Oh ja, daarom Wiskunde!

cube
Numbers are the musical notes, with which the symphony of the universe is written!

Zo parafraseert Adam Spencer
Descartes om zijn liefde voor priemgetallen te verklaren. In een geweldige TED-talk over Wiskunde vertelt hij onder andere zijn logica als brugklasser hoe een ’square peg through a round hole’ kan!



Een hoogtepunt is als hij laat zien, hoe je met Lego Mindstorms en een iPhone in minder dan 5 seconden een Rubicks-cube kunt oplossen;



Voor de echte getallen liefhebbers, raad ik aan je op dit YouTube-kanaal te abonneren:
Numberphile!


Troonrede? Daar word je niet vrolijk van!

blogEntryTopper
Vrolijk lachen en zwaaien naar de Koningin doen we nog, maar na het kijken van deze Tegenlicht documentaire realiseer je je dat het voorlopig niet veel lachen zal worden en misschien wel zelfs nooit meer hier in het Westen.

Maar ach, het zal wel doemdenken van linkse Marxisten zijn, toch?

Get Adobe Flash Player
Als het niet mogelijk is Flash te installeren kunt u de video bekijken via deze link.

Ont-moeten

De 2e officiele GastBlog.

Ontmoeten, een woord met een mooie betekenis. Ontmoeten; opzettelijk samenkomen. Deze vorm van ontmoeten vinden wij zo belangrijk, dat het recht hierop is opgenomen in onze grondwet. In de artikelen 8 en 9 om heel precies te zijn. Voor de detaillisten onder ons:

Artikel 8 ‘Het recht tot vereniging wordt erkend. Bij de wet kan dit recht worden beperkt in het belang van de openbare orde.’
Artikel 9 Lid 1. ‘Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.’


Een belangrijk recht. Het moet niet. Het mag. Dit is voor mij de lading van ontmoeten; het mogen ontmoeten van een ander. Maar het niet moeten, het ont‐moeten in rust.

Synchroniciteit
Wat mij aanspreekt is ontmoeten in de betekenis van toevallig tegenkomen. Maar dan niet in de vorm van zomaar toevallig, maar in synchroniciteit. Toeval met betekenis. Een opvallende ontmoeting of gesprek bijvoorbeeld die een kettingreactie teweeg kan brengen. Synchroniciteit is in 1930 bedacht door Jung, een Zwitserse psychiater en psycholoog. Volgens Jung ervaar je een synchroniciteit als iets meer dan gewoon toeval is, omdat de gebeurtenissen, of hetgeen bijvoorbeeld gezegd wordt, voor de ontvanger met elkaar te maken schijnen te hebben, maar niet omdat het ene het andere heeft voortgebracht. Maar weer andere stromingen schrijven synchroniciteit toe aan sturende hogere (goddelijke)machten. Ik zelf zie synchroniciteit als een signaal van de eigen geest, gevoed door natuurlijke energie en signalen. Zeg maar het poldermodel tussen de twee eerder genoemde stromingen.

Oppervlakkig
Een mens heeft de hele dag contact met bijvoorbeeld zijn dierbare naaste, voor het schoolplein, met mensen zomaar in het voorbij gaan, cliënten en met collega’s. De meeste van deze contacten zijn oppervlakkig. Natuurlijk worden de benodigde woorden en signalen uitgewisseld. Maar ontmoet je deze personen ook daadwerkelijk? Weet je wat zijn of haar drijfveren zijn? Of waar de passie
ligt? Wat deze persoon bezig houdt? Waar je mee zou kunnen helpen? Wellicht kan je elkaar aanvullen? Of ben jij de sleutel tot iemands anders zijn uitdaging. Of andersom. Ondanks het vele ‘gecommuniceer’ weet je vaak maar heel weinig van de personen die je tegenkomt. Van een echte ontmoeting is dan geen sprake. Eigenlijk gaat het niet eens over het uitwisselen van heel veel woorden, communiceren doe je immers slechts voor een minuscule stukje verbaal, maar om die uitwisselende vonk.

Ont‐moeten
Ont‐moeten leidt uiteindelijk tot ontmoeten. Ont‐moeten en ontmoeten hebben dus beide hun eigen betekenis. Verbale en non‐verbale communicatie wordt beïnvloed door regels, normen en waarden die worden bepaald door onze omgeving. We gedragen ons naar dat geen wat er van ons verwacht wordt, vanuit de rol die ons wordt toegeschreven of die wij ons zelf hebben toegedicht in de loop van ons leven.
Uiteindelijk gaat hier een zekere dwang vanuit. Communicatie is dan alleen nog maar een rationeel proces. Zonder dat wij naar ons hart luisteren. Om te ontmoeten dien je deze ’opgelegde’ wijze van communicatie naast je neer te leggen. In eerste instantie kan dat nogal wat weerstand opleveren in je omgeving, je doet immers niet meer wat je ’moet’ doen. Maar uiteindelijk leidt deze weg naar het daadwerkelijk ontmoeten van mensen (en jezelf…). Echte communicatie gebeurt zonder je gedachten, en daarmee je woorden, constant door allerlei ’opgelegde filters’ heen te halen. Je communiceert dan op basis van je werkelijke zelf, omdat je authentiek bent.

