Shoarma-master

Laat je niet afleiden door het irritante muziekje, maar Happiness at Work kan zelfs op plekken waar je het niet verwacht! Vakmanschap is Meesterschap:

Nog meer bewijs dat bonussen niet werken!

Pasted Graphic

Zoals de Romeinen al zeiden: Gutta cavat lapidem, non vi, sed sappe cadendo! Oftewel, de druppel holt de steen uit, niet door hard, maar door vaak te vallen. Dus hier nog maar weer een keer roeptoeteren dat BONUSSEN NIET WERKEN.

In een overzichtelijk artikel geeft McKinsiaan en Harvard columnist Scott Keller een aantal voorbeelden hoe bonussen averechts werken en het enige dat echt blijkt te werken (‘peer-pressure’) vaak over het hoofd wordt gezien. Als manager zou ik het artikel en zijn boek even lezen.

Hier heb ik daar al vaak over geschreven en het meest overtuigende verhaal blijft toch de lezing van Dan Pink op TED:











Zijn verhaal staat als een huis! Dan Pink biedt ook (zie bij minuut 12:44) een richting waar het dan wel om moet gaan, om prestatieverbetering te bevorderen:autonomy (autonomie), mastery (vakmanschap) en purpose ('er toe doen’). Laten we daar na vandaag aan toevoegen: ‘a sense of belonging’ (erbij horen / groepsdynamiek / camaraderie).

Een eerlijk boefje ...

In deze video van RSA een interessante analyse van Dan Ariely (oa Hoogleraar op MIT in ‘Behavioral Economics’) en specialist in ‘Irrealiteitszin’ over ‘hoe onze afstand tot echt geld’ (door oa creditcards op privé-niveau, maar credit-default-swaps’ op corporate niveau), ons allemaal een boefje maakt, en we toch in de spiegel kijken en onszelf wijsmaken dat we ‘eerlijk’ zijn.


Schokkend is het wel

Deze film is van een experiment waarbij in een wijk eerst een aantal avonden achtereen zeer luid werd gedrumd op een drumstel; al snel stonden de buren op de stoep te klagen over geluidsoverlast.

Vervolgens werd het geluid van een (geensceneerde) ruzie met huiselijk geweld gedraaid en wat er toen gebeurde .....




Juist!

Helemaal niks. We kijken liever weg!


AddThis Feed Button

Hoe meer salaris, hoe gemener!

Sreedhari Desai van Harvard heeft een bijzondere correlatie blootgelegd tussen ‘gemeenheid’ in een organisatie en ‘hoogte van het inkomen van het management’: hoe meer de CEO verdient hoe ‘gemener’ zijn of haar organisatie is.

Zoals ze schrijft: "Increasing executive compensation results in executives behaving meanly toward those lower down the hierarchy" in haar paper When Executives Rake in Millions: Meanness in Organizations. Als ik naar sommige Nederlandse (ex) CEO’s kijk, kan ik het wel geloven.


AddThis Feed Button


Creatieve aanpak geeft resultaat

Vorig jaar al liet Volkswagen zien hoe je met wat fantasie gedrag eenvoudig kunt veranderen (zie hier); nu pakken ze de draad weer op. Wat doen wij de volgende keer slimmer en creatiever als we verandering willen bewerkstelligen?



AddThis Feed Button

Ook zo bang?

Vroeger kon je, als kind, zo bang zijn in het donker dat je dacht dat achter elke boom een ‘boef’ stond; erger nog elke boom en elke schaduw werd in het donker een boef.

In Nederland is er iets vergelijkbaars aan de hand; we schreeuwen dat het onveilig is we roepen om (nog) meer blauw op straat.

En natuurlijk worden er juweliers in Almere overvallen (maar waar niet?) en is dat niet te vergoeilijken, maar objectief gezien daalt de door burgers ondervonden criminliteit in Nederland al jaren (uit CBS blz 55):








En toch vinden we het steeds onveiliger. Kennelijk is er dus zoiets als ‘gevoels-veiligheid’ en ‘echte veiligheid’.

