi een engels top reclamebureau dat een tijdje in de vergetelheid is geraakt. Ook hebben de broers een prachtig museum gebouwd in London, maar van hun bureau hoorde je een tijdje niet zoveel. Deze plaatjes voor een ziekenhuis zijn mi echter weer juweeltjes:








Hier de geweldige intro voor de Saatchi Gallery:




AddThis Feed Button

Losse Gedachte 7

Gedachte van de week: ‘Almost anything is easier to get into than out of’.

InfoSys topman wordt Minister

Eerder blogde ik het mooie verhaal van Nandan Nilekani en over zijn boek: Imagining India. Vandaag wordt bekend dat hij minister in India wordt.



AddThis Feed Button

Small Giants

Een paar ex-collega’s zijn voor zichzelf begonnen (hulde!) omdat ze weer terugwillen naar de menselijke maat; niet groot, maar goed.

Geinspireerd door oa het boek van Bo Burlingham (
Small Giants: Companies That Choose To Be Great Instead of Big) gaan zij de strijd aan met de ‘groten der aarde’. Op wie zet jij je geld? De Rijnlanders of de Angelsaksen?




AddThis Feed Button

Friendly Advice Machine

John Cleese heeft zijn eigen Friendly Advice Machine; klik en deel de zinvolle antwoorden:




AddThis Feed Button

Cubic Tragedy

Op speciaal verzoek hier nog een keer de film die de relativiteit van schoonheid maar weer eens aangeeft. Voor de dames die alsnog naar Dr Schumacher willen gaan: afblijven!





AddThis Feed Button

Werknemers als aandeelhouders

Al in 2006 gaf Prof. Dr. Aloy Soppe in zijn dissertatie aan dat er zijns inziens betere modellen bestaan voor de eigendomsstructuur van bedrijven dan het huidige angelsaksische model. Hij pleit daar voor leveranciers en werknmers als aandeelhouders. Recent sprak hij op een congres van het SNPI en nu is er meer aandacht voor zijn verhaal:

“Kijk je in een willekeurig sociaal jaarverslag van bijvoorbeeld Philips - ik heb gekeken naar die over 2004 - dan kun je zien waar het geld naartoe gaat: 71 procent van de omzet gaat naar de toeleveranciers, 25 procent naar de werknemers en zo’n 2,5 procent naar de kapitaalverschaffers. Dus wie loopt er nou het risico? De toeleveranciers en de werknemers. Ja, goed ook de kapitaalverschaffers, maar die kunnen zich hier tegen indekken."

Toch hebben de kapitaalverschaffers het volgens Soppe voor het zeggen. En die hebben niet altijd oog voor de lange termijn. Dit moet dus veranderen, vindt hij.

"De machtsverhoudingen binnen een bedrijf moeten beter worden verdeeld", zegt hij. "Dat kan door alle belangrijke stakeholders financieel in het bedrijf te laten participeren. Mijn voorstel is dus ervoor te zorgen dat 51 procent van de aandelen in handen komt van verenigingen van grote toeleveranciers, werknemers en non-gouvernementele organisaties als bijvoorbeeld Greenpeace."

"Vakbonden en andere verenigingen hebben een eigen vermogen. Waarom kopen zij daar geen aandelen voor? Alleen zo bereik je duurzaamheid en dus rust in het economische proces."


AddThis Feed Button

Ethical Behavior

Eén van mijn favoriete cartoonnisten (naast onze eigen Tom Janssen) is Randy Glasbergen, die de witte-boorden mannen en vrouwen regelmatig op de hak neemt. Ook lijkt uit zijn werk een rijnlandse (in Amerika waarschijnlijk gewoon een ‘left-wing socialist’) levenshouding te spreken. Zie deze over Corporate Social Responsibility:






AddThis Feed Button

Niet-beursgenoteerde ING?

In het NRC van 11/6 een gesprek met Cees Maas, voormalig ING-bestuurder; hij zegt daarin dat als ING geen beursnotering zou hebben gehad, de bank-verzekeraar ook geen steun van de Nederlandse staat nodig zou hebben gehad in de crisis.

Laat dat even goed op je inwerken!

Hij zegt letterlijk dat het zijn van een beursgenoteerd bedrijf (en dus de prooi van speculanten, omdat je beurskoers geen enkele relatie met de waarde van het bedrijf heeft) de belastingbetaler 10-tallen miljarden heeft gekost. Dus in goede tijden is een beursnotering een zegening (voor de bestuurders met opties?) en in slechte tijden kun je beter een familiebedrijf zijn? Dat mijns inziens beursgenoteerd zijn, alleen maar leidt tot korte termijn visie, omdat je elke dag die speculatnt die geen aandeelhouder is tevreden moet stellen, is al langer bekend.

Maas zegt niet dat hij vindt dat ING van de beurs af zou moeten. Wel pleit hij voor een ‘stabiele aandeelhoudersstructuur’, waarin aandeelhouders niet hun belangen op de korte termijn laten prevaleren. Pensioenfondsen zouden in hun rol als aandeelhouder volgens Maas meer voor rendement op lange termijn moeten gaan. Wat de heer Maas volgens mij niet begrijpt is dat dit twee zaken zijn die onverenigbaar zijn: of beursgenoteerd of stabiele aandeelhoudersstructuur. Life is all about choices!


AddThis Feed Button

Powerful-lessness

Demos is een van mijn favoriete UK-adviesbureau’s (voor de UK-overheid); hun recente video over ‘Power’ is een krachtige boodschap waar wel wat op te reflecteren valt in het licht van de recente EU-verkiezingen:




AddThis Feed Button

Meesterwerkjes bij de afvalbak

Soms is het jammer dat iets niet van de tekentafel komt; bij reclame-bureau’s worden veel ontwerpen bij de afvalbak gezet. Zo ook deze prachtige site voor Toyota over Lean, Green en Corporate Social Responsibility. Gelukkig zette het bureau hem wel online:




AddThis Feed Button

The planet we call 'Home'



Op TED heeft het maatschappelijke en milieuverantwoorde virus me goed te pakken gekregen (rijdt nog niet in een A-label, maar binnenkort wel). Op TED was Yann Arthus met zijn film ‘Home’; je kunt hem hier bekijken in HD op YouTube en hieronder ‘The Making of ...’:



Kijken en naar zo veel mogelijk mensen verspreiden!




AddThis Feed Button

Sch....witteren

Ben het wel eens met Martin dat Twitter vaak wat onzinnig is en dan is inderdaad deze clip van Hugh Laurie over Sch..witteren wel erg leuk (je schrijft het wel, maar je stuurt het niet!). Anderzijds lijkt Twitter (met mate gebruikt) wel een medium dat toekomst heeft; bijvoorbeeld Ben Verwaayen (ex topman BT en nu Lucent-Alactel) twittert een aantal malen per week op een afgesloten Twitter naar het personeel van Lucent.

Al is het maar een experiment! Ik denk dat het als CEO goed is, om met hulp van alle moderne middelen, te communiceren met je personeel. Lijkt mij te verkiezen boven een CEO die in zijn ivoren toren denkt dat dat de echte wereld is.




AddThis Feed Button

10 Fatale Fouten van leiders

In de Harvard Business Review een lijstje met de 10 fatale fouten van leiders; ik moet zeggen dat ik het voor de HBR wat open-deuren vindt, maar het kan nooit kwaad ze zo nu en dan weer even af te stoffen. Slechte leiders hebben:

  • Een gebrek aan energie en enthousiasme.
  • Ze accepteren hun eigen ‘gemiddelde’ prestatie; ze leven op basis van “Underpromise and overdeliver.”
  • Een gebrek aan visie en richting;
  • Ze hebben een slecht beoordelingsvermogen; de organisatie accepteert hun besluiten niet.
  • Ze werken niet samen en zien andere competente leiders als concurrenten.
  • Ze leven niet naar hun eigen normen: ‘walk the talk’.
  • Ze hebben een neiging om nieuwe en afwijkende ideeen lastig te vinden.
  • Ze leren niet van fouten; ze zien fouten niet als ‘leermoment’.
  • Een gebrek aan intermenselijke vaardigheden;
  • Ze falen in het ontwikkelen van anderen; de wereld draait om henzelf.

Het heeft veel van Tom Peters ‘meets the Peter Principle’.


AddThis Feed Button

Lijden om te leiden

Engelsen zijn een beetje raar; ze willen niet bij Europa horen, missen nog steeds hun Empire, willen niks horen van de Euro (en betalen daarvoor nu de hoofdprijs met hun mega-recessie), maar dat past allemaal in de engelse traditie dat je ‘moet lijden om te leiden’. Zo ook bij het jaarlijkse ‘Cooper's Hill Cheese-Rolling and Wake’ in de buurt van Gloucester, Engeland. Al 200 jaar rennen ze daar een berg af, in de achtervolging van een 3.5 kg zware, ronde Double Gloucester. De helling is zo steil dat als je eenmaal gaat vallen/rollen, je onder aan de berg moet worden opgevangen!

De winnaar krijgt de kaas en de eeuwige roem; de verliezers wacht schande en gebroken botten. Wel een aardig selectiemiddel voor Werving & Selectie als het weer betere tijden zijn?







AddThis Feed Button

Met 50.000 tegelijk Engels leren

Nu schreef ik laatst al dat het zwaartepunt van de wereld naar het Oosten verschuift (zie hier) en als je dan dit ziet snap je dat het ook nog eens zo is dat ze straks allemaal Engels spreken en we dus ook dat ‘voordeeltje’ kwijt zijn. Ben het overigens wel eens met Martin Hoorn die de Chinese politiek en communistische partij (ook nu weer in hun houding tov Noord-Korea) verwerpelijk vindt:





AddThis Feed Button

Gefeliciteerd

De vrienden @ Extend Limits zijn live gegaan met hun nieuwe website; na vele nachten doorploeteren, vele ups en downs later, zijn Tony Bosma cs erin geslaagd een hele mooie restyling neer te zetten. Wat ik dan weer mooi vindt, is dat ik onder een held als Seth Godin sta in hun lijstje van hun topblogs op managementgebied:




AddThis Feed Button

Nog één keer India

Prachtige samenvatting van de speech van Nandan Nilekani (zie ook hier) op TED2009. Met dank aan Margaret Gould Stewart en Photoshop. Mn de indeling in 4 soorten ideeen (that have arrived, in progress, in conflict, in anticipation) spreekt mij erg aan:


{klik kaart voor vergroting}


AddThis Feed Button

Leven na de Dood?

Mijn Oma geloofde in Reincarnatie en beloofde op mijn 40e verjaardag (al weer even terug) erbij te zijn. Heb haar niet direct herkend, maar dat kan doordat ik nog niet goed begreep als wat ze er dan bij zou zijn.

Nu is er een nieuw boek van Matthieu Weggeman, de bekende auteur van management-boeken: Waarom zouden we doodgaan? We gaan toch allemaal dood. De enige echte zekerheid waarover je als mens beschikt is dat je vroeg of laat ophoudt te bestaan. Maar waarom is dat eigenlijk?

Ieder mens is uniek en dus onvervangbaar. Bovendien houden mensen van elkaar, maken ze samen plezier en doen ze dingen waar ook anderen blij mee zijn. Het is toch zonde als je er dan op een gegeven moment niet meer bent. Bovendien is doodgaan helemaal niet logisch. Eerst anderen enthousiast maken met je aanwezigheid en leren over jezelf na te denken, en dan ineens verdwijnen. En altijd te vroeg. Dus waarom zullen we doodgaan? En wat gebeurt daarna? Mogelijke antwoorden op deze vragen worden in 'Waarom zouden we doodgaan' vrijmoedig verkend, zonder dat het zware kost wordt. Met humor en oprechte verwondering nodigt Mathieu ons uit te reflecteren op onze eigen verhouding tot de oneindigheid. Als toegift zet Mathieu een nieuwe ‘religie’ neer, het neo-naïvisme, dat zich kenmerkt door:

  • De mens is van oorsprong naïef, geneigd tot alle goeds en te vertrouwen;
  • Men kan de eigen naïviteit vergroten door te oefenen;
  • De mens is alleen dan helemaal mens als hij speelt;
  • Taal is om mee te spelen;
  • Het enige dat telt is vakmanschap. Denk- en doewerk moeten hoogwaardig en stijlvol zijn, maar bedenk altijd dat waarheid schoonheid kost;
  • Waarheid ontstaat door bewijs óf geloof. Zowel wetenschappelijke wetten als fantasieën en illusies hebben reële consequenties voor de werkelijkheid en voor de wereld zoals wij die waarnemen; daardoor zijn ze waar;
  • De werkelijkheid is hier-en-nu en kan worden gedanst, gespeeld, gepraat, gezongen, gedicht, gebouwd, geschilderd en ga zo maar door.

AddThis Feed Button

Chief Meaning Officer

Op next09 (een internationaal congres over de nieuwe economie, zeg maar 3.0) sprak Tim Leberecht over de 7 regels voor de Chief Meaning Officer. Tim is de VP Marketing en Communicatie bij frog design, het wereldwijde ‘innovatie bureau’, dat oa werkt voor Apple, GE, HP, Sony, en vele anderen om nieuwe innovatieve diensten en producten te bedenken en introduceren. Zijn concept van de CMO spreekt mij wel aan; hoe geef je weer betekenis aan merken die op dit moment ‘in de goot liggen’?

Dat gaat verder dan marketing, maar betekent leiderschap, betrokkenheid en bevlogenheid:




Hier zijn verhaal op
Slideshare.


AddThis Feed Button

Wat is jouw stam?

Bij welke ‘stam’ hoor jij? Die van de Trekkies-Convention of die van de Ballonnen-artiesten. Het wordt tijd dat we ‘Tribes’ serieus gaan nemen en aan Tribes-marketing gaan doen. Seth Godin maakte er een handig boek over; als je de film hieronder bekijkt hoef je het boek niet te kopen (de video is de perfecte samenvatting). Hier ook nog een gratis Tribes-toolbook.

Dit is de Top 10 hoe je een ‘tribe’ creeert en leidt:



Hier Seth Godin aan het woord:




AddThis Feed Button

Als je baan maar leuk is

In deze tijden is het hebben van een baan, misschien belangrijker dan het hebben van een leuke baan (dat komt wel weer). Alhoewel .....





AddThis Feed Button

Think

We kunnen natuurlijk niet met z’n allen doorgaan om en de wereld te vervuilen en alle fossiele brandstoffen op te maken!

De firma Think brengt als eerste in heel Europa, een 100% electrische auto uit; nog een beetje duur met €30.000, maar dat kan binnen een paar jaar de helft zijn. Hij lijkt wat op een Smart, maar dan met 300 kg. batterijen aan boord. Ik zie mezelf m’n haspeltje al uitrollen om de auto even op te laden. Hoe voorkom je dan dat ‘s nachts je buurman je auto loskoppelt en de zijne met een verlengsnoer aan jouw stroom hangt? Het is ook niet zo handig zo’n draadje 220V door je brievenbus naar buiten, maar daar zullen ze vast wel iets op bedacht hebben. Erg goed initiatief. Maar er komen er meer; ook Shai Agassi (41 jaar jong, liet er de functie van CEO van SAP voor schieten) komt eraan met zijn ideeen:




AddThis Feed Button

Neelie slaat toe

In de lijst van de machtigsten der aarde, zal onze Neelie waarschijnlijk heftig stijgen, nu ze Intel meer dan €1 Mrd. boete oplegde. In een artikel op WSJ.com suggereert deze krant dat Intel-baas Paul Otellini en Neelie Kroes er geen warme relatie op na houden; in de aanloop naar de bitse uitspraak sprak Otellini slechts één keer kort telefonisch met Kroes. En dat is dan een duur telefoontje: waarschijnlijk al gauw een paar honderd mijoen Euro per minuut! Soms is het toch handig om warme relaties te hebben. Of dat makkelijk is met Neelie, weet ik niet, maar laatst zat ze bij DWDD en leek ze toch best charmant te kunnen zijn, op een soort onderkoelde manier. Stond ze vorig jaar nog nummer 47 op Forbes Top 100 lijst van ‘machtigste vrouwen’, zal dat dit jaar vast hoger zijn.

Hoe maak je eigenlijk €1 Mrd. over? Net zoals een €10? Gaan bij €1 Mrd. bij de bank dan belletjes rinkelen? Na het recente gestuntel van banken, weet ik dat niet zeker.


AddThis Feed Button

The world moves East

Als je voor een Japans bedrijf werkt (zoals ik nu zelf) ga je het geloven; het zwaartepunt van de wereld gaat naar het Oosten.

Of het nu het boek van Fareed Zakaria is, of het boek van Kishore Mahbubani. Of het verhaal van Nandan Nilekani over India. Nandan Nilekani richtte in 1981 Infosys op, nu één van India’s leidende IT-bedrijven. Na zijn vetrek als CEO, richt hij zich nu op zijn volgende grote avontuur: ‘Re-imagining India in the new millennium’.

Zoals Thomas Friedman over hem zei: ‘Seattle has Bill. Bangalore has Nandan. What makes Nilekani unique? For me it comes down to one phrase: great explainer.’




AddThis Feed Button

Hoogmoed en de Val

Martin Hoorn heeft een mooie blog geschreven over het gebabbel van Nout Wellink in P&W:



Kennelijk (met dank aan Martin en het NRC) doen ze dat in Canada veel slimmer. De regering hield de banken bewust klein en binnen de grenzen en nu is Canada het enige land zonder Kredietcrisis:



{klik grafiek voor link}


De Wall Street Journal maakte naar aanleiding van de recente stress-tests een prachtige interctieve graph van de (on-) gezondheid van het financiele systeem in de USA. Geloof jij dat het licht aan het einde van de tunnel gloort, zoals Nout ons voor-babbelt? Kijk maar eens als je op BoA klikt (nog USD 34 Mrd. extra nodig!):



{klik grafiek voor link}


AddThis Feed Button

Een diepe buiging!

Was vandaag (mede-)gastheer van het Fujitsu Executive Discussion Event (EDE) waar Hans de Boer (van Taskforce Jeudgwerkloosheid enz.) en Maarten van de Weijden (de Olympische winnaar van de 10 km open water zwemmen) spraken. Bij dat laatste verhaal zijn een lach en een traan en een hele diepe buiging op zijn plaats. En natuurlijk omdat hij hersteld was van zeer ernstige vorm van kanker en natuurlijk omdat hij niet eens de snelste zwemmer (in een bad) in het peleton was, maar vooral omdat pas tijdens zijn verhaal duidelijk wordt wat er voor nodig is om deze top te halen.

Jarenlang dagelijks trainen klinkt vanzelfsprekend, maar om 04:00 opstaan om elke dag om 05:00 je 1e 25 km van de dag te zwemmen (dat duurt 5 uur!), is nog maar het begin. Gedurende een half jaar 15 uur per dag (!!) in een tentje wonen (van een paar m2), omdat in het tentje het zuurstofgehalte kunstmatig laag wordt gehouden (krijg je meer rode bloedlichaampjes; een soort hoogtestage in Nederland) is de volgende stap. Dan elke dag als het nog donker is en je op je fietsje naar het zwembad rijdt, ‘s ochtends vroeg een petje met ingebouwde lampjes opzetten (die in je ogen schijnen zodat je lichaam al denkt dat het middag wordt en je dus fitter bent!) is de volgende stap. Je relatie verbreken omdat je niet samen in het tentje kan leven, is het slotsuk. En dat allemaal om die ene droom waar te maken! Winnen!

Malcolm Gladwell schreef een boek en dat heet Outliers (ik schreef daar op 8/12/08 al over) en gaat over mensen die echt wat kunnen. Conclusie van Malcolm: het kost een mens 10.000 uur oefenen om iets goed te kunnen. Alleen zij die dit volhouden worden echt goed in iets!


Ik heb er vandaag 1 in het echt gezien!



AddThis Feed Button

100 Dagen in 72 Dagen?

Het blijft mooi om te zien dat een wereldleider met stijl en humor de harten van de wereld weet te veroveren en aan zich weet te binden. Tijdens het jaarlijkse White House Correspondents Dinner was Obama weer op dreef; mn zijn conclusie dat de 1e honderd dagen van zijn regering zo succesvol waren, dat hij de volgende 100 dagen in 72 dagen gaat doen, vind ik een mooie gedachte:



AddThis Feed Button

The Matrix en uw geld

Ex-collega Gijs van Wijk maakte mij attent op een mooi stukje bij Willem Middelkoop uit zijn recentste Nieuwsflash; nu weet Gijs dat ik een fervent Matrix-fan ben (mn dan van Moinica Bellucci als Persephone), maar zelfs als je niks met The matrix-trilogie hebt, is het een mooie analogie:

Red Pill or Blue Pill?
Het financiële landschap begint meer en meer de trekken te vertonen die gelijken op de film The Matrix.
The elite and their acolytes seem to believe that by sustaining the illusion of the Financial Matrix that we create a confidence that will support a national economic system that is based on a credit bubble and a mass illusion of wealth based on paper.
The money center banks are the instruments of national policy, and the power to control not only the domestic economy but the nations of the world.
All we have to do is believe, and act as though it were true. Af–ter all, its so confusing, who can understand it? Better to just believe.
“You take the blue pill, the story ends, you wake up in your bed and believe whatever you want to believe.
You take the red pill, you stay in Wonderland, and I show you how deep the rabbit hole goes.”
-Morpheus in The Matrix

Dank aan; Gijs van Wijk


AddThis Feed Button

Ook Disney plaatst personeel boven klant!