Authentiek
Authentiek is als je activiteiten en keuzes tegen het licht houdt, dicht bij je eigen natuur blijft en daarbij jezelf de vraagstelt of deze nuttig zijn in de dans met jezelf en de omgeving om je heen. Dit moet zeker geen rationeel proces zijn, maar meer een luisteren naar je hart. Luisteren bedoel ik niet figuurlijk, maar letterlijk. Luisteren met het hart is zeker geen empathische onzin. In de hersenen is namelijk het limbisch systeem betrokken bij je emotie en motivatie. Onderdeel van dit systeem is de hypothalamus die de regulering van je bloeddruk en hartslag verzorgd. Emotie communiceert via je lichaam tot jezelf en daarmee tot de omgeving. Het is onmogelijk om tegen jezelf te liegen. De kunst is om de geringste versnelling van je hartslag waar te nemen. Op dit principe is de leugendetector gebaseerd. Overigens moeten de koffiedrinkers oppassen, cafeïne beïnvloedt namelijk de hartslag en daarmee de objectiviteit bij het er naar luisteren.

Buber
De filosoof Martin Buber (1878 ‐ 1965) definieert in menselijke relaties (communicatie) twee fundamentele verschillen; I‐It en I‐Thou -relations.
’An I-It-relation is the normal everyday relation of a human being towards the things surrounding him. Man can also consider his fellows as an It and that is what he does most of the time, he views the other from a distance, like a thing, a part of the environment, forged into chains of causality. Radically different the I-Thou-relation. The human being enters into it with his innermost and whole being, in a meeting, in a real dialogue this is what both of the partners do.’

Tot slot, ontmoeten is communiceren door te ont‐moeten en vooral te luisteren naar hetgeen het hart te zeggen heeft. Daar is lef voor nodig omdat er tegen regels, waarde en normen gebokst moet worden. De ‘prijs’ om daadwerkelijk authentiek te communiceren; een stille wens van ieders geest...
—-
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent.
Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets
te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen. Alle auteursrechten voorbehouden.


AddThis Feed Button

Zen en de Kunst van de Kredietcrisis


De 1e officiele GastBlog; wie volgt?