Ik heb het vermoeden dat we onszelf die angst (laten) aanpraten door de op TV voorbijtrekkende schreeuwerds en politieke partijen die wel-varen bij dit gevoel van de burger. Als je maar vaak genoeg iemand op TV ziet roepen dat het zo onveilig is, ga je het wellicht nog geloven ook. Nooit heb ik een journalist horen vragen waarom die persoon dat vindt en waar dat op gebaseerd is; waarschijnlijk papagaait die geïnterviewde weer een andere papagaai na!

Ik moest even denken aan een slaap-feestje van mijn dochtertje laatst: er begon één meisje te roepen dat ze bang was en voordat je het wist waren ze allemaal bang. Waarvoor wist niemand, maar het was eng.

Als we nou allemaal eens ophouden met te roepen dat het onveilig is en de media stoppen met van elk incident een heel item te maken, zijn we over 5 jaar over onze angst heen. Kijk naar dit prachtige verhaal van Frans Timmermans ‘Be like Jack Sparrow’ en nooit meer bang zijn!


AddThis Feed Button


Maakt het dus toch niks uit en zijn we 'gewoon beesten'?

Bram Buunk is hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen, kan zich er wel eens aan storen: dat we met zijn allen doen alsof het er op de werkvloer heel netjes en rationeel aan toe gaat, terwijl in wezen primitieve oerdriften en onbewuste processen in belangrijke mate ons gedrag bepalen. Op Intermediair vond ik wat mooie uitspraken van hem:

Is dat niet gek: een psycholoog die het menselijk gedrag vanuit biologische processen verklaart?
'De mens is een dier; een bijzonder dier, maar wel een dier. Steeds meer onderzoek laat zien dat het verschil met dieren zoals men dat sinds mensenheugenis definieerde, steeds meer een matter of degree blijkt te zijn. Intelligentie bijvoorbeeld, daarin zou het grote verschil tussen ons en dieren schuilen. Maar er zijn zoveel dieren die veel meer kunnen dan wij. Onderzoekers hebben chimpansees bijvoorbeeld leren tellen. Vervolgens toonden ze een fractie van een seconde een bord waarop alle cijfers door elkaar stonden. De chimpansee zette de cijfers zonder problemen in de juiste volgorde. Studenten, toch mensen met enige intelligentie, waren daartoe niet in staat. Uiteindelijk na lang trainen, een beetje.'
Maar we onderscheiden ons wel van de dieren door onze wil.
‘De wil is een illusie. We denken dat we een wil hebben. We dénken: "ik wil dat beeldje pakken" (grijpt naar een stenen beeldje van elkaar omarmende mensen in een cirkel) en we pakken het ook, maar het bewegingscentrum in onze hersenen is ingeschakeld voordat we zeiden dat we het beeldje wilden pakken.'
U zegt: die oerdriften bepalen ons gedrag op de werkvloer.
'Als het om de werkvloer gaat, doen we alsof we rationele wezens zijn en tegelijkertijd hebben we voor allerlei zaken geen verklaring. Waarom komen vrouwen niet aan de top, terwijl bedrijven dat heel graag willen? Mannen zijn miljoenen jaren lang geëvolueerd tot primaten die zich in hiërarchische groepen kunnen handhaven. Ze werkten samen tijdens de jacht en oorlogen en zijn dus tot in iedere vezel van hun lichaam ingesteld op onderlinge samenwerking, én op strijd en competitie.
Zo'n evolutionaire verklaring doet ook een beetje simplistisch aan.
'Eenvoud is het kenmerk van het ware. In de VS is onderzoek gedaan naar inkomen en kinderaantal. Mannen hadden naarmate ze meer inkomen hadden ook meer kinderen. Bij vrouwen was dat precies omgekeerd: hoe hoger het inkomen, hoe minder kinderen. Dat soort oerdriften werken nu ook nog door. Daar moet je je ogen niet voor sluiten.'

AddThis Feed Button