Ik noemde het hier al vaker, maar gelukkig krijgen steeds meer AngelSaksische bedrijven Rijnlandse trekjes. Da’s goed nieuws! Ook Disney heeft dit ontdekt en op de Disney Institute onderwijzen ze dan ook het volgende:

A Disney study found that business units with the highest scores in Guest satisfaction were the same ones whose leaders received high ratings from their direct reports in qualities such as listening, coaching, recognizing people ‘s efforts, and giving people decision-making authority. In short, great leadership leads to employee excellence, which leads to customer satisfaction and strong business results. In other words, the customer doesn’t come first; leadership comes first.
Dus nog één keer: 1. medewerkers; 2. klanten en 3. aandeelhouders.

AddThis Feed Button


Vroeger was alles beter?

Regelmatig betrap ik mezelf erop dat ik denk dat vroeger alles beter was; waarschijnlijk een kwaal van boven de 45? Nu was natuurlijk weinig echt beter vroeger en toen Google nog in haar kinderschoenen stond en een gemiddelde zoekopdracht (met de post) meer dan 30 dagen duurde, was het echt niet beter dan vandaag.




Gisteren werkte ik met een collega aan een rapport voor een klant en dat deden we voor het eerst via DimDim, een gratis online ‘collaboration tool’ met video & geluid (‘skypen’ maar dan met z’n 20-en) en het sharen van documenten en je desktop, via je web-browser. Gratis en zonder installatie en geen technische know-how nodig! Weg met de file, nu kun je online (met live beeld) ‘meeten’. Zou Dim-Dimmen net zo’n begrip worden als Googelen?




AddThis Feed Button

Tijdloze Momenten - Wit is nooit Wit!

Terugkomend op Schiphol liep ik zo snel mogelijk naar mijn auto, maar werd mijn blik naar links getrokken en viel mijn oog op de naam van deze fotograaf (de scherpe kijker herkent mij in de reflectie). Mijn vrouw Yvonne zegt altijd dat toeval niet bestaat, en blijkt de fotograaf (Wim van Passel) iemand uit mijn jeugd! Waarom ik naar links keek is nog steeds niet duidelijk.

Als klein jongetje had ik in de vakantie een baantje als manusje van alles (vooral schilderen van wanden) bij Fotostudio Pim van Passel (in Vught), een industrieel fotograaf die werkte voor diverse bedrijven om hun producten in beeld te brengen. Ondertussen heet Pim geen Pim meer, maar Wim en maakt hij vooral foto’s van de natuur zoals hij ooit was en helaas binnenkort misschien niet meer te zien is. Op zijn site veel prachtige beelden die ons allen moeten inspireren ons steentje bij te dragen aan het behouden van onze wereld. Kopen dat boek!





AddThis Feed Button

Outsourcen 3.0

Outsourcen bestaat natuurlijk al even, maar op individueel niveau is nog maar kort ‘hot’. Maar waarom niet? Je kunt bijvoorbeeld het lezen en beantwoorden van je email outsourcen naar India; of het schrijven van een rapport naar een ander lage-lonen-land. Op die manier kun je je baan van 8 uur terugbrengen naar zo’n 3-4 uur per dag en kun je in die andere uren een eigen bedrijf beginnen of gewoon een boek lezen of Wii spelen. Kies maar zelf.

En zo haal je dan zelfs het journaal in de USA:





AddThis Feed Button

Ben jij een Doener?

Of toch meer een Denker? Of beide? Bij Honda claimen ze dat ze Doeners zijn en roepen ze ons allen op om mee te ‘doen’:




AddThis Feed Button

Van de Postbank gekocht

Dat het niet goed gaat met banken, weten we en dat Wouter Bos van alles en nog wat van de banken opkoopt weten we ook, maar wat u nog niet weet is dat het nu zo erg gesteld is met de cashflow van diverse banken (oa de Postbank, blijkt uit deze foto) dat ze zijn overgegaan tot het verkopen van de kleding van het personeel dat toch moet afvloeien. In Den Haag en binnenkort in andere steden verschijnen winkels ‘Van de (Post)Bank gekocht’. Nog even en de humidor van Rijkman Groenink staat bij de sigarettenboer op de Kalverstraat?





AddThis Feed Button

Als de wereld een dorp met 100 inwoners was?

Is een leuk gedachten-experiment. Dan zouden we als volgt onze religie beleven:


En dan zou de meerderheid Chinees spreken:


Meer van deze statistiek op deze site.



AddThis Feed Button

The Business of Business is People

Zoals mijn vaste lezers weten, heb ik het niet zo met CEO’s die beurskoerzen en analisten boven hun personeel plaatsen. Gelukkig zijn er altijd een paar uitzonderingen en Herb Kelleher, de ex-CEO van Soutwest Airlines, is er een van. Dus nog 1 keer Herb Kelleher:




AddThis Feed Button

Welk boek lees jij dan?

Vroeg een van mijn lezers naar aanleiding van deze post. Nu kan ik gaan bluffen dat dat meestal Dickens en Charlotte Brontë (Jane Eyre) is, maar op mijn nachtkastje ligt een boek van Fareed Zakaria, de chief-editor van Newsweek en de anchorman van CNN GPS. Hier de samenvatting; een mooi boek over hoe de 21e eeuw er uit zou kunnen zien! Het ‘zwaartepunt’ van de wereld ligt dan verspreid over India, China, Brazilie, Rusland en Japan.





AddThis Feed Button







De Klant centraal?

De Commisie Maas heeft haar rapport over het herstel van het vertrouwen in de Bankensector gepubliceerd; centraal staat dat Banken weer moeten gaan doen ‘wat in het belang van klanten is’. Maar is dat nou wel zo? Er zijn goede gronden te denken dat het niet altijd een goed idee is om klanten op 1 te plaatsen. Herb Kelleher is de beroemde oprichter/ex-CEO van de enige winstgevende airline: SouthWest Airlines en hij heeft ooit gezegd dat er meerdere redenen zijn waarom het idee dat ‘de klant altijd gelijk heeft’ een foute idee is. Hier een mooie anekdote;

One woman who frequently flew on Southwest, was constantly disappointed with every aspect of the company’s operation. In fact, she became known as the “Pen Pal” because after every flight she wrote in with a complaint. She didn’t like the fact that the company didn’t assign seats; she didn’t like the absence of a first-class section; she didn’t like not having a meal in flight; she didn’t like Southwest’s boarding procedure; she didn’t like the flight attendants’ sporty uniforms and the casual atmosphere.

Her last letter, reciting a litany of complaints, momentarily stumped Southwest’s customer relations people. They bumped it up to Herb Kelleher’s desk, with a note: ‘This one’s yours.’ In sixty seconds, Kelleher wrote back and said, ‘Dear Mrs. Crabapple, We will miss you. Love, Herb.’



Op 1 de medewerker, niet de klant! Hier een opsomming uit het origineel waarom ‘Customer First’ fout is:

1: It makes employees unhappy

Gordon Bethune is a brash Texan (as is Herb Kelleher, coincidentally) who is best known for turning Continental Airlines around “From Worst to First,” a story told in his book of the same title from 1998. He wanted to make sure that both customers and employees liked the way Continental treated them, so he made it very clear that the maxim “the customer is always right” didn’t hold sway at Continental.

In conflicts between employees and unruly customers he would consistently side with his people. Here’s how he puts it:

When we run into customers that we can’t reel back in, our loyalty is with our employees. They have to put up with this stuff every day. Just because you buy a ticket does not give you the right to abuse our employees . . .

We run more than 3 million people through our books every month. One or two of those people are going to be unreasonable, demanding jerks. When it’s a choice between supporting your employees, who work with you every day and make your product what it is, or some irate jerk who demands a free ticket to Paris because you ran out of peanuts, whose side are you going to be on?

You can’t treat your employees like serfs. You have to value them . . . If they think that you won’t support them when a customer is out of line, even the smallest problem can cause resentment.

So Bethune trusts his people over unreasonable customers. What I like about this attitude is that it balances employees and customers, where the “always right” maxim squarely favors the customer - which is not a good idea, because, as Bethune says, it causes resentment among employees.

Of course there are plenty of examples of bad employees giving lousy customer service. But trying to solve this by declaring the customer “always right” is counter-productive.

2: It gives abrasive customers an unfair advantage

Using the slogan “The customer is always right” abusive customers can demand just about anything - they’re right by definition, aren’t they? This makes the employees’ job that much harder, when trying to rein them in.

Also, it means that abusive people get better treatment and conditions than nice people. That always seemed wrong to me, and it makes much more sense to be nice to the nice customers to keep them coming back.

3: Some customers are bad for business

Most businesses think that “the more customers the better”. But some customers are quite simply bad for business.

Danish IT service provider ServiceGruppen proudly tell this story:
One of our service technicians arrived at a customer’s site for a maintenance task, and to his great shock was treated very rudely by the customer.

When he’d finished the task and returned to the office, he told management about his experience. They promptly cancelled the customer’s contract.

Just like Kelleher dismissed the irate lady who kept complaining (but somehow also kept flying on Southwest), ServiceGruppen fired a bad customer. Note that it was not even a matter of a financial calculation - not a question of whether either company would make or lose money on that customer in the long run. It was a simple matter of respect and dignity and of treating their employees right.

4: It results in worse customer service

Rosenbluth International, a corporate travel agency, took it even further. CEO Hal Rosenbluth wrote an excellent book about their approach called
Put The Customer Second - Put your people first and watch’em kick butt.

Rosenbluth argues that when you put the employees first, they put the customers first. Put employees first, and they will be happy at work. Employees who are happy at work give better customer service because:

  • They care more about other people, including customers
  • They have more energy
  • They are happy, meaning they are more fun to talk to and interact with
  • They are more motivated
  • On the other hand, when the company and management consistently side with customers instead of with employees, it sends a clear message that:
  • Employees are not valued
  • That treating employees fairly is not important
  • That employees have no right to respect from customers
  • That employees have to put up with everything from customers

When this attitude prevails, employees stop caring about service. At that point, real good service is almost impossible - the best customers can hope for is fake good service. You know the kind I mean: corteous on the surface only.

5: Some customers are just plain wrong

Herb Kelleher agrees, as this passage From
Nuts! the excellent book about Southwest Airlines shows:

Herb Kelleher […] makes it clear that his employees come first — even if it means dismissing customers. But aren’t customers always right? “No, they are not,” Kelleher snaps. “And I think that’s one of the biggest betrayals of employees a boss can possibly commit. The customer is sometimes wrong. We don’t carry those sorts of customers. We write to them and say, ‘Fly somebody else. Don’t abuse our people.’”

If you still think that the customer is always right, read this story from Bethune’s book “From Worst to First”:

A Continental flight attendant once was offended by a passenger’s child wearing a hat with Nazi and KKK emblems on it. It was pretty offensive stuff, so the attendant went to the kid’s father and asked him to put away the hat. “No,” the guy said. “My kid can wear what he wants, and I don’t care who likes it.”

The flight attendant went into the cockpit and got the first officer, who explained to the passenger the FAA regulation that makes it a crime to interfere with the duties of a crew member. The hat was causing other passengers and the crew discomfort, and that interfered with the flight attendant’s duties. The guy better put away the hat.

He did, but he didn’t like it. He wrote many nasty letters. We made every effort to explain our policy and the federal air regulations, but he wasn’t hearing it. He even showed up in our executive suite to discuss the matter with me. I let him sit out there. I didn’t want to see him and I didn’t want to listen to him. He bought a ticket on our airplane, and that means we’ll take him where he wants to go. But if he’s going to be rude and offensive, he’s welcome to fly another airline.

The fact is that some customers are just plain wrong, that businesses are better of without them, and that managers siding with unreasonable customers over employees is a very bad idea, that results in worse customer service.


AddThis Feed Button

Humor is overwonnen Droefheid!

is een prachtige uitspraak van Godfried Bomans, een geweldig cynisch humorist. Hier een mooie compilatie uit de oude doos:




Dank aan Martin Hoorn voor tip!


AddThis Feed Button

South Park fixes the Economy



Hoe gaan we de economie redden? Door te ‘letten’? En dan niet ‘letten’ als in het engelse ‘verhuren’, maar als in een Lokaal Economisch Transactie Systeem (LETS) ofwel ruileconomie. De jongens en meisjes van Southpark gaan ons voor:

Vriendschap



'Pooh!' zei het stemmetje.
'Knor! Dat is Knor!' juichte Poeh. 'Waar ben je, Knor?'
'Hieronder', zei Knorretje met een diep-van-onder-stem.
'Waaronder?'
'Onder jou', piepte Knorretje. 'Sta eens op.'
'Oo', zei Poeh en zo gauw als hij kon, krabbelde hij overeind.
‘Viel ik op jou, Knor?’
‘Ja. Boven op me.’ Knorretje voelde overal of hij nog heel was.
‘Ik deed het niet expres’, zei Poeh. Hij voelde zich heel schuldig.
‘Ik ook niet, maar ik zat daar’, zie Knorretje treurig.
‘Maar het is alweer over hoor, en ik ben blij toe dat jij het was.’


AddThis Feed Button

De Beste en de Slechtste

Schiphol staat niet in de Businessweek Top 10 beste vliegvelden ter wereld; de besten liggen (bijna) allemaal in Azie! Gelukkig is Schiphol ook niet het slechtste; die eer gaat naar het Kafka Airport in Praag (wie verzint dan ook zo’n naam?).






AddThis Feed Button

Je 1e keer Twitteren

Mijn allerlaatste Twitter-bashing met een mooie column van Rob Wijnberg, in NRC.Next:




AddThis Feed Button

Where the future is made today ..

.. was ooit een zin uit Muppetlab, waar professor Bunsen Honeydew en zijn assistent Beaker de ‘toekomst uitvonden’. Nu is Bruce McCall niet van de muppets, maar heeft wel wat van Honeydew; hij is een kunstenaar met een prachtig thema, namelijk het maken van kunst over de toekomst ‘uit het verleden’. RetroFuturism! Ben je er nog? kijk dan mee:




AddThis Feed Button

De businesscase van gratis koffie




AddThis Feed Button

En het kost noppes

Ooit zei Richard Branson op de vraag hoe je miljonair wordt: ‘First become a billioniare and then start an airline’. Er is (bijna) geen winstgevende luchtvaartmaatschappij in de wereld. Nu niet, maar nooit niet. De enige uitzondering is Southwest Airlines, dat al lange tijd gerund wordt door Gary Kelly die recent nog zei: ‘Even in these bad times, we continue to invest in your Customer Experience and make our strong brand even better. You can count on our People to continue to set Southwest apart from the rest of the industry.’ En dat ze dat ook echt bedoelen blijkt wel:




AddThis Feed Button

De Dodo en de 'Mythbuster'

Adam en Jamie van Mythbusters zijn al enige tijd helden van me en ik kijk regelmatig (met mijn zoon van 9) naar hun programma; altijd leuk en leerzaam! Dat Adam (Savage) ook een geobsedeerd Dodo-fan is, is nieuw(s). Nu wist ik dat van Boudewijn Buch (zie hier), maar kijk mee hoe gepassioneerd je kunt raken van Dodo-skeletten en wat passie en creativiteit tot stand kan brengen:





AddThis Feed Button

Darwin z'n broer

If it looks like Darwin, talks about Darwin, it must be Darwin (‘s brother). Mooi verhaal over waarom iets leuk (‘cute’), sexy of grappig is. Links zie je Darwin zelf, hieronder Dan Bennett (die de broer van Darwin had kunnen zijn, toch?):



En allemaal vanwege Darwin-jaar en het ontstaan van de evolutieleer.


AddThis Feed Button

Excuses aanvaard

Het siert Floris Deckers dat hij, als enige, zijn excuses aanbiedt voor de zwarte ellende die over ons heenkomt en dat terwijl zijn bank (FvLanschot) redelijk ongehavend door de storm zeilt. ‘Een CEO met ballen’ zoals collega Martin Hoorn mij tipte voor deze feed! In zijn stuk in NRC ook 6 lessen waarbij deze mij uit het hart gegerepen is:

(....) 6. De beloningssystemen zullen op de schop moeten. Ik denk dat het belang van variabel salaris ten opzichte van vast salaris zal afnemen, wellicht naar een norm van maximaal één op één. Dat binnen dat variabele deel het langetermijnelement zal overheersen, zal duidelijk zijn.


AddThis Feed Button

Snel m'n motor-rijbewijs!

Nee, ik hoef geen motorrijbewijs in verband met een midlife-crisis, maar gewoon omdat deze er zo waanzinnig mooi uitziet. Volgens een motor-expert en goede collega, Marc S., ziet het er mooi uit maar zal het met de acceleratie en topsnelheid wel tegenvallen. Nou geloof ik dat het wel meevalt met 135 Newtonmeters (bij elk toerental!!) en een top van 240 km/u, maar wat natuurlijk het allermooiste is, is dat het een motor is die 100% electrisch is, dus geen verdere belasting van het milieu. En het ziet er retecool uit (excusez le mot):




Nu schijn ik niet veel van motoren te begrijpen (aldus weer diezelfde Marc S.), maar zou bijna mijn motorrijbewijs gaan halen hiervoor. Wel dan met een MP3 Ducatisound, want hij is ook nog eens 100% geluidloos (als dat bestaat, zal wel een paar dB zijn):





AddThis Feed Button


Nepotisme en de CEO

Als korte follow-up op deze post hier nog een mooie video over de gevolgen van de CEO met wat last van Nepotisme:





AddThis Feed Button

Holi Fesitival

Jaren geleden liep ik met met vrouw door New Delhi op zoek naar het Ghandi-museum op de dag dat het Holi-festival was. Een feest van vreugde en kleur en dat is het tot op de dag van vandaag. Op 11 maart was het weer zover en zo ziet dat eruit; soms komt Inspiratie uit mooie beelden:


(klik kaart voor meer beelden)


AddThis Feed Button

Shareholder-value is domste idee

Jack Welch, de ex top man van GE en een van de meest succesvolle CEO’s ooit, zegt het nu zelf in een interview met het FT: shareholder value is het domste idee ooit. De obsessie van CEO’s met analisten is slecht voor het bedrijf. Shareholder value is een gevolg, geen doel! Het enige dat een CEO moet doen is zorgen voor zijn producten/diensten, zijn mensen en zijn klanten! Zoals hij zegt:

"On the face of it, shareholder value is the dumbest idea in the world. Shareholder value is a result, not a strategy...your main constituencies are your employees, your customers and your products."

Hoe een verstokte Angelsaks een beetje Rijnlands kan worden!



AddThis Feed Button


Pim Pam Pet

De afgelopen maanden is de hoeveelheid werk (mn van banken) die op ICT-dienstverleners en consultants afkomt, drastisch afgenomen; veel mensen zitten binnen of zoals dat heet ‘op de bank’. Wat doe je dan na de 4e keer Pim-Pam-Pet gewonnen te hebben? Dit:






AddThis Feed Button

Kunnen alleen vrouwen multi-tasken?

Thuis leidt het feit dat je als man minder tegelijk kunt soms tot lastige discussies. Vrouwen kunnen nu eenmaal meer tegelijk, hoor ik dan weer. Het schijnt toch ook wetenschappelijk bewezen te zijn door Professor Helen Christensen van de Australian National University in Canberra:

"Dit onderzoek toonde aan dat moederratten sneller hun weg kunnen vinden in een doolhof, minder last hebben van stress en dat ze beter zijn in multitasken. Ik ben ervan overtuigd dat we dezelfde resultaten bij mensen zullen vinden.", aldus Christensen.

Gelukkig is er altijd 1 man (ook een Australier) die bewijst dat haar onderzoek niet klopt. Mannen kunnen echt wel multi-tasken!







AddThis Feed Button

Lentekriebels & Sushi

Met een pakketje Sushi van Genkie Tei (de beste in Den Haag) fietste ik bij het CS van Den Haag en zag dat de Lente voor de deur staat:



Sushi is kennelijk erg populair deze dagen, want gisteren stond een concurrent (Fujitsu) van mijn huidige werkgever met geisha’s lekkere sushi uit te delen om je te verleiden er te solliciteren. Ludieke actie.






AddThis Feed Button

En wat doe je na de storm?

Het blijft toch mooi (al is het een concurrent) te zien wat we als advies-industrie kunnen. Na een eerder rapport op deze pagina’s van IBM is het deze keer de beurt aan McKinsey, die recent onderzochten (onder bijna 2.000 leidinggevenden) wat deze gaan doen nu het buiten stormt:



Opmerkelijk op 6 vind ik: ‘het aannemen van talent dat anders niet beschikbaar is’. De vraag die daar dan direct op moet volgen is: ‘hoe gaat u dat talent binden als de zon weer gaat schijnen?


AddThis Feed Button

Lego-man

Nou speelde ik vroeger ook met Lego, werd uiteindelijk ook jurist, maar daar houdt de vergelijking met Nathan Sawaya dan ook op.

Gelukkig worden niet alle geflipte juristen (ja, ja ik ben er ook een) consultant, maar slechts enkelen worden Lego-Master (ja dat bestaat en er zijn er 40 in de wereld!):















AddThis Feed Button


Kopje Koffie?



Nu ben ik zelf een groot liefhebber van koffie en kan probleemloos een half uur eerder opstaan om een goede capu te maken voor de file, maar toen ik recent in de USA was viel mij toch weer op dat ze het daar overdrijven. Iedereen loopt met emmers koffie op straat en een kleine beker heet al een ‘Grande’ en is bijna een halve liter! Het tweede dat opvalt is dat op elke 50 meter er een Starbucks, CoffeeBean of CoffeeCompany zit; deze laatste spreidt nu ook haar vleugels in Nederland uit. Nu zei mijn Oma altijd dat overdaad schaadt, maar dat is aan een Amerikaan niet besteedt; te veel koffie drinken en te veel winkels is beiden niet goed, denk ik dan maar. Hier een mooie Starbucks-persiflage van de mannen van Little Britain:




AddThis Feed Button

Met twee testikels op je kin ...

