Cohennedy

Zoals menig lezer van dit blog weet, zijn Kennedy en Obama voor mij speciale inspiratiebronnen en nu lijkt Job Cohen in die lijn geplaatst te worden door yeswecohen.nl, een YesWeCohen Facebook pagina met meer dan 13.000 leden, en recent de ‘Cohennedy’ bedenkers.

Wat vindt Job daar nu zelf van?


Dan moeten z’n aanhangers zich wel realiseren dat hij in dit voetspoor moet:




Liever Job dan JP of GW denk ik dan! Het wordt een mooie lente op weg naar 9 Juni!


AddThis Feed Button

Nog één keer Kennedy



De eulogie (uit het Grieks εὐλογία, letterlijk: goed woord, is een lofrede of lofdicht uitgesproken bij een speciale gelegenheid) bij de begrafenis van Ted Kennedy werd uitgesproken door President Obama:



Bijna 40 jaar geldeen sprak hijzelf de eulogie bij de begrafenis van zijn broer Robert Kennedy (1968):



Wat opmerkelijk is dat in één familie zoveel grote sprekers, denkers en doeners kon komen.


AddThis Feed Button

Nee z'n broer ...

... zei ooit Kees van Kooten in een audiosketch (ook via YouTube: ’Mannen bellen’) over een handelsreiziger die z’n adresboekje nog eens nabelde.

Nu is de broer van mijn ueber-held John F. Kennedy overleden: Ted Kennedy. De Washington Post zet nog even de dynastie op een rijtje:




AddThis Feed Button

De wereld na Barack en Harvard

En daar zijn we weer; vol met inspiratie en goede zin! Amerika gaat veranderen en dat voel je als je door Boston loopt. Nu is Boston niet representatief voor de USA (bijna ‘liberaal’), maar hier is waar het allemaal begon. Boston heeft de Freedom trail, Cheers, JFK en Harvard en is de stad waar Barack afstudeerde van Harvard Law School. Bijzondere stad dus; waar ooit de onafhankelijkheidsstrijd tegen de Engelsen begon, waar JFK werd opgeleid (die de strijd tegen rassendiscriminatie echt afmaakte) en waar de 1e Afro-American president van de USA is opgeleid. Een knooppunt van gelijkheid en vrijheid; het motto van Harvard is niet voor niets ‘Veritas’, oftewel ‘waarheid’.

Op deze bijzondere plek mocht ik de afgelopen twee weken rondlopen en het Leading Professional Service Firms-programma van Harvard Business School doorlopen. Hier wat hoogtepunten, maar het meest bijzondere moment was wellicht dat Prof. Jay Lorsch aanwezig was geweest bij een diner met Barack Obama op de voorlaatste avond van ons programma. De volgende morgen kon hij zijn emoties niet inhouden toen hij vertelde hoe trots en blij hij was dat hij dit mocht meemaken in de USA (hij is 75!). Een zaal met 80 top-professionals vanuit de hele wereld zat stil en met een brok in de keel te kijken naar deze baanbrekende denker in consulting-land (zijn boek Aligning the Stars is een klassieker). Naast hem bestond de topcast van hoogleraren uit Tom DeLong (van When Professionals have to Lead), Boris Groysberg en Ashish Nanda. Het leermodel van Harvard is bijzonder; volledig gebaseerd op casussen (4 per dag: gemiddelde casus is 1 uur inleeswerk (de avond ervoor tussen 20:00 en 24:00) en wordt in 1,5 uur doorgespit in een klassikaal model tussen 08:30 en 17:00):


(Jay Lorsch in class)

Boris Groysberg had een mooie stelling: Firms need talented workers more then these workers need firms en in de definitie van Harvard zijn deze ‘Stars’ men/women in critical jobs whose performance crucial is to their organizations’ success’. Worden Stars geboren (nature)? Voor een deel is het antwoord ja, want het zijn A-typen die willen scoren, hard werken, gedreven en bijzonder intelligent zijn. Toch blijkt dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); het onderzoek van Groysberg toont namelijk aan dat Stars grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature) en als ze naar een andere organisatie overstappen daalt hun performance dramatisch.

Les 1: ontwikkel stars, en 'koop' ze niet van buiten. Behoud je sterrenteam door ze in staat te stellen vaardiger te worden, door ze erkenning te geven en door te zorgen voor een goede werk-privé balans (uit datzelfde onderzoek van Groysberg komt naar voren dat van de de stars die van andere organisaties komen, 66% binnen 3 jaar weer vertrekt):



Over Change (Les 2) gaf DeLong een mooie formule: Verandering = (Ontevredenheid * Perspectief * Proces) > Weerstand. Een veelvoorkomende vergissing is dat er veel nadruk wordt gelegd op perspectief/toekomst en te weinig op ontevredenheid en proces (zie ook Les 3).

Les 3: DeLong geeft ook nog een mooi model over de taak van leiders in een PSF (Professional Service Firm):

  1. Setting Direction
  2. Building Commitment
  3. Ensuring Execution
  4. Leading by Personal Example
Als 1 van de 4 niet in gelijke mate aanwezig is gaat het mis! En binnen een club eigenwijze, intelligente professionals vergeten we vaak voldoende tijd voor aspect 2; in de case werd uitgelegd dat McKinsey daar 18 maanden voor uittrok door de wereld rond te reizen en elk van de 8.000 professionals te betrekken in het proces.

Een derde gebied (Les 4) dat veel aandacht kreeg was: The Firm vs. The Family. Veel gedreven professionals werken te veel (60-70 uur is geen uitzondering) en dat gaat ten koste van huwelijk en gezin. Bij gewone mensen is het echtscheidingspercentage al bijna 50%, onder ‘stars’ is dat 75%. Zoals Jay Lorsch ons voorhield: Build a Life, not a Resume. Iets dat ook voor mij persoonlijk een uiterst relevant onderwerp is.

Als laatste (Les 5) zou ik willen wijzen op een onderwerp van Tom DeLong over de ‘vergeten B-spelers’ in de PSF; de 65% van jongens en meisjes die nooit partner zullen worden, maar die het kloppend hart van de organisatie zijn. Aan deze groep (het B-team) zou een goede Managing Partner eenvoudig tijd kunnen besteden en zo The Firm op een relatief goedkope manier helpen:



Er zijn twee boeken waar het gedachtengoed van deze opleiding instaat:

  • When professionals have to lead, DeLong, Gabarro and Lees, Harvard Business School Press, 2007
  • Aligning the stars, Lorsch and Tierney, Harvard Business School Press, 2002
Als je ooit de kans krijgt (en USD 10.000 in een week kan missen): GAAN!

AddThis Feed Button