Harder werken helpt overigens ook niet ...

Nog een kleine nabrander op mijn vorige blog (Management werkt niet (meer)).
Onderweg naar Frankfurt zat ik nog wat te bladeren in de geweldige app van Deloitte (The Shift Index, Measuring the forces of long-term change;
hier link), waaruit ik gisteren citeerde over de continu dalende trend van de Return-on-Assets (RoA) van het bedrijfsleven in de afgelopen 45 jaar.
In het rapport (en de app) staat een mooie paradox:

RoavsArbProduct

Terwijl de RoA daalde van bijna 5% in 1965 naar minder dan 1% in 2011, steeg de arbeidsproductiviteit in diezelfde periode met meer dan 100%.
Anders gezegd de factor arbeid kost (relatief) gezien minder dan de helft voor de gerealiseerde output dan wat diezelfde arbeid kostte in 1965; we werken steeds slimmer, steeds harder en meer, maar kennelijk helpt dat niet om er meer aan te verdienen.
Nu zal het omgekeerde niet waar zijn maar doorgaan op de ingeslagen weg lijkt niet te helpen! Tijd voor een andere kijk op arbeid en het businessmodel.

Troep is goed!

7573734052_483517efc7
Uit onderzoek van de Universiteit van Minnesota blijkt dat werken in een opgeruimde omgeving je creativiteit beperkt!

Zoals de onderzoekers schrijven: “Disorderly environments seem to inspire breaking free of tradition, which can produce fresh insights. …….Orderly environments, in contrast, encourage convention and playing it safe.”

Ik ga direct ophouden met opruimen!

Management werkt niet (meer)!

Al in 2011 toonde Deloitte in een geweldig rapport aan dat in de afgelopen 45 jaar in het bedrijfsleven de RoA (Return-on-Assets) gedaald is van gemiddeld 5% naar zo’n 1% (de blauwe lijn); nog even zo doorgaan en we zitten op de nullijn:

Screenshot 2013-09-01 16.13.42

Anders gezegd, gemiddeld verdienen we op elke geïnvesteerde Euro (of Dollar) 1 cent en binnenkort nog minder. Natuurlijk zijn er uitzonderingen maar de lijn is helder en de steekproef betreft meer dan 20.000 grote ondernemingen (met openbare data).

De conclusie zou kunnen zijn dat we een
paradigma-shift nodig hebben want het huidige systeem lijkt niet te werken; er wordt te veel gemanaged en er is te weinig leiderschap.

In zijn TED-talk gaf
Steve Denning richting aan het mogelijke nieuwe paradigma waarvan de uitgangspunten zouden moeten zijn:

  • a shift in the firm’s goal from producing outputs to delighting the customer;
  • a shift in the role of the manager from a controller to an enabler of self-organizing teams;
  • a shift in the way work is coordinated from bureaucracy to dynamic linking,
  • a shift from value to values;
  • a shift from top-down commands to conversation

Zie hier zijn TEDxOslo talk:


Gekke Geert en het grote Ongelijk

Het zal wel worden afgedaan als de ‘linkse kerk’ (de VU in Amsterdam in dit geval dus), maar uit wetenschappelijk onderzoek van het Institute for Migration and Ethnic Studies blijkt dat de radicale moslims net zo veel (of weinig) dreiging vormen voor de democratie als de orthodoxe christenen van Urk. Ook nog blijken er maar een handvol van te zijn (iets meer dan 50.000 salafisten of moslims die daar gevoelig voor zijn) en willen ze niet eens politiek actief zijn.

De studie concludeert overtuigend (en wetenschappelijk valide) dat er geen sprake is van radicalisering binnen de salafistische gemeenschap in Nederland en dat zij geen bedreiging vormt voor de Nederlandse democratie. Salafistische organisaties vormen eerder nog een buffer doordat zij geweldscomponenten afkeuren. Radicalisering in de zin van de actieve bereidheid om geweld te gebruiken vindt dan ook plaats buiten de salafistische organisaties.

Van de verschillende stromingen in het salafisme, blijken politieke salafi's in Nederland het meest zichtbaar. Zij zijn politiek en maatschappelijk geëngageerd en voorstander van vernieuwingen die ten goede kunnen komen aan de geloofsgemeenschap. Predikers wijzen geweld af en streven niet naar invoering van de Sharia (strenge moslimwetten) in Nederland. Uit het veldwerk onder de salafistische gemeenschap doemt een beeld op van een ‘gewone' orthodoxe beweging en is er geen indicatie te vinden voor radicalisering.

Uit de survey blijkt dat 8 procent van de Nederlandse Moslims als streng orthodox kan worden gezien en gevoelig is voor salafisme, wat gelijk staat aan zo'n 53.000 mensen. Streng orthodoxen blijken niet gevoelig voor extremisme en neigen niet tot politiek activisme. Ze hebben niet de neiging om te handelen, maar om passief te ondersteunen. Wel gaat een hogere mate van orthodoxie samen met een grotere geweldslegitimatie en een theocratisch ideaal.

Dus Geert zeg nou zelf, toch een groep met een angstpsychose? Is Geert toch de ‘fearmonger’ van Frans Timmermans:




AddThis Feed Button


The Beatles wisten 't al ...

... toen ze zongen ‘Can’t buy me love’.

Nu blijkt uit onderzoek, onder meer dan 450.000 inwoners van de U.S.A., door Nobelprijs winnaars Daniel Kahneman en Angus Deaton van Princeton University dat je met meer inkomen niet gelukkiger bent dan met minder inkomen; wel tevredener, maar niet gelukkiger.

Tot 75.000 US Dollar (zo’n 58.500 Euro) stijgt geluk wel met het inkomen, maar vanaf die grens neemt geluk nog maar nauwelijks toe; de verklaring ligt erin dat de dingen die ons echt gelukkig maken niet met geld ‘te fixen’ zijn: eenzaamheid, liefde, ziekte, scheiding, de dood en ga nog maar even zo verder.

Waren die John en Paul toch al aardig in de goede richting aan het denken.


AddThis Feed Button




Hoe gelukkig bent u?

In de USA monitort Gallup elke dag door interviews met 1000-en mensen de ‘Well Being Index’ en wat blijkt?

1. Hij stijgt weer boven het niveau van 2008:



2. Mensen met een eigen zaak vormen de gelukkigste beroepsgroep. Maar ook managers en vakmensen voelen zich goed in hun vel. Onderaan de lijst staat personeel in de transportsector en mensen die in de productiesector actief zijn. Toch is het resultaat opmerkelijk omdat uit eerder onderzoek blijkt dat zelfstandige ondernemers veruit de langste uren maken, zeker in vergelijking met werknemers. Traditioneel worden mensen in beroepen die hoog op de sociale ladder scoren, zoals artsen, advocaten, musici en architecten, als het gelukkigst aangemerkt. Maar de index toont aan dat een zelfstandige kapper gemiddeld genomen veel tevredener door het leven gaat. De artsen en advocaten staan overigens wel op de tweede plaats, op de voet gevolgd door leidinggevenden.

De studie bekeek verschillende deelgebieden, zoals lichamelijke en psychische gezondheid en de toegang tot basisbehoeften. Zo scoren mensen die werkzaam zijn in landbouw en natuurbeheer sterk op het gebied van emotionele gezondheid en gezond gedrag. De uitkomsten van het onderzoek onderschrijven bevindingen van psychologen, die het belang van vrijheid van beroepskeuze en de invulling van de werkzaamheden benadrukken.


AddThis Feed Button