Ik ben alles
De kern van de levenskunst Zen is grenzeloosheid. De vraag die hier voorafgaand aan gesteld kan worden is uitermate simpel, namelijk ‘wie ben ik’. Des te moeilijker het antwoord...
Een snelle sprong, dit artikel heeft immers niet tot doel u alle beginselen van Zen bij te brengen. Financiën is immers een hele rationele bezigheid, en levenskunsten behoren hier geen onderdeel van uit te maken. Toch?
De filosofie achter Zen is verrassend eenvoudig. Alles is een, en u bent alles. Alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wederom filosofisch gezwam? Niet alleen filosofisch, maar gelukkig ook wetenschappelijk. Absoluut vacuüm (niets), bestaat vooralsnog niet, waardoor dus alles om ons heen bestaat uit een grote materiebrij die met elkaar communiceert. Om het verhaal compleet te maken is alle materie ook nog opgebouwd uit hetzelfde ‘elementaire’ deeltje. Dus ‘ik’ ben alles. Vanuit de Zen filosofie kan dus gesteld worden dat ‘ik’ onderdeel ben van de huidige financiële crisis, en omdat ‘ik’ als reactie hierop de hand op de knip hou en de besluit om te gaan bankieren met grootmoeder’s sok, ook nog onderdeel van de hierop volgende recessie. En daar ben ‘ik’ overigens geweldig blij mee. Immers een crisis en recessie is vooral een tijd om te komen tot een innerlijke groei.
Prozac
Maar zo’n innerlijke ‘ik’ crisis is niet goed voor de economie vind men, en zo is antidepressiva een hoeksteen van dezelfde economie geworden. Een ‘ik’ depressie wordt volgens enkele wetenschappers, die klaarblijkelijk voor het avondeten thuis wilde zijn, dan ook veroorzaakt door simpel weg een tekort aan serotonine (een stofje in de hersenen). En zo ontstaat er dan een aardige business met jaarlijks meer dan 6 miljoen recepten en een miljoen Nederlanders die bijvoorbeeld Prozac mogen slikken voor hun avondmaaltijd.
Maar meer dan een wetenschappelijk vermoeden dat zo’n ‘ik’ crisis of depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine is er niet. Recentelijk inzicht wijzen echter meer richting een geestelijk verzet, althans voor een grootdeel van de betrokkenen. Iets wat vanuit de Zen filosofie overigens al eeuwen verteld wordt. Als je maar lang genoeg niet naar je eigen kern luistert, je talenten opzij schuift of niet volwaardig (h)erkent of bijvoorbeeld nooit stil kan staan omdat je het te druk hebt, dan trekt je geest vanzelf aan de bel. Het resultaat van een crisis of depressie is in zo’n geval uiteindelijk innerlijke groei. Althans als je hem aan durft te gaan, en niet wegdrukt met allerlei medicamenten met slechts als doel de ingeslagen weg vooral maar niet te hoeven verlaten. Immers angst
, voor het nieuwe, laten regeren is de makkelijkste weg. Natuurlijk kan medicatie gebruikt worden als snelle tijdelijke oplossing om de situatie enigszins te stabiliseren, echter deze dienen dan wel gepaard te gaan met structurele wijzigingen die aan de wens van de ‘geest’ tegemoet komen.
Ik ben het bancaire stelsel
Juridisch gezien is zo’n ‘ik’ en bancaire instelling beiden een entiteit. De ene een natuurlijke entiteit en de andere een juridische entiteit. Gesteld kan worden dat zo’n juridische entiteit, een verzameling is van actieve natuurlijke entiteiten. Oftewel een juridische entiteit kan zich zelf niet besturen en daar zijn dus ‘ikken’ voor nodig. Daarnaast zijn zo goed als alle (volwassen) ‘ikken’ klant, en betrokken bij zo’n bancaire instelling als klant of als belegger. Dit laatste eventueel als omweg via bijvoorbeeld een pensioenfonds die bijna allemaal een financiële positie hebben in bancaire instellingen. Min-of-meer kan gesteld worden dat iedere volwassen financieel betrokken is bij één of meerdere bancaire instelling. Vandaar dat de financiële volumes in deze sector ook zo ‘onmetelijk groot zijn’, en daarmee ook de gevolgen als het een ‘een beetje misgaat’.
Door de opzet van het bancaire stelsel, is er eigenlijk sprak van een grote ‘dominoketen’ van financiële transacties. En uiteindelijk dan ook een mondiale keten van met elkaar verbonden ‘ikken’.
Met recht durf ‘ik’ dan ook te stellen dat ‘ik’ het bancaire stelsel ben. Hetgeen zich dus in het financiële stelsel afspeelt is dus het gevolg van hetgeen ‘ik’ doe en wil. Wijzen naar het graaien topbestuurders door middel van hoge bonussen, ook als de prestatie deze niet rechtvaardigt, of het over crediteren van hypothecaire zekerheden en het daarna ondoorzichtig verhandelen daarvan, is dus uiteindelijk een keiharde afspiegeling van onze eigen handelswijze en/of mentaliteit. Is er een verband tussen zoveel ‘ikken’ die in een individuele crisis zitten en de financiële crisis?
Bestrijding van de financiële crisis
In de afgelopen jaren, de aanloop naar de huidige financiële crisis, zijn er vooral veel nieuwe regels geïntroduceerd waaraan de financiële sector moest voldoen. Daarnaast is het toezicht op deze sector nog nooit zo groot geweest. En toch ging het mis. Al deze nieuwe regels en intensieve toezicht waren niet meer dan symptoom bestrijding. Maar zeg nou zelf, een oppas die je niet vertrouwd laat je bij voorbaat niet op de kinderen passen? Vertrouwen creëer je toch niet met regels ter voorkoming van wantrouwen?
De bestrijding van de huidige crisis en depressie lijkt in de kern erg veel op de wijze waarop deze bij het individu wordt bestreden. Namelijk een pil er in en terug op de oude weg. Zonder dat er gekeken wordt naar de ‘geest’ van deze depressie. Alleen met kapitaal injecties komen we er
niet, immers deze zijn uiteindelijk ook begrenst. Daarnaast lijkt het de vraag of het uiteindelijk een goed idee is om, zoals minister van Financiën Wouter Bos thans lijkt te gaan doen, uitsluitend de noodzakelijke veranderingen te laten doorvoeren door personen uit het ‘old boys network’. Immers de ‘geest’ van deze financiële crisis kan ons weleens een heel ander verhaal willen vertellen. Laten we deze financiële crisis dan ook gebruiken goed naar deze ‘geest’ te luisteren en te handelen.
----
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen.


AddThis Feed Button