In - Uit 2011

Adjiedj Bakas brengt ook dit jaar de trends in kaart voor 2011, het Jaar van het Konijn.

De jaren '10 vormen een herhaling van de jaren '80: ingrijpende overheidsbezuinigingen (Lubbers reïncarneert in Rutte), sociale onrust (krakersrellen, massale protesten), dalende huizenprijzen (in 1979 daalden de huizenprijzen met 25% en in 1990 waren ze weer op het oude peil), nucleaire onrust (toen over kernwapens, straks over de nieuwe kerncentrale in Zeeland), discussies over de (on)betaalbaarheid van de verzorgingsstaat (de saneringskabinetten Lubbers 1 en 2 kregen dezelfde verwijten als Rutte 1 nu al krijgt). De afgelopen jaren waren er al wat signalen voor de aankomende revival van de eighties: muziek en mode uit die tijd keerden al eerder terug.

Hier volgt ook zijn rijtje IN - UIT:



Link naar rapport.


AddThis Feed Button

Verrijking?

De laatste dagen is onze taal verrijkt met een tweetal mooie woorden:

- decontextualiseren (door Rutte geintroduceerd; betekent uit zijn verband gerukt)
- balkonliberaal (de salonsocialist hadden we al)


AddThis Feed Button

Mag het een beetje minder zijn?

Minder is het tegengestelde van meer; het tegengestelde van consu-meren zou dan dus consu-minderen moeten zijn.

De recente berichten over recessie, stagflatie zijn een eerste aanzet van iets dat waarschijnlijk een permanent karakter gaat krijgen. Een langdurige afname van de welvaart in Nederland! In een uiterst lezenswaardig, maar tegelijkertijd schokkend boek geven Willem Middelkoop (van RTL-Z) en Rembrandt Koppelaar (stichting Peak Oil) een beeld van de 'Permanente Oliecrisis'; Nederland moet ernstig rekening houden met een langdurige (tientallen jaren) afname van de welvaart. Dus niet elk jaar een inflatiecorrectie of loonstijging van 3%, maar een jaarlijkse daling van 3%. En niet even twee jaar omdat het kabinet de BTW-verhoging schrapt, maar gewoon tien jaar achter elkaar.

In Engeland (zouden ze daar een Brown-norm hebben?) bemoeit de premier er zich mee in een brief in de The Guardian. Heeft u onze premier al gehoord?





AddThis Feed Button

Span of Care

Zeer recent zat ik even bij te praten met een RvB-lid van een grote beursgenoteerde onderneming; een deel van het gesprek ging over de span-of-control van de betreffende Bestuurder. En of 7 'direct reports' te veel of te weinig was. Zo'n gesprek doet wat Tayloriaans aan met beelden van een ploegbaas die direct op de werkzaamheden van de aan hem ondergestelden toeziet; ik vroeg hem of hij vertrouwen had in de mensen die onder hem de verantwoordelijkheid hadden genomen voor een deel van zijn organisatie. Dat was wel degelijk het geval. Waarom moet je ze dan controleren, vroeg ik. Dat hoeft ook niet, was zijn antwoord, ik moet ze helpen, beschermen, stimuleren.

Dus eigenlijk gaat het om 'span of care'; en daar kun je veel meer van aan dan 'control'. Dus vanaf nu:

Visie is voor de lange termijn!

Logisch toch? Hoe kun je nu visie voor de korte termijn hebben? Zo logisch is het kennelijk niet; de HBR (nummer juli/aug. 2007) wijdt er een mooi zomer-nummer aan, waarin een lans wordt gebroken voor het lange termijn denken. Dit, in plaats van de huidige focus op alleen maar het volgende kwartaal, wat leidt tot kaalvreten van bedrijven. Twee dingen vielen mij bij lezing op:

1. Henry Mintzberg pakt in deze HBR (zie
hier de volledige versie) helemaal uit naar CEO's die hun oren laten hangen naar beurs-analisten; hij schrijft dit pareltje vanuit een nabije toekomst waarin we terugkijken op deze gekke tijd:


2. Er is een nieuw woord toe te voegen aan mijn in/uit lijstje (zie eerder): Human Being Management. Laten we ophouden mensen als resources te behandelen, maar gewoon als mensen (human beings). Een mooie gedachte en niet alleen met Kerst. De score staat nu op:


Heb jij ook een woord dat naar de 'Uit'-lijst moet, mail me.

Bent u toekomstlos?

Vaak hoor ik collega's (meestal architecten van divers pluimage) praten over toekomstvaste architecturen. Nu kent Van Dale het woord niet, maar ze bedoelen dan vaak dat een architectuur wordt gecreëerd (van een systeem/construct) die de toekomst 'aankan'. Of zouden ze bedoelen die de toekomst 'vast' en zeker aankan?

Maar zou nou niet de bedoeling van een nieuwe architectuur moeten zijn dat die toekomstlos is; oftewel dat het slagen en in stand houden van de architectuur 'los staat' van wat de toekomst brengen moge. Immers, is niet het kenmerkende van de toekomst dat we niet weten hoe hij er uit gaat zien? En is het dan niet te verkiezen dat we zeker weten dat 'los van welke toekomst ook' onze architectuur staande blijft? Daarom vanaf vandaag hier een lijst met 'in/uit' woorden (zie ook eerdere blog over globalisering):