Mike Row is de gastheer van het populaire Discovery-programma Dirty Jobs; naast host van deze show blijkt hij een groot verteller en denker te zijn. Kijk mee hoe een hilarisch verhaal over het castreren van lammeren, via Aristoteles, leidt tot een her-evaluatie van de gedachte ‘follow your dream’:





AddThis Feed Button

Top 50 Most Admired

Zoals elk jaar brengt Fortune weer haar lijstjes; deze keer de ‘Top 50 most admired companies’. Op grond van de stemming door de lezers van Fortune onstaat deze Top 20:




Op 1 weer mijn vrienden van Apple, dat vooral op Innovatie, People management en Quality of Products/Services hoge ogen gooit!


AddThis Feed Button

Level 5 Held Deel 2

Op 18/1 (hier) berichtte ik al over de ‘Hero of the Hudson’; als je nadenkt (en let vooral op de koelbloedige echte cockpit-toren dialoog) over wat piloot Chesley Sullenberger heeft gedaan, ben je even stil over deze Level 5 Held (vrij naar Collins). Nu hier de animatie van deze tocht van nog geen 2 minuten (dus met overvolle kerosine-tanks):





AddThis Feed Button

En nog niet tevreden?

Schrijf je net over de positieve generatie van de Millennials, kom je dit filmpje tegen wat toch ook wel een snaar raakt. Nu zal het vast komen dat je zelf ouder wordt en al gauw vindt dat de jongere generatie verveeld en vervelend is:




AddThis Feed Button

Het staat in de sterren geschreven!

De toekomst van de financiële sector en de stand van de sterren

Wat heeft het sterrenstelsel te maken met de toekomstige ontwikkelingen in de financiële branche?
Welke impact heeft de stand van de sterren op ontwikkelingen in de economie?
Op welke vernieuwende manieren kunt u beter de nabije toekomst scherpstellen en concreet aan de slag?


Megatrends in de financiële sector worden gepresenteerd. In deze workshop wordt u gestimuleerd om uw visie concreet te formuleren, zodat u er al de volgende dag mee kunt beginnen..

Op een inspirerende locatie, de sterrenwacht Sonnenborgh te Utrecht, gaan we met een kleine groep geïnteresseerden aan de slag en geven we een vernieuwende draai aan de toekomst. Aan de hand van bekende bestsellers en uw inspiratie en creativiteit komen we tot een concreet handvat waarmee u uw eigen toekomst kunt vormgeven.

Meer info hier.

Data: 26 maart en 22 april

Ontvangst met lunch om 12:00 uur
Afsluiting: 18:00 uur met borrel.

€ 390,- p.p. exclusief B.T.W.

Brochure workshop


AddThis Feed Button

Darius Weems

Darius Weems heeft DMD, populair bekend als Duchenne. Dat weerhoudt hem er niet van om met z’n vrienden door de US te trekken om geld bijeen te halen voor onderzoek naar deze slopende ziekte. De film over zijn tocht heeft al vele prijzen gewonnen; door de DVD te kopen sponsor jij zijn kruistocht! Doen dus!








AddThis Feed Button

Moderne Wiskunde

Ik had vroeger wat moeite met Wiskunde (daarom als 8e vak genomen; kun je geen buil aan vallen); op deze site worden hedendaagse problemen (zakelijk & persoonlijk) weergegeven in een formule, zoals:





Dank aanFred Diepeveen voor tip.


AddThis Feed Button

100 Dagen lang 50 mijl rennen

Een paar dagen geleden had ik een workshop over MVO Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen; beter MBO = Maatschappelijk Betrokken Ondernemen) met mijn collega’s; wat kunnen wij als consultants nu werkelijk doen aan een betere werled? We vergassen 40.000 km per jaar (per persoon) en we zorgen ervoor dat de aandeelhouders van onze klanten meer ROI krijgen. Niet bepaald CO2 neutraal. Dus besloten we voor te stellen dat alle 5.000 collega’s (en wijzelf) vanaf de eerstkomende mogelijkheid alleen nog maar in A-klasse lease-auto’s gaan rijden. Alle beetjes helpen, maar wat ons dagelijkse werk, als consultant, nu echt bijdraagt aan een betere wereld vraag ik me nog steeds af, en zeker na de inspirerende verhalen van de afgelopen weken, blijft die vraag hangen. Nu gaat het mij wat ver om 100 dagen lang te rennen (totaal: 6,920 kilometer) door de Sahara om het watervraagstuk aan de kaak te stellen, maar het is wel een waanzinnige prestatie en een gigantisch probleem:


Kopen die DVD; is voor goed doel!


AddThis Feed Button

Waar is jouw 'kindbrein'?

Kreeg net een aardig mailtje van Adriaan Wagenaar over ‘Inspiratie’ en kwam zo toevallig op de website van zijn vermakelijke en inspirerende boek ‘Grote Denkers, Kleine Denkers’; een bloemlezing van uitspraken van kinderen en een vergelijking van hun gedachten met die van Richard Branson, Ghandi en vele anderen. Zijn conclusie (die ik graag onderschrijf) is dat de groten der aarde in staat zijn gebleven hun ‘kindbrein’ aan te spreken. Deze had zo uit het hart van mijn zoontje Ruben (9) kunnen komen:





AddThis Feed Button

Where the Hell is Matt?

Deze is niet van recente datum, maar Matt ontmoette ik in Palm Springs (TED) en hij is bezig met een nieuw project, waarbij hij mensen bij elkaar wil brengen door ze te laten dansen, maar dan de dans van een ander land. Denk aan mensen in Tokyo die de Nederlandse klassieker ‘Driekusman’ doen (of zo). Matt verdient alle aandacht om dit idee te verwezenlijken; daarom nog één keer (en hij blijft vermakelijk!):





AddThis Feed Button

Oscar voor Beste Make-Up




Dit jaar ging de Oscar voor Beste Make-Up naar Benjamin Button. Nadat ik op TED de presentatie had gezien van hoe het 1e uur van de film tot stand is gekomen (zie hieronder), moet je inderdaad respect voor de makers hebben. In het 1e uur kijk je niet naar Make-Up, maar uitsluitend naar Animatie (!!); er werkte een team groter dan een gemiddeld IT-project gedurende 4 jaar aan dit fenomeen. Voor de dames wellicht een teleurstelling, maar Brad Pitt komt maar in een klein deel van de film echt in beeld.





AddThis Feed Button

Life is too Short ..

As soon as something stops being fun, I think it’s time to move on. Life is too short to be unhappy. Waking up stressed and miserable is not a good way to live.

Ook voor mij is het tijd verder te gaan; op weg naar nieuwe uitdagingen buiten Ordina.




Uit:
Screw it, Let’s do it, the expanded version’ met 'lessons in life and business' door Richard Branson.


AddThis Feed Button

One day I'll fly away

Al eeuwen droomt de mens van vliegen; Ueli Gegenschatz (TIP: even kijken naar die video) is een levend voorbeeld van iemand die deze droom najaagt. Deze twee mannen kunnen er ook wat van:





AddThis Feed Button

Nogmaals solliciteren

Recentelijk schreef ik al een keer over solliciteren; in deze tijd een actueler thema dan ooit. Zo kan het ook; uiterst originele aanpak:




AddThis Feed Button

Alleen de zee op

Na de dramatische berichten van gisteren (denk oa aan CPB) soms even het gevoel opzoeken dat Jamie Cullum in deze magistrale tekst oproept (trad ook op bij TED):





AddThis Feed Button

SuperBowl 2009

Bij de SuperBowl kosten 30 seconden reclame al gauw een paar miljoen dollar; het leidt elk jaar weer tot een creatieve wedstrijd voor de beste commerciels. Hier 2 uitschieters, waarbij de eerste niet uitgezonden mocht worden in het puriteinse Amerika:






AddThis Feed Button

Wall of Sound

Maar ook artiesten als Naturally 7 treden op bij TED; hier een van de hoogtepunten:






AddThis Feed Button

Genius & Genialiteit

Een collega vroeg mij vandaag wat TED nu eigenlijk is en wat ik de afgelopen weken daar dan had gedaan. Dat is lastig uitleggen, want bij TED (Technlogy, Entertainment & Design) staan de knapste koppen uit de wereld van de Kunst, Cultuur, Politiek, Wetenschap en Bedrijfsleven op het toneel en krijgt ieder 20 minuten tijd om zijn/haar idee ‘worth spreading’ aan de wereld te vertellen. Van micro-biologen tot architecten, uitvinders, schrijvers en ga zo maar door. Je zit in veel gevallen met ‘de mond los’ ademloos te luisteren naar hun verhalen. Een van de spreeksters was Elizabeth Gilbert, schrijfster van Eten, Bidden, Beminnen, één van ‘s werelds grootste bestsellers van dit moment. Zij sprak op TED over het verschijnsel ‘genialiteit’; een boeiend en inspirerend verhaal. Nu dacht ik dat Eten, Bidden, Beminnen zo’n typische chicklit-boek is, maar ga het na haar verhaal nu toch lezen:






AddThis Feed Button

Snel een andere Bank!

Ik ben altijd al sceptisch geweest over veranderkundige methoden waarbij er gevingerverfd gaat worden of waar contact met de aard-energie voor nodig is; helemaal eng wordt het als er klankschalen en wierrook bij nodig zijn. Veranderen dient een bedrijfskundig doel en moet vooral doelgericht en doelmatig zijn! Wat van deze Rabo-dag het doel en de doelmatigheid is kan ik niet achterhalen:






Als ik zou bankieren bij de Rabobank, wist ik het wel; wegwezen! Ze kijken alsof ze het echt leuk vinden. Wie is die man op het toneel? Joepie van Klanklichaam is zijn naam.


AddThis Feed Button

Ave Maria

Het is een publiek geheim (zie hier) dat ik een Mulo-opgeleide onderwijzeres geen goed idee vind als minister van EZ; vandaag bijval op de blog van Grimbert Rost van Tonningen met een scherpe column Ave Maria!

Dit zingen we dan aan het einde van haar termijn (even door de 1e paar minuten geklets heen en dan zingt Bobby McFerrin en de zaal het mooiste Ave Maria ooit):










AddThis Feed Button

Who Moved my Cheese

Al meer dan tien jaar staat het boek van Spencer Johnson in de top van verkochte managementboeken; nu is de video over het boek (weer) beschikbaar:



Het boek helpt re-organisaties beter te begrijpen (als veranderaar en als subject) door de metafoor van ‘het zoeken naar kaas’:

  • Hoe belangrijker de Kaas voor jou is, des te meer raak je er aan gehecht;
  • Wie niet verandert sterft uit;
  • Wat zou je doen als je niet bang was?
  • Als je de angst loslaat, zul je bevrijd zijn;
  • Als ik me de Kaas voorstel, komt die dichterbij, al heb ik hem nog niet gevonden;
  • Hoe sneller je afstand neemt van de oude Kaas, des te sneller vind je nieuwe;
  • Het is veiliger om op zoek te gaan, dan zonder Kaas te blijven zitten;
  • Met oude opvattingen vind je geen nieuwe Kaas;
  • Als je oog hebt voor de eerste kleine veranderingen, dan kun je de grote die nog komen beter accepteren.
(Spencer Johnson, Who moved my cheese, 1998)



AddThis Feed Button

Hope vs. Urgency

Verandering komt volgens Kotter pas tot stand als er een ‘sense of urgency’ is of zoals Angelsaksen vaak zeggen ‘create the burning platform’. Vaak werkt dit verlammend; daarom nu ‘Change’ the Obama-way:

To Mr Kotter I say: Urgency helps achieving change, but this is caused by fear or just the will to survive. Hope is a better change agent, because it greatly improves the quality and sustainability of the change (slow change). It works according to this Cycle of Hope:
1.
I have a dream (ML King)
2.
Change we can believe in (B. Obama)
3.
Yes we can! (B. Obama)
4.
Yes we did!
5.
Let´s do it again




Dank aan Martin Hoorn voor de Cycle of Hope.

AddThis Feed Button

Geluk en hoe we er altijd naast zitten

Dan Gilbert is hoogleraar aan Harvard op de faculteit psychologie; zijn specialisatie is het fenomeen ‘Geluk’. Wat maakt ons gelukkig en waarom lukt het maar zelden om Geluk te vinden of te houden? In één van zijn optredens bij TED laat hij dit aan de hand van de wet van van de Bernoulli zien:



Simpel gezegd staat hier:




Dan is ons geluk (Exp.Value) de resultante van ‘de kans op de toename (van ons geluk)’ maal de ‘waarde van de toename (van ons geluk)’. Klinkt simpel en zouden we toch goed in moeten zijn denk je! Waarom gaat het dan (bijna) altijd mis met ons geluk (en een businesscase denk ik dan ook maar)? Dat komt omdat we slecht zijn in het inschatten van onze kansen en altijd slecht kunnen schatten wat ons verwachte resultaat is. Op een prachtige manier laat hij ons zien en voelen dat we daar inderdaad slecht in zijn als mens:




AddThis Feed Button


Waar zijn de bijen?

Waar of niet, maar Einstein schijnt gezegd te hebben:

“If the bee disappeared off the surface of the globe then man would only have four years of life left. No more bees, no more pollination, no more plants, no more animals, no more man.”




Als dat zo is, dan is dit zorgelijk:



Ook een mooi uitgangspunt voor een film van M. Night Shyamalan:




AddThis Feed Button

Mooie plaatjes van een mooie Dag!




Zoals altijd heeft The Boston een mooi beeldverslag!


AddThis Feed Button


Imagine! Pangeaday!

Wat als er geen grenzen waren? En we ons realiseerden dat we vooral allemaal ‘mensch zijn’? Doe in 2009 mee aan PangeaDay!

In a world where people are often divided by borders, difference, and conflict, it's easy to lose sight of what we all have in common. PangeaDay seeks to overcome that — to help people see themselves in others — through the power of film.





AddThis Feed Button

Godallahmachtig

Vincent Bijlo neemt de inauguratie-gekte op de hak: alhier.

Dank aan Martin Hoorn voor de tip.


AddThis Feed Button

Had mijn blog maar één zo'n zin

Ooit zei Godfried Bomans over Marlene Dietrich:

‘Had mijn vrouw maar één zo’n been’.


Datzelfde gevoel bekruipt je bij de tektsen van Barack Obama: ‘ Had mijn blog maar één zo’n zin!’. Nu blijken die teksten geschreven te worden door een 27 jarige jongeman: Jon Favreau. Hij is de bedenker van ‘Yes, we can!’ en aanstaande maandag om 20:55 op NL2 heeft Tegenlicht een documentaire over hem. Kijken!













AddThis Feed Button

'Change', Geloof, Hoop & Liefde

Met deze prachtige poster won Barack de verkeizingen; nu kun je jezelf hier ‘Obamicon-en’:




AddThis Feed Button

En hij kwam uit!






AddThis Feed Button

I have a dream



Zojuist schreven we geschiedenis! De meesten van ons kennen een paar zinnen uit de ‘I have a dream speech’ van Martin Luther King (1963); na ruim 45 jaar is het vandaag zover. Hier de integrale video en uitgeschreven tekst van 45 jaar terug:



I am happy to join with you today in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation.
Five score years ago, a great American, in whose symbolic shadow we stand today, signed the Emancipation Proclamation. This momentous decree came as a great beacon light of hope to millions of Negro slaves who had been seared in the flames of withering injustice. It came as a joyous daybreak to end the long night of their captivity.
But one hundred years later, the Negro still is not free. One hundred years later, the life of the Negro is still sadly crippled by the manacles of segregation and the chains of discrimination. One hundred years later, the Negro lives on a lonely island of poverty in the midst of a vast ocean of material prosperity. One hundred years later, the Negro is still languished in the corners of American society and finds himself an exile in his own land. And so we've come here today to dramatize a shameful condition.


In a sense we've come to our nation's capital to cash a check. When the architects of our republic wrote the magnificent words of the Constitution and the Declaration of Independence, they were signing a promissory note to which every American was to fall heir. This note was a promise that all men, yes, black men as well as white men, would be guaranteed the "unalienable Rights" of "Life, Liberty and the pursuit of Happiness." It is obvious today that America has defaulted on this promissory note, insofar as her citizens of color are concerned. Instead of honoring this sacred obligation, America has given the Negro people a bad check, a check which has come back marked "insufficient funds."
But we refuse to believe that the bank of justice is bankrupt. We refuse to believe that there are insufficient funds in the great vaults of opportunity of this nation. And so, we've come to cash this check, a check that will give us upon demand the riches of freedom and the security of justice.
We have also come to this hallowed spot to remind America of the fierce urgency of Now. This is no time to engage in the luxury of cooling off or to take the tranquilizing drug of gradualism. Now is the time to make real the promises of democracy. Now is the time to rise from the dark and desolate valley of segregation to the sunlit path of racial justice. Now is the time to lift our nation from the quicksands of racial injustice to the solid rock of brotherhood. Now is the time to make justice a reality for all of God's children.
It would be fatal for the nation to overlook the urgency of the moment. This sweltering summer of the Negro's legitimate discontent will not pass until there is an invigorating autumn of freedom and equality. Nineteen sixty-three is not an end, but a beginning. And those who hope that the Negro needed to blow off steam and will now be content will have a rude awakening if the nation returns to business as usual. And there will be neither rest nor tranquility in America until the Negro is granted his citizenship rights. The whirlwinds of revolt will continue to shake the foundations of our nation until the bright day of justice emerges.
But there is something that I must say to my people, who stand on the warm threshold which leads into the palace of justice: In the process of gaining our rightful place, we must not be guilty of wrongful deeds. Let us not seek to satisfy our thirst for freedom by drinking from the cup of bitterness and hatred. We must forever conduct our struggle on the high plane of dignity and discipline. We must not allow our creative protest to degenerate into physical violence. Again and again, we must rise to the majestic heights of meeting physical force with soul force.
The marvelous new militancy which has engulfed the Negro community must not lead us to a distrust of all white people, for many of our white brothers, as evidenced by their presence here today, have come to realize that their destiny is tied up with our destiny. And they have come to realize that their freedom is inextricably bound to our freedom.
We cannot walk alone.
And as we walk, we must make the pledge that we shall always march ahead.
We cannot turn back.
There are those who are asking the devotees of civil rights, "When will you be satisfied?" We can never be satisfied as long as the Negro is the victim of the unspeakable horrors of police brutality. We can never be satisfied as long as our bodies, heavy with the fatigue of travel, cannot gain lodging in the motels of the highways and the hotels of the cities. *We cannot be satisfied as long as the negro's basic mobility is from a smaller ghetto to a larger one. We can never be satisfied as long as our children are stripped of their self-hood and robbed of their dignity by a sign stating: "For Whites Only."* We cannot be satisfied as long as a Negro in Mississippi cannot vote and a Negro in New York believes he has nothing for which to vote. No, no, we are not satisfied, and we will not be satisfied until "justice rolls down like waters, and righteousness like a mighty stream."
I am not unmindful that some of you have come here out of great trials and tribulations. Some of you have come fresh from narrow jail cells. And some of you have come from areas where your quest -- quest for freedom left you battered by the storms of persecution and staggered by the winds of police brutality. You have been the veterans of creative suffering. Continue to work with the faith that unearned suffering is redemptive. Go back to Mississippi, go back to Alabama, go back to South Carolina, go back to Georgia, go back to Louisiana, go back to the slums and ghettos of our northern cities, knowing that somehow this situation can and will be changed.
Let us not wallow in the valley of despair, I say to you today, my friends.
And so even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream.
I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal."
I have a dream that one day on the red hills of Georgia, the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.
I have a dream that one day even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of injustice, sweltering with the heat of oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.
I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.
I have a dream today!
I have a dream that one day, down in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of "interposition" and "nullification" -- one day right there in Alabama little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.
I have a dream today!
I have a dream that one day every valley shall be exalted, and every hill and mountain shall be made low, the rough places will be made plain, and the crooked places will be made straight; "and the glory of the Lord shall be revealed and all flesh shall see it together."
This is our hope, and this is the faith that I go back to the South with.
With this faith, we will be able to hew out of the mountain of despair a stone of hope. With this faith, we will be able to transform the jangling discords of our nation into a beautiful symphony of brotherhood. With this faith, we will be able to work together, to pray together, to struggle together, to go to jail together, to stand up for freedom together, knowing that we will be free one day.
And this will be the day -- this will be the day when all of God's children will be able to sing with new meaning:
My country 'tis of thee, sweet land of liberty, of thee I sing.
Land where my fathers died, land of the Pilgrim's pride,
From every mountainside, let freedom ring!
And if America is to be a great nation, this must become true.
And so let freedom ring from the prodigious hilltops of New Hampshire.
Let freedom ring from the mighty mountains of New York.
Let freedom ring from the heightening Alleghenies of Pennsylvania.
Let freedom ring from the snow-capped Rockies of Colorado.
Let freedom ring from the curvaceous slopes of California.
But not only that:
Let freedom ring from Stone Mountain of Georgia.
Let freedom ring from Lookout Mountain of Tennessee.
Let freedom ring from every hill and molehill of Mississippi.
From every mountainside, let freedom ring.
And when this happens, when we allow freedom ring, when we let it ring from every village and every hamlet, from every state and every city, we will be able to speed up that day when all of God's children, black men and white men, Jews and Gentiles, Protestants and Catholics, will be able to join hands and sing in the words of the old Negro spiritual:
Free at last! Free at last!
Thank God Almighty, we are free at last!


AddThis Feed Button

De Belangrijkste dag uit de 21e Eeuw!




Morgen is het zover: de belangrijkste dag uit de 21e Eeuw! Barack Obama wordt geinaugureerd! Deze ga ik volgende maand in het vliegtuig op weg naar TED luisteren* (‘lezen’). Ondertussen gaat de hele wereld wedden op welke woorden hij gebruikt in zijn speech en nu Tony Bosma zich steeds meer op mijn terrein begeeft ( ) gaan wij van InspiratieBlog vandaag even op de Marketing-tour; de website van Pepsi is indrukwekkend:



en met 355 boeken op Amazon loopt de Barack-bankrekening ook langzaam vol!

