Vriendschap



'Pooh!' zei het stemmetje.
'Knor! Dat is Knor!' juichte Poeh. 'Waar ben je, Knor?'
'Hieronder', zei Knorretje met een diep-van-onder-stem.
'Waaronder?'
'Onder jou', piepte Knorretje. 'Sta eens op.'
'Oo', zei Poeh en zo gauw als hij kon, krabbelde hij overeind.
‘Viel ik op jou, Knor?’
‘Ja. Boven op me.’ Knorretje voelde overal of hij nog heel was.
‘Ik deed het niet expres’, zei Poeh. Hij voelde zich heel schuldig.
‘Ik ook niet, maar ik zat daar’, zie Knorretje treurig.
‘Maar het is alweer over hoor, en ik ben blij toe dat jij het was.’


AddThis Feed Button