Vrouwen naar de top

Ik ben een overtuigd gelover dat diversiteit goed is en dus de samenstelling van je bedrijf / organisatie een afspiegeling van je omgeving moet zijn, naar ras, geloof, sexe en ga zo maar door. Niet vanuit een overtuiging dat we positief moeten discrimineren omdat dat politiek correct is, maar vanuit een diep-gewortelde overtuiging dat je op die manier betere beslissingen neemt en betere oplossingen bedenkt. Eerst divergeren, dan convergeren. Vandaag publiceerde het FT een online tool waarmee je universiteiten kunt vergelijken op bijvoorbeeld, iets typisch angelsaksich als salaris:





Maar ook kunt vergelijken op het % vrouwen in de faculteiten en het bestuur van de universiteit; en dan komen we er in Europe erg slecht vanaf:




Wordt het toch tijd dat we daar wat aan gaan doen, willen we een kennis-economie worden! Gelukkig scoort 'mijn' Harvard allebei goed.


AddThis Feed Button

We staan op de 10e plaats

Zojuist verscheen het IMD World Competitiveness Yearbook; we zijn nummer 10 van de wereld!

Doen we het met de Scandinaviers en Ieren nog zo gek niet. Wat zou de gemene deler zijn van dit groepje? Relatief klein en dus in het geweld van de grootmachten om je heen wel innovatief moeten zijn? Wat mij opvalt is dat Japan relatief slecht scoort en dat Belgie al helemaal ontbreekt in de bovenste regionen:


Nederland scoort als volgt op de afzonderlijke aspecten:



Dus zijn we harde werkers, duur en vooral goed in het neerleggen van asfalt en dijken. Is er in een paar honderd jaar dus eigenlijk niet zo veel veranderd.

En dan gaat de regering kijken naar ‘gesubsidieerde banen’ (vroeger heette dat Melkert-banen) en dus weer draaien aan de knop van arbeidsparticipatie in plaats van het verder stimuleren van de arbeidsproductiviteit. Is het tenminste over 100 jaar gewoon nog weer hetzelfde; een geruststellende gedachte.


AddThis Feed Button