* ga met je muis boven het woordje hier hangen en klik in het venster op ‘Play’


AddThis Feed Button

Level 5 Held

Nu bestond er al Level-5 Leadership (bij Collins), maar na deze daad bestaat er ook Level 5 heldendom. Je vliegtuig stort neer, je landt rustig in de rivier, doet een controlerondje en dan pas ga je zelf (als laatste!) van boord: piloot Chesley Sullenberger, die met zijn toestel op de rivier de Hudson landde, heeft een fanclub. Nog geen 24 uur nadat "Sully" veilig al zijn passagiers uit het gecrashte vliegtuig redde, heeft hij een omvangrijke fanclub op facebook. De piloot zou het toestel als laatste hebben verlaten, na nog twee controle rondjes door de cabine te hebben gelopen. Hier de opname uit de cockpit:



Dank aan Rob van Kerpel voor de tip.

AddThis Feed Button

Don't Worry

Toevallig stuitte ik op dit filmpje van een extreem-skiier en de openingszin van Matthias Giraud is mooi:

You have two choices in life: you are born, you worry, you die or
you are born, you don’t worry and die. I choose not to worry’
.




AddThis Feed Button

Nieuwe Boekreviews uit de CT

In de Ordina Consulting Times verschijnen elk kwartaal boek-reviews van mijn hand; hier de downloads:






AddThis Feed Button

Level 5 vanuit het land van de Rijzende Zon

Japan staat bekend om een lange strategische adem; maakt niet uit hoe lang het duurt, het resultaat telt. Dat ze ook echte Good-to-Great leiders hebben wist ik niet. De CEO van Japan Airlines lijkt een echte:







AddThis Feed Button

De Kunst van het solliciteren

Soms verraad je je leeftijd (hier spreekt bouwjaar 1963) met je associaties, maar 2009 wordt het jaar van het solliciteren voor velen in ons landje en daarbij dacht ik aan de Janse Bagge Bend. Als je geen idee hebt waarover dit gaat ben je waarschijnlijk nog geen veertiger! In 1983 schreef de Janse Bagge Bend al:

De perspektieve veur de toekoms die zeen nul komma nul
Al hebse noa veul zjweite enne universitaire bul
Al benste ongerwiezer, bankwirker of psycholoog
De komende joare benste waarsjienlik wirkeloos, Doe mos sollicitere, sollicitere !


Het enige dat je moet hopen is dat je nooit John Cleese tegenover je vindt:




AddThis Feed Button

Op weg naar TED2009

In deze roerige tijd is het een eer en genoegen dat ik in februari mag afrijzen naar de USA om TED2009 te bezoeken. TED is volgens mij in ieder geval een van de meest inspirerende bijeenkomsten in de wereld met topsprekers uit de politiek, bedrijfsleven, wetenschap, kunsten en cultuur.

In de afgelopen jaren waren daar Bill Clinton, Al Gore, Malcolm Gladwell, Jane Goodall en ga zo maar door. Het format is snel en voor iedereen hetzelfde; je hebt maximaal 20 minuten om je publiek en de wereld te inspireren of zich te doen afvragen wat de bron van Inspiratie is. De pay-off van TED is niet voor niks: Ideas worth spreading.

Regelmatig kon je op mijn blogs al verwijzingen naar Inspiraties van de afgelopen jaren TED vinden; het is nog 27 dagen voordat TED2009 losbarst. Hier alvast de line-up voor 2009; ik kijk vooral uit naar:



Maar ook naar Jamie Cullum, Nandan Nilekani, Barry Schwartz en Rosamund Zander. Na terugkomst gaan we hier weer veel inspiratie uit putten en antwoord vinden op de vraag: ‘Waar moet het heen; wat is de bron van Inspiratie voor de volgende 10 jaar’?


AddThis Feed Button

Laatste jaaroverzicht 2008

Buro Renkema staat bekend om hun hilarische video-compilaties (ook de video ‘Laatste keer pinnen bij Fortis’ was van hun hand). Hier hun jaaroverzicht 2008:




AddThis Feed Button

Level 5 Leadership

In zijn boek Good to Great heeft Jim Collins het over Level 5 Leadership: ‘servant leadership’. Dat gevoel bekroop mij bij het zien van dit filmpje over Steve Jobs die de gemeenteraad toespreekt. Je hebt een paar miljard en staat er (overtuigend) in een trui en jeans:




AddThis Feed Button

Eerste indrukken - Top 30

De Engelsen zeggen niet voor niets: ‘You never get a second chance for a first impression’. Dat geldt in het dagelijkse leven en ook bij een film. Nu ben ik zelf een groot film-kijker en vaak is het zo dat de 1e twee minuten de toon zetten. Gelukkig zette het blad ‘Smashingmagazine’ de mooiste openingen op een rijtje; ze staan hier alle 30!

Deze is mijn favoriet; een beetje man loopt in strak pak en met z’n zonnebril op, zijn ondergang tegemoet:








AddThis Feed Button

2008 in Foto's

De Boston-Globe heeft waarschijnlijk één van de mooiste fotografie-sites; bij deze 2008 in Deel 1, Deel 2 en Deel 3. De volgende foto (van een koninklijke crematie in Ubud, Bali) is om je een beeld van de foto-kwaliteit te geven:



Helaas blijkt uit het beeldverslag dat de wereld er (weer) niet veel beter op is geworden in 2008. Sic!


AddThis Feed Button

Monty Python - Merchant Banker

Deze is door de Kredietcrisis weer actueel. Let op de 2e seconde: ‘Ah, Mr. Victim, I am glad ...’:




AddThis Feed Button

9 Voorspellingen voor 2009



Tom Asacker schreef negen voorspeliingen voor 2009; integraal overgenomen omdat ze te mooi zijn om alleen maar samen te vatten:

#1 The Earth will complete its 584 million mile, 67,000 mph trip around the Sun without incident
I know, that’s a pretty lame kick-off prediction. But think about those numbers for a minute. We’re all
outgrowths of a living mass that is rocketing through space around an enormous ball of fire. Does that make
any sense to you? Me either. So stop trying to figure it all out. Stop trying to protect yourself from an
unknowable future and instead be a connected and passionate part of the here and now. “What is important in
life is life, and not the result of life.”
Johann Wolfgang von Goethe
#2 Many things will change, but many people will not
Most of us will be doing, thinking and feeling more or less the same things this time next year as we are now. If
you don’t want that sameness, grab yourself by the collar and yank yourself off of that comfortable, well-worn
path and onto the one less traveled
by you. Let go of your past and grab onto your future. Because while you’re
waiting for that grand insight to point you in the right direction, the beauty of life is flying right on by. “Without
change, something sleeps inside us, and seldom awakens. The sleeper must awaken.”
Frank Herbert
#3 Most people will sit quietly in their seats and watch life unfold around them
A recent New Yorker magazine cartoon made it comically clear: There’s a lot that we all want to experience, but
not much that we actually want to
do. Most of us simply want to go along to get along and enjoy the ride. Well,
the ride is slowing to a crawl. And when it starts back up, it’ll be a much different ride. What kind of ride? The
best way to know
that is to put yourself in charge of creating it. Grab the wheel and get moving. Let the pull of
what excites you and what you care most deeply about be your guide. “The reason why worry kills more people
than work is that more people worry than work.”
Robert Frost
#4 A lot of people and businesses will fail
That’s the unfortunate nature of life. You try something, it doesn’t work. You try something different, it works.
If it works
big, people copy you (or steal it). You try something new, failure again. If you’re trying, if you’re
living, you will fail. So what? I remember college friends years ago telling me that they could never “do what I
do.” I didn’t know what that meant, so I asked. “You know,” one replied. “No security. Going out on your
own.” “Security is an illusion,” I countered. “Everyone is ‘on his own.’ And for the record,” I added. “I could
never do what you all are doing.” Live a life of no regrets. Seize this opportunity to learn and grow and
experience, while everyone else snuggles deeper into their comfy routines. “He who has never failed
somewhere, that man can not be great.”
Herman Melville
#5 Many “friends” will be lost and many new ones made
Social networks are all the rage today: MySpace, Facebook, Friendster, LinkedIn, Twitter and Plaxo, as well as
the many recurring
real world gatherings. And indeed, they can be great ways to stay connected and to gain
attention. But many of the people who have “friended” you through these groups did so for a reason; their
reason. And once that reason goes away, so will they. Don’t sweat it. Keep connecting. Keep reaching out and
sharing with people with similar interests and beliefs. But also, spend more slow and deep time with your family
and your
true friends; those who accept and care about the real you, not the social status you. “In prosperity,
our friends know us; in adversity, we know our friends.”
John Churton Collins
#6 The passionate will not only survive, they will thrive
What’s bugging you? Whatever it is, for your sakeand for those unwilling or unable to changedo
something about it! That’s the key to growth and success. The inventor David Levy referred to it as the curse
effect: “Whenever I hear someone curse, it’s a sign to invent something.” Well, perhaps that someone is you
and that “cursing” is resonating between your ears. If so, don’t let it irritate you and drain your life and passion.
Use it to fuel you and drive you forward. The future belongs to those unwilling to accept the stifling status quo;
to those who stay puzzled, excited, frustrated and surprised. “Whenever anything is being accomplished, it is
being done, I have learned, by a monomaniac with a mission.”
Peter Drucker
#7 Success will go to those with the best questions, not those with the cleverest answers
Do you know the definition of an expert? An expert is someone who knows more and more about less and less
until he knows absolutely everything about nothing? And a generalist? A generalist, like so many afflicted
with digital A.D.D., is someone who knows less and less about more and more until he knows absolutely
nothing about everything. Successful people know that they’ll
never know enough, especially about what really
matters. So, they pay attention. They catch on and refocus rapidly. They never stop trying and learning.
They’re driven by the questions, by their desire to understand and to change things. “All you need in this life is
ignorance and confidence, and then success is sure.”
Mark Twain
#8 Execution is the new strategy
E.L. Doctorow wrote, “Planning to write is not writing.” Here’s the funny thing: Writing is not writing. It’s
editing. You’re really not sure where you’re going until well after you’ve begun; until you’ve put pen to paper
(or type to page). And then, the work unfolds in unpredictable and mysterious ways. Sure, vision and planning
are important. But with the accelerating pace of change in today’s world, the important insights are more likely
to come through doing and editing, than through speculating and strategizing. “Change will lead to insight far
more often than insight will lead to change.”
Milton H. Erickson
#9 Making a difference will trump making a buck
Walt Disney’s mantra was, “I don’t make movies to make money. I make money to make movies.” What about
you? Why do you make money? Think really hard and long about that simple question. If you’ve been putting
off being passionate about your work in order to make a lot of money, now may be the time for you to make a
change. Why? Because the business of making money simply to make more money is quickly coming to an
end. The future is
not in making a buck; it’s in making a difference. “We make a living by what we get, but we
make a life by what we give.”
Winston Churchill

The great Danish physicist Niels Henrik David Bohr wrote, “Prediction is very difficult, especially if it’s about
the future.” But, the first woman to receive the Pulitzer Prize for Poetry, Edna St. Vincent Millay, reminds us,
“It’s not true that life is one damn thing after another; it’s one damned thing over and over.” Physics and poetry.
Such is the nature of our paradoxical world. Just remember, it’s
your future that you have control over, and only
you have the power to change that one damn thing. Stay passionate!


AddThis Feed Button

Charter for Compassion

Een bijzonder initiatief, dat ons aller aandacht vraagt:





AddThis Feed Button

Hoe haal je $18 Mrd op ?

Natuurlijk met een plannetje van 37 pagina’s (vandaag ingediend door GM bij het Congres in de USA) en daarin lees je dan dit:

According to very recent market research (conducted by CNW Marketing Research), more than 30% of consumers who considered a GM vehicle and purchased a competitive product instead cited the possibility of GM bankruptcy as the top reason for not buying a GM product. This is more than double the percentage of the next highest reason. ... The plain fact is bankruptcy of an auto company is markedly different and much riskier than that of a steel company or an airline, with the potential for: lengthy delays, given the number of stakeholders; significant administrative costs; the very real risk of the lack of funding while in bankruptcy; and the stigma attached to our products in the eyes of consumers. On this latter point, it cannot be emphasized strongly enough how much a bankruptcy will depress sales of an auto manufacturer's products due to consumer fears of long-term warranty, resale value and service-related issues.

Wat vreselijk denk je dan.

Verder lees je eigenlijk weinig hoe het miljarden-verlies gestopt gaat worden (voor GM, Vauxhall, Opel, Hummer, Saab etc.), maar goed het is goedkoper dan geld in een bank of verzekeraar stoppen en je kunt toch wat meer kwijt op je achterbank. Ik zou zeggen doen! Hoezo heb je een businesscase nodig als je $18 Mrd. wil hebben?


AddThis Feed Button

De wereld na Barack en Harvard

En daar zijn we weer; vol met inspiratie en goede zin! Amerika gaat veranderen en dat voel je als je door Boston loopt. Nu is Boston niet representatief voor de USA (bijna ‘liberaal’), maar hier is waar het allemaal begon. Boston heeft de Freedom trail, Cheers, JFK en Harvard en is de stad waar Barack afstudeerde van Harvard Law School. Bijzondere stad dus; waar ooit de onafhankelijkheidsstrijd tegen de Engelsen begon, waar JFK werd opgeleid (die de strijd tegen rassendiscriminatie echt afmaakte) en waar de 1e Afro-American president van de USA is opgeleid. Een knooppunt van gelijkheid en vrijheid; het motto van Harvard is niet voor niets ‘Veritas’, oftewel ‘waarheid’.

Op deze bijzondere plek mocht ik de afgelopen twee weken rondlopen en het Leading Professional Service Firms-programma van Harvard Business School doorlopen. Hier wat hoogtepunten, maar het meest bijzondere moment was wellicht dat Prof. Jay Lorsch aanwezig was geweest bij een diner met Barack Obama op de voorlaatste avond van ons programma. De volgende morgen kon hij zijn emoties niet inhouden toen hij vertelde hoe trots en blij hij was dat hij dit mocht meemaken in de USA (hij is 75!). Een zaal met 80 top-professionals vanuit de hele wereld zat stil en met een brok in de keel te kijken naar deze baanbrekende denker in consulting-land (zijn boek Aligning the Stars is een klassieker). Naast hem bestond de topcast van hoogleraren uit Tom DeLong (van When Professionals have to Lead), Boris Groysberg en Ashish Nanda. Het leermodel van Harvard is bijzonder; volledig gebaseerd op casussen (4 per dag: gemiddelde casus is 1 uur inleeswerk (de avond ervoor tussen 20:00 en 24:00) en wordt in 1,5 uur doorgespit in een klassikaal model tussen 08:30 en 17:00):


(Jay Lorsch in class)

Boris Groysberg had een mooie stelling: Firms need talented workers more then these workers need firms en in de definitie van Harvard zijn deze ‘Stars’ men/women in critical jobs whose performance crucial is to their organizations’ success’. Worden Stars geboren (nature)? Voor een deel is het antwoord ja, want het zijn A-typen die willen scoren, hard werken, gedreven en bijzonder intelligent zijn. Toch blijkt dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); het onderzoek van Groysberg toont namelijk aan dat Stars grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature) en als ze naar een andere organisatie overstappen daalt hun performance dramatisch.

Les 1: ontwikkel stars, en 'koop' ze niet van buiten. Behoud je sterrenteam door ze in staat te stellen vaardiger te worden, door ze erkenning te geven en door te zorgen voor een goede werk-privé balans (uit datzelfde onderzoek van Groysberg komt naar voren dat van de de stars die van andere organisaties komen, 66% binnen 3 jaar weer vertrekt):



Over Change (Les 2) gaf DeLong een mooie formule: Verandering = (Ontevredenheid * Perspectief * Proces) > Weerstand. Een veelvoorkomende vergissing is dat er veel nadruk wordt gelegd op perspectief/toekomst en te weinig op ontevredenheid en proces (zie ook Les 3).

Les 3: DeLong geeft ook nog een mooi model over de taak van leiders in een PSF (Professional Service Firm):

  1. Setting Direction
  2. Building Commitment
  3. Ensuring Execution
  4. Leading by Personal Example
Als 1 van de 4 niet in gelijke mate aanwezig is gaat het mis! En binnen een club eigenwijze, intelligente professionals vergeten we vaak voldoende tijd voor aspect 2; in de case werd uitgelegd dat McKinsey daar 18 maanden voor uittrok door de wereld rond te reizen en elk van de 8.000 professionals te betrekken in het proces.

Een derde gebied (Les 4) dat veel aandacht kreeg was: The Firm vs. The Family. Veel gedreven professionals werken te veel (60-70 uur is geen uitzondering) en dat gaat ten koste van huwelijk en gezin. Bij gewone mensen is het echtscheidingspercentage al bijna 50%, onder ‘stars’ is dat 75%. Zoals Jay Lorsch ons voorhield: Build a Life, not a Resume. Iets dat ook voor mij persoonlijk een uiterst relevant onderwerp is.

Als laatste (Les 5) zou ik willen wijzen op een onderwerp van Tom DeLong over de ‘vergeten B-spelers’ in de PSF; de 65% van jongens en meisjes die nooit partner zullen worden, maar die het kloppend hart van de organisatie zijn. Aan deze groep (het B-team) zou een goede Managing Partner eenvoudig tijd kunnen besteden en zo The Firm op een relatief goedkope manier helpen:



Er zijn twee boeken waar het gedachtengoed van deze opleiding instaat:

  • When professionals have to lead, DeLong, Gabarro and Lees, Harvard Business School Press, 2007
  • Aligning the stars, Lorsch and Tierney, Harvard Business School Press, 2002
Als je ooit de kans krijgt (en USD 10.000 in een week kan missen): GAAN!

AddThis Feed Button

Schraalhans Keukenmeester

Bij veel bedrijven hoor je vandaag de dag dingen als de broekriem aanhalen, even doorbijten of andere termen die door managers worden gebruikt om medewerkers het gevoel te geven dat het menens is en er even niet zo veel kan; cursussen gaan niet door, kerstdiners worden afgezegd en deelname aan congressen wordt beschouwd als frivoliteit.

Gelukkig is er soms tegengeluid en vandaag in het FD (blz. 12) een aardig stuk van FD-redacteur Jeroen Bos onder de titel: Wil de echte leider opstaan? Hij waarschuwt dat het management niet te ver moet gaan met zulke schraperige maatregelen; als het bedrijf serieus geld verliest, maken deze kosten het nooit goed. Een uitje of een feestje kan ook veel goeds doen voor het teamgevoel en mensen beter laten samenwerken. Dan is het een zinvolle investering, waarmee je op de lange termijn je medewerkers blijft binden. Aan zo’n vooruitziende blik ontbreekt het nogal eens. Daarom komt de echte reorganisatie vaak pas na de officiële reorganisatie. De goede werknemers hebben gewacht totdat de banenmarkt aantrekt en vertrekken dan!

Aan alle Schraalhanzen van Nederland: U bent gewaarschuwd!


AddThis Feed Button

Ont-moeten

De 2e officiele GastBlog.

Ontmoeten, een woord met een mooie betekenis. Ontmoeten; opzettelijk samenkomen. Deze vorm van ontmoeten vinden wij zo belangrijk, dat het recht hierop is opgenomen in onze grondwet. In de artikelen 8 en 9 om heel precies te zijn. Voor de detaillisten onder ons:

Artikel 8 ‘Het recht tot vereniging wordt erkend. Bij de wet kan dit recht worden beperkt in het belang van de openbare orde.’
Artikel 9 Lid 1. ‘Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.’


Een belangrijk recht. Het moet niet. Het mag. Dit is voor mij de lading van ontmoeten; het mogen ontmoeten van een ander. Maar het niet moeten, het ont‐moeten in rust.

Synchroniciteit
Wat mij aanspreekt is ontmoeten in de betekenis van toevallig tegenkomen. Maar dan niet in de vorm van zomaar toevallig, maar in synchroniciteit. Toeval met betekenis. Een opvallende ontmoeting of gesprek bijvoorbeeld die een kettingreactie teweeg kan brengen. Synchroniciteit is in 1930 bedacht door Jung, een Zwitserse psychiater en psycholoog. Volgens Jung ervaar je een synchroniciteit als iets meer dan gewoon toeval is, omdat de gebeurtenissen, of hetgeen bijvoorbeeld gezegd wordt, voor de ontvanger met elkaar te maken schijnen te hebben, maar niet omdat het ene het andere heeft voortgebracht. Maar weer andere stromingen schrijven synchroniciteit toe aan sturende hogere (goddelijke)machten. Ik zelf zie synchroniciteit als een signaal van de eigen geest, gevoed door natuurlijke energie en signalen. Zeg maar het poldermodel tussen de twee eerder genoemde stromingen.

Oppervlakkig
Een mens heeft de hele dag contact met bijvoorbeeld zijn dierbare naaste, voor het schoolplein, met mensen zomaar in het voorbij gaan, cliënten en met collega’s. De meeste van deze contacten zijn oppervlakkig. Natuurlijk worden de benodigde woorden en signalen uitgewisseld. Maar ontmoet je deze personen ook daadwerkelijk? Weet je wat zijn of haar drijfveren zijn? Of waar de passie
ligt? Wat deze persoon bezig houdt? Waar je mee zou kunnen helpen? Wellicht kan je elkaar aanvullen? Of ben jij de sleutel tot iemands anders zijn uitdaging. Of andersom. Ondanks het vele ‘gecommuniceer’ weet je vaak maar heel weinig van de personen die je tegenkomt. Van een echte ontmoeting is dan geen sprake. Eigenlijk gaat het niet eens over het uitwisselen van heel veel woorden, communiceren doe je immers slechts voor een minuscule stukje verbaal, maar om die uitwisselende vonk.

