1 Jaar later

Vandaag is t al weer 1 jaar geleden dat Steve Jobs overleed. Wat ik een bijzonder moment vind vandaag is de brief die zijn opvolger stuurde aan het voltallige personeel:

Team,Steve's passing one year ago today was a sad and difficult time for all of us. I hope that today everyone will reflect on his extraordinary life and the many ways he made the world a better place. As you and I know firsthand, one of the greatest gifts Steve gave to the world is Apple. No company has ever inspired such creativity or set such high standards for itself. Our values originated from Steve and his spirit will forever be the foundation of Apple. We share the great privilege and responsibility of carrying his legacy into the future. I'm incredibly proud of the work we are doing, delivering products that our customers love and dreaming up new ones that will delight them down the road. Thank you for dedicating your talents and so much of your lives to Apple. It's a wonderful tribute to Steve's memory and everything he stood for.  Tim


Hier de officiële tribute-video die Apple vandaag op YouTube releasde:

Your time is limited!

Mijn allereerste stuk hier, ging over de speech van Jobs op Stanford (in 2005).

Hier de passage die mij aan het denken zette en onder andere leidde tot InspiratieBlog en het zijn van ‘Bevliegeraar’:


j21_00000001

Harvard Helden

Harvard was deze dagen op twee manieren in het nieuws; allereerst omdat CK Prahalad overleed op veel te jonge leeftijd. Een groot en inspirerend denker is niet meer.

Zijn mooiste quote is wel:

Leadership is about self-awareness, recognizing your failings, and developing modesty, humility, and humanity.

Zijn werk over ‘The fortune at the bottom of the pyramid’ is baanbrekend en heeft de weg voor micro-krediet geplaveid:



Daarnaast was Harvard in het nieuws omdat Mythbusters de Humanisme Award kreeg; lees hier de speech van Adam Savage Food for the Eagle met een mooie video van hem over de waarde van mislukkingen:




AddThis Feed Button

Nog één keer Kennedy



De eulogie (uit het Grieks εὐλογία, letterlijk: goed woord, is een lofrede of lofdicht uitgesproken bij een speciale gelegenheid) bij de begrafenis van Ted Kennedy werd uitgesproken door President Obama:



Bijna 40 jaar geldeen sprak hijzelf de eulogie bij de begrafenis van zijn broer Robert Kennedy (1968):



Wat opmerkelijk is dat in één familie zoveel grote sprekers, denkers en doeners kon komen.


AddThis Feed Button

Nee z'n broer ...

... zei ooit Kees van Kooten in een audiosketch (ook via YouTube: ’Mannen bellen’) over een handelsreiziger die z’n adresboekje nog eens nabelde.

Nu is de broer van mijn ueber-held John F. Kennedy overleden: Ted Kennedy. De Washington Post zet nog even de dynastie op een rijtje:




AddThis Feed Button

En weer een held minder!

Randy Pausch is overleden; een bron van inspiratie voor miljoenen mensen heeft de strijd tegen kanker verloren. Voor de Consulting Times van Ordina schreef ik recent deze review van zijn boek:

The Last Lecture door Randy Pausch

Het begint bijna een hype te worden, maar ‘The Last Lecture’ van Randy Pausch is een YouTube-en Google-hit (meer dan 480.000 hits op de woorden ‘Last Lecture Randy Pausch’) en nu dan ook in boekvorm verschenen. Voor mij een reden eens te lezen waar het nu allemaal om te doen is. The Last Lecture is een academische traditie en intellectuele oefening, waarbij de vraag centraal staat wat je je publiek zou willen meegeven als het je laatste college was. Voor Randy Pausch (een 47-jarige hoogleraar in Virtual Reality op de Carnegie Mellon Universiteit en vader van drie kleine kinderen) een levensechte vraag want hij heeft ongeneselijke kanker en nog maar een paar maanden te leven. Zijn Last Lecture gaat over ‘ Achieving Your Childhood Dreams’ en nu zijn boek dus ook. Het boek is eenvoudig in een middag te lezen en is zeer toegankelijk geschreven; de korte hoofdstukken zijn een aaneenrijging van losse gedachten en onderwerpen die vanuit diverse invalshoeken gaan over liefde (voor het vak en elkaar), passie, ambitie en toewijding. Het leest prettig en de (engelse) taal hoeft voor niemand een barrière te zijn. Ik moet toegeven dat ik op bepaalde momenten, als je je realiseert dat de verhalen van een leeftijdgenoot met kinderen zijn en je zelf ook een veertiger met kinderen bent, de emotie van de pagina (en in mijn keel) voelde spatten.

Een paar prachtige lessen van Randy zijn:

‘We cannot change the cards we are dealt, just how we play the hand.’

En over fysieke of emotionele barrières (hij noemt ze ‘brick walls’) zegt hij:

‘Brick walls are there for a reason. They give us a chance to show how badly we want something’.

Ik realiseerde me na het lezen van het boek dat er maar 1 grootheid is die je in je leven moet managen en dat is ‘tijd’; er is altijd te weinig van en je (ik) springt er vaak gemakzuchtig mee om. Ook Covey heeft het over de tijd de we gebruiken voor urgente dingen die vaak niet belangrijk zijn, maar vanuit de mond van een succesvolle managementauteur/-trainer komt de boodschap minder hard aan dan vanuit de persoonlijke verhalen van een stervende professor. Dat is direct de kracht en zwakte van het boek; de boodschap komt goed aan, maar soms heeft het een wat hoog voyeuristisch gehalte. Het is hem vergeven, want het was nooit zijn bedoeling om de hype te creëren; alles wat hij wilde, is dat zijn kinderen (de oudste is pas 6) iets hadden waaraan ze hun vader (zijn ideeën, dromen, normen en waarden) kunnen herinneren. Ik vind het een aanrader voor iedere consultant, om jezelf nog maar eens een spiegel voor te houden: ben jij je droom aan het realiseren?


Hier nog een mooie film van hem met wat tips over hoe je je tijd beter kunt gebruiken:




AddThis Feed Button

En weer een held minder

George Carlin, een van mijn favoriete Amerikaanse komieken (van eind jaren 70 tot op heden 'aan de top'), is gestorven; hier een mooi stukje van zijn ongelofelijke snelheid van denken en spreken. Helaas heeft hij gelijk als hij verteld wat de moderne man allemaal kan en moet:



AddThis Feed Button

Je merkt pas dat je het mist, als het er niet meer is

Op Goede Vrijdag (21 maart jl.) overleed Eckart Wintzen, oprichter van BSO (de voorloper van mijn huidige werkgever), management-goeroe, tegendenker, inspirator, auteur en ga zo maar door. In zijn recent verschenen boekje (Eckart's Notes) staat een van hem afkomstige formule: K = E x V. Oftewel Kwaliteit = Enthousiasme maal Vakmanschap; je hebt niks aan een vakman met geen passie en niks aan een enthousiaste prutser. Je moet het allebei hebben.

Eckart Wintzen zat boordevol van dit soort rake beelden. Nu hij er niet meer is, ga je merken wat we missen.

(Fotograaf: Sjaak Ramakers)



AddThis Feed Button