De Indische Monsoon

Ik schreef al eerder over mijn fascinatie voor India en hoe dit deel van de wereld de 21e Eeuw gaat beinvloeden. Nu schreef Robert Kaplan daar een boek over. Robert Kaplan is een van de meest uitdagende en invloedrijke Amerikaanse schrijvers over macht en de toekomst van de mensheid. Zijn boeken gaan over grote onderwerpen zoals de bedreigingen door overbevolking, milieuvervuiling en religieuze spanningen.

In zijn nieuwe boek, Monsoon, The Indian Ocean and the Future of Power, stelt hij dat de Indische Oceaan nu de rol heeft die de Middellandse Zee ooit had: het afbakenen van de centra van macht en chaos. Hier zijn verhaal:





AddThis Feed Button

Wordt het beter? In India wel!

De jongens en meisjes vanMcKinsey hebben hun maandelijkse onderzoek onder CEO’s nu in een interactive tool online gezet. Hieruit blijkt (oa) dat in India 93% vindt dat het economisch beter gaat, met maar 59% die dat vindt in Europa (klik figuur voor meer inzichten):



AddThis Feed Button

Fotografitus of Mexicaanse Griep?

Soms vraag ik me af wat een grotere bedreiging is voor de mensheid: de Mexicaanse Griep of de onlangs (door mij) vastgestelde psychische aandoening Fotografitus (jezelf fotograferen met je digitale camera, PDA, iPhone of vergelijkbare tool). Nu kan ik als ’licht-narcist’ me er iets bij voorstellen dat je graag jezelf ziet, maar toen ik onlangs in Azië rondliep bekroop mij het gevoel dat menigeen de wereld alleen nog maar ziet door zijn/haar telefoon en/of camera. Bijna elke Aizaat onder de 25 maakt eerst een filmpje met de telefoon, dan een foto met de camera en dan nog even een foto met de telefoon (voor Facebook, Twitter of wat dan ook). Zelf even rustig kijken doen ze al lang niet meer. Zou het besmettelijk zijn?

Daarom introduceert InspiratieBlog dit bord dat wij voortaan overal ter wereld gaan aanplakken; doe mee!




AddThis Feed Button

Even de Ijen oplopen ...

Nu General Motors genationaliseerd is en ‘Government Motors’ heet, klagen veel GM medewerkers en pensionados ‘steen en been’.

Hun klaagzang valt in het niet bij de nooit-klagende mensen op Oost Java, die dag-in dag-uit de Ijen krater opklimmen (2800 meter omhoog!). Nu was ik daar een paar jaar terug naar boven geklommen met mijn zoontje Ruben en vond ons toen al stoer, maar realiseerde me maar half, wat het betekent om meerdere keren per dag, met op je schouder 2 manden met zo’n 80 kg aan sulfer, die trip te maken.

Al helemaal schokkend is het te lezen dat ze daar dan Rp50.000 voor krijgen (€6/dag) en meestal sterven voordat ze 50 zijn; aan onze gezichten zie je ook dat het geen goed idee is daar lang te blijven. En waarvoor heb je sulfer nodig? Omdat wij liever mooie witte suiker hebben (je kunt er suiker mee ‘witten’)! Deze beelden zijn een ode en klaagzang voor de mensen op Oost Java; zouden ze bij GM nu geen witte suiker meer gebruiken?




AddThis Feed Button