Ont‐moeten
Ont‐moeten leidt uiteindelijk tot ontmoeten. Ont‐moeten en ontmoeten hebben dus beide hun eigen betekenis. Verbale en non‐verbale communicatie wordt beïnvloed door regels, normen en waarden die worden bepaald door onze omgeving. We gedragen ons naar dat geen wat er van ons verwacht wordt, vanuit de rol die ons wordt toegeschreven of die wij ons zelf hebben toegedicht in de loop van ons leven.
Uiteindelijk gaat hier een zekere dwang vanuit. Communicatie is dan alleen nog maar een rationeel proces. Zonder dat wij naar ons hart luisteren. Om te ontmoeten dien je deze ’opgelegde’ wijze van communicatie naast je neer te leggen. In eerste instantie kan dat nogal wat weerstand opleveren in je omgeving, je doet immers niet meer wat je ’moet’ doen. Maar uiteindelijk leidt deze weg naar het daadwerkelijk ontmoeten van mensen (en jezelf…). Echte communicatie gebeurt zonder je gedachten, en daarmee je woorden, constant door allerlei ’opgelegde filters’ heen te halen. Je communiceert dan op basis van je werkelijke zelf, omdat je authentiek bent.

Authentiek
Authentiek is als je activiteiten en keuzes tegen het licht houdt, dicht bij je eigen natuur blijft en daarbij jezelf de vraagstelt of deze nuttig zijn in de dans met jezelf en de omgeving om je heen. Dit moet zeker geen rationeel proces zijn, maar meer een luisteren naar je hart. Luisteren bedoel ik niet figuurlijk, maar letterlijk. Luisteren met het hart is zeker geen empathische onzin. In de hersenen is namelijk het limbisch systeem betrokken bij je emotie en motivatie. Onderdeel van dit systeem is de hypothalamus die de regulering van je bloeddruk en hartslag verzorgd. Emotie communiceert via je lichaam tot jezelf en daarmee tot de omgeving. Het is onmogelijk om tegen jezelf te liegen. De kunst is om de geringste versnelling van je hartslag waar te nemen. Op dit principe is de leugendetector gebaseerd. Overigens moeten de koffiedrinkers oppassen, cafeïne beïnvloedt namelijk de hartslag en daarmee de objectiviteit bij het er naar luisteren.

Buber
De filosoof Martin Buber (1878 ‐ 1965) definieert in menselijke relaties (communicatie) twee fundamentele verschillen; I‐It en I‐Thou -relations.
’An I-It-relation is the normal everyday relation of a human being towards the things surrounding him. Man can also consider his fellows as an It and that is what he does most of the time, he views the other from a distance, like a thing, a part of the environment, forged into chains of causality. Radically different the I-Thou-relation. The human being enters into it with his innermost and whole being, in a meeting, in a real dialogue this is what both of the partners do.’

Tot slot, ontmoeten is communiceren door te ont‐moeten en vooral te luisteren naar hetgeen het hart te zeggen heeft. Daar is lef voor nodig omdat er tegen regels, waarde en normen gebokst moet worden. De ‘prijs’ om daadwerkelijk authentiek te communiceren; een stille wens van ieders geest...
—-
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent.
Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets
te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen. Alle auteursrechten voorbehouden.


AddThis Feed Button

Probeer dan maar eens gewoon te blijven

Ik beloof dat het mijn laatste Barack-blog is (al ga ik volgende week naar Barack-land en dus zal de verleiding wel groot blijven), maar je moet wel heel sterk in je schoenen staan als leider, als je dit om je heen ziet:





Hier nog meer van dit soort mooie Barack-beelden.


AddThis Feed Button

Een groot verliezer en een bijzondere winnaar



Hij lijkt mij geen groot leider te zijn geworden, maar John McCain is wel een knap verliezer; hoe hij zijn aanhang maant om achter zijn president, Barack Obama, te gaan staan is het teken van een groot verliezer:




4 November is een historische dag en zo voelde dat vanochtend toen mijn zoontje (van 9) de trap afstoof en de krant pakte (NRC.Next) om te zien wie gewonnen had; daarin stond het natuurlijk niet want de krant was van voor middernacht. Snel griste hij mijn iPod Touch om via Nu.nl daarop te zoeken wie gewonnen had. Juichend stampte hij door het huis: Obama, Obama, Obama! (zie ook hier).

Waarom hij hem een een goed leider van de wereld vindt, is mij niet helmaal duidelijk en kan hij ook niet uitleggen, maar kennelijk spreekt de persoon van Obama jonge mensen aan. Of wellicht kun je als je onbevangen kijkt naar iemands gezicht van nature zien wie de beste leider is? Ook bij mij liepen de tranen over mijn wangen toen ik de beelden zag van 200.000 mensen die hun man toejuichten om de wereld anders te maken. Het feit dat een afro-american president is geworden, is voor mij het bewijs dat we aan het begin van een nieuwe era staan, de era van respect, aandacht en compassie, de era van slow: Yes we can!




AddThis Feed Button

Eind goed?

Zoals mijn vaste lezers weten is Richard Branson wel 1 van mijn inspiratoren; waarschijnlijk geen gemakkelijk mens, maar een tegendenker van de bovenste plank en dat mag ik wel. In zijn recente boek Business Stripped Bare eindigt hij met deze zin:

Successful people aren’t in possession of secrets known only to themselves. Don’t obsess over people who appear to you to be “winners”, but listen instead to the wisdom of people who’ve led enriching lives—people, for instance, who’ve found time for friends and family. Be generous in your interpretation of what success looks like. The best and most meaningful lives don’t always end happily.

Vooral de laatste 10 woorden doen denken.



AddThis Feed Button

Beurskoerzen op een glijbaantje?

Terwijl gisteren de beurskoerzen net zo hard naar beneden gleden als ze in de 8 uren daarvoor hadden gewonnen (de Dow verloor 200 punten in 10 minuten!), geeft Barclay een humorvol beeld van de mogelijkheden van een van hun cards; dat ze zelf op een glijbaan terecht zijn gekomen wisten ze niet toen het reclame-bureau werd gebriefd:





AddThis Feed Button

Zen en de Kunst van de Kredietcrisis


De 1e officiele GastBlog; wie volgt?

Ik ben alles
De kern van de levenskunst Zen is grenzeloosheid. De vraag die hier voorafgaand aan gesteld kan worden is uitermate simpel, namelijk ‘wie ben ik’. Des te moeilijker het antwoord...
Een snelle sprong, dit artikel heeft immers niet tot doel u alle beginselen van Zen bij te brengen. Financiën is immers een hele rationele bezigheid, en levenskunsten behoren hier geen onderdeel van uit te maken. Toch?
De filosofie achter Zen is verrassend eenvoudig. Alles is een, en u bent alles. Alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wederom filosofisch gezwam? Niet alleen filosofisch, maar gelukkig ook wetenschappelijk. Absoluut vacuüm (niets), bestaat vooralsnog niet, waardoor dus alles om ons heen bestaat uit een grote materiebrij die met elkaar communiceert. Om het verhaal compleet te maken is alle materie ook nog opgebouwd uit hetzelfde ‘elementaire’ deeltje. Dus ‘ik’ ben alles. Vanuit de Zen filosofie kan dus gesteld worden dat ‘ik’ onderdeel ben van de huidige financiële crisis, en omdat ‘ik’ als reactie hierop de hand op de knip hou en de besluit om te gaan bankieren met grootmoeder’s sok, ook nog onderdeel van de hierop volgende recessie. En daar ben ‘ik’ overigens geweldig blij mee. Immers een crisis en recessie is vooral een tijd om te komen tot een innerlijke groei.
Prozac
Maar zo’n innerlijke ‘ik’ crisis is niet goed voor de economie vind men, en zo is antidepressiva een hoeksteen van dezelfde economie geworden. Een ‘ik’ depressie wordt volgens enkele wetenschappers, die klaarblijkelijk voor het avondeten thuis wilde zijn, dan ook veroorzaakt door simpel weg een tekort aan serotonine (een stofje in de hersenen). En zo ontstaat er dan een aardige business met jaarlijks meer dan 6 miljoen recepten en een miljoen Nederlanders die bijvoorbeeld Prozac mogen slikken voor hun avondmaaltijd.
Maar meer dan een wetenschappelijk vermoeden dat zo’n ‘ik’ crisis of depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine is er niet. Recentelijk inzicht wijzen echter meer richting een geestelijk verzet, althans voor een grootdeel van de betrokkenen. Iets wat vanuit de Zen filosofie overigens al eeuwen verteld wordt. Als je maar lang genoeg niet naar je eigen kern luistert, je talenten opzij schuift of niet volwaardig (h)erkent of bijvoorbeeld nooit stil kan staan omdat je het te druk hebt, dan trekt je geest vanzelf aan de bel. Het resultaat van een crisis of depressie is in zo’n geval uiteindelijk innerlijke groei. Althans als je hem aan durft te gaan, en niet wegdrukt met allerlei medicamenten met slechts als doel de ingeslagen weg vooral maar niet te hoeven verlaten. Immers angst
, voor het nieuwe, laten regeren is de makkelijkste weg. Natuurlijk kan medicatie gebruikt worden als snelle tijdelijke oplossing om de situatie enigszins te stabiliseren, echter deze dienen dan wel gepaard te gaan met structurele wijzigingen die aan de wens van de ‘geest’ tegemoet komen.
Ik ben het bancaire stelsel
Juridisch gezien is zo’n ‘ik’ en bancaire instelling beiden een entiteit. De ene een natuurlijke entiteit en de andere een juridische entiteit. Gesteld kan worden dat zo’n juridische entiteit, een verzameling is van actieve natuurlijke entiteiten. Oftewel een juridische entiteit kan zich zelf niet besturen en daar zijn dus ‘ikken’ voor nodig. Daarnaast zijn zo goed als alle (volwassen) ‘ikken’ klant, en betrokken bij zo’n bancaire instelling als klant of als belegger. Dit laatste eventueel als omweg via bijvoorbeeld een pensioenfonds die bijna allemaal een financiële positie hebben in bancaire instellingen. Min-of-meer kan gesteld worden dat iedere volwassen financieel betrokken is bij één of meerdere bancaire instelling. Vandaar dat de financiële volumes in deze sector ook zo ‘onmetelijk groot zijn’, en daarmee ook de gevolgen als het een ‘een beetje misgaat’.
Door de opzet van het bancaire stelsel, is er eigenlijk sprak van een grote ‘dominoketen’ van financiële transacties. En uiteindelijk dan ook een mondiale keten van met elkaar verbonden ‘ikken’.
Met recht durf ‘ik’ dan ook te stellen dat ‘ik’ het bancaire stelsel ben. Hetgeen zich dus in het financiële stelsel afspeelt is dus het gevolg van hetgeen ‘ik’ doe en wil. Wijzen naar het graaien topbestuurders door middel van hoge bonussen, ook als de prestatie deze niet rechtvaardigt, of het over crediteren van hypothecaire zekerheden en het daarna ondoorzichtig verhandelen daarvan, is dus uiteindelijk een keiharde afspiegeling van onze eigen handelswijze en/of mentaliteit. Is er een verband tussen zoveel ‘ikken’ die in een individuele crisis zitten en de financiële crisis?
Bestrijding van de financiële crisis
In de afgelopen jaren, de aanloop naar de huidige financiële crisis, zijn er vooral veel nieuwe regels geïntroduceerd waaraan de financiële sector moest voldoen. Daarnaast is het toezicht op deze sector nog nooit zo groot geweest. En toch ging het mis. Al deze nieuwe regels en intensieve toezicht waren niet meer dan symptoom bestrijding. Maar zeg nou zelf, een oppas die je niet vertrouwd laat je bij voorbaat niet op de kinderen passen? Vertrouwen creëer je toch niet met regels ter voorkoming van wantrouwen?
De bestrijding van de huidige crisis en depressie lijkt in de kern erg veel op de wijze waarop deze bij het individu wordt bestreden. Namelijk een pil er in en terug op de oude weg. Zonder dat er gekeken wordt naar de ‘geest’ van deze depressie. Alleen met kapitaal injecties komen we er
niet, immers deze zijn uiteindelijk ook begrenst. Daarnaast lijkt het de vraag of het uiteindelijk een goed idee is om, zoals minister van Financiën Wouter Bos thans lijkt te gaan doen, uitsluitend de noodzakelijke veranderingen te laten doorvoeren door personen uit het ‘old boys network’. Immers de ‘geest’ van deze financiële crisis kan ons weleens een heel ander verhaal willen vertellen. Laten we deze financiële crisis dan ook gebruiken goed naar deze ‘geest’ te luisteren en te handelen.
----
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen.


AddThis Feed Button



Waarom we gelukkig zijn?

Mihaly Csikszentmihalyi is een naam die je niet zo even uitspreekt, maar is een groots pionier op het gebied van flow, de geestestoestand wanneer alles vanzelf lijkt te gaan. Deze film is het waard uit te kijken:



AddThis Feed Button

Alice in Wonderland

If I had a world of my own,
everything would be nonsense.
Nothing would be what it is,
because everything would be what it isn’t.
And contrary-wise;
what it is, it wouldn’t be,
and what it wouldn’t be,
it would.
You see?


(uit Alice’s Adventures in Wonderland, Lewiss Carroll)

Nu niets meer is wat het lijkt (ING valt om?), toepasselijk ter overdenking!

AddThis Feed Button

En nog een Generaal

Recent had ik hier al een generaal, maar kwam toevallig deze slidecast van Colin Powell op het spoor; staan een paar mooie dingen in over leiderschap; oa deze:





AddThis Feed Button

Nu in zout gaan?




AddThis Feed Button

De Man van 700 Miljard

Stel je voor je bent 35, ziet eruit alsof je werkt bij de voordeur van een kroeg, je hebt een paar jaar werkervaring en je beheert namens de USA een bedrag van USD 700 miljard. Wie? Neel Kashkari! Is dit zo’n zaken-ridder? En in ons eigen landje lijkt de algemene teneur nog steeds te zijn dat je begint mee te tellen als je minstens 20 jaar ervaring hebt. Hopelijk gaat het goed met Neel en de 700 miljard; verfrissend is het wel!






AddThis Feed Button

Losse gedachte 6



Met dank aan OneTrickPony.


AddThis Feed Button

De mooiste reclame aller tijden

"Here's to the crazy ones. The misfits. The rebels. The troublemakers. The round pegs in the square holes. The ones who see things differently. They're not fond of rules, and they have no respect for the status quo. You can quote them, disagree with them, glorify and vilify them. About the only thing you can't do is ignore them because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as crazy, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do."




AddThis Feed Button

Leiderschap volgens een Generaal

Vandaag in het FD een interview met Dick Berlijn, de voormalige Commandant der Strijdkrachten. Een paar mooie quotes over leiderschap:

Een leider is iemand met een doel, die van anderen afhankelijk is om dat te bereiken.

Jezelf over het randje duwen haalt je even uit je gewone doen.


AddThis Feed Button

MVO in Oeganda

Sprak vrijdag 2 enthousiaste collega’s van Ordina die namens hun bedrijf, maar vooral uit persoonlijke bevlogenheid, voor het Rode Kruis een tijdje zijn uitgezonden naar Oeganda, om hun skills als consultant voor de goede zaak in te zetten. Hulde en dank voor deze tip Ilana en Juliet:





AddThis Feed Button

Losse Gedachte 5



Met dank aan OneTrickPony.


AddThis Feed Button

Change by Barack

Een paar recente speeches van Barack Obama als wordle-cloud; opvallend dat Change nog steeds vaak/het meest voorkomt:


AddThis Feed Button

Er is gelukkig nog 1 verstandige Amerikaan

Er woont in de USA gelukkig nog 1 verstandig mens:




AddThis Feed Button

Slow Banking?

In het FD van zaterdag een mooie column van Michiel Goudswaard: 'Slow bankieren na de storm'. De trend van 'slow' die hier veelvuldig wordt gepropageerd komt ook in het FD terug. Hulde aan Michiel@FD!




AddThis Feed Button

Het is niet altijd wat je denkt dat het is

'Life's but a walking shadow,
a poor player, that struts and frets his hour upon stage,
and then is heard no more;
it is a tale told by an idiot, full of sound and fury,
signifying nothing.'


William Shakespeare

De wereld is getroffen door een dodelijk virus; in schepen gaan de overgeblevenen op zoek naar niet-besmet land.





AddThis Feed Button

Zaken-Ridders

Vandaag viel mijn oog op het 2e nummer van ATZero een leuk nieuw zakenblad 'gericht op innovatie, cultuurverandering binnen bedrijven en op de mens achter de leider'. In dit 2e nummer een verhaal van Danah Zohar, de grondlegster van SQ (als Sociale Intelligentie, naast IQ en EQ); in haar boek 'Spiritual Capital' introduceert ze het begrip van 'businessknights' die als missie hebben:

I believe that global business has the money and power to make a significant difference in today's troubled world, and that by making that difference it can help itself as well as others. I envision business raising its sights above the bottom line. I envision business becoming a vocation, like the higher professions. To make this possible, I believe that business must add a moral dimension, becoming more service- and value-oriented and largely eliminating the assumed natural distinction between private enterprise and public institutions. I envisage business taking responsibility for the world in which it operates and from which it creates its wealth. And I envisage myself becoming one of those business leaders who are "servant leaders" - leaders who serve not just stockholders, colleagues, employees, products and customers, but leaders who also serve the community, the planet, humanity, the future and life itself.

Waar zijn deze ridders nu de vestingen van de financiële wereld wankelen?

AddThis Feed Button

Als geld tegen plinten klotst ...

Een gewaardeerde collega verklaart het gebrek aan 'urgentie' / veranderbereidheid bij grote banken altijd door te stellen dat 'het geld tegen de plinten omhoog klotst', dus waarom veranderen? Als de Kredietcrisis (vandaag op Wall Street in de eerste 10 minuten: Lehman Brothers 93% lager, Bank of America 16% lager, AIG -41%) nog niet genoeg aanleiding geeft, schreef John Kotter dit boek :




AddThis Feed Button

Macho- en Rijnlands Leiderschap

Nog een keer de vergelijking aangescherpt van Anglo-Saxisch en Rijnlands leiderschap: weinig extra woorden nodig.

Snel Anglo-Saxisch



Langzaam Rijnlands




AddThis Feed Button

We doen het zo gek nog niet ..

blijkt uit onderzoek van de OECD; in 2007 had 28% van de Nederlandse beroepsbevolking een academische studie afgerond. Alleen Noorwegen (30%) blijft ons voor, maar we laten Australië, Japan, Engeland (15%) en de rest ver achter ons. Dat we met zoveel academen ook goed kunnen sporten (overigens: in mijn tijd was het Nederlands Hockey-elftal bijna allemaal tandarts) blijkt uit onze prestaties op de Olympische Spelen. Maar hoe zit dat nou in vergelijking met het aantal inwoners? Dat een land als China met meer dan een miljard inwoners veel medailles wint, zal niemand verbazen, en het zegt al helemaal niets over hoe sportief zo'n land is. Hoe ziet het aantal (gouden) medailles eruit per 1.000.000 inwoners?

Pos
Land
Goud/milj. inwoners
1.
Jamaica
2.139
2.
Bahrein
1.392
3.
Estland
0.764
4.
Nieuw-Zeeland
0.718
5.
Australië
0.679
6.
Mongolië
0.667
7.
Georgië
0.647
8.
Noorwegen
0.645
9.
Slowakije
0.549
10.
Slovenië
0.498
12.
Nederland
0.420
25.
Rusland
0.163
33.
VS
0.118
47.
China
0.038


Toch weer 12e. Niet gek toch? Nu mooi voor Rusland, de VS en China!


AddThis Feed Button

En weer een held minder!

Randy Pausch is overleden; een bron van inspiratie voor miljoenen mensen heeft de strijd tegen kanker verloren. Voor de Consulting Times van Ordina schreef ik recent deze review van zijn boek:

The Last Lecture door Randy Pausch

Het begint bijna een hype te worden, maar ‘The Last Lecture’ van Randy Pausch is een YouTube-en Google-hit (meer dan 480.000 hits op de woorden ‘Last Lecture Randy Pausch’) en nu dan ook in boekvorm verschenen. Voor mij een reden eens te lezen waar het nu allemaal om te doen is. The Last Lecture is een academische traditie en intellectuele oefening, waarbij de vraag centraal staat wat je je publiek zou willen meegeven als het je laatste college was. Voor Randy Pausch (een 47-jarige hoogleraar in Virtual Reality op de Carnegie Mellon Universiteit en vader van drie kleine kinderen) een levensechte vraag want hij heeft ongeneselijke kanker en nog maar een paar maanden te leven. Zijn Last Lecture gaat over ‘ Achieving Your Childhood Dreams’ en nu zijn boek dus ook. Het boek is eenvoudig in een middag te lezen en is zeer toegankelijk geschreven; de korte hoofdstukken zijn een aaneenrijging van losse gedachten en onderwerpen die vanuit diverse invalshoeken gaan over liefde (voor het vak en elkaar), passie, ambitie en toewijding. Het leest prettig en de (engelse) taal hoeft voor niemand een barrière te zijn. Ik moet toegeven dat ik op bepaalde momenten, als je je realiseert dat de verhalen van een leeftijdgenoot met kinderen zijn en je zelf ook een veertiger met kinderen bent, de emotie van de pagina (en in mijn keel) voelde spatten.

Een paar prachtige lessen van Randy zijn:

‘We cannot change the cards we are dealt, just how we play the hand.’

