Leven na de Dood?

Mijn Oma geloofde in Reincarnatie en beloofde op mijn 40e verjaardag (al weer even terug) erbij te zijn. Heb haar niet direct herkend, maar dat kan doordat ik nog niet goed begreep als wat ze er dan bij zou zijn.

Nu is er een nieuw boek van Matthieu Weggeman, de bekende auteur van management-boeken: Waarom zouden we doodgaan? We gaan toch allemaal dood. De enige echte zekerheid waarover je als mens beschikt is dat je vroeg of laat ophoudt te bestaan. Maar waarom is dat eigenlijk?

Ieder mens is uniek en dus onvervangbaar. Bovendien houden mensen van elkaar, maken ze samen plezier en doen ze dingen waar ook anderen blij mee zijn. Het is toch zonde als je er dan op een gegeven moment niet meer bent. Bovendien is doodgaan helemaal niet logisch. Eerst anderen enthousiast maken met je aanwezigheid en leren over jezelf na te denken, en dan ineens verdwijnen. En altijd te vroeg. Dus waarom zullen we doodgaan? En wat gebeurt daarna? Mogelijke antwoorden op deze vragen worden in 'Waarom zouden we doodgaan' vrijmoedig verkend, zonder dat het zware kost wordt. Met humor en oprechte verwondering nodigt Mathieu ons uit te reflecteren op onze eigen verhouding tot de oneindigheid. Als toegift zet Mathieu een nieuwe ‘religie’ neer, het neo-naïvisme, dat zich kenmerkt door:

  • De mens is van oorsprong naïef, geneigd tot alle goeds en te vertrouwen;
  • Men kan de eigen naïviteit vergroten door te oefenen;
  • De mens is alleen dan helemaal mens als hij speelt;
  • Taal is om mee te spelen;
  • Het enige dat telt is vakmanschap. Denk- en doewerk moeten hoogwaardig en stijlvol zijn, maar bedenk altijd dat waarheid schoonheid kost;
  • Waarheid ontstaat door bewijs óf geloof. Zowel wetenschappelijke wetten als fantasieën en illusies hebben reële consequenties voor de werkelijkheid en voor de wereld zoals wij die waarnemen; daardoor zijn ze waar;
  • De werkelijkheid is hier-en-nu en kan worden gedanst, gespeeld, gepraat, gezongen, gedicht, gebouwd, geschilderd en ga zo maar door.

AddThis Feed Button