En over fysieke of emotionele barrières (hij noemt ze ‘brick walls’) zegt hij:

‘Brick walls are there for a reason. They give us a chance to show how badly we want something’.

Ik realiseerde me na het lezen van het boek dat er maar 1 grootheid is die je in je leven moet managen en dat is ‘tijd’; er is altijd te weinig van en je (ik) springt er vaak gemakzuchtig mee om. Ook Covey heeft het over de tijd de we gebruiken voor urgente dingen die vaak niet belangrijk zijn, maar vanuit de mond van een succesvolle managementauteur/-trainer komt de boodschap minder hard aan dan vanuit de persoonlijke verhalen van een stervende professor. Dat is direct de kracht en zwakte van het boek; de boodschap komt goed aan, maar soms heeft het een wat hoog voyeuristisch gehalte. Het is hem vergeven, want het was nooit zijn bedoeling om de hype te creëren; alles wat hij wilde, is dat zijn kinderen (de oudste is pas 6) iets hadden waaraan ze hun vader (zijn ideeën, dromen, normen en waarden) kunnen herinneren. Ik vind het een aanrader voor iedere consultant, om jezelf nog maar eens een spiegel voor te houden: ben jij je droom aan het realiseren?


Hier nog een mooie film van hem met wat tips over hoe je je tijd beter kunt gebruiken:




AddThis Feed Button

Optimist

Gisteren was Wubbo Ockels op Radio 1 in verband met zijn plannen voor de 2e Afsluitdijk. In zijn verhaal zat een mooie passage:

'Optimisme schept verplichtingen: als je optimistisch bent heb je de plicht iets te gaan doen om er een succes van te maken. Als pessimist hoef je niks en kun je vanaf de zijlijn zeuren.'








AddThis Feed Button


'You are on your own'

Ook zo genoten van de spreker Barack Obama? Veel van zijn tecniek (de herhaling) doet denken aan Martin Luther King, die op de dag af 45 jaar geleden zijn "I have a dream' speech hield. Ik vond bij Barack ook nog een mooie aanval op de Republikeinen die de 'ownership society' propageren (huizenbezit voor 'iedereen' was het begin van de Kredietcrisis?). Barack maakte daarvan de 'society on your own': als je ziek bent 'you are on your own', als je werkeloos bent 'you are on your own', als je arm geboren bent 'you are on your own'. Herhalingen en slimme wendingen maakten een politieke speech van 1 uur toch boeiend. Barack maakt een mooie verwijzing naar Martin Luther King:


Hier kijken en leren van de meester:




En hier de leerling (zie vooral minuut 1:30 - 3:30)



AddThis Feed Button

Over Whif-Whaf en Ping-Pong

Soms kan een simpele speech een stad veranderen; de burgemeester van London warmt ons op voor 2012:


Martin H.: bedankt voor tip!

AddThis Feed Button

Genoeg te kiezen? Dan heb je pech!

Barry Schwartz is professor in Sociologie aan het Swarthmore College en auteur van 'The Paradox of Choice'. Zijn conclusie: ' hoe meer keus, hoe miserabeler we zijn'.



Kennelijk heb ik niet genoeg te kiezen, want voel me wel gelukkig!

AddThis Feed Button

Hoe creëer je een hype?

In Businessweek staat een mooi artikel hoe je in een presentatie een overweldigende indruk kunt achterlaten. Als voorbeeld worden de presentaties van Steve Jobs gebruikt die er elke keer weer in slaagt een hype te creëren rondom Apple producten. De 10 belangrijkste punten zijn:

  1. Gebruik een thema door de hele presentatie en laat dat meerdere keren terugkomen;
  2. Ben zelf enthousiast;
  3. Geef een heldere 'outline' aan het begin en blijf deze herhalen;
  4. Zorg dat getallen betekenis krijgen (4 miljoen verkochte producten zegt weinig, maar 20.000 per dag des te meer!);
  5. Zorg voor 1 onvergetelijk moment in je presentatie (als je de dunste laptop ooit uit een post-envelop haalt bijvoorbeeld);
  6. Creëer visuele slides (plaatje geen tekst!);
  7. Zorg dat het een show wordt en geen saaie presentatie;
  8. Sta niet stil bij dingen die even fout gaan; gewoon met een glimlach doorgaan;
  9. Verkoop 'benefits', niet het product; herhaal deze en maak ze expliciet!
  10. Oefen, oefen, oefen.

En hoe dat er dan uitziet? Zo!




AddThis Feed Button

Invloed

Chris Widner heeft in zijn nieuwe boek (The Art of Influence) een mooie quote over invloed:

influence is a gift followers give you because you have become the kind of person they want to follow and be influenced by


AddThis Feed Button

Maakt het dus toch niks uit en zijn we 'gewoon beesten'?

Bram Buunk is hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen, kan zich er wel eens aan storen: dat we met zijn allen doen alsof het er op de werkvloer heel netjes en rationeel aan toe gaat, terwijl in wezen primitieve oerdriften en onbewuste processen in belangrijke mate ons gedrag bepalen. Op Intermediair vond ik wat mooie uitspraken van hem:

Is dat niet gek: een psycholoog die het menselijk gedrag vanuit biologische processen verklaart?
'De mens is een dier; een bijzonder dier, maar wel een dier. Steeds meer onderzoek laat zien dat het verschil met dieren zoals men dat sinds mensenheugenis definieerde, steeds meer een matter of degree blijkt te zijn. Intelligentie bijvoorbeeld, daarin zou het grote verschil tussen ons en dieren schuilen. Maar er zijn zoveel dieren die veel meer kunnen dan wij. Onderzoekers hebben chimpansees bijvoorbeeld leren tellen. Vervolgens toonden ze een fractie van een seconde een bord waarop alle cijfers door elkaar stonden. De chimpansee zette de cijfers zonder problemen in de juiste volgorde. Studenten, toch mensen met enige intelligentie, waren daartoe niet in staat. Uiteindelijk na lang trainen, een beetje.'
Maar we onderscheiden ons wel van de dieren door onze wil.
‘De wil is een illusie. We denken dat we een wil hebben. We dénken: "ik wil dat beeldje pakken" (grijpt naar een stenen beeldje van elkaar omarmende mensen in een cirkel) en we pakken het ook, maar het bewegingscentrum in onze hersenen is ingeschakeld voordat we zeiden dat we het beeldje wilden pakken.'
U zegt: die oerdriften bepalen ons gedrag op de werkvloer.
'Als het om de werkvloer gaat, doen we alsof we rationele wezens zijn en tegelijkertijd hebben we voor allerlei zaken geen verklaring. Waarom komen vrouwen niet aan de top, terwijl bedrijven dat heel graag willen? Mannen zijn miljoenen jaren lang geëvolueerd tot primaten die zich in hiërarchische groepen kunnen handhaven. Ze werkten samen tijdens de jacht en oorlogen en zijn dus tot in iedere vezel van hun lichaam ingesteld op onderlinge samenwerking, én op strijd en competitie.
Zo'n evolutionaire verklaring doet ook een beetje simplistisch aan.
'Eenvoud is het kenmerk van het ware. In de VS is onderzoek gedaan naar inkomen en kinderaantal. Mannen hadden naarmate ze meer inkomen hadden ook meer kinderen. Bij vrouwen was dat precies omgekeerd: hoe hoger het inkomen, hoe minder kinderen. Dat soort oerdriften werken nu ook nog door. Daar moet je je ogen niet voor sluiten.'

AddThis Feed Button

Als de Beurs kraakt ...

.. zorg je dat je er niets meer mee te maken hebt. Ik heb natuurlijk hier al eerder de vraag gesteld of je niet beter je bedrijf van de beurs kunt halen. De redenering is dat beurskoersen en daarmee bedrijfswaarde het spel van speculanten en niet van beleggers is geworden. Een mooi voorbeeld van drastisch handelen tegen deze beurslemmingen valt te lezen in het boek van Richard Branson 'Screw it':

We doubled our profits but Virgin shares started to slip and, for the first time in my life, I was depressed. Then there was a huge stock-market crash. Shares dropped fast. It wasn’t my fault, but I felt I was letting down all the people who had bought Virgin shares. Many were friends and family as well as our staff. But many were like the couple who had given me their life savings.

I made up my mind. I have always made fast decisions and acted on my instinct. I would buy all the shares back – at the price everyone had paid for them. I didn’t have to pay that much, but I didn’t want to let people down. I personally raised the £ 182 million needed, but it was worth my good name and my freedom.

The day that Virgin became a private company again was like landing safely after a record attempt in a powerboat or a balloon. I felt nothing but relief. Once again, I was the captain of my ship and master of my fate. I believe in myself. I believe in the hands that work, in the brains that think, and in the hearts that love.

Wie volgt?

AddThis Feed Button

Lessen van Presidenten

Een aardig boek is zojuist verschenen, The Leaders We Deserved (and a Few We Didn't), van Professor Alvin S. Felzenberg (Universiteit van Pennsylvania). In dit boek gaat Felzenberg niet simpel de rijtjes af van grootste successen (Lincoln?) en mislukkingen (Bush Jr.?), maar onderzocht de kwaliteit van alle Amerikaanse presidenten in een aantal categorien: karakter, visie, competentie, buitenlands beleid, economische politiek, mensenrechten en 'nalatenschap'. En wat blijkt? Degenen die het best overall scoren blinken op de volgende aspecten uit:
  • Een helder doel voor ogen hebben ('Purpose'): “Nearly all presidents who earned a rating of great or near great articulated specific goals that they wanted to achieve as president.”

  • Tegenslag is een leermoment: “All of he great and near great presidents emerged from conflicts and disappointments they encountered stronger and more resilient ten they had before. This is what made their previous ordeals transformative. All regarded these adversities as learning experiences, however painful. None emerged from such setbacks regarding themselves as victims. None were known to complain or whine—at least out loud or in public—about their private misfortunes.”

  • Brede levenservaring: “Most great and near great presidents had multiple occupations, not all of them in politics, before coming president. Through the depth and breadth of their experiences, successful presidents learned how to relate to people in all walks of life.”

  • Een natuurlijke nieuwsgierigheid: “Great of near great presidents remained curious all their lives about the world around them and about the cause of the problems they were called upon to solve.”

  • Sterk gevoel voor integriteit: "Look for honesty (“doing what one said he would do, or explaining why unforeseen circumstances necessitated a different course”), courage (‘meeting adversity head-on, often at political or personal risk”), and integrity (“placing the interests of one’s office and one’s country ahead of personal convenience or interests, or those of one’s associates”)."

  • Bescheidenheid: “Although confident in their abilities, successful presidents held their egos in check. All great and near great presidents understood that they would receive the credit for the achievements of their subordinates. For this reason they strove to find outstanding ones…including on occasion, former rivals and members of the opposition party.”

Klinkt als Mourkogiannis (Purpose) meets Collins (Good to Great) meets Peters (In search of Excellence). Is het dan toch waar?

AddThis Feed Button

En weer een held minder

George Carlin, een van mijn favoriete Amerikaanse komieken (van eind jaren 70 tot op heden 'aan de top'), is gestorven; hier een mooi stukje van zijn ongelofelijke snelheid van denken en spreken. Helaas heeft hij gelijk als hij verteld wat de moderne man allemaal kan en moet:



AddThis Feed Button

Het komt te voet en gaat te paard ...

... was ooit een uitspraak van Gerrit Zalm over 'vertrouwen' (ik geloof bij de val van Balkenende 2 met de LPF?). Ietwat serieuzere informatie is het feit dat er (weer) een boek van Stephen Covey is verschenen en deze keer gaat het over 'de snelheid van vertrouwen' (The Speed of Trust). Daarin staat dit mooie tabelletje over vertrouwen:



Vooral het hoofdstuk over het 'terugwinnen van vertrouwen' geeft hoop.

Martin H.: bedankt voor tip!

AddThis Feed Button

Wat is het toch een mooi vak om adviseur te zijn ....

De 3 E's zijn van grote importantie; de 3 E's van:
• Even terugschakelen
• Even doorkoppelen
• Even karakteriseren, de basis terug-checken, dubbel-checken.

U weet dat toch ook!




Rob vK.: bedankt voor tip!

AddThis Feed Button

Tooltje voor Adviseurs & Grafici

Kwam bij toeval op deze site, Wordle; nog nooit was het zo eenvoudig mooie plaatjes met teksten te maken, zonder grafische opleiding:


AddThis Feed Button

Onbewezen maar 'raak'

In mijn 'vakblad' (Management en Consulting nr.7 van 2008) staan 'twaalf onbewezen stellingen' die Eckart Wintzen, vlak voor zijn dood, meegaf aan Prof. Dr. Yvonne Burger. Eckart was al mijn held; nu nog meer:
  • Volledige verantwoordelijkheid voor een overzichtelijke en meetbare taak werkt als koninginnehoning voor een beginnende manager. Zijn inhoudelijke tekortkomingen zal hij door enthousiasme compenseren.
  • De ontplooiingskans van creativiteit is omgekeerd evenredig met het kwadraat van het aantal managementlagen.
  • Het voorkómen van dubbel werk in een bedrijf middels staffuncties is meestal kostbaarder dan de mogelijke inefficiëntie van dit dubbele werk.
  • Bedrijfscultuur is een kostbaar goed binnen een bedrijf. Handboeken dragen niet bij tot de handhaving, eerder tot vernietiging daarvan.
  • Bescherming van goede initiatieven binnen een bedrijf is veel belangrijker dan de afstraffing van slechte.
  • Iedere functionaris die geen meetbare doelstelling heeft zal blijken non-productief te zijn.
  • Enthousiasme en het gevoel van medewerkers écht betrokken te zijn bij het bedrijf is een belangrijker bijdrage tot de kwaliteit dan tien QA programma’s.
  • Rekrutering van nieuwe medewerkers is té belangrijk om gedaan te worden door een afdeling die er niet zélf mee moeten werken (je laat je levenspartner toch ook niet door PZ selecteren?)
  • Het gevoel van een medewerker dat zijn talenten in de loop van zijn carrière volledig tot zijn recht zullen komen, is in het kader van de personeelszorg belangrijker dan honderd personeelsfeesten.
  • Een goede manager heeft meer gemeen meet een coach dan met een generaal: hij staat niet op zijn strepen, hij is wel verantwoordelijk, maar mag niet ‘aan de bal komen’.
  • Commissies en stuurgroepen zijn per definitie geen bron van creativiteit, maar strijdtonelen waar (eigen) belangen verdedigd worden.
  • Vergaderingen met meer dan zeven deelnemers zijn zelden het bijwonen waard.

AddThis Feed Button

Over trouwen en zo

Vanwege het huwelijk van collega Ordinees en blogger, Tony Bosma, deze integrale column van Lucy Kellaway van FT:

Marriage demands due diligence
By Lucy Kellaway, FT

Every year 1 million married couples in Europe decide that they cannot stand the sight of each other and split up.

The Institute for Family Policy has just presented this dismal statistic to the European Parliament and called for action. It is hard to feel much confidence in the outcome: the institution of marriage and the institution of the European Parliament are as hopeless as each other.

However, I can think of one thing that might improve the former. That would be to overhaul the market for prospective spouses, bringing it in the 21st century and making it operate a bit more like any other. Bob Reid, ex-head of British Rail, once said that people who got divorced either had a retention problem or a selection problem. Either it was the tedium of listening to your spouse tell the same old anecdotes decade in, decade out, or it was the fact that you had failed to pick the right spouse in the first place.

Of the two, I suspect the selection problem is the most lethal; luckily, it is the easier to fix. At the moment we pick our partners in the most slapdash fashion. We rely on sexual attraction and on a basic hunch to tell us if the person is a good egg. The first does not usually last and the second is unreliable. To make matters worse, we are often not in our right minds when we choose. They say that love is blind. Actually it is more like being on drugs: scientists say the chemicals released in the brain in the first flushes of love have a similar effect to cocaine. Do we let people off their heads on cocaine make important decisions? Of course not. So why would we let them screw up their lives by choosing the wrong spouse when in no fit state to decide anything?

The decision process is further hampered by our refusal to do due diligence. When I bought a pair of jeans on Ebay the other day I got detailed information about the trustworthiness of my trading partners (“great e-bayer!” “smooth transaction”), which was far more than I ever asked of my husband when I started dating him. When a company hires anyone they leave no stone unturned: interviews, references, psychometric tests and medicals. Equally, when we decide to buy shares on the stock market we have more information than we know what to do with: how much profit the company has made in previous years, past share price movement and so on. But in matters of the heart there is no information freely available, and we seek out none. Following other transactions we are expected to leave feedback. When we stay in a hotel or get our tyres changed or go to the doctor we are asked to complete forms to rate the service. But after going on a date, our experience, which would be of great value to future dates, goes unrecorded – except on Facebook, where the wronged party leaves the occasional spiteful post.

In the old days the business of choosing a mate was less risky as we lived in cosy communities in which everyone knew everything about everyone else. In most of Jane Austen’s novels the heroine is poised to marry a cad, but then – just in the nick of time – discovers a damning past. Anne in Persuasion might have married the awful Mr Elliott if her friend, Mrs Smith, hadn’t known him and was able to tell her about his grasping, shoddy ways. What the marriage market needs is an online rating agency that would collect detailed feedback on individuals as prospective love partners. Date Rate, as it could be called, would be a cross between Ebay and Wikipedia. Former lovers would provide information covering such relevant factors as fidelity, sexual appetite, generosity, dedication to watching football on television, tendency to leave dirty socks strewn around and so on. And, as on Wikipedia, there would be a certain amount of biographical detail as well as scope to change inaccuracies.

If my system had been in operation millions of disastrous marriages would never have happened. Princess Di never would have married Prince Charles, as she would have quickly seen that he happened to be in love with someone else. And Paul McCartney certainly would not have married Heather Mills. The system would have the beauty of being impersonal. One of the most difficult dilemmas a friend or parent can face is whether to tell someone that they are about to make a colossal mistake in their choice of spouse. Date Rate would make such dilemmas vanish, as negative information would be already posted on the site.

There are three snags with Date Rate. First, it is not romantic. But then romance has not proved a particularly good model so far. Second, it is an invasion of privacy. But then one could perhaps get round that by giving each person the power to refuse access to their own information. The worst problem is that it penalises the reformed love rat, whose Date Rate card looks so bad that no nice suitor will have him. But, then, as most love rats do not reform, maybe that is a price worth paying. In spite of these drawbacks, Date Rate has a redeeming feature that is common to all the most efficient, transparent markets. It would encourage people to behave better. If you knew that treating your partner in a beastly fashion would be taken down in evidence and held against you by future partners, you might even think about behaving more decently in the first place.


AddThis Feed Button

Meebabbelen

In M&C heeft Mathieu Weggeman, een van mijn favoriete dwarsdenkers en winnaar van de Management-boek prijs 2008 met zijn boek: Leidinggeven aan professionals? Niet doen!, een vaste column met deze keer 'Radicaal adviseren' als titel met daarin deze prachtige passage:

Van consensus heb je vooral lol bij uitvoering van besluiten. De prijs is vaak slechtere kwaliteit van de beslissing. De vakdeskundigheid van degenen die het echt weten moet namelijk verdund worden met de opvattingen van meebabbelende leken.

AddThis Feed Button

Van straat-artiest naar Miljairdair

Vandaag in het FD een interview met Lyn Heward, de scheidende top-vrouw van Cirque Du Soleil; een bedrijf dat wereldwijd furore maakt:



Het bedrijf is opvallend omdat:
1. het als typisch schoolvoorbeeld van een Blue Ocean fungeert in de best-seller van Kim/Mauborgne;
2. uit het interview blijkt dat het een bedrijf is dat is opgebouwd uit (redelijk) autonome kleinere cellen met 17 parallelle shows wereldwijd, waarbij elke show een eigen ' micro-onderneming' is;
3. de oprichter in 1984 een straat-artiest was (accordeonspeler op stelten) en nu 95% van de aandelen bezit en het bedrijf bijna €1 Mrd. waard is (zijn naam is Guy Laliberte; wat zoiets als ' Jan de Vrijheid' betekent);
4. in het interview blijkt dat Cirque Du Soleil als belangrijkste waarden heeft:

  • creativiteit
  • verantwoordelijkheid
  • teamwerk
  • verbondenheid
  • passie
Weer een bedrijf (zie ook hier) dat uiterst succesvol, niet beursgenoteerd is, de menselijke maat (cellenconcept) ver heeft doorgevoerd en mensen/talent voor winst plaatst!

AddThis Feed Button


Slow (Azie) en Fast (Westen)?

Via een van mijn lezers uit Thailand (bedankt André) kreeg ik een tip over de verschillen tussen Azië (de bakermat van Slow-Life; in rood hieronder) en het Westen (Fast-Life; in blauw hieronder); gezien door een vormgever, geboren in China, maar woonachtig in Europa:

(mening)
(Levensstijl)
(Contacten)
(Zondag op de weg)
(Feest)
(De Baas)

AddThis Feed Button

Alsof het afgesproken werk is

Tom Peters (nee ik heb geen hotline) publiceert tegelijkertijd met mijn verhaal over de Napoleon-passie zijn verhaal over 'passion' waarin hij stelt:

The real soft stuff is the numbers in the plan. The real hard stuff, passion, energy, values, character, enthusiasm.


Zijn hele verhaal is:

I’ve talked about passion until I was blue in the face for 25 or 30 years. I was in Switzerland, Interlaken, a couple of years ago. And I gave a speech, and I was interviewed by a member of the press—and yes go on with your Swiss jokes—but at any rate, she said to me—she was a young woman—and she said, “Why do you go on about all these things like passion?”

And I said, “Okay.” I said, “I’m not sure I know how to explain something like that, but let’s try it this way.” I said, “Let’s put 15 years onto your life. Let’s subtract 15 years from my life. You and I have had a dream. And that dream was to create a restaurant. Well, we have decided to take the plunge. Each of us somehow or other has managed to accumulate 100,000 dollars in our bank account. And we are going to do a restaurant. We’re able to find a reasonable piece of property to build it on. We’re actually able to find ourselves a great chef. And now the time comes to hire the waiters, the waitresses, the bus boys, the dishes people, and so on. And this afternoon we’re hiring a waiter. And we interview two people. And one of the people comes in, and he’s worked in a restaurant for 14 years, and he knows a fork from a knife. There is no issue about that. The other one is a woman who has not, maybe even been to a restaurant. But here’s the deal. He comes up with an absolute recitation about how he understands the restaurant business; she comes in—you’ve seen it, I’ve seen it—she lights up the room. Now here’s the deal. You and I are betting the table, we’re betting the money that we have accumulated with incredibly hard work over a 15 year period, and we’ve got to make a choice. Who do we hire? Mr. I Understand Knives and Forks, or Ms. I Light Up the Room. And this is not a sexiest thing. He can light up the room, and she could be the person who knows the difference between knives and forks. And to me it’s as obvious as the end of your nose. Whether it’s a waiter or a waitress, it is a person with energy, passion, enthusiasm. And now I want you to understand it’s the same thing in a finance department. Because the definition of a finance department that works is when the people in the finance department are helping the people that they serve, in fact, become better businesswomen or businessmen.”

What kind of a world— The soft stuff. Waterman and I said it—Bob Waterman and I said it—in In Search of Excellence 26 years ago. We said, “Hard is soft; soft is hard.” The real soft stuff is the numbers in the plan. The real hard stuff, passion, energy, values, character, enthusiasm.


AddThis Feed Button

Een passie voor Napoleon

Het is altijd mooi om te lezen over de passie van een ander; mensen met een passie delen een onverklaarbare drive om iets te doen, zonder dat er een duidelijke of rationele reden is waarom ze dat doen. Hun antwoord op de vraag 'waarom', is gewoon 'daarom'.

Zo ook Martin Bril (journalist, schrijver) die jarenlang achter alles aanreisde wat met Napoleon te maken heeft en dat opschreef in een mooi boekje: 'De Kleine Keizer'. Dat boekje is hier om twee redenen relevant; allereerst is het een vermakelijk boekje waaruit de passie (en kennis) spat en ten tweede omdat de Kleine Keizer een mooie opwarmer is voor het boek van Adam Zamoyski '1812', dat als literatuur over Leiderschap en Strategie niet mag ontbreken. Dit is de link naar een mooie recensie over 1812; een 'moetje' om te lezen.

Uit een interview met Martin Bril:

Je bent bezig met een boek over Napoleon. Wat voor een boek gaat dat worden?
Het is een compilatie van stukken en teksten; reisverhalen, anekdotes, essays, moppen, noem maar op. Het wordt een volledig hybride boek eigenlijk, met van alles door elkaar heen. Noem het een uit de hand gelopen hobby.”

Waar komt die fascinatie voor Napoleon vandaan?
“Ik kocht ooit een Penguin-uitgave over Napoleon, van Paul Johnson. Daarmee begon het. Niet lang daarna bestelde ik op Amazon The Military Campaigns of Napoleon, een weergaloos goed boek. Toen ik dat uit had, begon de Tweede Golfoorlog en viel me eigenlijk pas op hoe ver deze man zijn tijd vooruit was. Veel van wat de Amerikanen en Engelsen in Irak deden, zou je Napoleontische strategieën kunnen noemen. De manoeuvre derrière bijvoorbeeld, waarbij je de vijand in de rug aanvalt.
Daarnaast is er de persoon Napoleon, die ik razend interessant vind. Er zitten hele boeiende aspecten aan dat mannetje. Je hebt bijvoorbeeld een jonge Napoleon en er is de oude Napoleon. De jonge is een beetje rock ’n roll, slank, met lang haar. De oude is een dikke parvenu. Dat verschil boeit me. Maar ook zijn vrouwen, zijn opleiding en zijn latere grootheidswaanzin, met die rare hofhouding van hem.”

Herken je iets van jezelf in hem?
“Helemaal niets. Echt helemaal niets. Maar hij houdt me wel bezig. Het is pure fascinatie. Ik kan ook niet normaal door de Damstraat lopen zonder te denken aan het voorval met de koets. Hoe hij daar ooit werd opgehouden door een paar putjesscheppers, die een put aan het legen waren, en toen uit woede over die putjesscheppers heen is gereden. Zo zijn er veel meer plaatsen die op de een of andere manier aan hem herinneren. Ik ben ook op bivak geweest, met van die mannen in wollen uniform. Die liggen dan drie dagen lang bij een houtvuur in een nat weiland. Compleet met hoeren en soep en zo. Lekker Napoleontje spelen. Het is een soort gekkigheid.”

AddThis Feed Button

Even wat extra Energie vinden

De life-coach van de Groten der Aarde, Anthony Robbins (coachte Andre Agassi en Bill Clinton om er maar een paar te noemen), praat met Charlie Rose, interviewer van de Groten der Aarde:



AddThis Feed Button

Een definitie van leidershap

Tom Peters (wat ouder en dunner geworden) geeft nog eens aan waar het allemaal om gaat:




Toen Robert Altman zijn Oscar kreeg vatte die het wellicht het mooist samen: "The director allows an actor to become more than they've ever dreamed of being" (director = leider en actor = medewerker).


AddThis Feed Button

De waarde van 'mislukkingen'

Tom Peters zei ooit; 'Failure is good; no fast screw-ups, no fast learning, no big screw-ups, no big learning'. Kijk maar eens waar dat toe kan leiden:





AddThis Feed Button

Je droom achterna

Foppe (zie hier) heeft het in het FD-interview ook over het altijd blijven geloven (en najagen) van je dromen; deze man doet dat ook:





AddThis Feed Button

Leiders als 'mot-regen'

Binnenkort verschijnt een boek van Foppe de Haan over leiderschap (Hartstikkene Foppe), maar vandaag verschijnt er al een interview daarover met hem in het FD; en deze uitspraak viel mij het meest op:

(als je je als leider te veel etaleert ben je)....

'als een zware regenbui waarbij mensen niet naar buiten gaan. Nu ben ik meer een motregen waarbij je wel naar buiten gaat en pas aan het einde beseft dat je alsnog kletsnat bent geworden.'

Een echte Collins (Good to Great) Level 5 leider die waarschijnlijk niet weet wat dat is, maar het gewoon is.

AddThis Feed Button

Bij hoge uitzondering

Zelden verschijnt er op YouTube iets dat de moeite waard is; bij deze een prachtig verhaal van Bill Geist van CBS (even door de 1e minuut heenkijken!) over de meest ongelooflijke boekwinkel op aarde. Wie zegt dat alles snel, sneller, snelst moet? Deze mensen hebben 1 passie en dat is boeken en op een prettige manier loopt deze passie nu centraal door hun leven; je koopt toch liever bij hen dan bij Amazon?




AddThis Feed Button

Losse Gedachte 3

De Missie van WPP (een van 's werelds grootste reclame-bureau's):

To develop and manage talent;
to apply that talent,
throughout the world,
for the benefit of clients;
to do so in partnership;
to do so with profit.


Let op de volgorde: talenten/medewerkers, klanten, winst!

De Prijs van Genialiteit

Klik op de afbeelding voor de complete PDF:



Met dank aan collega Martin Hoorn voor de tip; artikel uit NRC.

AddThis Feed Button


Er zijn te veel boeken, maar 1 moet je lezen!

Zoals jullie weten volg ik al een tijdje Randy Pausch; zijn verhaal van zijn 'Last Lecture' is nu ook verschenen als boek. Er zijn weinig boeken die de moeite van het lezen waard zijn, maar deze MOET iedereen lezen. Klik op deze Audio-CD voor een deel van het boek:

Hier ook nog een video over Randy bij Oprah:




AddThis Feed Button

De Top 100 meest invloedrijken der Aarde

Elk jaar publiceert Time een lijst met de 100 Meest Invloedrijke Mensen der Aarde (100 MIMA); dit jaar staat de Dalai Lama op 1 in de lijst met 'revolutionairen' en heeft Poetin de eer op nummer 2 te staan in deze sub-categorie; helaas hoef je geen goeds te doen om toch heel invloedrijk te zijn. Opvallend is dat Nederland er twee keer tussen staat (2 jaar geleden alleen Ayaan) omdat onze Neelie Kroes verschijnt op deze lijst (en dat verbaast me niets als de meest invloedrijke Euro-Commissaris van de EU) en onze top architect Rem Koolhaas. Maar, een vrouw en Nederlands. En dan las ik laatst dat er te weinig top-vrouwen in Nederland zijn? Kennelijk zijn er niet veel, maar wel hele goede en dat is wellicht belangrijker. Want ik heb liever 10% hele goede vrouwen in de top van mijn bedrijf, dan (door de overheid verplicht) 40% middelmatige!

Wat mij ook opvalt is dat de door mij eerder opgevoerde Randy Pausch (je weet wel van zijn laatste college) er ook tussen staat!

Hier de hele lijst met doorklik-links:

REVOLUTIONAIREN
HELDEN & PIONIERS
WETENSCHAPPERS & DENKERS
ARTIESTEN & ENTERTAINERS
BOUWERS & TITANEN


AddThis Feed Button

Zonder verliezers, geen winnaars

Een mooie podcast van een van mijn favoriete FT-podcasters, Lucy Kellaway over de nonsens van win - win. Er zijn geen winnaars als er geen verliezers zijn. Luister hier naar haar mooie ietwat cynische toon over het 'win-win' concept: http://podcast.ft.com/media/593.mp3




AddThis Feed Button

Gele wereld

Recent gaven collega Rob van Kerpel en ik een succesvolle Masterclass 'Change in 1/2 Day' met daarin oa het kleurendenken van Leon de Caluwe:



De dag erna stuitte ik op deze foto die het 'geeldenken' wel een heel bijzondere betekenis geeft (na 18.000 geeltjes van Post-It heb je dit resultaat):





AddThis Feed Button

Losse Gedachte 1

Waarom zou een fusie tussen twee bedrijven (Delta en Northwest) iets opleveren als het een fusie is tussen een groot & slecht bedrijf (Delta) en een ander groot & slecht bedrijf (Northwest). Waarom wordt het dan groter en beter?

Het 1e managementboek in Manga-style

Zojuist verscheen het 1e managementboek in Manga-stijl (u wet wel, die Japanse strips) over Johnny Bunko, de held uit de strip die 6 wijze lessen leert over de zin van het leven en werk (download hier gratis 23 pagina's uit het boek) . Wat bijzonder aan het boek is, is dat het in Manga-stijl is (en toch een serieuze inhoud heeft), maar ook dat het boek en de site wordt gepromoot met een video op YouTube, die de essentie en stijl van het boek precies weergeeft. Dit haakt mooi in op de eerder gesignaleerde trend van meer visuele oplossingen (zie hier) voor serieuze vragen. Moeten we als vakbroeders maar eens goed over gaan nadenken.



Johnny Bunko trailer from Daniel Pink on Vimeo




AddThis Feed Button

Een plaatje zegt meer dan ....

Een aardig artikel op Businessweek.com bracht mij bij het boek van Dan Roam over 'Visual Thinking' en hoe met eenvoudige tekeningen problemen beter begrepen worden (door jezelf en anderen) en hoe de oplossing daarmee ook beter wordt:

Klik hier voor een mooie video over de basics van het boek.









AddThis Feed Button

Je merkt pas dat je het mist, als het er niet meer is

Op Goede Vrijdag (21 maart jl.) overleed Eckart Wintzen, oprichter van BSO (de voorloper van mijn huidige werkgever), management-goeroe, tegendenker, inspirator, auteur en ga zo maar door. In zijn recent verschenen boekje (Eckart's Notes) staat een van hem afkomstige formule: K = E x V. Oftewel Kwaliteit = Enthousiasme maal Vakmanschap; je hebt niks aan een vakman met geen passie en niks aan een enthousiaste prutser. Je moet het allebei hebben.

Eckart Wintzen zat boordevol van dit soort rake beelden. Nu hij er niet meer is, ga je merken wat we missen.

(Fotograaf: Sjaak Ramakers)



AddThis Feed Button

Nature of Nurture

Via via kwam ik op het spoor van een ouder artikel van Boris Groysberg over het ontwikkelen of 'kopen' van 'sterspelers' voor je organisatie (HBR: The Risky Business of Hiring Stars): Groysberg is assistent-hoogleraar op Harvard die veel publiceert of top-specialisten worden geboren ('nature') of gevormd ('nurture'). Maar wat is een sterspeler? In de definitie van Harvard zijn stars 'people in critical jobs whose performance crucial is to their organizations’ success’.

In tegenstelling tot wat je vaak hoort (dat 'sterren' geboren worden: ' het is een aangeboren/Godgegeven talent'), blijkt uit zijn onderzoek dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); zijn onderzoek toont aan dat sterren grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature). Ook blijkt dat als deze (super)sterren naar een andere organisatie overstappen, hun performance dramatisch daalt.

Dat is wellicht logisch in het begin ('leercurve'), maar uit zijn onderzoek blijkt ook dat deze groep laag blijft presteren. Waarom?
  • in de nieuwe organisatie beschikken ze niet over dezelfde teamchemie als in de vorige organisatie
  • ze hebben geen netwerk
  • veelal ontbreekt de kennis over andere technologie en methoden in de nieuwe organisatie
  • managers weten niet welke steun ze nodig hebben (en hebben wel torenhoge verwachtingen, immers de hoofdprijs is betaald).
Uit het onderzoek van Groysberg komt naar voren dat van de de sterren die van andere organisaties komen, meer dan 65% binnen 3 jaar weer vertrokken is.

Zijn advies is simpel:
  • ontwikkel sterren en koop ze niet van buiten, of;
  • als je dan toch moet/wil: koop niet de ster maar zijn hele team.
Dus meer investeren in je eigen talent en wat meer geduld heren CEO's en aandeelhouders!



AddThis Feed Button

Net genoeg 'spanning', maar niet te veel 'spannend'

Recent zei iemand tegen me: 'ons bedrijfsonderdeel is niet voor bange mensen'! Maar of een bedrijf met veel druk, spanning en uiteindelijk dus angst ook een beter presterend bedrijf is kunnen we betwijfelen. Zeker sinds het boek van Robert H. Rosen te weten: Just enough Anxiety (anxiety = angst, spanning, bezorgdheid, ongerustheid) waarin wordt gesteld dat een leider/organisatie voor de beste prestatie (van zichzelf en zijn organisatie) een optimale balans moet weten te vinden tussen te veel en te weinig spanning. In mijn ogen dus een pleidooi voor meer Rijnland.

Een goede 'spanningsbalans' en een goed bedrijfsresultaat gaan hand-in-hand en de bedrijven met de beste balans scoren goed op de volgende 5 indicatoren:
  • Purpose and Values
  • Productive Relationships
  • Shared Direction
  • Creativity and Innovation
  • Performance Excellence
Elke indicator kan op het niveau van individu, team en organisatie worden ingevuld en de beste organisaties vullen alle 5 op alle 3 niveaus in:



Als ik zijn test doe, krijg ik als antwoord over mijn leiderschapsstijl:

You are a Just Enough Anxiety leader. Just Enough Anxiety is the middle way between too little and too much. It is the emotional charge that says you’re ready to take action. It unleashes human energy and creates hope and momentum in organizations. Just Enough Anxiety leaders are comfortable with uncertainty, believe that people do the best they can, and that they can influence what happens.

Daar kan ik dan best blij van worden; een JEA-leader =
Realistic and Optimistic
  • How They’re Seen:
    —Positive and optimistic yet can look reality straight in the eye
    —Will take risks, but has a realistic perspective and makes prudent decisions
  • What They Say: This is going to be tough, but I think we’re up to it. We can figure it out.
  • Impact: Increased energy, hope, creativity; greater potential for success
Confident and Humble
  • How They’re Seen:
    —Proud and confident, yet humble enough to listen and learn from others
    —A team player but not afraid to make a decision
    —Trustworthy and trusting but no pushover
    —Knows own mind
  • What They Say: I need your help with this. Two heads are better than one.
  • Impact: Increased sense of ownership and empowerment, fewer conflicts, engaging and productive relationships
Constructive and Impatient
  • How They’re Seen:
    —Logical and objective about the business but emotionally connected to people
    —Striving for excellence while accepting imperfection
    —Tough but fair
  • What They Say: So you made a mistake—what did you learn? This is important work, and I think you can do it. Stay with it.
  • Impact: Greater motivation to achieve, productive work, free flow of information

Er gloort hoop

Zelf ben ik een adviseur met een passie voor professionaliteit en was daarom aangenaam verrast door het promotie-onderzoek van een ex-VU collega, Onno Bouwmeester, of nu dus Dr. Onno Bouwmeester. Hij promoveerde op 14 januari jl. aan de VU op een onderzoek getiteld: Advice as argument: economic deliberation in management consulting and academic contract research en kwam tot de conclusie dat academische contractonderzoekers vaak hypocriet zijn en minder goed werk leveren dan commercieel adviseurs. Cliënten doen er vaak beter aan om consultants in te schakelen.

Academici nemen het vaak niet zo nauw met hun eigen academische standaards en dat maakt hun kritiek op consultants hypocriet. De adviesbenadering van consultants leidt vaak tot geloofwaardiger en evenwichtiger uitkomsten. Zelf een afgestudeerd econoom én filosoof zegt hij in de
Staatscourant:

“Wat deze conclusies des te pijnlijker maakt, is dat academici volgens Bouwmeester vaak een hooghartige houding aannemen ten opzichte van de beroepsadviseurs. 'Ze verklaren het succes van consultants door hun retorische talent, de strakke pakken en overweldigende PowerPoint-presentaties. De toonzetting is daarbij vrij heftig, vooral als je vergelijkt hoe consultants over academici praten. Hun kritiek is milder verpakt, maar komt erop neer dat zij het echte werk doen, terwijl wetenschappers vooral praten. .... Ik kan er niets anders van maken als ik zie hoe ze (academici - PvdM) zich presenteren op het gebied van bijvoorbeeld neutraliteit, en hoe ze daar vervolgens uitvoering aan geven.”


Dus voortaan een adviseur inhuren met een half been in de wetenschap, lijkt mij!

Over Flipperkasten

Gisteren namen we afscheid van een gewaardeerde collega die in analogie van The Who-musical Tommy (over de blinde doofstomme jongen die flipperkast-kampioen wordt) de volgende uitspraak deed over consultants:

Eigenlijk zijn we als de blinde, doofstomme jongen uit Tommy, die desondanks (of dankzij) zijn handicap 'flipperkast-kampioen wordt'. We komen binnen bij een klant en hebben het gevoel dat we blind en doofstom zijn; al snel komen we over dat gevoel heen en als we weer naar buiten gaan voelen we ons de kampioen. Dat is de spirit van de consultant!


Een mooi beeld (bedankt Frans) en daarom hier de het origineel van The Who: Pinnballwizard!


Bezieling in je bedrijf

In een uiterst lezenswaardig boek (Business Spiritualiteit), schrijft onze oudste hoogleraar van Nederland (Paul de Blot is 83 jaar!), over bezieling in bedrijven. Dat 'ontstaat' volgens hem als leiders zorgen voor drie dingen:

'Het geheim zit hem in drie dingen: deskundigheid, samenwerking en zelfkennis. Het zijn de processen die respectievelijk plaatsvinden op het niveau van het doen, het niveau van de waarden en het niveau van het zijn. Je vak, de ander en jezelf. Die trits vormt de kern van business spiritualiteit'

Hij geeft het mooie voorbeeld van Google dat mensen liever 4 dagen per week meet op 'harde' business-output en 1 dag per week (betaald) aan zichzelf laat werken (dat kan zijn lummelen, sporten, lezen, schrijven of wat dan ook), want een bezielde collega is een betere collega. het lijkt wel het Rijnlandse-model in de harde Angelsaksische wereld. Een mooie uitdaging voor veel Rijnlandse bedrijven die steeds meer proberen te lijken op harde Angelsaksische 'werkfabrieken'. Niet doen, dus!

Is leiderschap te leren?

Enige dagen gelden overleed Sir Edmund Hillary, de man die samen met zijn sherpa, Tenzing Norgay, als eerste mensen boven op de mout Everest stonden. Daarna besteedde Sir Edmund een groot deel van zijn leven (en vermogen) aan het helpen van de armsten in Nepal en Tibet. Een groot leider is overleden, met in een interview een paar mooie quotes over leiderschap:

There are some people who are natural leaders, who have the ability to think quickly or choose the right decisions at the right moment. But I think there are an awful lot of us who have to learn how to be a leader, and in actual fact, I believe that most people, if they really want to, can become competent leaders.

I think I was the prime example of someone with relatively modest abilities, but I think I learned to become a reasonably competent leader. Even practice is quite a useful attribute in this respect. As you do more expeditions and more adventures, you get more experience and you know more clearly what to do in moments of emergency. But I certainly never regarded myself as a natural leader.

Frankrijk toont de weg

Vandaag is in Tilburg het congres 'Groei naar een duurzame en solidaire Economie' (zie hier een mooie literatuurlijst) met onder andere een bijdrage van Professor A. Heertje, die stelt dat economie te financieel is geworden en dat eigenlijk economie moet gaan over het 'managen van schaarse middelen', dus ook leefomgeving, welzijn, milieu etc. nadrukkelijker moet meenemen in haar afwegingen en modellen. Eigenlijk een pleidooi voor 'slow-management' op macro-niveau. Of het toeval is of niet kun je vandaag lezen dat Sarkozy twee top-economen (de Nobelprijswinnaars Amartya Sen en Joseph Stiglitz) heeft uitgenodigd om aan hem aanbevelingen te doen om te komen tot een nieuwe definitie van economische groei (zoals Sarkozy zegt: 'op een meer complete manier, waarin factoren zoals ,,kwaliteit van leven” en zelfs ,,geluk” worden verdisconteerd'.)

Het werk van Sen/Stiglitz kennende, is dat goed nieuws voor het slow-management kamp. Stiglitz zoekt al jaren naar een 'middenweg' in het slagveld van de globaliserende economie.



Als alles stopt te werken

Collega Rob van Kerpel wees me op dit filmpje (een commercial uit Canada) waarin een paar goede boodschappen voor 2008 voor leiders/veranderaars liggen verborgen:
  • als de wereld om je heen verandert, is soms even niks doen vaak het beste idee;
  • voor veranderaars onder ons de boodschap dat oplossingen in het oog van de maker veelal voor de hand liggen, maar voor de subjecten van onze veranderdrang is het vaak niet zo duidelijk wat we willen bereiken;
  • en als laatste ook nog dit; verzin een aanpak/oplossing die onder alle omstandigheden blijft werken, want: An escalator can never break. It can only become stairs. You would never see an "Escalator Temporarily Out Of Order" sign, just "Escalator Temporarily Stairs. Sorry for the inconvenience."



Dat zijn de voornemens voor 2008; een mooi jaar gewenst en tot binnenkort!

De Dikke Roker

Je bent (te) dik en rookt 1 pakje sigaretten per dag; je weet dat het niet goed voor je is, zucht eens diep en steekt er nog een op, en opent een blikje bier. Dat is de essentie van het veranderprobleem; het begint weliswaar bij weten, maar kennelijk is dat niet genoeg. Toevallig verschenen recent op 2 verschillende plekken verhalen (beiden een must voor verander- en verbeteraars) hierover: de afscheidsrede van Willem Mastenbroek (emeritus hoogleraar aan de VU voor Cultuur & Veranderkunde) en een bespreking van een recent boek van David Maister ('The Fat Smoker'). Van die laatste hier een mooie video-review:


Online Videos by Veoh.com

Amerika kiest haar beste leiders 2007

U.S.News & World Report en het Centrum voor 'Public Leadership' van Harvard Universiteit kozen de beste leiders 2007 in de USA. Een panel van wetenschappers, politici en business-mensen kozen de 18 beste leiders, met de volgende 3 criteria voor 'leiders'.

Ze geven richting (telt 25%)
• By building a shared sense of purpose
• By setting out to make a positive social impact
• By implementing innovative strategies


Ze behalen resultaten (telt 50%)
• Of significant breadth or depth
• That have a positive social impact
• That are sustainable
• That exceed expectations


Ze cultiveren een cultuur voor groei (telt 25%)
• By communicating and embodying positive core values
• By inspiring others to lead

Wie zijn het geworden? Zie hier:




Shareholders en Stakeholders

Een dagje luisteren naar BNR levert een aardig beeld op van de wereld waarin we leven. Olieprijzen schieten omhoog ('er dreigt een tekort aan diesel aan de pomp' lees je in de krant) en een paar dagen later even vrolijk weer naar beneden als de OPEC besluit de productie te verlagen (!). Weer even later hoor je van een beursgenoteerd bedrijf dat zijn 3e kwartaalcijfers bekend maakt met een winst aan de onderkant van de verwachting (maar het blijft heel veel, ook in relatieve zin), waarop de beurskoers meer dan 11% in elkaar duikelt. Nu heb ik enige jaren geleden al eens beweerd dat beurskoersen meer zeggen over het gedrag van lemmingen dan een weerspiegeling zijn van de prestatie van een bedrijf (zie IT zonder Hoofdpijn), maar recent lijkt overal de macht van opportunisten, speculanten en eigenbelang-jagers de overhand te krijgen; van echte marktwerking lijkt geen enkele sprake. Iedereen wil alleen nog maar meer, meer, meer en dan vooral voor hem-/haarzelf en per definitie liever vandaag dan morgen! Als dat zo is, wordt het belang van andere stakeholders dan de aandeelhouder (dus de klanten, de maatschappij en niet in de laatste plaats de werknemers) steeds verder naar de achtergrond gedreven (ergo we drijven af naar het Angelsaksische model). Hoe is dit te keren?

Volgens mij zou het helpen als de inkomens van top-bestuurders juist
niet beperkt worden (zoals Bos cs wil), maar dat deze fors omhoog worden bijgesteld, maar gekoppeld aan een verbod om opties/aandelen (of wat daar ook maar naar ruikt) te hebben/krijgen. Liever een CEO die € 2 - 5 Mio. verdient en alle belangen gelijk kan wegen omdat hij/zij zelf niet 1 van de stakeholders (lees aandeelhouder) is, dan een CEO die met een paar ton naar huis gaat, maar een zodanig pakket aandelen/opties heeft dat hij/zij vooral denkt in het belang van de stakeholder = aandeelhouder; op veel vloeren van Raden van Bestuur zie ik opvallend vaker de Beursbengel dan een HR-blad en staat bijna altijd Teletekst pagina 520 aan. Als we nu zorgen dat RvB's geen enkel persoonlijk belang hebben bij welke stakeholder dan ook, zou het in de besluitvorming (en met name de afweging van het belang van het personeel) vast beter gaan; daar zou Bos (PvdA toch?) en de FNV eens over moeten nadenken.

Komiek wint Nobel-prijs

Dat Al Gore de Nobelprijs heeft gewonnen zal niemand ontgaan zijn; ik ga hier geen mening geven of dat verdiend of niet is. Dat Al Gore ook een Oscar heeft gewonnen voor 'An Inconvenient Truth' weet ook bijna iedereen. Dat de man die zichzelf altijd aankondigt met 'I am Al Gore, I used to be the next American President' ook een begenadigd komiek is weet bijna niemand. Kijk naar dit filmpje (van de TED conferentie in 2006; de 1e tien minuten) en leer wat het is om jezelf te relativeren:


Je laatste verhaal ...

Wat zou je de wereld willen meegeven als je weet dat het je allerlaatste keer is dat je wat kunt vertellen? Dat is een leuke gedachte-oefening (die oa door Stephen Covey en Remco Claassen gedaan wordt vanuit het perspectief van je eigen begrafenis), maar wat als het de keiharde realiteit is? Dat is het verhaal van professor Randy Pausch, een Carnegie Mellon University computer-science professor, die weet dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft en een laatste college geeft aan zijn studenten en collega's. Dan moet je alleen maar kijken, luisteren en heel stil zijn (even door de 10 sec. commercial heenbijten):




Hier zijn hele college (duurt 1,5 uur):

Span of Care

Zeer recent zat ik even bij te praten met een RvB-lid van een grote beursgenoteerde onderneming; een deel van het gesprek ging over de span-of-control van de betreffende Bestuurder. En of 7 'direct reports' te veel of te weinig was. Zo'n gesprek doet wat Tayloriaans aan met beelden van een ploegbaas die direct op de werkzaamheden van de aan hem ondergestelden toeziet; ik vroeg hem of hij vertrouwen had in de mensen die onder hem de verantwoordelijkheid hadden genomen voor een deel van zijn organisatie. Dat was wel degelijk het geval. Waarom moet je ze dan controleren, vroeg ik. Dat hoeft ook niet, was zijn antwoord, ik moet ze helpen, beschermen, stimuleren.

Dus eigenlijk gaat het om 'span of care'; en daar kun je veel meer van aan dan 'control'. Dus vanaf nu:

Aan ego heb je niet gauw te veel

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat wel een prettige gedachte vind; veel mensen hebben niet genoeg ego. Dat blijkt uit het boek van David Marcum en Steven Smith 'egonomics: What Makes Ego Our Greatest Asset (or Most Expensive Liability)'; hun conclusie is:

surprising as it may sound, many people don’t have enough ego, and that leads to insecurity and apathy that paralyze cultures and leaders.


Voor een generatie die is opgegroeid met de idee dat 'ego' slecht is, een verademing. Marcum & Smith maakten het volgende diagram om ons beter te laten begrijpen waar de balans moet liggen:



Het deed mij meteen denken aan de Level 5 leaders van
Collins (Good to Great), waar de echte leider een balans heeft gevonden tussen gepassioneerde gedrevenheid enerzijds en een oprechte bescheidenheid anderzijds. Van de leiders van de echt best presterende bedrijven (oa de Walgreens van deze wereld) kent niemand de naam of de foto, en toch outperformed zo'n bedrijf jaar in/jaar uit de echt grote namen!

Back on the Block

Na de welverdiende rust in Thailand en Cambodja gaan we er weer vol tegenaan. Voor mijn trouwe lezers die in den beginne geen zin hadden om het inspirerende verhaal van Steve Jobs te lezen (zie deze blog) hierbij zijn speech on video:

Visie is voor de lange termijn!

Logisch toch? Hoe kun je nu visie voor de korte termijn hebben? Zo logisch is het kennelijk niet; de HBR (nummer juli/aug. 2007) wijdt er een mooi zomer-nummer aan, waarin een lans wordt gebroken voor het lange termijn denken. Dit, in plaats van de huidige focus op alleen maar het volgende kwartaal, wat leidt tot kaalvreten van bedrijven. Twee dingen vielen mij bij lezing op:

1. Henry Mintzberg pakt in deze HBR (zie
hier de volledige versie) helemaal uit naar CEO's die hun oren laten hangen naar beurs-analisten; hij schrijft dit pareltje vanuit een nabije toekomst waarin we terugkijken op deze gekke tijd:


2. Er is een nieuw woord toe te voegen aan mijn in/uit lijstje (zie eerder): Human Being Management. Laten we ophouden mensen als resources te behandelen, maar gewoon als mensen (human beings). Een mooie gedachte en niet alleen met Kerst. De score staat nu op:


Heb jij ook een woord dat naar de 'Uit'-lijst moet, mail me.

Singapore groeit harder dan Nederland

Is er een verband tussen innovatie/arbeidsproductiviteit en de hoogte van inkomens? Het lijkt erop. Kijk eerst even mee hoe de economie (de rode lijn die meestal rond de 10% zit) van Singapore groeide in de periode 1975 - 2004:



Nu werken ze in Singapore hard, maar dat deden ze al die jaren al, en groeide de bevolking niet zodanig dat daarmee de economische groei verklaard kan worden (het is er altijd al druk geweest). De belangrijkste factor lijkt de arbeidsproductiviteitsgroei (volgens mij een belangrijke maatstaf voor innovatie) te zijn. En dat lossen we in Nederland op met een platform, maar in Singapore door iedereen, inclusief ambtenaren, vette salarissen te geven en hoge variabele beloning. Ambtenaren kunnen in Singapore 6 maanden variabel verdienen, als zij en de economie goed performen. Niet zeuren met Balkenende-normen, maar betalen voor de beste man/vrouw op de beste plek, zelfs in de publieke zaak. Lees even mee:

SINGAPORE TIMES, 09 April 2007 The annual salaries of the Prime Minister, ministers and top civil servants will be increased by between 14 percent and 33 percent, with the average pay rise of 25 percent. Revealing the details in Parliament, Minister-in-Charge of the Civil Service Teo Chee Hean said the adjustments will take effect from this month, with a second revision at year's end. Prime Minister Lee Hsien Loong earned $2.5 million last year; after the revision, he will draw $3.1 million this year.

Dat is € 1,5 mio. voor de Minister-President! Als je de besten wil hebben moet je betalen; dat snappen ze daar. Als je een middelmatige hoogleraar wil hebben, moet je een Balkenende-norm instellen. Hier verandering in brengen zal met onze jaloerse en egalitaire instelling wel nooit lukken, maar dan moeten we ook niet zeuren dat we niet-innovatief zijn en middelmatigheid de norm is en dus (uiteindelijk) alle Nederlandse bedrijven in buitenlandse handen komen (de Hema, KLM, ABN etc.). Lees hier meer over het beloningsbeleid van Singapore.

De niet-lerende organisatie

Een collega-adviseur klaagde vandaag dat hij bij een klant-organisatie terecht was tegengekomen die eigenlijk het tegengestelde van de lerende-organisatie is (Peter Senge; zie ook Arie de Geus met zijn 'Levende Organisatie' ); in de organisatie waar hij was, wordt keer-op-keer dezelfde fout gemaakt en wordt er ook geen enkele consequentie aan verbonden. Het is dus waarschijnlijk zo dat men zich niet eens bewust is dat men weer dezelfde fout maakt. Wij kwamen dan ook tot de conclusie dat zo'n organisatie een Alzheimer-organisatie is. En aangezien dit een niet te genezen kwaal is, lijken er slechts twee opties open te staan: een complete transplantatie van het management of de zaak voorgoed sluiten, voordat erger geschiedt. Alles wat Peter Senge schreef over leer-handicaps was waar in deze organisatie:

Zeg tegen jezelf: "Ik ben belangrijk"
Cultiveer een vijand-beeld
Creëer de illusie dat je de leiding neemt
Blijf zitten waar je zit
Denk vooral dat leren door ervaring belangrijk is

Feiten, geen mythe

Al jaren is Hans Rosling (van die Zweedse Universiteit waar de Nobelprijs wordt bepaald en uitgereikt) de wereld over aan het trekken om met feiten over de 'derde wereld' te praten en niet op basis van feitelijk onjuiste mythen. Naast een geniaal spreker is hij ook nog eens een goed zakenman; zijn bedrijf is recent door Google gekocht. Kijk eerst deze video en ga dan hier online/realtime met zijn software en de OESO-database van de hele wereld zelf spelen; je kunt alles tegen alles uitzetten en dan met de tijdas schuiven/spelen. Ik zeg het niet gauw: Geniaal.


In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister ...

schreef Goethe (1749-1832).

Wer Grosses will, muss sich zusammenraffen;
In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister,
Und das Gesetz nur kann uns Freiheit geben.

En nu leven we kennelijk weer in een tijd waarin we op zoek zijn naar beperking. Terwijl in de materiële wereld niets te gek of onmogelijk is, zoekt de wereld van de Kunsten juist weer naar vormen met harde grenzen. Zo kennen we sinds kort poëzie die niet langer mag zijn dan de tekst in een SMS en sinds enige tijd bestaat de Pecha Kucha, een presentatievorm, overgewaaid uit Japan, waarbij het verhaal in precies 20 plaatjes van 20 seconden moet worden gedaan. Geen vragen, geen onderbreking, geen pauze! Elke sheet verdwijnt na 20 seconden; de spreker moet zich focussen, beperken en 'in the flow' komen; alle managers aan de Pecha Kucha en einde aan de Powerpoint-terreur.


Bent u een Denker, Doener of Voeler?

Bent u een inspirerend leider? Op deze pagina vind je een mooie online zelftest met direct een heldere rapportage. Ideaal voor wat zelfreflectie, online feedback en input voor een goed gesprek met je collega's of medewerkers die je mag leiden.




De 8 Geboden

Soms komt de inspiratie uit onverwachte hoek; een sollicitant (wij vragen ze altijd wat hun passie is) nam de 8 Geboden van het Leven volgens Arth Bernhard mee. Nu kon ik deze Arth niet vinden (op Google of WIKI) maar zijn 8 Geboden zijn mij uit het hart gegrepen:

1. Never get used to anything
2. Hold on to the child in you
3. Keep your curiosity alive
4. Trust your intuition
5. Delight in simple things
6. Say 'yes' to life with passion
7. Fall madly in love with the world
8. Remember: today is the day

Gewoon uitknippen en boven je bed plakken!

Wat leren we van spaghetti-saus?

Op de TED (Technology, Entertainment, Design) conferenties spreken alleen de groten der aarde die elk in zo'n 20 minuten hun ideeën mogen delen met de wereld. Doel van TED is het delen van het meest waardevolle dat de mensheid bezit: ideeën. Van Bill Clinton, Jeff Bezos, Al Gore, de oprichters van Google tot en met musici, journalisten, wetenschappers en uitvinders. Een kaartje kost enige 1.000-en dollars per stuk en het is maar 1 keer per jaar. Voor ons stervelingen staan ze nu gewoon online en daar moeten we erg blij mee zijn. Een pareltje is de bijdrage van Malcolm Gladwell, een journalist van de New Yorker die geobsedeerd is door tegendraads denken. Smul mee over spaghetti-saus!

When the 'maister' speaks

David Maister is the UberGuru als het gaat om het managen van professionals en bedrijven. Zijn boek 'Managing The Professional Services Firm' is een aanrader voor elke professional.

Listen and Learn (schrik niet van de 1e minuut met DM recht in beeld):

In order to maintain any successful, motivated, and forward-thinking organization, the people must be excited and turned on with regards to the tasks they face.

'Domweg gelukkig ....

in de Dapperstraat' zijn de beroemde regels uit het werk van JC Bloem (1887 - 1966), Neerlands grootste dichter. Morgen promoveert Bart Slijper op de ultieme biografie over deze grootse dichter bij wie drank en dichterlijke genialiteit elkaars vrienden leken te zijn. Eeuwig mooi zijn de zinnen van Bloem:

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.
Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.

Education permanente

Slechts zelden dat ik het met de PvdA eens ben en ook deze keer is het maar ten dele; maar het plan van de PvdA dat 1 week per jaar bijscholing verplicht moet zijn (leren is geen recht, maar een plicht), spreekt mij wel aan. Zoals het in een goed Jiddische traditie past dat ' lernen' een proces is dat nooit ophoudt; het leven is 'lernen'. Ook in de Boedhistische traditie past het begrip van permanent leren ook goed om het wiel van Samsara (het permanent lijden en herboren worden) te doorbreken of beter nog te beeindigen. Dat heeft de PvdA waarschijnlijk niet vooraf bedacht, maar het is wel een unicum dat Socialisme, Judaisme en Boedhisme de handen ineen slaan. Ach soms kan het geen kwaad ouderwets leentjebuur te spelen.

Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt

Hij is vandaag 60 geworden, en is voor mij nog steeds de grootste voetballer. Hij zal mij vooral bijblijven door zijn oneindige rijkdom aan waarheden, zoals 'Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt'. Dat kun je niet bedenken, dat kan alleen Cruijff. Op deze pagina een prachtige verzameling van wijsheden waar je in advisering en businessmanagement nog een heel eind mee kunt komen.

De beste:
• "Je kunt beter ten onder gaan met je eigen visie dan met de visie van een ander."
• "Toeval is logisch."
• "De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zou zijn."
• "Het is noodzakelijk dat iedereen er is om het meeste uit zichzelf te halen wat dat dan ook mag zijn."

Einstein van school getrapt!

In zijn nieuwe boek verhaalt Walter Isaacson over Albert Einstein, Einstein: His Life and Universe:

"His slow development was combined with a cheeky rebelliousness toward authority, which led one schoolmaster to send him packing and another to declare that he would never amount to much."


Drie keer hoera voor de rebellen onder ons; weg met conformisme! Is het niet zo dat iedereen die in de geschiedenisboeken staat een rebel was? Heeft u ooit gelezen over een historisch belangwekkend figuur die kwam bovendrijven door als een kameleon op te gaan in de meute?

Energetic and Passionate; Tom Peters gaat los

De wereldberoemde ‘loudmouth’ Tom Peters (In search of Excellence) gaat even los over managers, die zonder energie en passie met hun onderneming aan de slag gaan. Of zoals hij Leonardo da Vinci aanhaalt: ‘het grootste risico is niet om hoog te mikken en het niet te halen, maar om laag te mikken en het wel te halen’. Even smullen!

Als koper als hout klinkt

Zelden kon muziek zo mooi zijn als het werk van Eric Vloeimans, een top-attractie binnen de Europese jazz-scene. Niemand haalt zoveel verschillende klankkleuren uit de trompet, niemand heeft zo’n ferme maar gelijk warme toon, niemand speelt zo intens en weet de zaal dat ook tot de tenen mee te laten voelen. Zijn nieuwste CD Gatecrashin’ is een meesterwerkje en bron van inspiratie, want hoe laat je een trompet als hout klinken?

Zonder Passie is Talent waardeloos

In Radio Kunststof vandaag een gesprek met Don Duyns over (oa) zijn vader Cherry Duyns die hem leerde dat ‘alles wat je niet kunt, kun je toch’. Of zoals pa Duyns het ook zei: een glazon plafond is er om doorheen te breken. Deed mij erg denken aan een groot inspirator, Nietzsche, die de mensheid meegaf:



En daar wringt vaak de schoen; wat doe je met je talent en wat doe je eraan om het uiterste eruit te halen. Zijn we dat eigenlijk niet verplicht aan de mensheid? Om alles te geven om je talent te laten bloeien?

Meer passie, bloed zweet en tranen!

Haalbare doelen, ambitieuze visie

Veel businessmanagers slagen er (relatief) eenvoudig in om een ambitieus plan met veel gedrevenheid te presenteren; waar ze vaak niet in slagen is te accepteren dat voor veel van hun mensen de weg hier naartoe in kleine stapjes is (‘piecemeal change’). Of zoals Ronald Naar (Mt. Everest, K2 bedwinger) mij recent voorhield bij een lezing: kies een bereikbaar doel en zorg dat je er een visie bij hebt. Net even andersom. Ook voor mijzelf in de dagelijkse praktijk belangrijk hieraan te blijven denken en werken. Klik hier voor meer inspiratie door Ronald Naar.

Stay Hungry. Stay Foolish.

De volgende tekst van Steve Jobs (CEO Apple en Pixar Studios) was voor mij een reden om deze blog te beginnen. Soms heb je even weer een duwtje nodig om een volgende stap te zetten; of het nou zakelijk of privé is. En waarom zou je deze bron(nen) van inspiratie dan niet delen met anderen? Lees hier de hele tekst. Je moet gewoon weten te vinden waar je van houdt; of zoals Steve zei: ‘You’ve got to find what you love’. Hier begint de zoektocht.